அவதூதகீதா

ௐ இதி கதிதம் ககநஸமம் தத் ந பராபரஸாரவிசார இதி। அவிலாஸவிலாஸநிராகரணம் கதமக்ஷரபிந்துஸமுச்சரணம்

ஓம். ஆகாயம் போல் எல்லாவற்றையும் கடந்தது இங்கு கூறப்பட்டது; உயர்வு, தாழ்வு என்ற ஆராய்ச்சி இல்லை; விளையாட்டு, விளையாட்டின்மை எல்லாம் நீங்கியபோது, அழியாத எழுத்தை எவ்வாறு உச்சரிக்க முடியும்?

இதி தத்த்வமஸிப்ரப்ரு'திஶ்ருதிபிஃ ப்ரதிபாதிதமாத்மநி தத்த்வமஸி। த்வமுபாதிவிவர்ஜிதஸர்வஸமம் கிமு ரோதிஷி மாநஸி ஸர்வஸமம்

‘அது நீ தான்’ என்ற உபநிஷத்துச் சொற்கள் மூலம் உண்மை ஆத்மாவில் நிறுவப்பட்டுள்ளது; நீ எல்லா கட்டுப்பாடுகளும் இல்லாதவன், எல்லாவற்றிலும் சமமானவன்; மனமே, நீ எல்லாவற்றிலும் சமமானபோது ஏன் துக்கப்படுகிறாய்?

அதஊர்த்வவிவர்ஜிதஸர்வஸமம் பஹிரந்தரவர்ஜிதஸர்வஸமம்। யதி சைகவிவர்ஜிதஸர்வஸமம் கிமு ரோதிஷி மாநஸி ஸர்வஸமம்

மேலும் கீழும் இல்லாதவன், எல்லாவற்றிலும் சமமானவன்; உள்ளும் புறமும் இல்லாதவன், எல்லாவற்றிலும் சமமானவன்; ஒருமை இல்லாதவன், எல்லாவற்றிலும் சமமானவன்; மனமே, நீ எல்லாவற்றிலும் சமமானபோது ஏன் துக்கப்படுகிறாய்?

ந ஹி கல்பிதகல்பவிசார இதி ந ஹி காரணகார்யவிசார இதி। பதஸந்திவிவர்ஜிதஸர்வஸமம் கிமு ரோதிஷி மாநஸி ஸர்வஸமம்

உள்ளங்கால்போல உருவாக்கப்பட்ட கருத்துக்களில் ஆராய்ச்சி இல்லை; காரணம், விளைவு பற்றிய ஆராய்ச்சி இல்லை; சொற்கள் ஒன்றிணையும் இடம் இல்லாதவன், எல்லாவற்றிலும் சமமானவன்; மனமே, நீ எல்லாவற்றிலும் சமமானபோது ஏன் துக்கப்படுகிறாய்?

ந ஹி போதவிபோதஸமாதிரிதி ந ஹி தேஶவிதேஶஸமாதிரிதி। ந ஹி காலவிகாலஸமாதிரிதி கிமு ரோதிஷி மாநஸி ஸர்வஸமம்

அறிவு, அறியாமை என்ற சமாதி இல்லை; இடம், இடமில்லாமை என்ற சமாதி இல்லை; காலம், காலமில்லாமை என்ற சமாதி இல்லை; மனமே, நீ எல்லாவற்றிலும் சமமானபோது ஏன் துக்கப்படுகிறாய்?

ந ஹி கும்பநபோ ந ஹி கும்ப இதி ந ஹி ஜீவவபுர்ந ஹி ஜீவ இதி। ந ஹி காரணகார்யவிபாக இதி கிமு ரோதிஷி மாநஸி ஸர்வஸமம்

பானையில் உள்ள வெளி இல்லை, பானை இல்லை; உடல் கொண்ட உயிர் இல்லை, உயிர் இல்லை; காரணம், விளைவு என்ற பிரிவு இல்லை; மனமே, நீ எல்லாவற்றிலும் சமமானபோது ஏன் துக்கப்படுகிறாய்?

இஹ ஸர்வநிரந்தரமோக்ஷபதம் லகுதீர்கவிசாரவிஹீந இதி। ந ஹி வர்துலகோணவிபாக இதி கிமு ரோதிஷி மாநஸி ஸர்வஸமம்

இங்கு எல்லாவற்றிலும் இடையறாத முக்தி நிலை உள்ளது; குறுகியது, நீண்டது என்ற வேறுபாடு இல்லை; வட்டம், கோணம் என்ற பிரிவு இல்லை; மனமே, நீ எல்லாவற்றிலும் சமமானபோது ஏன் துக்கப்படுகிறாய்?

இஹ ஶூந்யவிஶூந்யவிஹீந இதி இஹ ஶுத்தவிஶுத்தவிஹீந இதி। இஹ ஸர்வவிஸர்வவிஹீந இதி கிமு ரோதிஷி மாநஸி ஸர்வஸமம்

இங்கே வெற்றிதோறும் இல்லையோ, வெற்றியில்லாததும் இல்லையோ; இங்கே தூய்மையும் தூய்மையின்மையும் இல்லையோ; இங்கே எல்லாமும் அல்லாமும் இல்லையோ. மனமே, எல்லாம் சமம் என்றால், நீ ஏன் துக்கப்படுகிறாய்?

ந ஹி பிந்நவிபிந்நவிசார இதி பஹிரந்தரஸந்திவிசார இதி। அரிமித்ரவிவர்ஜிதஸர்வஸமம் கிமு ரோதிஷி மாநஸி ஸர்வஸமம்

இங்கே வேறுபாடு, வேறுபாடில்லாமை என்ற எண்ணமும் இல்லை; உள்ளும் புறமும் பற்றிய ஆராய்ச்சியும் இல்லை. பகைவும் நட்பும் இல்லாமல், எல்லாம் சமம். மனமே, எல்லாம் சமம் என்றால், நீ ஏன் துக்கப்படுகிறாய்?

ந ஹி ஶிஷ்யவிஶிஷ்யஸ்வரூபைதி ந சராசரபேதவிசார இதி। இஹ ஸர்வநிரந்தரமோக்ஷபதம் கிமு ரோதிஷி மாநஸி ஸர்வஸமம்

இங்கே சீடன், ஆசான் என்ற தன்மை இல்லை; அசையும் அசையாததும் பற்றிய வேறுபாடு இல்லை. இங்கே எல்லா இடத்திலும் விடுதலை இடையறாது உள்ளது. மனமே, எல்லாம் சமம் என்றால், நீ ஏன் துக்கப்படுகிறாய்?

நநு ரூபவிரூபவிஹீந இதி நநு பிந்நவிபிந்நவிஹீந இதி। நநு ஸர்கவிஸர்கவிஹீந இதி கிமு ரோதிஷி மாநஸி ஸர்வஸமம்

இங்கே வடிவும் வடிவின்மையும் இல்லை; வேறுபாடும் வேறுபாடின்மையும் இல்லை; படைப்பும் அழிவும் இல்லை. மனமே, எல்லாம் சமம் என்றால், நீ ஏன் துக்கப்படுகிறாய்?

ந குணாகுணபாஶநிபந்த இதி ம்ரு'தஜீவநகர்ம கரோமி கதம்। இதி ஶுத்தநிரஞ்ஜநஸர்வஸமம் கிமு ரோதிஷி மாநஸி ஸர்வஸமம்

இங்கே நல்லதும் கெட்டதும் கட்டுப்பாடு இல்லை; உயிரோடு செயல், இறந்தவனின் செயல் என நான் எதைச் செய்வேன்? இங்கே தூய்மையாக, களங்கமில்லாமல், எல்லாம் சமம். மனமே, எல்லாம் சமம் என்றால், நீ ஏன் துக்கப்படுகிறாய்?

இஹ பாவவிபாவவிஹீந இதி இஹ காமவிகாமவிஹீந இதி। இஹ போததமம் கலு மோக்ஷஸமம் கிமு ரோதிஷி மாநஸி ஸர்வஸமம்

இங்கே நிலை என்றும் நிலையின்மை என்றும் இல்லை; ஆசை என்றும் ஆசையின்மை என்றும் இல்லை; அறிவும் அறியாமையும் விடுதலைக்கு சமம். மனமே, எல்லாம் சமம் என்றால், நீ ஏன் துக்கப்படுகிறாய்?

இஹ தத்த்வநிரந்தரதத்த்வமிதி ந ஹி ஸந்திவிஸந்திவிஹீந இதி। யதி ஸர்வவிவர்ஜிதஸர்வஸமம் கிமு ரோதிஷி மாநஸி ஸர்வஸமம்

இங்கே உண்மை எப்போதும் இடையறாது உள்ளது; இணைப்பு, பிரிவு என்பவை இல்லை. எல்லாவற்றிலிருந்தும் விடுபட்டு, எல்லாம் சமம் என்றால், மனமே, நீ ஏன் துக்கப்படுகிறாய்?

அநிகேதகுடீ பரிவாரஸமம் இஹஸங்கவிஸங்கவிஹீநபரம்। இஹ போதவிபோதவிஹீநபரம் கிமு ரோதிஷி மாநஸி ஸர்வஸமம்

வீடு இல்லாதவனாக இருந்தாலும், குடியில் இருந்தாலும், சுற்றத்தார் எல்லாம் சமம்; இங்கே பற்றும் பற்றின்மையும் இல்லாமல் உயர்ந்தது உள்ளது; அறிவும் அறியாமையும் இல்லாமல் உயர்ந்தது உள்ளது. மனமே, எல்லாம் சமம் என்றால், நீ ஏன் துக்கப்படுகிறாய்?

அவிகாரவிகாரமஸத்யமிதி அவிலக்ஷவிலக்ஷமஸத்யமிதி। யதி கேவலமாத்மநி ஸத்யமிதி கிமு ரோதிஷி மாநஸி ஸர்வஸமம்

இங்கே மாற்றமும் மாற்றமின்மையும் உண்மை அல்ல; வேறுபாடும் வேறுபாடின்மையும் உண்மை அல்ல. உண்மை ஒரே ஆத்மாவில்தான் இருந்தால், மனமே, எல்லாம் சமம் என்றால், நீ ஏன் துக்கப்படுகிறாய்?

இஹ ஸர்வஸமம் கலு ஜீவ இதி இஹ ஸர்வநிரந்தரஜீவ இதி। இஹ கேவலநிஶ்சலஜீவ இதி கிமு ரோதிஷி மாநஸி ஸர்வஸமம்

இங்கே எல்லா உயிர்களும் உண்மையில் சமம்; எல்லா உயிர்களும் இடையறாது ஓடுகின்றன; எல்லா உயிர்களும் அசையாதவையாக மட்டும் உள்ளன. மனமே, எல்லாம் சமம் என்றால், நீ ஏன் துக்கப்படுகிறாய்?

அவிவேகவிவேகமபோத இதி அவிகல்பவிகல்பமபோத இதி। யதி சைகநிரந்தரபோத இதி கிமு ரோதிஷி மாநஸி ஸர்வஸமம்

இங்கே பகுத்தறிவும் பகுத்தறிவின்மையும் அறியாமை; கற்பனையும் கற்பனை இல்லாமையும் அறியாமை. ஒரே இடையறாத அறிவே இருந்தால், மனமே, எல்லாம் சமம் என்றால், நீ ஏன் துக்கப்படுகிறாய்?

ந ஹி மோக்ஷபதம் ந ஹி பந்தபதம் ந ஹி புண்யபதம் ந ஹி பாபபதம்। ந ஹி பூர்ணபதம் ந ஹி ரிக்தபதம் கிமு ரோதிஷி மாநஸி ஸர்வஸமம்

இங்கே விடுதலை என்ற நிலையும் இல்லை, பந்தம் என்ற நிலையும் இல்லை, புண்ணியம் என்ற நிலையும் இல்லை, பாவம் என்ற நிலையும் இல்லை; நிறைவும் வெறுமையும் இல்லை. மனமே, எல்லாம் சமம் என்றால், நீ ஏன் துக்கப்படுகிறாய்?

யதி வர்ணவிவர்ணவிஹீநஸமம் யதி காரணகார்யவிஹீநஸமம்। யதிபேதவிபேதவிஹீநஸமம் கிமு ரோதிஷி மாநஸி ஸர்வஸமம்

இங்கே நிறமும் நிறமின்மையும் இல்லாமல் சமம்; காரணமும் விளைவும் இல்லாமல் சமம்; வேறுபாடும் வேறுபாடின்மையும் இல்லாமல் சமம். மனமே, எல்லாம் சமம் என்றால், நீ ஏன் துக்கப்படுகிறாய்?

இஹ ஸர்வநிரந்தரஸர்வசிதே இஹ கேவலநிஶ்சலஸர்வசிதே। த்விபதாதிவிவர்ஜிதஸர்வசிதே கிமு ரோதிஷி மாநஸி ஸர்வஸமம்

இங்கே எல்லா அறிவும் இடையறாது எங்கும் உள்ளது; எல்லா அறிவும் அசையாமல் உள்ளது; இரட்டையாக்கம் போன்றவை இல்லாமல் உள்ளது. மனமே, எல்லாம் சமம் என்றால், நீ ஏன் துக்கப்படுகிறாய்?

அதிஸர்வநிரந்தரஸர்வகதம் அதிநிர்மலநிஶ்சலஸர்வகதம்। திநராத்ரிவிவர்ஜிதஸர்வகதம் கிமு ரோதிஷி மாநஸி ஸர்வஸமம்

மிகவும் இடையறாதது, எல்லா இடத்திலும் பரவியது; மிக தூய்மையானது, அசையாதது, எல்லா இடத்திலும் பரவியது; பகலும் இரவும் இல்லாமல் எங்கும் பரவியது. மனமே, எல்லாம் சமம் என்றால், நீ ஏன் துக்கப்படுகிறாய்?

ந ஹி பந்தவிபந்தஸமாகமநம் ந ஹி யோகவியோகஸமாகமநம்। ந ஹி தர்கவிதர்கஸமாகமநம் கிமு ரோதிஷி மாநஸி ஸர்வஸமம்

இங்கே பந்தமும் விடுதலையும் சந்திப்பது இல்லை; ஒன்றாகும் பிரிவும் சந்திப்பது இல்லை; ஆராய்ச்சியும் ஆராய்ச்சி இல்லாமையும் சந்திப்பது இல்லை. மனமே, எல்லாம் சமம் என்றால், நீ ஏன் துக்கப்படுகிறாய்?

இஹ காலவிகாலநிராகரணம் அணுமாத்ரக்ரு'ஶாநுநிராகரணம்। ந ஹி கேவலஸத்யநிராகரணம் கிமு ரோதிஷி மாநஸி ஸர்வஸமம்

இங்கே காலமும் காலமின்மையும் நீக்கப்பட்டுள்ளன; மிகச் சிறிய அணுவும் அதைவிட நுண்ணியதும் நீக்கப்பட்டுள்ளன; தூய உண்மை மட்டும் நீக்கப்படவில்லை. மனமே, எல்லாம் சமம் என்றால், நீ ஏன் துக்கப்படுகிறாய்?

இஹ தேஹவிதேஹவிஹீந இதி நநு ஸ்வப்நஸுஷுப்திவிஹீநபரம்। அபிதாநவிதாநவிஹீநபரம் கிமு ரோதிஷி மாநஸி ஸர்வஸமம்

இங்கே உடலும் உடலின்மையும் இல்லை; கனவும் ஆழ்நிலையிலும் இல்லாத உயர்ந்த நிலை; பெயரும் பெயரில்லாமையும் இல்லாத உயர்ந்த நிலை. மனமே, எல்லாம் சமம் என்றால், நீ ஏன் துக்கப்படுகிறாய்?

ககநோபமஶுத்தவிஶாலஸமம் அதிஸர்வவிவர்ஜிதஸர்வஸமம்। கதஸாரவிஸாரவிகாரஸமம் கிமு ரோதிஷி மாநஸி ஸர்வஸமம்

வானம் போல் தூயதும், பரந்ததும், எல்லோருக்கும் சமமானதும், எல்லா வேறுபாடுகளும் இல்லாததும், எதிலும் மாற்றமில்லாததும், ஒன்றாக இருப்பதுமாக, மனமே, எல்லாம் சமம் என்றபோது, நீ ஏன் துக்கப்படுகிறாய்?

இஹ தர்மவிதர்மவிராகதர- மிஹ வஸ்துவிவஸ்துவிராகதரம்। இஹ காமவிகாமவிராகதரம் கிமு ரோதிஷி மாநஸி ஸர்வஸமம்

இங்கு நன்மை தீமை இரண்டும் கடந்துவிட்டது; பொருள், பொருள் அல்லாதது இரண்டும் கடந்துவிட்டது; ஆசை, ஆசை இல்லாததும் கடந்துவிட்டது. மனமே, எல்லாம் சமம் என்றபோது, நீ ஏன் துக்கப்படுகிறாய்?

ஸுகதுஃகவிவர்ஜிதஸர்வஸம- மிஹ ஶோகவிஶோகவிஹீநபரம்। குருஶிஷ்யவிவர்ஜிததத்த்வபரம் கிமு ரோதிஷி மாநஸி ஸர்வஸமம்

இங்கு இன்பமும் துன்பமும் இல்லை, எல்லாம் சமம்; இங்கு துக்கமும் துக்கமின்மையும் கடந்துவிட்டது; ஆசான், சீடன் என்ற வேறுபாடும் கடந்துவிட்டது, உண்மை உயர்ந்தது. மனமே, எல்லாம் சமம் என்றபோது, நீ ஏன் துக்கப்படுகிறாய்?

ந கிலாங்குரஸாரவிஸார இதி ந சலாசலஸாம்யவிஸாம்யமிதி। அவிசாரவிசாரவிஹீநமிதி கிமு ரோதிஷி மாநஸி ஸர்வஸமம்

இங்கு முளை, சாரம், விரிவாக்கம் எதுவும் இல்லை; அசைவும், அசைவின்மையும், சமமும், வேறுபாடும் இல்லை; ஆராய்ச்சியும், ஆராய்ச்சியின்மையும் இல்லை. மனமே, எல்லாம் சமம் என்றபோது, நீ ஏன் துக்கப்படுகிறாய்?