அவதூதகீதா

ஸூக்ஷ்மத்வாத்ததத்ரு'ஶ்யத்வாந்நிர்குணத்வாச்ச யோகிபிஃ। ஆலம்பநாதி யத்ப்ரோக்தம் க்ரமாதாலம்பநம் பவேத்

அது மிக நுட்பமானது, கண்களுக்கு தெரியாதது, இலட்சணமற்றது என்பதால், யோகிகள் அதை ஆதரவாக விவரித்துள்ளனர்; மெதுவாக, அந்த ஆதரவே உண்மையான ஆதரவாக மாறுகிறது.

ஸததாऽப்யாஸயுக்தஸ்து நிராலம்போ யதா பவேத்। தல்லயால்லீயதே நாந்தர்குணதோஷவிவர்ஜிதஃ

எப்போதும் பயிற்சி செய்து, ஆதரவின்றி நிலைபெறும் போது, அந்த பரமத்துடன் ஒன்றாகி, உள்ளகமான எல்லா குணங்களும் குறைகளும் நீங்கி, ஒருவன் கரைந்து விடுகிறான்.

விஷவிஶ்வஸ்ய ரௌத்ரஸ்ய மோஹமூர்ச்சாப்ரதஸ்ய ச। ஏகமேவ விநாஶாய ஹ்யமோகம் ஸஹஜாம்ரு'தம்

இந்த உலகின் விஷம், கொடூரமும் மயக்கத்தையும் தருவதாகும்; அதனை அழிக்க, தோல்வியில்லாத, இயற்கையாகவே பிறந்த அமிர்தம் ஒன்றே உள்ளது.

பாவகம்யம் நிராகாரம் ஸாகாரம் த்ரு'ஷ்டிகோசரம்। பாவாபாவவிநிர்முக்தமந்தராலம் ததுச்யதே

அனுபவத்தால் அறியப்படுவது, ரூபமின்றி இருந்தும் ரூபத்துடன் தோன்றுவது, இருப்பும் இல்லாமையும் கடந்தது—இதையே இடைநிலையாக அழைக்கின்றனர்.

பாஹ்யபாவம் பவேத்விஶ்வமந்தஃ ப்ரக்ரு'திருச்யதே। அந்தராதந்தரம் ஜ்ஞேயம் நாரிகேலபலாம்புவத்

வெளிப்புறம் உலகம் எனப்படுகிறது; உள்ளே இருப்பது இயற்கை எனப்படுகிறது; உள்ளும், அதற்குள்ளும் இடையில் இருப்பது, தேங்காய் பழத்தில் உள்ள தண்ணீரைப் போல் அறியப்பட வேண்டும்.

ப்ராந்திஜ்ஞாநம் ஸ்திதம் பாஹ்யம் ஸம்யக்ஜ்ஞாநம் ச மத்யகம்। மத்யாந்மத்யதரம் ஜ்ஞேயம் நாரிகேலபலாம்புவத்

தவறான அறிவு வெளியில் உள்ளது; உண்மையான அறிவு நடுவில் உள்ளது; அந்த நடுவிலும் நுண்ணியமானதை, தேங்காய் பழத்தில் உள்ள தண்ணீரைப் போல் அறிய வேண்டும்.

பௌர்ணமாஸ்யாம் யதா சந்த்ர ஏக ஏவாதிநிர்மலஃ। தேந தத்ஸத்ரு'ஶம் பஶ்யேத்த்விதாத்ரு'ஷ்டிர்விபர்யயஃ

பௌர்ணமி இரவில் ஒரே ஒரு பரிசுத்தமான சந்திரன் இருப்பது போல, அதையும் ஒரே ஒன்றாகவே காண வேண்டும்; இரண்டாகப் பார்க்கும் பார்வை தவறானது.

அநேநைவ ப்ரகாரேண புத்திபேதோ ந ஸர்வகஃ। தாதா ச தீரதாமேதி கீயதே நாமகோடிபிஃ

இவ்வாறு, அறிவில் வேறுபாடு எல்லோரிடமும் இருக்காது; கொடுப்பவன் உறுதியையும் தைரியத்தையும் அடைகிறான், எண்ணற்ற பெயர்களில் பாடப்படுவது போல்.

குருப்ரஜ்ஞாப்ரஸாதேந மூர்கோ வா யதி பண்டிதஃ। யஸ்து ஸம்புத்யதே தத்த்வம் விரக்தோ பவஸாகராத்

ஆசானின் ஞான அருளால், அறிவில்லாதவனாக இருந்தாலும், அறிவாளி ஆனாலும், யார் உண்மையை விழித்துக் கொள்கிறாரோ, அவர் பிறப்பு இறப்பின் கடலில் இருந்து பற்றின்மை அடைகிறார்.

ராகத்வேஷவிநிர்முக்தஃ ஸர்வபூதஹிதே ரதஃ। த்ரு'டபோதஶ்ச தீரஶ்ச ஸ கச்சேத்பரமம் பதம்

பற்றும் வெறுப்பும் இல்லாதவர், எல்லா உயிர்களுக்கும் நன்மை செய்ய விரும்புபவர், உறுதியான அறிவும் தைரியமும் உடையவர், அவர் பரம் பதத்தை அடைவார்.

கடே பிந்நே கடாகாஶ ஆகாஶே லீயதே யதா। தேஹாபாவே ததா யோகீ ஸ்வரூபே பரமாத்மநி

ஒரு குடம் உடைந்தால், அதில் உள்ள ஆகாயம் பெரும் ஆகாயத்துடன் ஒன்றாகும்; அதுபோல் உடல் இல்லாதபோது, யோகி தன் சொந்த உண்மையான ஆத்மாவான பரமாத்மாவுடன் ஒன்றாகி விடுகிறான்.

உக்தேயம் கர்மயுக்தாநாம் மதிர்யாந்தேऽபி ஸா கதிஃ। ந சோக்தா யோகயுக்தாநாம் மதிர்யாந்தேऽபி ஸா கதிஃ

இது செயலில் ஈடுபட்டவர்களுக்கு சொல்லப்பட்டது; அவர்களின் அறிவு முடிந்தாலும், அதுவே அவர்களுக்கு வழி. ஆனால் யோகத்தில் நிலைத்தவர்களுக்கு இது சொல்லப்படவில்லை; அவர்களின் அறிவு முடிந்தாலும், அதுவே அவர்களுக்கு வழி.

யா கதிஃ கர்மயுக்தாநாம் ஸா ச வாகிந்த்ரியாத்வதேத்। யோகிநாம் யா கதிஃ க்வாபி ஹ்யகத்யா பவதோர்ஜிதா

செயலில் ஈடுபட்டவர்களின் பாதை, வாக்கும் உணர்வுகளும் விவரிக்கின்றன; ஆனால் யோகிகளின் பாதை எங்கு இருந்தாலும், அதை வார்த்தைகளால் சொல்ல முடியாது; அவர்கள் அதை அடைந்திருக்கிறார்கள்.

ஏவம் ஜ்ஞாத்வா த்வமும் மார்கம் யோகிநாம் நைவ கல்பிதம்। விகல்பவர்ஜநம் தேஷாம் ஸ்வயம் ஸித்திஃ ப்ரவர்ததே

யோகிகள் கற்பனை செய்யாத இந்த வழியை நீ அறிந்து, எல்லா எண்ணங்களையும் விட்டு விடும் போது, அவர்களுக்கு சுயமாகவே சித்தி ஏற்படுகிறது.

தீர்தே வாந்த்யஜகேஹே வா யத்ர குத்ர ம்ரு'தோऽபி வா। ந யோகீ பஶ்யதே கர்பம் பரே ப்ரஹ்மணி லீயதே

திருத்தலத்தில் இருந்தாலும், புறக்கணிக்கப்பட்டவனின் வீட்டில் இருந்தாலும், எங்கு இறந்தாலும், யோகி மீண்டும் கருவில் பிறப்பதைக் காண்பதில்லை; அவர் பரப்பிரம்மத்தில் ஒன்றாகி விடுகிறார்.

ஸஹஜமஜமசிந்த்யம் யஸ்து பஶ்யேத்ஸ்வரூபம் கடதி யதி யதேஷ்டம் லிப்யதே நைவ தோஷைஃ। ஸக்ரு'தபி ததபாவாத்கர்ம கிம்சிந்நகுர்யாத் ததபி ந ச விபத்தஃ ஸம்யமீ வா தபஸ்வீ

யார் தன் இயற்கையான, பிறவாத, எண்ணிக்க முடியாத சுயத்தை உணர்கிறாரோ, அவர் விரும்பியபடி நடந்தாலும் குற்றங்கள் ஒட்டாது; எதையும் செய்யாவிட்டாலும், அஹங்காரம் இல்லாததால், அவர் பந்தத்திற்கும், துறவுக்கும், தவத்திற்கும் உட்படுவதில்லை.

நிராமயம் நிஷ்ப்ரதிமம் நிராக்ரு'திம் நிராஶ்ரயம் நிர்வபுஷம் நிராஶிஷம்। நிர்த்வந்த்வநிர்மோஹமலுப்தஶக்திகம் தமீஶமாத்மாநமுபைதி ஶாஶ்வதம்

நோய் இல்லாதது, ஒப்பில்லாதது, ரூபமற்றது, ஆதரவில்லாதது, உடலற்றது, ஆசையில்லாதது, இரட்டையுமும் மயக்கமும் கடந்தது, குறையாத சக்தி உடையது—அந்த நித்தியமான இறைவனான ஆத்மாவை அவன் அடைகிறான்.

வேதோ ந தீக்ஷா ந ச முண்டநக்ரியா குருர்ந ஶிஷ்யோ ந ச யந்த்ரஸம்பதஃ। முத்ராதிகம் சாபி ந யத்ர பாஸதே தமீஶமாத்மாநமுபைதி ஶாஶ்வதம்

இங்கு வேதம் இல்லை, தீட்சை இல்லை, தலைமுடி சவரும் சடங்கு இல்லை, ஆசான் இல்லை, சீடன் இல்லை, யந்திரங்கள் இல்லை, முத்திரை போன்ற சின்னங்களும் இல்லை; அங்கு தான் நிலைத்திருக்கும் ஆன்மாவான ஆண்டவரை அடைகிறான்.

ந ஶாம்பவம் ஶாக்திகமாநவம் ந வா பிண்டம் ச ரூபம் ச பதாதிகம் ந வா। ஆரம்பநிஷ்பத்திகடாதிகம் ச நோ தமீஶமாத்மாநமுபைதி ஶாஶ்வதம்

இங்கு சைவம், சக்தம், மானவம் என்ற மார்க்கங்கள் இல்லை, உடலும் இல்லை, உருவமும் இல்லை, படிகள், ஆரம்பம், முடிவு, பாத்திரம் என்பவையும் இல்லை; அங்கு தான் நிலைத்திருக்கும் ஆன்மாவான ஆண்டவரை அடைகிறான்.

யஸ்ய ஸ்வரூபாத்ஸசராசரம் ஜக- துத்பத்யதே திஷ்டதி லீயதேऽபி வா। பயோவிகாராதிவ பேநபுத்புதா- ஸ்தமீஶமாத்மாநமுபைதி ஶாஶ்வதம்

யாருடைய இயல்பிலிருந்து இந்தச் சஞ்சலமும் அசஞ்சலமும் உடைய உலகம் தோன்றி, நிலைத்து, மறைந்துவிடுகிறது, எப்படிப் பாறை நீரில் நுரை மற்றும் குமிழ்கள் தோன்றி மறைவதுபோல், அங்கு தான் நிலைத்திருக்கும் ஆன்மாவான ஆண்டவரை அடைகிறான்.

நாஸாநிரோதோ ந ச த்ரு'ஷ்டிராஸநம் போதோऽப்யபோதோऽபி ந யத்ர பாஸதே। நாடீப்ரசாரோऽபி ந யத்ர கிஞ்சி- த்தமீஶமாத்மாநமுபைதி ஶாஶ்வதம்

இங்கு மூச்சை அடக்குதல் இல்லை, பார்வை நிலை இல்லை, ஆசனம் இல்லை, அறிவும் அறியாமையும் இல்லை, நாடி ஓட்டமும் இல்லை; அங்கு தான் நிலைத்திருக்கும் ஆன்மாவான ஆண்டவரை அடைகிறான்.

நாநாத்வமேகத்வமுபத்வமந்யதா அணுத்வதீர்கத்வமஹத்த்வஶூந்யதா। மாநத்வமேயத்வஸமத்வவர்ஜிதம் தமீஶமாத்மாநமுபைதி ஶாஶ்வதம்

இங்கு பன்மை இல்லை, ஒன்றுமை இல்லை, இரண்டும் இல்லை, வேறுபாடும் இல்லை, சிறியது, நீளமானது, பெரியது, வெறுமை, அளவு, பொருள், சமம் என்பவையும் இல்லை; அங்கு தான் நிலைத்திருக்கும் ஆன்மாவான ஆண்டவரை அடைகிறான்.

ஸுஸம்யமீ வா யதி வா ந ஸம்யமீ ஸுஸம்க்ரஹீ வா யதி வா ந ஸம்க்ரஹீ। நிஷ்கர்மகோ வா யதி வா ஸகர்மக- ஸ்தமீஶமாத்மாநமுபைதி ஶாஶ்வதம்

யாராவது நன்றாக கட்டுப்பாடுடன் இருந்தாலும், இல்லாவிட்டாலும், நன்றாக திரட்டியிருந்தாலும், இல்லாவிட்டாலும், செயல் இல்லாதவராக இருந்தாலும், செயல் உடையவராக இருந்தாலும், அங்கு தான் நிலைத்திருக்கும் ஆன்மாவான ஆண்டவரை அடைகிறான்.

மநோ ந புத்திர்ந ஶரீரமிந்த்ரியம் தந்மாத்ரபூதாநி ந பூதபஞ்சகம்। அஹம்க்ரு'திஶ்சாபி வியத்ஸ்வரூபகம் தமீஶமாத்மாநமுபைதி ஶாஶ்வதம்

இங்கு மனம் இல்லை, புத்தி இல்லை, உடல் இல்லை, அறிவுப்புலங்கள் இல்லை, சூக்குமப் பொருட்கள் இல்லை, ஐம்பூதங்கள் இல்லை, அகங்காரம் இல்லை, ஆகாயத்தின் இயல்பும் இல்லை; அங்கு தான் நிலைத்திருக்கும் ஆன்மாவான ஆண்டவரை அடைகிறான்.

விதௌ நிரோதே பரமாத்மதாம் கதே ந யோகிநஶ்சேதஸி பேதவர்ஜிதே। ஶௌசம் ந வாஶௌசமலிங்கபாவநா ஸர்வம் விதேயம் யதி வா நிஷித்யதே

பிரபஞ்சம் தோன்றுதலும் மறைவதும் கடந்த, யோகியின் மனதில் பாகுபாடு இல்லாதபோது, தூய்மை, அத்தூய்மை, சின்னங்கள் ஆகியவை எல்லாம் விதிக்கப்படலாம், மறுக்கப்படலாம்.

மநோ வசோ யத்ர ந ஶக்தமீரிதும் நூநம் கதம் தத்ர குரூபதேஶதா। இமாம் கதாமுக்தவதோ குரோஸ்த- த்யுக்தஸ்ய தத்த்வம் ஹி ஸமம் ப்ரகாஶதே

மனம், வாக்கு எதையும் வெளிப்படுத்த இயலாத இடத்தில், ஆசான் எப்படி உபதேசம் செய்ய முடியும்? ஆனாலும், ஆசான் இந்த உபதேசத்தை சொன்னபோது, அதன் சத்தியம் எல்லோருக்கும் சமமாக வெளிப்படுகிறது.

இதி த்விதீயோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு இரண்டாவது அதிகாரம் முடிகிறது.

குணவிகுணவிபாகோ வர்ததே நைவ கிஞ்சித் ரதிவிரதிவிஹீநம் நிர்மலம் நிஷ்ப்ரபஞ்சம்। குணவிகுணவிஹீநம் வ்யாபகம் விஶ்வரூபம் கதமஹமிஹ வந்தே வ்யோமரூபம் ஶிவம் வை

இங்கு குணம், அகுணம் என்ற பிரிவும் இல்லை; எதுவும் இல்லை; ஆசை, வெறுப்பு இல்லாதது, தூய்மையானது, விரிவுகள் இல்லாதது; குணம், அகுணம் இரண்டும் இல்லாதது, எல்லாவற்றிலும் நிறைந்தது, உலகம் முழுவதும் பரவியது—இவ்வாறு ஆகாயம் போன்ற சிவனை நான் எப்படி வணங்க முடியும்?

ஶ்வேதாதிவர்ணரஹிதோ நியதம் ஶிவஶ்ச கார்யம் ஹி காரணமிதம் ஹி பரம் ஶிவஶ்ச। ஏவம் விகல்பரஹிதோऽஹமலம் ஶிவஶ்ச ஸ்வாத்மாநமாத்மநி ஸுமித்ர கதம் நமாமி

வெள்ளை மற்றும் பிற நிறங்கள் இல்லாதவன் என்றும் சிவனாக இருப்பவன்; காரணமும் விளைவாகவும் இருப்பவன் அந்த பரம சிவன். இவ்வாறு வேறுபாடுகள் இல்லாமல், நான் தூய சிவன்; என் உள்ளே என் சுயத்தை நான் எப்படி வணங்க முடியும், சுமித்திரா?