அவதூதகீதா

க்ரு'பாலுரக்ரு'தத்ரோஹஸ்திதிக்ஷுஃ ஸர்வதேஹிநாம்। ஸத்யஸாரோऽநவத்யாத்மா ஸமஃ ஸர்வோபகாரகஃ

அவனுக்கு இரக்கம் நிறைந்தது, எந்தவிதத் தீங்கும் இல்லாதவன், எல்லா உயிர்களிடமும் பொறுமை உடையவன்; உண்மை மீது நிலைத்தவன், குற்றமற்ற உள்ளம் கொண்டவன், எல்லோரிடமும் சமமானவன், அனைவருக்கும் உதவுபவன்.

அவதூதலக்ஷணம் வர்ணைர்ஜ்ஞாதவ்யம் பகவத்தமைஃ। வேதவர்ணார்ததத்த்வஜ்ஞைர்வேதவேதாந்தவாதிபிஃ

அவதூதரின் இலக்கணங்களை, வேத வார்த்தைகளும் அர்த்தங்களும் தெரிந்த பாக்கியசாலிகள், வேதம் மற்றும் உபநிடதம் பற்றிய அறிவும் கொண்டவர்கள் உணர வேண்டும்.

ஆஶாபாஶவிநிர்முக்த ஆதிமத்யாந்தநிர்மலஃ। ஆநந்தே வர்ததே நித்யமகாரம் தஸ்ய லக்ஷணம்

விருப்பங்களின் கட்டுப்பாட்டிலிருந்து விடுபட்டவன், தொடக்கம், நடுவு, முடிவிலும் தூய்மையோடு இருப்பவன்; எப்போதும் ஆனந்தத்தில் நிலைத்திருப்பவன்—இதுவே 'அ' என்ற எழுத்தின் இலக்கம்.

வாஸநா வர்ஜிதா யேந வக்தவ்யம் ச நிராமயம்। வர்தமாநேஷு வர்தேத வகாரம் தஸ்ய லக்ஷணம்

யாருக்கு மனதில் பழைய நினைவுகள் இல்லை, நோயற்றவாறு பேசுகிறான்; தற்போதையவர்களோடு வாழ்கிறான்—இதுவே 'வ' என்ற எழுத்தின் இலக்கம்.

தூலிதூஸரகாத்ராணி தூதசித்தோ நிராமயஃ। தாரணாத்யாநநிர்முக்தோ தூகாரஸ்தஸ்ய லக்ஷணம்

உடல் தூசில் மூடப்பட்டிருக்கும், மனம் கலங்காமல் அமைதியாக இருக்கும், நோயற்றவன்; தியானம் மற்றும் மனக்குவிப்பிலிருந்து விடுபட்டவன்—இதுவே 'தூ' என்ற எழுத்தின் இலக்கம்.

தத்த்வசிந்தா த்ரு'தா யேந சிந்தாசேஷ்டாவிவர்ஜிதஃ। தமோऽஹம்காரநிர்முக்தஸ்தகாரஸ்தஸ்ய லக்ஷணம்

உண்மை பற்றிய சிந்தனையில் நிலைத்தவன், சிந்தனையோடும் செயலும் இல்லாதவன்; இருளும், அகந்தையுமின்றி விடுபட்டவன்—இதுவே 'த' என்ற எழுத்தின் இலக்கம்.

தத்தாத்ரேயாவதூதேந நிர்மிதாநந்தரூபிணா। யே படந்தி ச ஶ்ரு'ண்வந்தி தேஷாம் நைவ புநர்பவஃ

ஆனந்த வடிவான தத்தாத்திரேய அவதூதர் உருவாக்கிய இந்த உபதேசங்களை யார் படிக்கிறார்களோ, கேட்கிறார்களோ, அவர்களுக்கு மீண்டும் பிறவி இல்லை.

இதி அஷ்டமோऽத்யாயஃ

இதனால் எட்டாவது அதிகாரம் முடிகிறது.