ఈ కథా ప్రవాహంలో పరమాత్మ స్వరూపాన్ని వివిధంగా వివరించబడింది. "నేను మూలం లేకుండా ఎప్పుడూ ఉనికిలో ఉన్నాను; ధూమం లేకుండా, దీపం లేకుండా, వాటి లక్షణాలు లేకుండా, నేను ఎప్పటికీ వెలుగులో ఉన్నాను. నేను జ్ఞానామృతము, సమాన రుచిగలదిగా, ఆకాశంలా విశాలంగా ఉన్నాను," అని ఆత్మ తన స్వరూపాన్ని ప్రకటిస్తుంది. ఇక్కడ, "కామరహితమైన కామాన్ని ఎలా చెప్పగలను? అసక్తి లేని అసక్తిని ఎలా వివరించగలను? సారరహితమైన సారాన్ని ఎలా చెప్పగలను?" అని ప్రశ్నిస్తూ, తన స్వరూపం జ్ఞానామృతమే అని చెప్పింది. "అన్ని వస్తువుల ద్వైత రూపాన్ని, అద్వైత రూపాన్ని, నిత్య-అనిత్య స్వభావాన్ని ఎలా వివరించగలను? నేను ఆకాశంలా, సమాన రుచిగల జ్ఞానామృతమే," అని ఆత్మ తన పరమ స్వరూపాన్ని తెలియజేస్తుంది. "నేను స్థూలమో, సూక్ష్మమో కాదు; నేను రావడమో, పోవడమో కాదు; నాకు ఆదియో, అంత్యమో, మధ్యమో లేదు; నాకు ఎత్తుగడలూ, తక్కువతలూ లేదు. ఇదే నిత్య సత్యం: నేను ఆకాశంలా, సమాన రుచిగల జ్ఞానామృతమే," అని ఆత్మ తన నిర్ద్వంద్వతను ప్రకటిస్తుంది. "చైతన్యం అన్ని ఇంద్రియాలు, వస్తువులు, ఒకటి, పవిత్రమైనది; అది బంధనమో, విముక్తమో కాదు. నేను ఆకాశంలా, సమాన రుచిగల జ్ఞానామృతమే," అని చెప్పింది. "నాకు సులభంగా అర్థమవ్వడం, కష్టంగా అర్థమవ్వడం లేదు; నాకు సులభంగా గ్రహించడం, కష్టంగా గ్రహించడం లేదు; నాకు రూపానికి దగ్గరగా ఉండటం లేదు. నేను ఆకాశంలా, సమాన రుచిగల జ్ఞానామృతమే," అని ఆత్మ తన స్వరూపాన్ని వివరించింది. "నేను అప్రయత్నతను కాల్చే అగ్ని; దుఃఖాన్ని, దుఃఖరహితత్వాన్ని కాల్చే అగ్ని; శరీరధారణను, శరీరరహితత్వాన్ని కాల్చే అగ్ని. నేను ఆకాశంలా, ఒకే రుచిగల, విస్తారమైన జ్ఞానామృతమే," అని చెప్పింది. "పాపరహితత్వాన్ని, పాపాన్ని కాల్చే అగ్ని; ధర్మాన్ని, అధర్మాన్ని కాల్చే అగ్ని; బంధనాన్ని, విముక్తిని కాల్చే అగ్ని. నేను ఆకాశంలా, ఒకే రుచిగల, విస్తారమైన జ్ఞానామృతమే," అని ఆత్మ తన పరమ స్వరూపాన్ని ప్రకటించింది. "నాకు సత్త్వమో, అసత్త్వమో లేదు; నాకు ఏకత్వమో, అనేకత్వమో లేదు; నాకు మనసో, మనసు లేనిత్వమో లేదు. నేను ఆకాశంలా, ఒకే రుచిగల, విస్తారమైన జ్ఞానామృతమే," అని ఆత్మ తన నిర్ద్వంద్వతను వివరించింది. "నాలో మాయా లేక మాయా విముక్తత భావం లేదు; దుఃఖమో, దుఃఖ విముక్తత భావం లేదు; లోభమో, లోభ విముక్తత భావం లేదు. నేను ఆకాశంలా, ఒకే రుచిగల, విస్తారమైన జ్ఞానామృతమే," అని చెప్పింది. "నాకు సంసార బంధనమో, సంతోషమో లేదు; అజ్ఞాన బంధనమూ లేదు. నేను ఆకాశంలా, ఒకే రుచిగల, విస్తారమైన జ్ఞానామృతమే," అని ఆత్మ తన స్వరూపాన్ని ప్రకటించింది. "నాకు సంసార ధూళి వల్ల మార్పు లేదు; దుఃఖపు చీకటి వల్ల మార్పు లేదు; స్వభావాన్ని సృష్టించే గుణం వల్ల మార్పు లేదు. నేను ఆకాశంలా, ఒకే రుచిగల, విస్తారమైన జ్ఞానామృతమే," అని తెలిపింది. "నాకు దుఃఖాన్ని కలిగించే నియమం లేదు; దుఃఖంతో కలిసిన మనసు లేదు; ఈ 'నేను' భావం నాకు లేదు. నేను ఆకాశంలా, ఒకే రుచిగల, విస్తారమైన జ్ఞానామృతమే," అని ఆత్మ తన స్వరూపాన్ని ప్రకటించింది. "నాకు చలనం ఆగడం, స్థిరంగా ఉండడం లేదు; కల్పిత సృష్టి లేదు; కల, జాగరణ, మంచి, చెడు, సారము, సారరహితత్వం, చలనం, స్థిరత—ఇవి నాకు అంతం లేదు. నేను ఆకాశంలా, ఒకే రుచిగల, విస్తారమైన జ్ఞానామృతమే," అని చెప్పింది. "ఇది తెలిసినదో, తెలిసినవాడో కాదు; కారణం ద్వారా నిశ్చయించదగినది కాదు; వాక్కు, మనస్సు, బుద్ధి అందని స్థితి. నిజాన్ని ఎలా చెప్పగలను? నేను ఆకాశంలా, ఒకే రుచిగల, విస్తారమైన జ్ఞానామృతమే," అని ఆత్మ తన అప్రాప్యతను వివరించింది. "పరమసత్యం విభాగమో, అవిభాగమో కాదు; లోపల, బయట లేదు; సృష్టికి ముందే ఉంది; ఏదీ అంటుకోదు; నిజంగా ఏదీ లేదు. నేను ఆకాశంలా, ఒకే రుచిగల, విస్తారమైన జ్ఞానామృతమే," అని తెలిపింది. "నేనే పరమసత్యం, రాగాది దోషాలు లేని వాడు; నేనే పరమసత్యం, దుర్దృష్టాది దోషాలు లేని వాడు; నేనే పరమసత్యం, సంసార దుఃఖం లేని వాడు. నేను ఆకాశంలా, ఒకే రుచిగల, విస్తారమైన జ్ఞానామృతమే," అని ఆత్మ తన పరిమళాన్ని ప్రకటించింది. "మూడు స్థితులు లేవు అయితే, నాలుగవ స్థితి ఎలా ఉంటుంది? మూడు కాలాలు లేవు అయితే, దిక్కులు ఎలా ఉంటాయి? పరమ శాంత స్థితి పరమసత్యమే. నేను ఆకాశంలా, ఒకే రుచిగల, విస్తారమైన జ్ఞానామృతమే," అని చెప్పింది. "పొడవు, చిన్నదనం; వెడల్పు, సన్నదనం; మూలమో, గుండ్రంగో—నాకు ఇక్కడ తేడా లేదు. నేను ఆకాశంలా, ఒకే రుచిగల, విస్తారమైన జ్ఞానామృతమే," అని ఆత్మ తన స్వరూపాన్ని వివరించింది. "తల్లి, తండ్రి, పిల్లలు—ఇవి ఎన్నడూ నా వేరు కాదు; జన్మ, మరణం—మనస్సు, ఏదీ నా వేరు కాదు. పరమసత్యం disturbance లేక, నిలకడగా ఉంది. నేను ఆకాశంలా, ఒకే రుచిగల, విస్తారమైన జ్ఞానామృతమే," అని చెప్పింది. "పవిత్రమైనది, అత్యంత పవిత్రమైనది, ఆలోచనలకు అందని, అనంత రూపం; కలుషరహితమైనది, అత్యంత కలుషరహితమైనది, ఆలోచనలకు అందని, అనంత రూపం; విభాగరహితమైనది, అత్యంత విభాగరహితమైనది, ఆలోచనలకు అందని, అనంత రూపం—నేను ఆకాశంలా, ఒకే రుచిగల, విస్తారమైన జ్ఞానామృతమే," అని ఆత్మ తన స్వరూపాన్ని ప్రకటించింది. "ఇక్కడ బ్రహ్మా, ఇతర దేవతలు ఎలా ఉంటారు? స్వర్గాలు, ఇతర లోకాలు ఎలా ఉంటాయి? పరమసత్యం ఒకటి, పవిత్రమైనది, ద్వితీయము లేని దైతే, నేను ఆకాశంలా, ఒకే రుచిగల, విస్తారమైన జ్ఞానామృతమే," అని చెప్పింది. "సర్వ నిషేధానికి అతీతమైన పవిత్రాన్ని ఎలా వివరించగలను? మిగిలినదానికి అతీతమైన పవిత్రాన్ని ఎలా చెప్పగలను? లక్షణాలకు అతీతమైన పవిత్రాన్ని ఎలా చెప్పగలను? నేను ఆకాశంలా, ఒకే రుచిగల, విస్తారమైన జ్ఞానామృతమే," అని ఆత్మ తన స్వరూపాన్ని ప్రకటించింది. "నేను ఎప్పుడూ కర్మ-అకర్మలకు అతీతమైన పరమ కర్మను చేస్తాను; నేను ఎప్పుడూ అనాసక్తత, ఆసక్తతలకు అతీతంగా ఆనందిస్తాను; embodiment, disembodiment కు అతీతంగా ఎప్పుడూ ఆనందిస్తాను. నేను ఆకాశంలా, ఒకే రుచిగల, విస్తారమైన జ్ఞానామృతమే," అని తెలిపింది. "మాయ ద్వారా జగత్తు నిర్మాణం నా మార్పు కాదు; crookedness, hypocrisy సృష్టి నా మార్పు కాదు; సత్య-అసత్య విభజన నా మార్పు కాదు. నేను ఆకాశంలా, ఒకే రుచిగల, విస్తారమైన జ్ఞానామృతమే," అని చెప్పింది. "కాల విభాగాలు, ఉదయం, సాయంత్రం నాకు లేవు; నాకు విడిపోవడం లేదు; లోపల జాగృతి లేకపోవడం లేదు; బధిరుడో, మూగవాడో కాదు. అన్ని భావనలకు అతీతంగా, శుద్ధ-అశుద్ధ స్థితులకు నిర్వచనం లేదు. నేను ఆకాశంలా, ఒకే రుచిగల, విస్తారమైన జ్ఞానామృతమే," అని ఆత్మ తన స్వరూపాన్ని వివరించింది. "నాకు గురువు, శిష్యుడు లేరు; disturbance లేదు; నాకు మనస్సు, మనస్సు లేనిత్వం లేదు; చైతన్యం, అన్ని విభాగాలు పోయినది, disturbance లేదు. నేను ఆకాశంలా, ఒకే రుచిగల, విస్తారమైన జ్ఞానామృతమే," అని తెలిపింది. "ఈ అడవి వంటి స్థలాన్ని ఎలా వర్ణించగలను? ఈ పూర్ణంగా పరిష్కృతమైన సందేహాన్ని ఎలా చెప్పగలను? ఎప్పుడూ ఒకేలా, disturbance లేక, నేను ఆకాశంలా, ఒకే రుచిగల, విస్తారమైన జ్ఞానామృతమే," అని ఆత్మ తన స్వరూపాన్ని ప్రకటించింది. "ఎప్పుడూ ప్రకాశిస్తూ, జీవులు, అజీవులు లేక; ఎప్పుడూ ప్రకాశిస్తూ, విత్తనాలు, విత్తనరహితత్వం లేక; ఎప్పుడూ ప్రకాశిస్తూ, బంధన, విముక్తి లేక. నేను ఆకాశంలా, ఒకే రుచిగల, విస్తారమైన జ్ఞానామృతమే," అని చెప్పింది. "ఎప్పుడూ ప్రకాశిస్తూ, ఉత్పత్తి లేక; ఎప్పుడూ ప్రకాశిస్తూ, సంసారము లేక; ఎప్పుడూ ప్రకాశిస్తూ, లయము లేక. నేను ఆకాశంలా, ఒకే రుచిగల, విస్తారమైన జ్ఞానామృతమే," అని ఆత్మ తన స్వరూపాన్ని వివరించింది. "నీకు పేరు, రూపం భావం లేదు; నీకు విభజన, అవిభజన లేదు. ఓ నిర్లజ్జ మనస్సా, ఎందుకు నిరాశ పడుతున్నావు? నేను ఆకాశంలా, ఒకే రుచిగల, విస్తారమైన జ్ఞానామృతమే," అని ఆత్మ మనస్సును ప్రశ్నించింది. "స్నేహితా, ఎందుకు ఏడుస్తున్నావు? నీకు వృద్ధాప్యమూ, మరణమూ లేదు; జనన దుఃఖం లేదు; మార్పు లేదు. నేను ఆకాశంలా, ఒకే రుచిగల, విస్తారమైన జ్ఞానామృతమే," అని ఆత్మ తన స్వరూపాన్ని తెలిపింది. "స్నేహితా, ఎందుకు ఏడుస్తున్నావు? నీకు నిజమైన రూపం లేదు; వికృతి లేదు; వయస్సులు లేవు. నేను ఆకాశంలా, ఒకే రుచిగల, విస్తారమైన జ్ఞానామృతమే," అని చెప్పింది. "స్నేహితా, ఎందుకు ఏడుస్తున్నావు? వయస్సులు లేవు; మనస్సులు లేవు; ఇంద్రియాలు నీవి కావు. నేను ఆకాశంలా, ఒకే రుచిగల, విస్తారమైన జ్ఞానామృతమే," అని ఆత్మ తన స్వరూపాన్ని ప్రకటించింది. "స్నేహితా, ఎందుకు ఏడుస్తున్నావు? నీకు కామం లేదు; లోభం లేదు; మాయ లేదు. నేను ఆకాశంలా, ఒకే రుచిగల, విస్తారమైన జ్ఞానామృతమే," అని చెప్పింది. "నీకు వస్తువులు లేవు, ధనాన్ని ఎలా కోరుకుంటావు? భార్య లేదు, అధికారం ఎలా కోరుకుంటావు? 'నా' అనే భావం లేదు, అధికారం ఎలా కోరుకుంటావు? నేను ఆకాశంలా, ఒకే రుచిగల, విస్తారమైన జ్ఞానామృతమే," అని ఆత్మ మనస్సును ప్రశ్నించింది. "లక్షణాల ప్రపంచ జననం నీకు, నాకు లేదు; ఈ నిర్లజ్జ మనస్సు విభజనగా కనిపిస్తుంది. నీకు, నాకు విభాగమో, అవిభాగమో లేదు. నేను ఆకాశంలా, ఒకే రుచిగల, విస్తారమైన జ్ఞానామృతమే," అని తెలిపింది. "నీకు విరక్తి, రక్తి, కామం slightest trace కూడా లేదు. నేను ఆకాశంలా, ఒకే రుచిగల, విస్తారమైన జ్ఞానామృతమే," అని ఆత్మ తన స్వరూపాన్ని ప్రకటించింది. "నీ హృదయంలో ధ్యాత, సమాధి లేదు; ధ్యానం లేదు; ధ్యేయము, వస్తువు, కాలం లేదు. నేను ఆకాశంలా, ఒకే రుచిగల, విస్తారమైన జ్ఞానామృతమే," అని చెప్పింది. "సర్వ సారాన్ని నేను నీకు చెప్పాను; నీవు కాదు, నేనూ కాదు, మహా కాదు, గురువు, శిష్యుడు కాదు. పరమసత్యం స్వభావంగా, సహజంగా విముక్తి రూపంగా ఉంది. నేను ఆకాశంలా, ఒకే రుచిగల, విస్తారమైన జ్ఞానామృతమే," అని ఆత్మ తన పరమ స్వరూపాన్ని ప్రకటించింది. ఇలా, పరమాత్మ తన నిర్ద్వంద్వ, నిరాకార, నిర్వికల్ప, నిరుపాధి, పరిపూర్ణ స్వరూపాన్ని, ఆకాశంలా విస్తారమైన జ్ఞానామృతంగా, మనస్సుకు అందని, భావనలకు అతీతంగా, ఏ విభాగం లేకుండా, ఏ బంధనము లేకుండా, స్వీయ ప్రకాశంగా, సత్యముగా, శాశ్వతముగా ప్రకటించింది.