அவதூதகீதா

ஸாகாரம் ச நிராகாரம் நேதி நேதீதி ஸர்வதா। பேதாபேதவிநிர்முக்தோ வர்ததே கேவலஃ ஶிவஃ

உருவத்துடனும் உருவமில்லாமலும், எப்போதும் 'இது அல்ல, அது அல்ல' என்று கூறி, வேறுபாடும் ஒன்றுபாடும் இல்லாமல், ஒரே சிவனே நிலைத்திருக்கிறார்.

ந தே ச மாதா ச பிதா ச பந்துஃ ந தே ச பத்நீ ந ஸுதஶ்ச மித்ரம்। ந பக்ஷபாதீ ந விபக்ஷபாதஃ கதம் ஹி ஸம்தப்திரியம் ஹி சித்தே

உனக்கு தாய் இல்லை, தந்தை இல்லை, உறவினர் இல்லை; உனக்கு மனைவி, மகன், தோழன் எவரும் இல்லை. உனக்கு விருப்பு, விரோதம் எதுவும் இல்லை; அப்படி இருக்க, இந்த மனக்கசப்பு ஏன் வருகிறது?

திவா நக்தம் ந தே சித்தம் உதயாஸ்தமயௌ ந ஹி। விதேஹஸ்ய ஶரீரத்வம் கல்பயந்தி கதம் புதாஃ

ஓ மனமே, உனக்கு பகலும் இரவும் இல்லை, உதயம் மறையும் எதுவும் இல்லை. உடலற்றவருக்கு உடல் உள்ளது என்று ஞானிகள் எப்படி நினைப்பார்கள்?

நாவிபக்தம் விபக்தம் ச ந ஹி துஃகஸுகாதி ச। ந ஹி ஸர்வமஸர்வம் ச வித்தி சாத்மாநமவ்யயம்

பிரிக்கப்படாததும் அல்ல, பிரிந்ததும் அல்ல, துயரமோ இன்பமோ அல்ல, எல்லாமோ ஒன்றுமல்லாததுமல்ல; ஆத்மாவை அழியாததாக அறிந்து கொள்.

நாஹம் கர்தா ந போக்தா ச ந மே கர்ம புராऽதுநா। ந மே தேஹோ விதேஹோ வா நிர்மமேதி மமேதி கிம்

நான் செய்பவன் அல்ல, அனுபவிப்பவன் அல்ல; எனக்கு பழையதும் புதியதும் எனும் கர்மா இல்லை. எனக்கு உடலும், உடலற்றதும் இல்லை; அப்படி இருக்க, 'எனது' அல்லது 'எனது அல்ல' என்பது எங்கே?

ந மே ராகாதிகோ தோஷோ துஃகம் தேஹாதிகம் ந மே। ஆத்மாநம் வித்தி மாமேகம் விஶாலம் ககநோபமம்

எனக்கு ஆசை போன்ற குற்றங்கள் இல்லை, உடல் வலி போன்ற துயரமும் இல்லை. என்னை நீ ஒரே ஆத்மாவாக, பரந்த ஆகாயத்தைப் போல விரிந்தவனாக அறிந்து கொள்.

ஸகே மநஃ கிம் பஹுஜல்பிதேந ஸகே மநஃ ஸர்வமிதம் விதர்க்யம்। யத்ஸாரபூதம் கதிதம் மயா தே த்வமேவ தத்த்வம் ககநோபமோऽஸி

நண்பனே மனமே, அதிகமாக பேசுவதால் என்ன பயன்? நண்பனே மனமே, இவை எல்லாம் வெறும் யோசனைகள் தான். முக்கியமானதை நான் சொன்னேன்: நீயே அந்த உண்மை, ஆகாயத்தைப் போல விரிந்தவன்.

யேந கேநாபி பாவேந யத்ர குத்ர ம்ரு'தா அபி। யோகிநஸ்தத்ர லீயந்தே கடாகாஶமிவாம்பரே

எந்த வழியிலாக இருந்தாலும், எங்கு இருந்தாலும், இறக்கும் நேரத்திலும் கூட, யோகிகள் அங்கேயே கலந்து விடுகிறார்கள்; பானையில் உள்ள ஆகாயம் வெளி ஆகாயத்தில் கலப்பதைப் போல.

தீர்தே சாந்த்யஜகேஹே வா நஷ்டஸ்ம்ரு'திரபி த்யஜந்। ஸமகாலே தநும் முக்தஃ கைவல்யவ்யாபகோ பவேத்

தீர்த்தத்தில் இருந்தாலும், சாதி இல்லாதவனின் வீட்டிலும் இருந்தாலும், இறக்கும் போது நினைவு போனாலும், உடலை விட்டவுடன் ஒருவன் முழுமையான விடுதலையாகி நிறைந்துவிடுகிறான்.

தர்மார்தகாமமோக்ஷாம்ஶ்ச த்விபதாதிசராசரம்। மந்யந்தே யோகிநஃ ஸர்வம் மரீசிஜலஸந்நிபம்

தர்மம், பொருள், காமம், முக்தி, எல்லா உயிரினங்களும்—இவை அனைத்தையும் யோகிகள் மரீசை நீர் போலவே, மாயை என்று பார்க்கிறார்கள்.

அதீதாநாகதம் கர்ம வர்தமாநம் ததைவ ச। ந கரோமி ந புஞ்ஜாமி இதி மே நிஶ்சலா மதிஃ

கடந்த கால, எதிர்கால, நிகழ்காலச் செயல்கள்—நான் அவை எதையும் செய்யவில்லை, அனுபவிக்கவும் இல்லை; எனது மனம் அசையாததாக உள்ளது.

ஶூந்யாகாரே ஸமரஸபூத- ஸ்திஷ்டந்நேகஃ ஸுகமவதூதஃ। சரதி ஹி நக்நஸ்த்யக்த்வா கர்வம் விந்ததி கேவலமாத்மநி ஸர்வம்

வெறுமையான வீடில் தனியாக அமைதியுடன் நிற்கும் அவதூதர் ஆனந்தமாக இருக்கிறார்; அவர் பெருமையை விட்டுவிட்டு நிர்வாணமாகச் சஞ்சரிக்கிறார், எல்லாவற்றையும் தன் உள்ளேயே காண்கிறார்.

த்ரிதயதுரீயம் நஹி நஹி யத்ர விந்ததி கேவலமாத்மநி தத்ர। தர்மாதர்மௌ நஹி நஹி யத்ர பத்தோ முக்தஃ கதமிஹ தத்ர

மூன்றைக் கடந்த நான்காவது நிலை தன்னுள்ளே மட்டும் காணப்படுகிறது; அங்கு தர்மம், அதர்மம் எதுவும் இல்லை, பந்தம், விடுதலை என்பதும் இல்லை—அவை எங்கே வருமாறு?

விந்ததி விந்ததி நஹி நஹி மந்த்ரம் சந்தோலக்ஷணம் நஹி நஹி தந்த்ரம்। ஸமரஸமக்நோ பாவிதபூதஃ ப்ரலபிதமேதத்பரமவதூதஃ

அவர் கண்டுபிடிக்கிறார், கண்டுபிடிக்கிறார்—அது மந்திரமோ, சந்தமோ, தந்திரமோ அல்ல; சமமான மனநிலையுடன், தியானத்தில் தூய்மையடைந்தவர், இவை எல்லாம் பரம அவதூதரின் சொற்கள்.

ஸர்வஶூந்யமஶூந்யம் ச ஸத்யாஸத்யம் ந வித்யதே। ஸ்வபாவபாவதஃ ப்ரோக்தம் ஶாஸ்த்ரஸம்வித்திபூர்வகம்

எல்லாம் வெறுமை, வெறுமையற்றதும் கூட; உண்மை, பொய் என்பவை இல்லை; இது இயற்கையின் படி, சாஸ்திர அறிவுடன் கூறப்பட்டது.

இதி ப்ரதமோऽத்யாயஃ

இதோ முதல் அதிகாரம் முடிவடைகிறது.

பாலஸ்ய வா விஷயபோகரதஸ்ய வாபி மூர்கஸ்ய ஸேவகஜநஸ்ய க்ரு'ஹஸ்திதஸ்ய। ஏதத்குரோஃ கிமபி நைவ ந சிந்தநீயம் ரத்நம் கதம் த்யஜதி கோऽப்யஶுசௌ ப்ரவிஷ்டம்

குழந்தை, இன்பங்களில் மூழ்கியவன், முட்டாள், பணியாளர், இல்லறம் நடத்துபவர்—யாராக இருந்தாலும் குருவை பற்றி எதையும் எண்ண வேண்டாம்; ஒரு ரத்தினம் அசுத்தத்தில் விழுந்தாலும் அதை யார் விட்டு விடுவார்?

நைவாத்ர காவ்யகுண ஏவ து சிந்தநீயோ க்ராஹ்யஃ பரம் குணவதா கலு ஸார ஏவ। ஸிந்தூரசித்ரரஹிதா புவி ரூபஶூந்யா பாரம் ந கிம் நயதி நௌரிஹ கந்துகாமாந்

இங்கு கவிதைச் சிறப்புகள் பற்றி யோசிக்க வேண்டியதில்லை; நல்லவர்களுக்கு சுருக்கமே முக்கியம். பூமியில் வண்ணமோ வடிவமோ இல்லாத படகும் கடக்க விரும்புபவர்களை அப்பாற்படுத்தும்.

ப்ரயத்நேந விநா யேந நிஶ்சலேந சலாசலம்। க்ரஸ்தம் ஸ்வபாவதஃ ஶாந்தம் சைதந்யம் ககநோபமம்

யாரும் முயற்சி செய்யாமல், அசையாத ஒன்றால், அசையும், அசையாத அனைத்தும் விழுங்கப்படுகிறது; அதன் இயல்பால், அது அமைதியானது, ஆகாயத்தைப் போன்றது.

அயத்நாசாலயேத்யஸ்து ஏகமேவ சராசரம்। ஸர்வகம் தத்கதம் பிந்நமத்வைதம் வர்ததே மம

யாராவது முயற்சி இல்லாமல், ஒரே தத்துவத்தை அசையும், அசையாத அனைத்தையும் இயக்குகிறாரோ, அந்த எல்லாவற்றிலும் நிறைந்த, இரட்டையற்றது என்னிடம் எப்படி பிரிக்கப்படும்?

அஹமேவ பரம் யஸ்மாத்ஸாராத்ஸாரதரம் ஶிவம்। கமாகமவிநிர்முக்தம் நிர்விகல்பம் நிராகுலம்

நான் ஒருவனே பரமானது, எல்லா சாரங்களிலும் சிறந்த சாரம், சிவம்; வருகை, போக்கு எதுவும் இல்லாதது, வேறுபாடுகள் இல்லாதது, கலக்கம் இல்லாதது.

ஸர்வாவயவநிர்முக்தம் ததாஹம் த்ரிதஶார்சிதம்। ஸம்பூர்ணத்வாந்ந க்ரு'ஹ்ணாமி விபாகம் த்ரிதஶாதிகம்

எல்லா பகுதிகளும் இல்லாதவன் நானே, தேவர்கள் வழிபடும் ஒருவன்; முழுமையால், தேவர்களுக்குள்ளும் பிரிவை ஏற்கவில்லை.

ப்ரமாதேந ந ஸந்தேஹஃ கிம் கரிஷ்யாமி வ்ரு'த்திமாந்। உத்பத்யந்தே விலீயந்தே புத்புதாஶ்ச யதா ஜலே

கவனக்குறைவால் சந்தேகம் இல்லை—நான் செயலில் இருந்தால் என்ன செய்வேன்? நீரில் புட்புகள் தோன்றி மறைவதைப் போலவே.

மஹதாதீநி பூதாநி ஸமாப்யைவம் ஸதைவ ஹி। ம்ரு'துத்ரவ்யேஷு தீக்ஷ்ணேஷு குடேஷு கடுகேஷு ச

பெரியதிலிருந்து பிறந்த பஞ்சபூதங்கள் எப்போதும் இப்படியே ஒன்றாகக் கலக்கின்றன; மென்மையான, திரவமான, கூர்மையான, இனிப்பான, கசப்பான பொருள்களில்.

கடுத்வம் சைவ ஶைத்யத்வம் ம்ரு'துத்வம் ச யதா ஜலே। ப்ரக்ரு'திஃ புருஷஸ்தத்வதபிந்நம் ப்ரதிபாதி மே

நீரில் உள்ள கசப்பு, குளிர்ச்சி, மென்மை போலவே, இயற்கையும், ஆன்மாவும் எனக்கு பிரிவில்லாமல் தோன்றுகின்றன.

ஸர்வாக்யாரஹிதம் யத்யத்ஸூக்ஷ்மாத்ஸூக்ஷ்மதரம் பரம்। மநோபுத்தீந்த்ரியாதீதமகலங்கம் ஜகத்பதிம்

எல்லா பெயர்களும் இல்லாதது, மிக நுண்மையானதைவிட நுண்மையானது, உயர்ந்தது, மனம், புத்தி, அறிவு எல்லாவற்றையும் கடந்தது, களங்கமில்லாதது, உலகத்தின் ஆண்டவன்.

ஈத்ரு'ஶம் ஸஹஜம் யத்ர அஹம் தத்ர கதம் பவேத்। த்வமேவ ஹி கதம் தத்ர கதம் தத்ர சராசரம்

இப்படி இயற்கையாக இருக்கும் இடத்தில் நான் எப்படிப் இருப்பேன்? நீ எப்படிப் இருப்பாய்? அசையும், அசையாதவை எப்படிக் காணப்படும்?

ககநோபமம் து யத்ப்ரோக்தம் ததேவ ககநோபமம்। சைதந்யம் தோஷஹீநம் ச ஸர்வஜ்ஞம் பூர்ணமேவ ச

ஆகாயத்தைப் போன்றது என்று சொல்வது உண்மையில் ஆகாயம் போன்றதே; அது அறிவு, குற்றமற்றது, எல்லாம் அறிந்தது, முழுமையானது.

ப்ரு'திவ்யாம் சரிதம் நைவ மாருதேந ச வாஹிதம்। வரிணா பிஹிதம் நைவ தேஜோமத்யே வ்யவஸ்திதம்

பூமியில் நடக்கப்படுவதில்லை, காற்றால் எடுத்துச் செல்லப்படுவதில்லை, நீரால் மூடப்படுவதில்லை, நெருப்புக்குள் நிலைபெறுவதில்லை.