அவதூதகீதா

ந கடோ ந கடாகாஶோ ந ஜீவோ ந ஜீவவிக்ரஹஃ। கேவலம் ப்ரஹ்ம ஸம்வித்தி வேத்யவேதகவர்ஜிதம்

குடமும் இல்லை, குடத்திலுள்ள ஆகாயமும் இல்லை, ஜீவனும் இல்லை, ஜீவனின் உடலும் இல்லை; அறிவும், அறிந்ததும் இல்லாத பரப்பான பரம்பொருளையே அறிந்து கொள்.

ஸர்வத்ர ஸர்வதா ஸர்வமாத்மாநம் ஸததம் த்ருவம்। ஸர்வம் ஶூந்யமஶூந்யம் ச தந்மாம் வித்தி ந ஸம்ஶயஃ

எங்கும், எப்போதும், எல்லாமும் ஆத்மாவே, நிலையானது, எப்போதும் இருக்கிறது; எல்லாமும் வெறுமையும், வெறுமையல்லாததும்—இதை என்னிடம் சந்தேகமின்றி அறிந்து கொள்.

வேதா ந லோகா ந ஸுரா ந யஜ்ஞா வர்ணாஶ்ரமோ நைவ குலம் ந ஜாதிஃ। ந தூமமார்கோ ந ச தீப்திமார்கோ ப்ரஹ்மைகரூபம் பரமார்ததத்த்வம்

வேதங்களும் இல்லை, உலகங்களும் இல்லை, தேவர்களும் இல்லை, யாகங்களும் இல்லை, சாதி, ஆசிரமம், குடும்பம், பிறப்பும் இல்லை; புகைபாதையும், ஒளிப்பாதையும் இல்லை—பரமார்த்த உண்மை பரம்பொருளின் ஒரே வடிவமே.

வ்யாப்யவ்யாபகநிர்முக்தஃ த்வமேகஃ ஸபலம் யதி। ப்ரத்யக்ஷம் சாபரோக்ஷம் ச ஹ்யாத்மாநம் மந்யஸே கதம்

நீ பரவுபவனும், பரப்பப்படுபவனும் அல்ல, ஒருவனே, முழுமையடைந்தவன் என்றால்; உன் ஆத்மாவை நேரடியாகவோ, மறைமுகமாகவோ எப்படி எண்ண முடியும்?

அத்வைதம் கேசிதிச்சந்தி த்வைதமிச்சந்தி சாபரே। ஸமம் தத்த்வம் ந விந்தந்தி த்வைதாத்வைதவிவர்ஜிதம்

சிலர் அடுத்தது ஒன்றுமில்லாத நிலையை விரும்புகிறார்கள், மற்றவர்கள் இரண்டாக இருப்பதை விரும்புகிறார்கள்; இரண்டுமில்லாத சமமான உண்மையை அவர்கள் காணவில்லை.

ஶ்வேதாதிவர்ணரஹிதம் ஶப்தாதிகுணவர்ஜிதம்। கதயந்தி கதம் தத்த்வம் மநோவாசாமகோசரம்

வெள்ளை எனும் நிறமோ, வேறு எந்த நிறமோ இல்லாதது, ஒலி முதலிய பண்புகளும் இல்லாதது, மனமும் மொழியும் எட்ட முடியாத அந்த உண்மையை எப்படித் தாங்கள் விவரிக்க முடியும்?

யதாऽந்ரு'தமிதம் ஸர்வம் தேஹாதிககநோபமம்। ததா ஹி ப்ரஹ்ம ஸம்வேத்தி ந தே த்வைதபரம்பரா

இந்த உடல் முதலிய அனைத்தும் வானம் போல பொய்யென்று அறிந்தபோது, அப்போது தான் பரம்பொருளை உணர்கிறான்; உங்களுக்கு இரட்டையாக்கம் என்றொரு தொடரும் இல்லை.

பரேண ஸஹஜாத்மாபி ஹ்யபிந்நஃ ப்ரதிபாதி மே। வ்யோமாகாரம் ததைவைகம் த்யாதா த்யாநம் கதம் பவேத்

அந்த உயர்ந்த இயற்கை ஆன்மாவும் எனக்குத் தனித்ததாகத் தெரியவில்லை; வானம் ஒன்று போல, தியானிப்பும் தியானமும் தியானப் பொருளும் எங்கே?

யத்கரோமி யதஶ்நாமி யஜ்ஜுஹோமி ததாமி யத்। ஏதத்ஸர்வம் ந மே கிம்சித்விஶுத்தோऽஹமஜோऽவ்யயஃ

நான் செய்வதும், நான் சாப்பிடுவதும், அர்ப்பணிப்பதும், கொடுப்பதும்—இவை எதுவும் எனக்கு சொந்தமில்லை; நான் தூயவன், பிறவாதவன், அழியாதவன்.

ஸர்வம் ஜகத்வித்தி நிராக்ரு'தீதம் ஸர்வம் ஜகத்வித்தி விகாரஹீநம்। ஸர்வம் ஜகத்வித்தி விஶுத்ததேஹம் ஸர்வம் ஜகத்வித்தி ஶிவைகரூபம்

இந்த உலகம் எல்லாம் உருவமற்றது என்று அறிந்து கொள்; மாற்றமற்றது என்று அறிந்து கொள்; தூய உடலாகும் என்று அறிந்து கொள்; சிவனின் ஒரே உருவம் என்று அறிந்து கொள்.

தத்த்வம் த்வம் ந ஹி ஸந்தேஹஃ கிம் ஜாநாம்யதவா புநஃ। அஸம்வேத்யம் ஸ்வஸம்வேத்யமாத்மாநம் மந்யஸே கதம்

நீயே அந்த உண்மை—இதில் சந்தேகம் இல்லை; மீண்டும் நான் என்ன அறிய வேண்டும்? அறிவுக்கு அப்பாற்பட்ட ஆன்மாவை, நீயே அறியக்கூடியதாக எப்படி நினைக்கிறாய்?

மாயாऽமாயா கதம் தாத சாயாऽசாயா ந வித்யதே। தத்த்வமேகமிதம் ஸர்வம் வ்யோமாகாரம் நிரஞ்ஜநம்

கண்மணியே, மாயையோ மாயையில்லையோ எப்படி இருக்க முடியும்? நிழலோ நிழலில்லையோ இல்லை. இந்த அனைத்தும் ஒரே உண்மை, வானம் போல உருவமற்றது, களங்கமற்றது.

ஆதிமத்யாந்தமுக்தோऽஹம் ந பத்தோऽஹம் கதாசந। ஸ்வபாவநிர்மலஃ ஶுத்த இதி மே நிஶ்சிதா மதிஃ

ஆரம்பம், நடுவு, முடிவு என எதிலும் நான் கட்டுப்படவில்லை; எந்த நேரமும் நான் பந்தப்பட்டவன் அல்லேன். என் இயல்பே தூய்மை, களங்கமையெனும் உறுதியான நம்பிக்கை எனக்கு உள்ளது.

மஹதாதி ஜகத்ஸர்வம் ந கிம்சித்ப்ரதிபாதி மே। ப்ரஹ்மைவ கேவலம் ஸர்வம் கதம் வர்ணாஶ்ரமஸ்திதிஃ

பெரியதிலிருந்து இந்த உலகம் அனைத்தும் எனக்கு எதுவும் தெரியவில்லை; எல்லாம் ஒரே பரம்பொருள் தான்—அப்படியிருக்க, சாதி அல்லது வாழ்க்கை நிலை எங்கே?

ஜாநாமி ஸர்வதா ஸர்வமஹமேகோ நிரந்தரம்। நிராலம்பமஶூந்யம் ச ஶூந்யம் வ்யோமாதிபஞ்சகம்

எல்லாவற்றையும், எல்லா விதமாகவும், இடையறாது நானே என்று அறிகிறேன்; எனக்கு ஆதாரம் இல்லை, வெறுமையில்லை, அதே சமயம் வானம் முதலான ஐந்து வெறுமைகளும் நான் தான்.

ந ஷண்டோ ந புமாந்ந ஸ்த்ரீ ந போதோ நைவ கல்பநா। ஸாநந்தோ வா நிராநந்தமாத்மாநம் மந்யஸே கதம்

நான் நபுஂசகன் அல்ல, ஆணும் அல்ல, பெண்ணும் அல்ல; அறிவும் அல்ல, கற்பனையும் அல்ல. ஆன்மாவை ஆனந்தமுள்ளதோ ஆனந்தமற்றதோ என்று எப்படி நினைக்க முடியும்?

ஷடங்கயோகாந்ந து நைவ ஶுத்தம் மநோவிநாஶாந்ந து நைவ ஶுத்தம்। குரூபதேஶாந்ந து நைவ ஶுத்தம் ஸ்வயம் ச தத்த்வம் ஸ்வயமேவ புத்தம்

ஆறு அங்கங்களைக் கொண்ட யோகத்தால் அல்ல, மனதை அழித்தாலும் அல்ல தூய்மை கிடைப்பது; ஆசானின் உபதேசத்தாலும் அல்ல—உண்மை தானாகவே, தானே உணரப்படுகிறது.

ந ஹி பஞ்சாத்மகோ தேஹோ விதேஹோ வர்ததே ந ஹி। ஆத்மைவ கேவலம் ஸர்வம் துரீயம் ச த்ரயம் கதம்

இந்த உடல் ஐந்து கூறுகளால் ஆனது அல்ல, அவற்றின்றியும் இல்லை; ஆன்மா மட்டும் தான் எல்லாம்—நான்காவது நிலை அல்லது மற்ற மூன்று நிலைகள் எங்கே?

ந பத்தோ நைவ முக்தோऽஹம் ந சாஹம் ப்ரஹ்மணஃ ப்ரு'தக்। ந கர்தா ந ச போக்தாஹம் வ்யாப்யவ்யாபகவர்ஜிதஃ

நான் பந்தப்பட்டவன் அல்ல, விடுதலை பெற்றவன் அல்ல; பரம்பொருளிலிருந்து வேறுபட்டவன் அல்ல. செய்பவன் அல்ல, அனுபவிப்பவனும் அல்ல; எல்லாவற்றையும் ஊடுருவுவதும், ஊடுருவப்படுவதும் எனக்கு இல்லை.

யதா ஜலம் ஜலே ந்யஸ்தம் ஸலிலம் பேதவர்ஜிதம்। ப்ரக்ரு'திம் புருஷம் தத்வதபிந்நம் ப்ரதிபாதி மே

நீரை நீரில் ஊற்றினால் வேறுபாடு இல்லாதது போல, இயற்கையும் ஆன்மாவும் எனக்குத் தனித்தனியாகத் தெரியவில்லை.

யதி நாம ந முக்தோऽஸி ந பத்தோऽஸி கதாசந। ஸாகாரம் ச நிராகாரமாத்மாநம் மந்யஸே கதம்

நீ விடுதலை பெறாதவராக இருந்தாலும், ஒருபோதும் பந்தப்பட்டவனல்ல; ஆன்மாவை உருவமுள்ளதோ உருவமற்றதோ என்று எப்படி நினைக்க முடியும்?

ஜாநாமி தே பரம் ரூபம் ப்ரத்யக்ஷம் ககநோபமம்। யதா பரம் ஹி ரூபம் யந்மரீசிஜலஸந்நிபம்

உன் உயர்ந்த உருவத்தை நேரடியாக, வானம் போலவே அறிகிறேன்; அந்த உயர்ந்த உருவம் நீரில் மாயை போல உள்ளது.

ந குருர்நோபதேஶஶ்ச ந சோபாதிர்ந மே க்ரியா। விதேஹம் ககநம் வித்தி விஶுத்தோऽஹம் ஸ்வபாவதஃ

எனக்கு ஆசானும் இல்லை, உபதேசமும் இல்லை, எல்லை என்றும் இல்லை, செயலும் இல்லை; நான் இயல்பாகவே தூயவன், உடலற்றவன், வானம் போல இருப்பதை அறிந்து கொள்.

விஶுத்தோऽஸ்ய ஶரீரோऽஸி ந தே சித்தம் பராத்பரம்। அஹம் சாத்மா பரம் தத்த்வமிதி வக்தும் ந லஜ்ஜஸே

நீ சொல்கிறாய், என் உடல் தூயது, என் மனம் எல்லாவற்றிலும் உயர்ந்தது, நானே பரமாத்மா என்று. இப்படிச் சொல்வதற்கு உனக்கு வெட்கமே இல்லை.

கதம் ரோதிஷி ரே சித்த ஹ்யாத்மைவாத்மாத்மநா பவ। பிப வத்ஸ கலாதீதமத்வைதம் பரமாம்ரு'தம்

ஓ மனமே, நீ ஏன் அழுகிறாய்? நீயே உன்னையே உணர்ந்து ஆத்மாவாக மாறு. என் செல்லம், காலத்தைத் தாண்டிய அயராத ஒன்றான ஆனந்தத்தை அருந்து.

நைவ போதோ ந சாபோதோ ந போதாபோத ஏவ ச। யஸ்யேத்ரு'ஶஃ ஸதா போதஃ ஸ போதோ நாந்யதா பவேத்

அங்கே அறிவும் இல்லை, அறியாமையும் இல்லை, இரண்டும் சேர்ந்து இருப்பதும் இல்லை. யாருக்கு இப்படிப்பட்ட விழிப்புணர்வு இருக்கிறதோ, அந்த விழிப்புணர்வே எப்போதும் மாறாதது.

ஜ்ஞாநம் ந தர்கோ ந ஸமாதியோகோ ந தேஶகாலௌ ந குரூபதேஶஃ। ஸ்வபாவஸம்வித்தரஹம் ச தத்த்வ- மாகாஶகல்பம் ஸஹஜம் த்ருவம் ச

அறிவு என்பது வாதமல்ல, தியானமல்ல; அது இடம், காலம், குருவின் உபதேசம் என்பதுமல்ல. என் இயல்பாகவே விழிப்புணர்வுள்ளவன், ஆகாயத்தைப் போல, பிறப்பிலக்கணமில்லாதவன், நிலையானவன் தான் அந்த உண்மை.

ந ஜாதோऽஹம் ம்ரு'தோ வாபி ந மே கர்ம ஶுபாஶுபம்। விஶுத்தம் நிர்குணம் ப்ரஹ்ம பந்தோ முக்திஃ கதம் மம

நான் பிறக்கவில்லை, இறக்கவும் இல்லை; எனக்கு நல்லதும் கெட்டதும் எனும் கர்மா இல்லை. நான் தூயவன், குணமற்ற பிரம்மம்; எனக்கு பந்தமும் விடுதலையும் எப்படிக் கிடைக்கும்?

யதி ஸர்வகதோ தேவஃ ஸ்திரஃ பூர்ணோ நிரந்தரஃ। அந்தரம் ஹி ந பஶ்யாமி ஸ பாஹ்யாப்யந்தரஃ கதம்

அந்த இறைவன் எல்லா இடத்திலும் நிறைந்தவன், நிலையானவன், முழுமையானவன், இடையறாதவன் என்றால், நான் வேறுபாடு எதையும் காணவில்லை; அப்புறம் உள்ளும் புறமும் எங்கே?