அவதூதகீதா

நநு ரூபவிரூபவிஹீந இதி நநு பிந்நவிபிந்நவிஹீந இதி। நநு ஸர்கவிஸர்கவிஹீந இதி கிமு ரோதிஷி மாநஸி ஸர்வஸமம்

இங்கே வடிவும் வடிவின்மையும் இல்லை; வேறுபாடும் வேறுபாடின்மையும் இல்லை; படைப்பும் அழிவும் இல்லை. மனமே, எல்லாம் சமம் என்றால், நீ ஏன் துக்கப்படுகிறாய்?

ந குணாகுணபாஶநிபந்த இதி ம்ரு'தஜீவநகர்ம கரோமி கதம்। இதி ஶுத்தநிரஞ்ஜநஸர்வஸமம் கிமு ரோதிஷி மாநஸி ஸர்வஸமம்

இங்கே நல்லதும் கெட்டதும் கட்டுப்பாடு இல்லை; உயிரோடு செயல், இறந்தவனின் செயல் என நான் எதைச் செய்வேன்? இங்கே தூய்மையாக, களங்கமில்லாமல், எல்லாம் சமம். மனமே, எல்லாம் சமம் என்றால், நீ ஏன் துக்கப்படுகிறாய்?

இஹ பாவவிபாவவிஹீந இதி இஹ காமவிகாமவிஹீந இதி। இஹ போததமம் கலு மோக்ஷஸமம் கிமு ரோதிஷி மாநஸி ஸர்வஸமம்

இங்கே நிலை என்றும் நிலையின்மை என்றும் இல்லை; ஆசை என்றும் ஆசையின்மை என்றும் இல்லை; அறிவும் அறியாமையும் விடுதலைக்கு சமம். மனமே, எல்லாம் சமம் என்றால், நீ ஏன் துக்கப்படுகிறாய்?

இஹ தத்த்வநிரந்தரதத்த்வமிதி ந ஹி ஸந்திவிஸந்திவிஹீந இதி। யதி ஸர்வவிவர்ஜிதஸர்வஸமம் கிமு ரோதிஷி மாநஸி ஸர்வஸமம்

இங்கே உண்மை எப்போதும் இடையறாது உள்ளது; இணைப்பு, பிரிவு என்பவை இல்லை. எல்லாவற்றிலிருந்தும் விடுபட்டு, எல்லாம் சமம் என்றால், மனமே, நீ ஏன் துக்கப்படுகிறாய்?

அநிகேதகுடீ பரிவாரஸமம் இஹஸங்கவிஸங்கவிஹீநபரம்। இஹ போதவிபோதவிஹீநபரம் கிமு ரோதிஷி மாநஸி ஸர்வஸமம்

வீடு இல்லாதவனாக இருந்தாலும், குடியில் இருந்தாலும், சுற்றத்தார் எல்லாம் சமம்; இங்கே பற்றும் பற்றின்மையும் இல்லாமல் உயர்ந்தது உள்ளது; அறிவும் அறியாமையும் இல்லாமல் உயர்ந்தது உள்ளது. மனமே, எல்லாம் சமம் என்றால், நீ ஏன் துக்கப்படுகிறாய்?

அவிகாரவிகாரமஸத்யமிதி அவிலக்ஷவிலக்ஷமஸத்யமிதி। யதி கேவலமாத்மநி ஸத்யமிதி கிமு ரோதிஷி மாநஸி ஸர்வஸமம்

இங்கே மாற்றமும் மாற்றமின்மையும் உண்மை அல்ல; வேறுபாடும் வேறுபாடின்மையும் உண்மை அல்ல. உண்மை ஒரே ஆத்மாவில்தான் இருந்தால், மனமே, எல்லாம் சமம் என்றால், நீ ஏன் துக்கப்படுகிறாய்?

இஹ ஸர்வஸமம் கலு ஜீவ இதி இஹ ஸர்வநிரந்தரஜீவ இதி। இஹ கேவலநிஶ்சலஜீவ இதி கிமு ரோதிஷி மாநஸி ஸர்வஸமம்

இங்கே எல்லா உயிர்களும் உண்மையில் சமம்; எல்லா உயிர்களும் இடையறாது ஓடுகின்றன; எல்லா உயிர்களும் அசையாதவையாக மட்டும் உள்ளன. மனமே, எல்லாம் சமம் என்றால், நீ ஏன் துக்கப்படுகிறாய்?

அவிவேகவிவேகமபோத இதி அவிகல்பவிகல்பமபோத இதி। யதி சைகநிரந்தரபோத இதி கிமு ரோதிஷி மாநஸி ஸர்வஸமம்

இங்கே பகுத்தறிவும் பகுத்தறிவின்மையும் அறியாமை; கற்பனையும் கற்பனை இல்லாமையும் அறியாமை. ஒரே இடையறாத அறிவே இருந்தால், மனமே, எல்லாம் சமம் என்றால், நீ ஏன் துக்கப்படுகிறாய்?

ந ஹி மோக்ஷபதம் ந ஹி பந்தபதம் ந ஹி புண்யபதம் ந ஹி பாபபதம்। ந ஹி பூர்ணபதம் ந ஹி ரிக்தபதம் கிமு ரோதிஷி மாநஸி ஸர்வஸமம்

இங்கே விடுதலை என்ற நிலையும் இல்லை, பந்தம் என்ற நிலையும் இல்லை, புண்ணியம் என்ற நிலையும் இல்லை, பாவம் என்ற நிலையும் இல்லை; நிறைவும் வெறுமையும் இல்லை. மனமே, எல்லாம் சமம் என்றால், நீ ஏன் துக்கப்படுகிறாய்?

யதி வர்ணவிவர்ணவிஹீநஸமம் யதி காரணகார்யவிஹீநஸமம்। யதிபேதவிபேதவிஹீநஸமம் கிமு ரோதிஷி மாநஸி ஸர்வஸமம்

இங்கே நிறமும் நிறமின்மையும் இல்லாமல் சமம்; காரணமும் விளைவும் இல்லாமல் சமம்; வேறுபாடும் வேறுபாடின்மையும் இல்லாமல் சமம். மனமே, எல்லாம் சமம் என்றால், நீ ஏன் துக்கப்படுகிறாய்?

இஹ ஸர்வநிரந்தரஸர்வசிதே இஹ கேவலநிஶ்சலஸர்வசிதே। த்விபதாதிவிவர்ஜிதஸர்வசிதே கிமு ரோதிஷி மாநஸி ஸர்வஸமம்

இங்கே எல்லா அறிவும் இடையறாது எங்கும் உள்ளது; எல்லா அறிவும் அசையாமல் உள்ளது; இரட்டையாக்கம் போன்றவை இல்லாமல் உள்ளது. மனமே, எல்லாம் சமம் என்றால், நீ ஏன் துக்கப்படுகிறாய்?

அதிஸர்வநிரந்தரஸர்வகதம் அதிநிர்மலநிஶ்சலஸர்வகதம்। திநராத்ரிவிவர்ஜிதஸர்வகதம் கிமு ரோதிஷி மாநஸி ஸர்வஸமம்

மிகவும் இடையறாதது, எல்லா இடத்திலும் பரவியது; மிக தூய்மையானது, அசையாதது, எல்லா இடத்திலும் பரவியது; பகலும் இரவும் இல்லாமல் எங்கும் பரவியது. மனமே, எல்லாம் சமம் என்றால், நீ ஏன் துக்கப்படுகிறாய்?

ந ஹி பந்தவிபந்தஸமாகமநம் ந ஹி யோகவியோகஸமாகமநம்। ந ஹி தர்கவிதர்கஸமாகமநம் கிமு ரோதிஷி மாநஸி ஸர்வஸமம்

இங்கே பந்தமும் விடுதலையும் சந்திப்பது இல்லை; ஒன்றாகும் பிரிவும் சந்திப்பது இல்லை; ஆராய்ச்சியும் ஆராய்ச்சி இல்லாமையும் சந்திப்பது இல்லை. மனமே, எல்லாம் சமம் என்றால், நீ ஏன் துக்கப்படுகிறாய்?

இஹ காலவிகாலநிராகரணம் அணுமாத்ரக்ரு'ஶாநுநிராகரணம்। ந ஹி கேவலஸத்யநிராகரணம் கிமு ரோதிஷி மாநஸி ஸர்வஸமம்

இங்கே காலமும் காலமின்மையும் நீக்கப்பட்டுள்ளன; மிகச் சிறிய அணுவும் அதைவிட நுண்ணியதும் நீக்கப்பட்டுள்ளன; தூய உண்மை மட்டும் நீக்கப்படவில்லை. மனமே, எல்லாம் சமம் என்றால், நீ ஏன் துக்கப்படுகிறாய்?

இஹ தேஹவிதேஹவிஹீந இதி நநு ஸ்வப்நஸுஷுப்திவிஹீநபரம்। அபிதாநவிதாநவிஹீநபரம் கிமு ரோதிஷி மாநஸி ஸர்வஸமம்

இங்கே உடலும் உடலின்மையும் இல்லை; கனவும் ஆழ்நிலையிலும் இல்லாத உயர்ந்த நிலை; பெயரும் பெயரில்லாமையும் இல்லாத உயர்ந்த நிலை. மனமே, எல்லாம் சமம் என்றால், நீ ஏன் துக்கப்படுகிறாய்?

ககநோபமஶுத்தவிஶாலஸமம் அதிஸர்வவிவர்ஜிதஸர்வஸமம்। கதஸாரவிஸாரவிகாரஸமம் கிமு ரோதிஷி மாநஸி ஸர்வஸமம்

வானம் போல் தூயதும், பரந்ததும், எல்லோருக்கும் சமமானதும், எல்லா வேறுபாடுகளும் இல்லாததும், எதிலும் மாற்றமில்லாததும், ஒன்றாக இருப்பதுமாக, மனமே, எல்லாம் சமம் என்றபோது, நீ ஏன் துக்கப்படுகிறாய்?

இஹ தர்மவிதர்மவிராகதர- மிஹ வஸ்துவிவஸ்துவிராகதரம்। இஹ காமவிகாமவிராகதரம் கிமு ரோதிஷி மாநஸி ஸர்வஸமம்

இங்கு நன்மை தீமை இரண்டும் கடந்துவிட்டது; பொருள், பொருள் அல்லாதது இரண்டும் கடந்துவிட்டது; ஆசை, ஆசை இல்லாததும் கடந்துவிட்டது. மனமே, எல்லாம் சமம் என்றபோது, நீ ஏன் துக்கப்படுகிறாய்?

ஸுகதுஃகவிவர்ஜிதஸர்வஸம- மிஹ ஶோகவிஶோகவிஹீநபரம்। குருஶிஷ்யவிவர்ஜிததத்த்வபரம் கிமு ரோதிஷி மாநஸி ஸர்வஸமம்

இங்கு இன்பமும் துன்பமும் இல்லை, எல்லாம் சமம்; இங்கு துக்கமும் துக்கமின்மையும் கடந்துவிட்டது; ஆசான், சீடன் என்ற வேறுபாடும் கடந்துவிட்டது, உண்மை உயர்ந்தது. மனமே, எல்லாம் சமம் என்றபோது, நீ ஏன் துக்கப்படுகிறாய்?

ந கிலாங்குரஸாரவிஸார இதி ந சலாசலஸாம்யவிஸாம்யமிதி। அவிசாரவிசாரவிஹீநமிதி கிமு ரோதிஷி மாநஸி ஸர்வஸமம்

இங்கு முளை, சாரம், விரிவாக்கம் எதுவும் இல்லை; அசைவும், அசைவின்மையும், சமமும், வேறுபாடும் இல்லை; ஆராய்ச்சியும், ஆராய்ச்சியின்மையும் இல்லை. மனமே, எல்லாம் சமம் என்றபோது, நீ ஏன் துக்கப்படுகிறாய்?

இஹ ஸாரஸமுச்சயஸாரமிதி। கதிதம் நிஜபாவவிபேத இதி। விஷயே கரணத்வமஸத்யமிதி கிமு ரோதிஷி மாநஸி ஸர்வஸமம்

இங்கு எல்லா சாரங்களின் சாரமே உள்ளது; இது தனிப்பட்ட இயல்பின் வேறுபாடு என்று சொல்லப்படுகிறது; பொருள்களில் கருவிகள் செயல்படுவது உண்மையல்ல. மனமே, எல்லாம் சமம் என்றபோது, நீ ஏன் துக்கப்படுகிறாய்?

பஹுதா ஶ்ருதயஃ ப்ரவதந்தி யதோ வியதாதிரிதம் ம்ரு'கதோயஸமம்। யதி சைகநிரந்தரஸர்வஸமம் கிமு ரோதிஷி மாநஸி ஸர்வஸமம்

வேதங்கள் பலவகையாக சொல்கின்றன, இந்த உலகம், ஆகாயம் முதலாக, மிருகம் காணும் நீர்போல் பொய்யானது என்று; ஆனால் எல்லாம் ஒன்றாக, இடையறாததும், சமமானதும் என்றால், மனமே, நீ ஏன் துக்கப்படுகிறாய்?

விந்ததி விந்ததி ந ஹி ந ஹி யத்ர சந்தோலக்ஷணம் ந ஹி ந ஹி தத்ர। ஸமரஸமக்நோ பாவிதபூதஃ ப்ரலபதி தத்த்வம் பரமவதூதஃ

அவன் அடைகிறான், அடைகிறான் — இல்லை, இல்லை — அங்கு எந்த அடையாளமும் இல்லை; சமமான இன்பத்தில் முழுகி, மனதைத் தூய்மைப்படுத்தி, அந்த உயர்ந்த அவதூதர் உண்மையை உரைக்கிறார்.

இதி பஞ்சமோऽத்யாயஃ

இதோ ஐந்தாம் அதிகாரம் முடிந்தது.

பஹுதா ஶ்ருதயஃ ப்ரவதந்தி வயம் வியதாதிரிதம் ம்ரு'கதோயஸமம்। யதி சைகநிரந்தரஸர்வஶிவ- முபமேயமதோஹ்யுபமா ச கதம்

வேதங்கள் பலவகையாக சொல்கின்றன, நாமும், இந்த உலகமும், ஆகாயம் முதலாக, மிருகம் காணும் நீர்போல் பொய்யானது என்று; ஆனால் எல்லாம் ஒன்றாக, இடையறாததும், மிக உயர்ந்ததும், ஒப்பற்றதும் என்றால், எதற்கும் ஒப்புமை எப்படி உண்டாகும்?

அவிபக்திவிபக்திவிஹீநபரம் நநு கார்யவிகார்யவிஹீநபரம்। யதி சைகநிரந்தரஸர்வஶிவம் யஜநம் ச கதம் தபநம் ச கதம்

வேறுபாடு, வேறுபாடின்மை எல்லாம் கடந்தது; செயலும், செயல் இல்லாமையும் கடந்தது; எல்லாம் ஒன்றாக, இடையறாததும், மிக உயர்ந்ததும் என்றால், பூஜை எங்கே, தவம் எங்கே?

மந ஏவ நிரந்தரஸர்வகதம் ஹ்யவிஶாலவிஶாலவிஹீநபரம்। மந ஏவ நிரந்தரஸர்வஶிவம் மநஸாபி கதம் வசஸா ச கதம்

மனம் தான் இடையறாததும், எல்லா இடங்களிலும் நிறைந்ததும், எல்லா எல்லைகளும் கடந்ததும்; மனம் தான் இடையறாததும், மிக உயர்ந்ததும்; அந்த மனதை மனத்தாலும், சொல்லாலும் எப்படி அடைய முடியும்?

திநராத்ரிவிபேதநிராகரண- முதிதாநுதிதஸ்ய நிராகரணம்। யதி சைகநிரந்தரஸர்வஶிவம் ரவிசந்த்ரமஸௌ ஜ்வலநஶ்ச கதம்

பகலும் இரவும் என்ற வேறுபாடு நீங்கியது; தோன்றியது, தோன்றாதது என்ற வேறுபாடும் நீங்கியது; எல்லாம் ஒன்றாக, இடையறாததும், மிக உயர்ந்ததும் என்றால், சூரியன், சந்திரன், நெருப்பு எங்கே?

கதகாமவிகாமவிபேத இதி கதசேஷ்டவிசேஷ்டவிபேத இதி। யதி சைகநிரந்தரஸர்வஶிவம் பஹிரந்தரபிந்நமதிஶ்ச கதம்

ஆசை, ஆசை இல்லாமை என்ற வேறுபாடு கடந்தது; செயல், செயல் இல்லாமை என்ற வேறுபாடும் கடந்தது; எல்லாம் ஒன்றாக, இடையறாததும், மிக உயர்ந்ததும் என்றால், உள்ளமும் புறமும் என்ற மன வேறுபாடு எப்படி உண்டாகும்?

யதி ஸாரவிஸாரவிஹீந இதி யதி ஶூந்யவிஶூந்யவிஹீந இதி। யதி சைகநிரந்தரஸர்வஶிவம் ப்ரதமம் ச கதம் சரமம் ச கதம்

சாரம், சாரமின்மை எதுவும் இல்லை; வெற்றிடம், வெற்றிடமின்மை எதுவும் இல்லை; எல்லாம் ஒன்றாக, இடையறாததும், மிக உயர்ந்ததும் என்றால், முதலில் ஒன்று, கடைசியில் ஒன்று என்றது எங்கே?