அவதூதகீதா

அஹமேவ பரம் யஸ்மாத்ஸாராத்ஸாரதரம் ஶிவம்। கமாகமவிநிர்முக்தம் நிர்விகல்பம் நிராகுலம்

நான் ஒருவனே பரமானது, எல்லா சாரங்களிலும் சிறந்த சாரம், சிவம்; வருகை, போக்கு எதுவும் இல்லாதது, வேறுபாடுகள் இல்லாதது, கலக்கம் இல்லாதது.

ஸர்வாவயவநிர்முக்தம் ததாஹம் த்ரிதஶார்சிதம்। ஸம்பூர்ணத்வாந்ந க்ரு'ஹ்ணாமி விபாகம் த்ரிதஶாதிகம்

எல்லா பகுதிகளும் இல்லாதவன் நானே, தேவர்கள் வழிபடும் ஒருவன்; முழுமையால், தேவர்களுக்குள்ளும் பிரிவை ஏற்கவில்லை.

ப்ரமாதேந ந ஸந்தேஹஃ கிம் கரிஷ்யாமி வ்ரு'த்திமாந்। உத்பத்யந்தே விலீயந்தே புத்புதாஶ்ச யதா ஜலே

கவனக்குறைவால் சந்தேகம் இல்லை—நான் செயலில் இருந்தால் என்ன செய்வேன்? நீரில் புட்புகள் தோன்றி மறைவதைப் போலவே.

மஹதாதீநி பூதாநி ஸமாப்யைவம் ஸதைவ ஹி। ம்ரு'துத்ரவ்யேஷு தீக்ஷ்ணேஷு குடேஷு கடுகேஷு ச

பெரியதிலிருந்து பிறந்த பஞ்சபூதங்கள் எப்போதும் இப்படியே ஒன்றாகக் கலக்கின்றன; மென்மையான, திரவமான, கூர்மையான, இனிப்பான, கசப்பான பொருள்களில்.

கடுத்வம் சைவ ஶைத்யத்வம் ம்ரு'துத்வம் ச யதா ஜலே। ப்ரக்ரு'திஃ புருஷஸ்தத்வதபிந்நம் ப்ரதிபாதி மே

நீரில் உள்ள கசப்பு, குளிர்ச்சி, மென்மை போலவே, இயற்கையும், ஆன்மாவும் எனக்கு பிரிவில்லாமல் தோன்றுகின்றன.

ஸர்வாக்யாரஹிதம் யத்யத்ஸூக்ஷ்மாத்ஸூக்ஷ்மதரம் பரம்। மநோபுத்தீந்த்ரியாதீதமகலங்கம் ஜகத்பதிம்

எல்லா பெயர்களும் இல்லாதது, மிக நுண்மையானதைவிட நுண்மையானது, உயர்ந்தது, மனம், புத்தி, அறிவு எல்லாவற்றையும் கடந்தது, களங்கமில்லாதது, உலகத்தின் ஆண்டவன்.

ஈத்ரு'ஶம் ஸஹஜம் யத்ர அஹம் தத்ர கதம் பவேத்। த்வமேவ ஹி கதம் தத்ர கதம் தத்ர சராசரம்

இப்படி இயற்கையாக இருக்கும் இடத்தில் நான் எப்படிப் இருப்பேன்? நீ எப்படிப் இருப்பாய்? அசையும், அசையாதவை எப்படிக் காணப்படும்?

ககநோபமம் து யத்ப்ரோக்தம் ததேவ ககநோபமம்। சைதந்யம் தோஷஹீநம் ச ஸர்வஜ்ஞம் பூர்ணமேவ ச

ஆகாயத்தைப் போன்றது என்று சொல்வது உண்மையில் ஆகாயம் போன்றதே; அது அறிவு, குற்றமற்றது, எல்லாம் அறிந்தது, முழுமையானது.

ப்ரு'திவ்யாம் சரிதம் நைவ மாருதேந ச வாஹிதம்। வரிணா பிஹிதம் நைவ தேஜோமத்யே வ்யவஸ்திதம்

பூமியில் நடக்கப்படுவதில்லை, காற்றால் எடுத்துச் செல்லப்படுவதில்லை, நீரால் மூடப்படுவதில்லை, நெருப்புக்குள் நிலைபெறுவதில்லை.

ஆகாஶம் தேந ஸம்வ்யாப்தம் ந தத்வ்யாப்தம் ச கேநசித்। ஸ பாஹ்யாப்யந்தரம் திஷ்டத்யவச்சிந்நம் நிரந்தரம்

அந்த பரமம் ஆகாயத்தை முழுவதும் நிறைத்து உள்ளது; ஆனால் அதைப் பிற எதுவும் நிரப்ப முடியாது. அது வெளியிலும் உள்ளிலும் எல்லா இடங்களிலும், எல்லா எல்லைகளும் கடந்தும், இடையறாது நிலைத்திருக்கிறது.

ஸூக்ஷ்மத்வாத்ததத்ரு'ஶ்யத்வாந்நிர்குணத்வாச்ச யோகிபிஃ। ஆலம்பநாதி யத்ப்ரோக்தம் க்ரமாதாலம்பநம் பவேத்

அது மிக நுட்பமானது, கண்களுக்கு தெரியாதது, இலட்சணமற்றது என்பதால், யோகிகள் அதை ஆதரவாக விவரித்துள்ளனர்; மெதுவாக, அந்த ஆதரவே உண்மையான ஆதரவாக மாறுகிறது.

ஸததாऽப்யாஸயுக்தஸ்து நிராலம்போ யதா பவேத்। தல்லயால்லீயதே நாந்தர்குணதோஷவிவர்ஜிதஃ

எப்போதும் பயிற்சி செய்து, ஆதரவின்றி நிலைபெறும் போது, அந்த பரமத்துடன் ஒன்றாகி, உள்ளகமான எல்லா குணங்களும் குறைகளும் நீங்கி, ஒருவன் கரைந்து விடுகிறான்.

விஷவிஶ்வஸ்ய ரௌத்ரஸ்ய மோஹமூர்ச்சாப்ரதஸ்ய ச। ஏகமேவ விநாஶாய ஹ்யமோகம் ஸஹஜாம்ரு'தம்

இந்த உலகின் விஷம், கொடூரமும் மயக்கத்தையும் தருவதாகும்; அதனை அழிக்க, தோல்வியில்லாத, இயற்கையாகவே பிறந்த அமிர்தம் ஒன்றே உள்ளது.

பாவகம்யம் நிராகாரம் ஸாகாரம் த்ரு'ஷ்டிகோசரம்। பாவாபாவவிநிர்முக்தமந்தராலம் ததுச்யதே

அனுபவத்தால் அறியப்படுவது, ரூபமின்றி இருந்தும் ரூபத்துடன் தோன்றுவது, இருப்பும் இல்லாமையும் கடந்தது—இதையே இடைநிலையாக அழைக்கின்றனர்.

பாஹ்யபாவம் பவேத்விஶ்வமந்தஃ ப்ரக்ரு'திருச்யதே। அந்தராதந்தரம் ஜ்ஞேயம் நாரிகேலபலாம்புவத்

வெளிப்புறம் உலகம் எனப்படுகிறது; உள்ளே இருப்பது இயற்கை எனப்படுகிறது; உள்ளும், அதற்குள்ளும் இடையில் இருப்பது, தேங்காய் பழத்தில் உள்ள தண்ணீரைப் போல் அறியப்பட வேண்டும்.

ப்ராந்திஜ்ஞாநம் ஸ்திதம் பாஹ்யம் ஸம்யக்ஜ்ஞாநம் ச மத்யகம்। மத்யாந்மத்யதரம் ஜ்ஞேயம் நாரிகேலபலாம்புவத்

தவறான அறிவு வெளியில் உள்ளது; உண்மையான அறிவு நடுவில் உள்ளது; அந்த நடுவிலும் நுண்ணியமானதை, தேங்காய் பழத்தில் உள்ள தண்ணீரைப் போல் அறிய வேண்டும்.

பௌர்ணமாஸ்யாம் யதா சந்த்ர ஏக ஏவாதிநிர்மலஃ। தேந தத்ஸத்ரு'ஶம் பஶ்யேத்த்விதாத்ரு'ஷ்டிர்விபர்யயஃ

பௌர்ணமி இரவில் ஒரே ஒரு பரிசுத்தமான சந்திரன் இருப்பது போல, அதையும் ஒரே ஒன்றாகவே காண வேண்டும்; இரண்டாகப் பார்க்கும் பார்வை தவறானது.

அநேநைவ ப்ரகாரேண புத்திபேதோ ந ஸர்வகஃ। தாதா ச தீரதாமேதி கீயதே நாமகோடிபிஃ

இவ்வாறு, அறிவில் வேறுபாடு எல்லோரிடமும் இருக்காது; கொடுப்பவன் உறுதியையும் தைரியத்தையும் அடைகிறான், எண்ணற்ற பெயர்களில் பாடப்படுவது போல்.

குருப்ரஜ்ஞாப்ரஸாதேந மூர்கோ வா யதி பண்டிதஃ। யஸ்து ஸம்புத்யதே தத்த்வம் விரக்தோ பவஸாகராத்

ஆசானின் ஞான அருளால், அறிவில்லாதவனாக இருந்தாலும், அறிவாளி ஆனாலும், யார் உண்மையை விழித்துக் கொள்கிறாரோ, அவர் பிறப்பு இறப்பின் கடலில் இருந்து பற்றின்மை அடைகிறார்.

ராகத்வேஷவிநிர்முக்தஃ ஸர்வபூதஹிதே ரதஃ। த்ரு'டபோதஶ்ச தீரஶ்ச ஸ கச்சேத்பரமம் பதம்

பற்றும் வெறுப்பும் இல்லாதவர், எல்லா உயிர்களுக்கும் நன்மை செய்ய விரும்புபவர், உறுதியான அறிவும் தைரியமும் உடையவர், அவர் பரம் பதத்தை அடைவார்.

கடே பிந்நே கடாகாஶ ஆகாஶே லீயதே யதா। தேஹாபாவே ததா யோகீ ஸ்வரூபே பரமாத்மநி

ஒரு குடம் உடைந்தால், அதில் உள்ள ஆகாயம் பெரும் ஆகாயத்துடன் ஒன்றாகும்; அதுபோல் உடல் இல்லாதபோது, யோகி தன் சொந்த உண்மையான ஆத்மாவான பரமாத்மாவுடன் ஒன்றாகி விடுகிறான்.

உக்தேயம் கர்மயுக்தாநாம் மதிர்யாந்தேऽபி ஸா கதிஃ। ந சோக்தா யோகயுக்தாநாம் மதிர்யாந்தேऽபி ஸா கதிஃ

இது செயலில் ஈடுபட்டவர்களுக்கு சொல்லப்பட்டது; அவர்களின் அறிவு முடிந்தாலும், அதுவே அவர்களுக்கு வழி. ஆனால் யோகத்தில் நிலைத்தவர்களுக்கு இது சொல்லப்படவில்லை; அவர்களின் அறிவு முடிந்தாலும், அதுவே அவர்களுக்கு வழி.

யா கதிஃ கர்மயுக்தாநாம் ஸா ச வாகிந்த்ரியாத்வதேத்। யோகிநாம் யா கதிஃ க்வாபி ஹ்யகத்யா பவதோர்ஜிதா

செயலில் ஈடுபட்டவர்களின் பாதை, வாக்கும் உணர்வுகளும் விவரிக்கின்றன; ஆனால் யோகிகளின் பாதை எங்கு இருந்தாலும், அதை வார்த்தைகளால் சொல்ல முடியாது; அவர்கள் அதை அடைந்திருக்கிறார்கள்.

ஏவம் ஜ்ஞாத்வா த்வமும் மார்கம் யோகிநாம் நைவ கல்பிதம்। விகல்பவர்ஜநம் தேஷாம் ஸ்வயம் ஸித்திஃ ப்ரவர்ததே

யோகிகள் கற்பனை செய்யாத இந்த வழியை நீ அறிந்து, எல்லா எண்ணங்களையும் விட்டு விடும் போது, அவர்களுக்கு சுயமாகவே சித்தி ஏற்படுகிறது.

தீர்தே வாந்த்யஜகேஹே வா யத்ர குத்ர ம்ரு'தோऽபி வா। ந யோகீ பஶ்யதே கர்பம் பரே ப்ரஹ்மணி லீயதே

திருத்தலத்தில் இருந்தாலும், புறக்கணிக்கப்பட்டவனின் வீட்டில் இருந்தாலும், எங்கு இறந்தாலும், யோகி மீண்டும் கருவில் பிறப்பதைக் காண்பதில்லை; அவர் பரப்பிரம்மத்தில் ஒன்றாகி விடுகிறார்.

ஸஹஜமஜமசிந்த்யம் யஸ்து பஶ்யேத்ஸ்வரூபம் கடதி யதி யதேஷ்டம் லிப்யதே நைவ தோஷைஃ। ஸக்ரு'தபி ததபாவாத்கர்ம கிம்சிந்நகுர்யாத் ததபி ந ச விபத்தஃ ஸம்யமீ வா தபஸ்வீ

யார் தன் இயற்கையான, பிறவாத, எண்ணிக்க முடியாத சுயத்தை உணர்கிறாரோ, அவர் விரும்பியபடி நடந்தாலும் குற்றங்கள் ஒட்டாது; எதையும் செய்யாவிட்டாலும், அஹங்காரம் இல்லாததால், அவர் பந்தத்திற்கும், துறவுக்கும், தவத்திற்கும் உட்படுவதில்லை.

நிராமயம் நிஷ்ப்ரதிமம் நிராக்ரு'திம் நிராஶ்ரயம் நிர்வபுஷம் நிராஶிஷம்। நிர்த்வந்த்வநிர்மோஹமலுப்தஶக்திகம் தமீஶமாத்மாநமுபைதி ஶாஶ்வதம்

நோய் இல்லாதது, ஒப்பில்லாதது, ரூபமற்றது, ஆதரவில்லாதது, உடலற்றது, ஆசையில்லாதது, இரட்டையுமும் மயக்கமும் கடந்தது, குறையாத சக்தி உடையது—அந்த நித்தியமான இறைவனான ஆத்மாவை அவன் அடைகிறான்.

வேதோ ந தீக்ஷா ந ச முண்டநக்ரியா குருர்ந ஶிஷ்யோ ந ச யந்த்ரஸம்பதஃ। முத்ராதிகம் சாபி ந யத்ர பாஸதே தமீஶமாத்மாநமுபைதி ஶாஶ்வதம்

இங்கு வேதம் இல்லை, தீட்சை இல்லை, தலைமுடி சவரும் சடங்கு இல்லை, ஆசான் இல்லை, சீடன் இல்லை, யந்திரங்கள் இல்லை, முத்திரை போன்ற சின்னங்களும் இல்லை; அங்கு தான் நிலைத்திருக்கும் ஆன்மாவான ஆண்டவரை அடைகிறான்.

ந ஶாம்பவம் ஶாக்திகமாநவம் ந வா பிண்டம் ச ரூபம் ச பதாதிகம் ந வா। ஆரம்பநிஷ்பத்திகடாதிகம் ச நோ தமீஶமாத்மாநமுபைதி ஶாஶ்வதம்

இங்கு சைவம், சக்தம், மானவம் என்ற மார்க்கங்கள் இல்லை, உடலும் இல்லை, உருவமும் இல்லை, படிகள், ஆரம்பம், முடிவு, பாத்திரம் என்பவையும் இல்லை; அங்கு தான் நிலைத்திருக்கும் ஆன்மாவான ஆண்டவரை அடைகிறான்.