அவதூதகீதா

ஏகமேவ ஸமம் தத்த்வம் வதந்தி ஹி விபஶ்சிதஃ। ராகத்யாகாத்புநஶ்சித்தமேகாநேகம் ந வித்யதே

புத்திமான்கள் ஒரே உண்மை எப்போதும் சமம் என்று கூறுகிறார்கள்; பற்றை விட்டுவிட்டால் மனம் மீண்டும் ஒன்றாகவோ பலவாகவோ இருக்காது.

அநாத்மரூபம் ச கதம் ஸமாதி- ராத்மஸ்வரூபம் ச கதம் ஸமாதிஃ। அஸ்தீதி நாஸ்தீதி கதம் ஸமாதி- ர்மோக்ஷஸ்வரூபம் யதி ஸர்வமேகம்

ஆத்மா அல்லாத ஒன்றில் எப்படித் தியானம் இருக்க முடியும்? ஆத்மாவின் உண்மையில் தியானம் எப்படிக் கிடைக்கும்? 'இருக்கிறது', 'இல்லை' என்பதில் தியானம் எப்படி உண்டாகும், எல்லாம் ஒன்றாக இருந்தால் விடுதலியின் இயல்பு?

விஶுத்தோऽஸி ஸமம் தத்த்வம் விதேஹஸ்த்வமஜோऽவ்யயஃ। ஜாநாமீஹ ந ஜாநாமீத்யாத்மாநம் மந்யஸே கதம்

நீ தூயவன், சமமான உண்மை, உடலற்றவன், பிறவியில்லாதவன், அழிவில்லாதவன்; 'நான் அறிவேன்', 'நான் அறியவில்லை' என்று நீ உன்னை எப்படிச் சிந்திக்க முடியும்?

தத்த்வமஸ்யாதிவாக்யேந ஸ்வாத்மா ஹி ப்ரதிபாதிதஃ। நேதி நேதி ஶ்ருதிர்ப்ரூயாதந்ரு'தம் பாஞ்சபௌதிகம்

'நீயே அது' என்ற பெரிய வாக்கியத்தால் உன் ஆத்மா சுட்டிக்காட்டப்படுகிறது; 'இல்லை, இல்லை' என்று வேதம் பொய்யான, ஐம்பூத உடலை மறுக்கிறது.

ஆத்மந்யேவாத்மநா ஸர்வம் த்வயா பூர்ணம் நிரந்தரம்। த்யாதா த்யாநம் ந தே சித்தம் நிர்லஜ்ஜம் த்யாயதே கதம்

உன்னாலேயே, ஆத்மாவால் ஆத்மாவில் எல்லாம் நிரம்பியுள்ளது, இடையறாது. உனக்கு தியானிப்பவனும் தியானமும் இல்லை; உன் மனம் எப்படி வெட்கமில்லாமல் தியானிக்க முடியும்?

ஶிவம் ந ஜாநாமி கதம் வதாமி ஶிவம் ந ஜாநாமி கதம் பஜாமி। அஹம் ஶிவஶ்சேத்பரமார்ததத்த்வம் ஸமஸ்வரூபம் ககநோபமம் ச

நான் சிவனை அறியவில்லை—எப்படி பேச முடியும்? நான் சிவனை அறியவில்லை—எப்படி வழிபட முடியும்? நான் சிவனாக, பரமார்த்த உண்மையாக, சமமான தன்மையுடன், ஆகாயம் போல இருந்தால்?

நாஹம் தத்த்வம் ஸமம் தத்த்வம் கல்பநாஹேதுவர்ஜிதம்। க்ராஹ்யக்ராஹகநிர்முக்தம் ஸ்வஸம்வேத்யம் கதம் பவேத்

நான் உண்மையும் அல்ல, சமமான உண்மையும் அல்ல, கற்பனையால் தோன்றியதும் அல்ல; பற்றும், பற்றப்படுவதும் இல்லாமல், அது எப்படி தானாக அனுபவிக்க முடியும்?

அநந்தரூபம் ந ஹி வஸ்து கிம்சி- த்தத்த்வஸ்வரூபம் ந ஹி வஸ்து கிம்சித்। ஆத்மைகரூபம் பரமார்ததத்த்வம் ந ஹிம்ஸகோ வாபி ந சாப்யஹிம்ஸா

முடிவில்லாத உருவம் எதுவும் இல்லை, உண்மையின் இயல்பாக எதுவும் இல்லை; ஆத்மா ஒரே வடிவில் இருக்கும் பரமார்த்த உண்மை, அது வன்முறையுமல்ல, அஹிம்சையும் அல்ல.

விஶுத்தோऽஸி ஸமம் தத்த்வம் விதேஹமஜமவ்யயம்। விப்ரமம் கதமாத்மார்தே விப்ராந்தோऽஹம் கதம் புநஃ

நீ தூயவன், சமமான உண்மை, உடலற்றவன், பிறவியில்லாதவன், அழிவில்லாதவன்; ஆத்மாவை பற்றி எப்படி குழப்பம் வரும், நான் மீண்டும் எப்படி மயங்க முடியும்?

கடே பிந்நே கடாகாஶம் ஸுலீநம் பேதவர்ஜிதம்। ஶிவேந மநஸா ஶுத்தோ ந பேதஃ ப்ரதிபாதி மே

ஒரு குடம் உடைந்தால், அதிலுள்ள ஆகாயம் எளிதாக கலந்து, வேறுபாடின்றி இருக்கும்; சிவனால் தூய்மையடைந்த மனதுடன் எனக்கு எந்தப் பிரிவும் தெரியவில்லை.

ந கடோ ந கடாகாஶோ ந ஜீவோ ந ஜீவவிக்ரஹஃ। கேவலம் ப்ரஹ்ம ஸம்வித்தி வேத்யவேதகவர்ஜிதம்

குடமும் இல்லை, குடத்திலுள்ள ஆகாயமும் இல்லை, ஜீவனும் இல்லை, ஜீவனின் உடலும் இல்லை; அறிவும், அறிந்ததும் இல்லாத பரப்பான பரம்பொருளையே அறிந்து கொள்.

ஸர்வத்ர ஸர்வதா ஸர்வமாத்மாநம் ஸததம் த்ருவம்। ஸர்வம் ஶூந்யமஶூந்யம் ச தந்மாம் வித்தி ந ஸம்ஶயஃ

எங்கும், எப்போதும், எல்லாமும் ஆத்மாவே, நிலையானது, எப்போதும் இருக்கிறது; எல்லாமும் வெறுமையும், வெறுமையல்லாததும்—இதை என்னிடம் சந்தேகமின்றி அறிந்து கொள்.

வேதா ந லோகா ந ஸுரா ந யஜ்ஞா வர்ணாஶ்ரமோ நைவ குலம் ந ஜாதிஃ। ந தூமமார்கோ ந ச தீப்திமார்கோ ப்ரஹ்மைகரூபம் பரமார்ததத்த்வம்

வேதங்களும் இல்லை, உலகங்களும் இல்லை, தேவர்களும் இல்லை, யாகங்களும் இல்லை, சாதி, ஆசிரமம், குடும்பம், பிறப்பும் இல்லை; புகைபாதையும், ஒளிப்பாதையும் இல்லை—பரமார்த்த உண்மை பரம்பொருளின் ஒரே வடிவமே.

வ்யாப்யவ்யாபகநிர்முக்தஃ த்வமேகஃ ஸபலம் யதி। ப்ரத்யக்ஷம் சாபரோக்ஷம் ச ஹ்யாத்மாநம் மந்யஸே கதம்

நீ பரவுபவனும், பரப்பப்படுபவனும் அல்ல, ஒருவனே, முழுமையடைந்தவன் என்றால்; உன் ஆத்மாவை நேரடியாகவோ, மறைமுகமாகவோ எப்படி எண்ண முடியும்?

அத்வைதம் கேசிதிச்சந்தி த்வைதமிச்சந்தி சாபரே। ஸமம் தத்த்வம் ந விந்தந்தி த்வைதாத்வைதவிவர்ஜிதம்

சிலர் அடுத்தது ஒன்றுமில்லாத நிலையை விரும்புகிறார்கள், மற்றவர்கள் இரண்டாக இருப்பதை விரும்புகிறார்கள்; இரண்டுமில்லாத சமமான உண்மையை அவர்கள் காணவில்லை.

ஶ்வேதாதிவர்ணரஹிதம் ஶப்தாதிகுணவர்ஜிதம்। கதயந்தி கதம் தத்த்வம் மநோவாசாமகோசரம்

வெள்ளை எனும் நிறமோ, வேறு எந்த நிறமோ இல்லாதது, ஒலி முதலிய பண்புகளும் இல்லாதது, மனமும் மொழியும் எட்ட முடியாத அந்த உண்மையை எப்படித் தாங்கள் விவரிக்க முடியும்?

யதாऽந்ரு'தமிதம் ஸர்வம் தேஹாதிககநோபமம்। ததா ஹி ப்ரஹ்ம ஸம்வேத்தி ந தே த்வைதபரம்பரா

இந்த உடல் முதலிய அனைத்தும் வானம் போல பொய்யென்று அறிந்தபோது, அப்போது தான் பரம்பொருளை உணர்கிறான்; உங்களுக்கு இரட்டையாக்கம் என்றொரு தொடரும் இல்லை.

பரேண ஸஹஜாத்மாபி ஹ்யபிந்நஃ ப்ரதிபாதி மே। வ்யோமாகாரம் ததைவைகம் த்யாதா த்யாநம் கதம் பவேத்

அந்த உயர்ந்த இயற்கை ஆன்மாவும் எனக்குத் தனித்ததாகத் தெரியவில்லை; வானம் ஒன்று போல, தியானிப்பும் தியானமும் தியானப் பொருளும் எங்கே?

யத்கரோமி யதஶ்நாமி யஜ்ஜுஹோமி ததாமி யத்। ஏதத்ஸர்வம் ந மே கிம்சித்விஶுத்தோऽஹமஜோऽவ்யயஃ

நான் செய்வதும், நான் சாப்பிடுவதும், அர்ப்பணிப்பதும், கொடுப்பதும்—இவை எதுவும் எனக்கு சொந்தமில்லை; நான் தூயவன், பிறவாதவன், அழியாதவன்.

ஸர்வம் ஜகத்வித்தி நிராக்ரு'தீதம் ஸர்வம் ஜகத்வித்தி விகாரஹீநம்। ஸர்வம் ஜகத்வித்தி விஶுத்ததேஹம் ஸர்வம் ஜகத்வித்தி ஶிவைகரூபம்

இந்த உலகம் எல்லாம் உருவமற்றது என்று அறிந்து கொள்; மாற்றமற்றது என்று அறிந்து கொள்; தூய உடலாகும் என்று அறிந்து கொள்; சிவனின் ஒரே உருவம் என்று அறிந்து கொள்.

தத்த்வம் த்வம் ந ஹி ஸந்தேஹஃ கிம் ஜாநாம்யதவா புநஃ। அஸம்வேத்யம் ஸ்வஸம்வேத்யமாத்மாநம் மந்யஸே கதம்

நீயே அந்த உண்மை—இதில் சந்தேகம் இல்லை; மீண்டும் நான் என்ன அறிய வேண்டும்? அறிவுக்கு அப்பாற்பட்ட ஆன்மாவை, நீயே அறியக்கூடியதாக எப்படி நினைக்கிறாய்?

மாயாऽமாயா கதம் தாத சாயாऽசாயா ந வித்யதே। தத்த்வமேகமிதம் ஸர்வம் வ்யோமாகாரம் நிரஞ்ஜநம்

கண்மணியே, மாயையோ மாயையில்லையோ எப்படி இருக்க முடியும்? நிழலோ நிழலில்லையோ இல்லை. இந்த அனைத்தும் ஒரே உண்மை, வானம் போல உருவமற்றது, களங்கமற்றது.

ஆதிமத்யாந்தமுக்தோऽஹம் ந பத்தோऽஹம் கதாசந। ஸ்வபாவநிர்மலஃ ஶுத்த இதி மே நிஶ்சிதா மதிஃ

ஆரம்பம், நடுவு, முடிவு என எதிலும் நான் கட்டுப்படவில்லை; எந்த நேரமும் நான் பந்தப்பட்டவன் அல்லேன். என் இயல்பே தூய்மை, களங்கமையெனும் உறுதியான நம்பிக்கை எனக்கு உள்ளது.

மஹதாதி ஜகத்ஸர்வம் ந கிம்சித்ப்ரதிபாதி மே। ப்ரஹ்மைவ கேவலம் ஸர்வம் கதம் வர்ணாஶ்ரமஸ்திதிஃ

பெரியதிலிருந்து இந்த உலகம் அனைத்தும் எனக்கு எதுவும் தெரியவில்லை; எல்லாம் ஒரே பரம்பொருள் தான்—அப்படியிருக்க, சாதி அல்லது வாழ்க்கை நிலை எங்கே?

ஜாநாமி ஸர்வதா ஸர்வமஹமேகோ நிரந்தரம்। நிராலம்பமஶூந்யம் ச ஶூந்யம் வ்யோமாதிபஞ்சகம்

எல்லாவற்றையும், எல்லா விதமாகவும், இடையறாது நானே என்று அறிகிறேன்; எனக்கு ஆதாரம் இல்லை, வெறுமையில்லை, அதே சமயம் வானம் முதலான ஐந்து வெறுமைகளும் நான் தான்.

ந ஷண்டோ ந புமாந்ந ஸ்த்ரீ ந போதோ நைவ கல்பநா। ஸாநந்தோ வா நிராநந்தமாத்மாநம் மந்யஸே கதம்

நான் நபுஂசகன் அல்ல, ஆணும் அல்ல, பெண்ணும் அல்ல; அறிவும் அல்ல, கற்பனையும் அல்ல. ஆன்மாவை ஆனந்தமுள்ளதோ ஆனந்தமற்றதோ என்று எப்படி நினைக்க முடியும்?

ஷடங்கயோகாந்ந து நைவ ஶுத்தம் மநோவிநாஶாந்ந து நைவ ஶுத்தம்। குரூபதேஶாந்ந து நைவ ஶுத்தம் ஸ்வயம் ச தத்த்வம் ஸ்வயமேவ புத்தம்

ஆறு அங்கங்களைக் கொண்ட யோகத்தால் அல்ல, மனதை அழித்தாலும் அல்ல தூய்மை கிடைப்பது; ஆசானின் உபதேசத்தாலும் அல்ல—உண்மை தானாகவே, தானே உணரப்படுகிறது.

ந ஹி பஞ்சாத்மகோ தேஹோ விதேஹோ வர்ததே ந ஹி। ஆத்மைவ கேவலம் ஸர்வம் துரீயம் ச த்ரயம் கதம்

இந்த உடல் ஐந்து கூறுகளால் ஆனது அல்ல, அவற்றின்றியும் இல்லை; ஆன்மா மட்டும் தான் எல்லாம்—நான்காவது நிலை அல்லது மற்ற மூன்று நிலைகள் எங்கே?

ந பத்தோ நைவ முக்தோऽஹம் ந சாஹம் ப்ரஹ்மணஃ ப்ரு'தக்। ந கர்தா ந ச போக்தாஹம் வ்யாப்யவ்யாபகவர்ஜிதஃ

நான் பந்தப்பட்டவன் அல்ல, விடுதலை பெற்றவன் அல்ல; பரம்பொருளிலிருந்து வேறுபட்டவன் அல்ல. செய்பவன் அல்ல, அனுபவிப்பவனும் அல்ல; எல்லாவற்றையும் ஊடுருவுவதும், ஊடுருவப்படுவதும் எனக்கு இல்லை.