அவதூதகீதா

ஸ்வப்நஃ ப்ரபோதோ ந ச யோகமுத்ரா நக்தம் திவா வாபி ந மே கதாசித்। அதுர்யதுர்யம் ச கதம் வதாமி ஸ்வரூபநிர்வாணமநாமயோऽஹம்

எனக்கு கனவு இல்லை, விழிப்பு இல்லை, யோகாசனம் இல்லை; இரவும் பகலும் எனக்கு ஒருபோதும் இல்லை. நான்காவது நிலை, அல்லாத நிலை என்று நான் எவ்வாறு கூற முடியும்? நான் விடுதலையின் சாரமாக, எந்த வியாதியும் இல்லாதவனாக இருக்கிறேன்.

ஸம்வித்தி மாம் ஸர்வவிஸர்வமுக்தம் மாயா விமாயா ந ச மே கதாசித்। ஸந்த்யாதிகம் கர்ம கதம் வதாமி ஸ்வரூபநிர்வாணமநாமயோऽஹம்

என்னை அறிவாய், எல்லாவற்றிலிருந்தும் விடுபட்ட அறிவாக; மாயையோ, மாயையில்லாமையோ எனக்கு ஒருபோதும் இல்லை. சந்தி முதலான கிரியைகள் பற்றி நான் எவ்வாறு கூற முடியும்? நான் விடுதலையின் சாரமாக, எந்த வியாதியும் இல்லாதவனாக இருக்கிறேன்.

ஸம்வித்தி மாம் ஸர்வஸமாதியுக்தம் ஸம்வித்தி மாம் லக்ஷ்யவிலக்ஷ்யமுக்தம்। யோகம் வியோகம் ச கதம் வதாமி ஸ்வரூபநிர்வாணமநாமயோऽஹம்

என்னை அறிவாய், எல்லா சமாதிகளோடும் ஒன்றாகிய அறிவாக; எல்லா குறியீடுகளிலிருந்தும் விடுபட்ட அறிவாக; யோகம், யோகமில்லாமை பற்றி நான் எவ்வாறு கூற முடியும்? நான் விடுதலையின் சாரமாக, எந்த வியாதியும் இல்லாதவனாக இருக்கிறேன்.

மூர்கோऽபி நாஹம் ந ச பண்டிதோऽஹம் மௌநம் விமௌநம் ந ச மே கதாசித்। தர்கம் விதர்கம் ச கதம் வதாமி ஸ்வரூபநிர்வாணமநாமயோऽஹம்

நான் அறியாதவனும் அல்ல, பண்டிதனும் அல்ல; மௌனம், மௌனமில்லாமை எனக்கு ஒருபோதும் இல்லை. வாதம், விவாதம் பற்றி நான் எவ்வாறு கூற முடியும்? நான் விடுதலையின் சாரமாக, எந்த வியாதியும் இல்லாதவனாக இருக்கிறேன்.

பிதா ச மாதா ச குலம் ந ஜாதி- ர்ஜந்மாதி ம்ரு'த்யுர்ந ச மே கதாசித்। ஸ்நேஹம் விமோஹம் ச கதம் வதாமி ஸ்வரூபநிர்வாணமநாமயோऽஹம்

எனக்கு தந்தை இல்லை, தாய் இல்லை, குடும்பம் இல்லை, ஜாதி இல்லை; பிறப்பு, மரணம் எனக்கு ஒருபோதும் இல்லை. பாசம், மயக்கம் பற்றி நான் எவ்வாறு கூற முடியும்? நான் விடுதலையின் சாரமாக, எந்த வியாதியும் இல்லாதவனாக இருக்கிறேன்.

அஸ்தம் கதோ நைவ ஸதோதிதோऽஹம் தேஜோவிதேஜோ ந ச மே கதாசித்। ஸந்த்யாதிகம் கர்ம கதம் வதாமி ஸ்வரூபநிர்வாணமநாமயோऽஹம்

நான் மறைந்தவன் அல்ல, என்றும் உதித்தவனும் அல்ல; ஒளி, ஒளியின்மை எனக்கு ஒருபோதும் இல்லை. சந்தி முதலான கிரியைகள் பற்றி நான் எவ்வாறு கூற முடியும்? நான் விடுதலையின் சாரமாக, எந்த வியாதியும் இல்லாதவனாக இருக்கிறேன்.

அஸம்ஶயம் வித்தி நிராகுலம் மாம் அஸம்ஶயம் வித்தி நிரந்தரம் மாம்। அஸம்ஶயம் வித்தி நிரஞ்ஜநம் மாம் ஸ்வரூபநிர்வாணமநாமயோऽஹம்

என்னை சந்தேகமின்றி அறிவாய், கலங்காதவனாக; என்னை சந்தேகமின்றி அறிவாய், இடையறாதவனாக; என்னை சந்தேகமின்றி அறிவாய், களங்கமில்லாதவனாக; நான் விடுதலையின் சாரமாக, எந்த வியாதியும் இல்லாதவனாக இருக்கிறேன்.

த்யாநாநி ஸர்வாணி பரித்யஜந்தி ஶுபாஶுபம் கர்ம பரித்யஜந்தி। த்யாகாம்ரு'தம் தாத பிபந்தி தீராஃ ஸ்வரூபநிர்வாணமநாமயோऽஹம்

புத்திசாலிகள் எல்லா தியானங்களையும் விட்டு விடுகிறார்கள்; நல்லது, கெட்டது என்ற செயல்களையும் விட்டு விடுகிறார்கள்; அவர்கள் தியாகத்தின் அமிர்தத்தை அருந்துகிறார்கள், என் செல்ல மகனே, ஏனெனில் நான் விடுதலையின் சாரமாக, எந்த வியாதியும் இல்லாதவனாக இருக்கிறேன்.

விந்ததி விந்ததி ந ஹி ந ஹி யத்ர சந்தோலக்ஷணம் ந ஹி ந ஹி தத்ர। ஸமரஸமக்நோ பாவிதபூதஃ ப்ரலபதி தத்த்வம் பரமவதூதஃ

அவன் அடைகிறான், அடைகிறான் — அங்கு ஆசையின் குறியீடு எதுவும் இல்லாத இடத்தில்; சமமான நிலையில் முழுமையாக லயித்தவன், தியானத்தால் தூய்மையானவன், அந்த பரம அவதூதன் உண்மையை உரைக்கிறான்.

இதி சதுர்தோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு நான்காவது அதிகாரம் முடிகிறது.

ௐ இதி கதிதம் ககநஸமம் தத் ந பராபரஸாரவிசார இதி। அவிலாஸவிலாஸநிராகரணம் கதமக்ஷரபிந்துஸமுச்சரணம்

ஓம். ஆகாயம் போல் எல்லாவற்றையும் கடந்தது இங்கு கூறப்பட்டது; உயர்வு, தாழ்வு என்ற ஆராய்ச்சி இல்லை; விளையாட்டு, விளையாட்டின்மை எல்லாம் நீங்கியபோது, அழியாத எழுத்தை எவ்வாறு உச்சரிக்க முடியும்?

இதி தத்த்வமஸிப்ரப்ரு'திஶ்ருதிபிஃ ப்ரதிபாதிதமாத்மநி தத்த்வமஸி। த்வமுபாதிவிவர்ஜிதஸர்வஸமம் கிமு ரோதிஷி மாநஸி ஸர்வஸமம்

‘அது நீ தான்’ என்ற உபநிஷத்துச் சொற்கள் மூலம் உண்மை ஆத்மாவில் நிறுவப்பட்டுள்ளது; நீ எல்லா கட்டுப்பாடுகளும் இல்லாதவன், எல்லாவற்றிலும் சமமானவன்; மனமே, நீ எல்லாவற்றிலும் சமமானபோது ஏன் துக்கப்படுகிறாய்?

அதஊர்த்வவிவர்ஜிதஸர்வஸமம் பஹிரந்தரவர்ஜிதஸர்வஸமம்। யதி சைகவிவர்ஜிதஸர்வஸமம் கிமு ரோதிஷி மாநஸி ஸர்வஸமம்

மேலும் கீழும் இல்லாதவன், எல்லாவற்றிலும் சமமானவன்; உள்ளும் புறமும் இல்லாதவன், எல்லாவற்றிலும் சமமானவன்; ஒருமை இல்லாதவன், எல்லாவற்றிலும் சமமானவன்; மனமே, நீ எல்லாவற்றிலும் சமமானபோது ஏன் துக்கப்படுகிறாய்?

ந ஹி கல்பிதகல்பவிசார இதி ந ஹி காரணகார்யவிசார இதி। பதஸந்திவிவர்ஜிதஸர்வஸமம் கிமு ரோதிஷி மாநஸி ஸர்வஸமம்

உள்ளங்கால்போல உருவாக்கப்பட்ட கருத்துக்களில் ஆராய்ச்சி இல்லை; காரணம், விளைவு பற்றிய ஆராய்ச்சி இல்லை; சொற்கள் ஒன்றிணையும் இடம் இல்லாதவன், எல்லாவற்றிலும் சமமானவன்; மனமே, நீ எல்லாவற்றிலும் சமமானபோது ஏன் துக்கப்படுகிறாய்?

ந ஹி போதவிபோதஸமாதிரிதி ந ஹி தேஶவிதேஶஸமாதிரிதி। ந ஹி காலவிகாலஸமாதிரிதி கிமு ரோதிஷி மாநஸி ஸர்வஸமம்

அறிவு, அறியாமை என்ற சமாதி இல்லை; இடம், இடமில்லாமை என்ற சமாதி இல்லை; காலம், காலமில்லாமை என்ற சமாதி இல்லை; மனமே, நீ எல்லாவற்றிலும் சமமானபோது ஏன் துக்கப்படுகிறாய்?

ந ஹி கும்பநபோ ந ஹி கும்ப இதி ந ஹி ஜீவவபுர்ந ஹி ஜீவ இதி। ந ஹி காரணகார்யவிபாக இதி கிமு ரோதிஷி மாநஸி ஸர்வஸமம்

பானையில் உள்ள வெளி இல்லை, பானை இல்லை; உடல் கொண்ட உயிர் இல்லை, உயிர் இல்லை; காரணம், விளைவு என்ற பிரிவு இல்லை; மனமே, நீ எல்லாவற்றிலும் சமமானபோது ஏன் துக்கப்படுகிறாய்?

இஹ ஸர்வநிரந்தரமோக்ஷபதம் லகுதீர்கவிசாரவிஹீந இதி। ந ஹி வர்துலகோணவிபாக இதி கிமு ரோதிஷி மாநஸி ஸர்வஸமம்

இங்கு எல்லாவற்றிலும் இடையறாத முக்தி நிலை உள்ளது; குறுகியது, நீண்டது என்ற வேறுபாடு இல்லை; வட்டம், கோணம் என்ற பிரிவு இல்லை; மனமே, நீ எல்லாவற்றிலும் சமமானபோது ஏன் துக்கப்படுகிறாய்?

இஹ ஶூந்யவிஶூந்யவிஹீந இதி இஹ ஶுத்தவிஶுத்தவிஹீந இதி। இஹ ஸர்வவிஸர்வவிஹீந இதி கிமு ரோதிஷி மாநஸி ஸர்வஸமம்

இங்கே வெற்றிதோறும் இல்லையோ, வெற்றியில்லாததும் இல்லையோ; இங்கே தூய்மையும் தூய்மையின்மையும் இல்லையோ; இங்கே எல்லாமும் அல்லாமும் இல்லையோ. மனமே, எல்லாம் சமம் என்றால், நீ ஏன் துக்கப்படுகிறாய்?

ந ஹி பிந்நவிபிந்நவிசார இதி பஹிரந்தரஸந்திவிசார இதி। அரிமித்ரவிவர்ஜிதஸர்வஸமம் கிமு ரோதிஷி மாநஸி ஸர்வஸமம்

இங்கே வேறுபாடு, வேறுபாடில்லாமை என்ற எண்ணமும் இல்லை; உள்ளும் புறமும் பற்றிய ஆராய்ச்சியும் இல்லை. பகைவும் நட்பும் இல்லாமல், எல்லாம் சமம். மனமே, எல்லாம் சமம் என்றால், நீ ஏன் துக்கப்படுகிறாய்?

ந ஹி ஶிஷ்யவிஶிஷ்யஸ்வரூபைதி ந சராசரபேதவிசார இதி। இஹ ஸர்வநிரந்தரமோக்ஷபதம் கிமு ரோதிஷி மாநஸி ஸர்வஸமம்

இங்கே சீடன், ஆசான் என்ற தன்மை இல்லை; அசையும் அசையாததும் பற்றிய வேறுபாடு இல்லை. இங்கே எல்லா இடத்திலும் விடுதலை இடையறாது உள்ளது. மனமே, எல்லாம் சமம் என்றால், நீ ஏன் துக்கப்படுகிறாய்?

நநு ரூபவிரூபவிஹீந இதி நநு பிந்நவிபிந்நவிஹீந இதி। நநு ஸர்கவிஸர்கவிஹீந இதி கிமு ரோதிஷி மாநஸி ஸர்வஸமம்

இங்கே வடிவும் வடிவின்மையும் இல்லை; வேறுபாடும் வேறுபாடின்மையும் இல்லை; படைப்பும் அழிவும் இல்லை. மனமே, எல்லாம் சமம் என்றால், நீ ஏன் துக்கப்படுகிறாய்?

ந குணாகுணபாஶநிபந்த இதி ம்ரு'தஜீவநகர்ம கரோமி கதம்। இதி ஶுத்தநிரஞ்ஜநஸர்வஸமம் கிமு ரோதிஷி மாநஸி ஸர்வஸமம்

இங்கே நல்லதும் கெட்டதும் கட்டுப்பாடு இல்லை; உயிரோடு செயல், இறந்தவனின் செயல் என நான் எதைச் செய்வேன்? இங்கே தூய்மையாக, களங்கமில்லாமல், எல்லாம் சமம். மனமே, எல்லாம் சமம் என்றால், நீ ஏன் துக்கப்படுகிறாய்?

இஹ பாவவிபாவவிஹீந இதி இஹ காமவிகாமவிஹீந இதி। இஹ போததமம் கலு மோக்ஷஸமம் கிமு ரோதிஷி மாநஸி ஸர்வஸமம்

இங்கே நிலை என்றும் நிலையின்மை என்றும் இல்லை; ஆசை என்றும் ஆசையின்மை என்றும் இல்லை; அறிவும் அறியாமையும் விடுதலைக்கு சமம். மனமே, எல்லாம் சமம் என்றால், நீ ஏன் துக்கப்படுகிறாய்?

இஹ தத்த்வநிரந்தரதத்த்வமிதி ந ஹி ஸந்திவிஸந்திவிஹீந இதி। யதி ஸர்வவிவர்ஜிதஸர்வஸமம் கிமு ரோதிஷி மாநஸி ஸர்வஸமம்

இங்கே உண்மை எப்போதும் இடையறாது உள்ளது; இணைப்பு, பிரிவு என்பவை இல்லை. எல்லாவற்றிலிருந்தும் விடுபட்டு, எல்லாம் சமம் என்றால், மனமே, நீ ஏன் துக்கப்படுகிறாய்?

அநிகேதகுடீ பரிவாரஸமம் இஹஸங்கவிஸங்கவிஹீநபரம்। இஹ போதவிபோதவிஹீநபரம் கிமு ரோதிஷி மாநஸி ஸர்வஸமம்

வீடு இல்லாதவனாக இருந்தாலும், குடியில் இருந்தாலும், சுற்றத்தார் எல்லாம் சமம்; இங்கே பற்றும் பற்றின்மையும் இல்லாமல் உயர்ந்தது உள்ளது; அறிவும் அறியாமையும் இல்லாமல் உயர்ந்தது உள்ளது. மனமே, எல்லாம் சமம் என்றால், நீ ஏன் துக்கப்படுகிறாய்?

அவிகாரவிகாரமஸத்யமிதி அவிலக்ஷவிலக்ஷமஸத்யமிதி। யதி கேவலமாத்மநி ஸத்யமிதி கிமு ரோதிஷி மாநஸி ஸர்வஸமம்

இங்கே மாற்றமும் மாற்றமின்மையும் உண்மை அல்ல; வேறுபாடும் வேறுபாடின்மையும் உண்மை அல்ல. உண்மை ஒரே ஆத்மாவில்தான் இருந்தால், மனமே, எல்லாம் சமம் என்றால், நீ ஏன் துக்கப்படுகிறாய்?

இஹ ஸர்வஸமம் கலு ஜீவ இதி இஹ ஸர்வநிரந்தரஜீவ இதி। இஹ கேவலநிஶ்சலஜீவ இதி கிமு ரோதிஷி மாநஸி ஸர்வஸமம்

இங்கே எல்லா உயிர்களும் உண்மையில் சமம்; எல்லா உயிர்களும் இடையறாது ஓடுகின்றன; எல்லா உயிர்களும் அசையாதவையாக மட்டும் உள்ளன. மனமே, எல்லாம் சமம் என்றால், நீ ஏன் துக்கப்படுகிறாய்?

அவிவேகவிவேகமபோத இதி அவிகல்பவிகல்பமபோத இதி। யதி சைகநிரந்தரபோத இதி கிமு ரோதிஷி மாநஸி ஸர்வஸமம்

இங்கே பகுத்தறிவும் பகுத்தறிவின்மையும் அறியாமை; கற்பனையும் கற்பனை இல்லாமையும் அறியாமை. ஒரே இடையறாத அறிவே இருந்தால், மனமே, எல்லாம் சமம் என்றால், நீ ஏன் துக்கப்படுகிறாய்?

ந ஹி மோக்ஷபதம் ந ஹி பந்தபதம் ந ஹி புண்யபதம் ந ஹி பாபபதம்। ந ஹி பூர்ணபதம் ந ஹி ரிக்தபதம் கிமு ரோதிஷி மாநஸி ஸர்வஸமம்

இங்கே விடுதலை என்ற நிலையும் இல்லை, பந்தம் என்ற நிலையும் இல்லை, புண்ணியம் என்ற நிலையும் இல்லை, பாவம் என்ற நிலையும் இல்லை; நிறைவும் வெறுமையும் இல்லை. மனமே, எல்லாம் சமம் என்றால், நீ ஏன் துக்கப்படுகிறாய்?