அவதூதகீதா

ப்ரஹ்மாதயஃ ஸுரகணாஃ கதமத்ர ஸந்தி ஸ்வர்காதயோ வஸதயஃ கதமத்ர ஸந்தி। யத்யேகரூபமமலம் பரமார்ததத்த்வம் ஜ்ஞாநாம்ரு'தம் ஸமரஸம் ககநோபமோऽஹம்

பிரம்மா முதலான தேவர்கள் இங்கு எப்படி இருக்க முடியும்? சொர்க்கம் போன்ற இடங்கள் இங்கு எப்படி இருக்க முடியும்? பரமார்த்தம் ஒன்றும், தூயதும், இரண்டில்லாததும் என்றால், நான் அறிவின் அமுதம், எல்லா சுவையும் ஒன்றாக, ஆகாயம் போல் பரந்தவன்.

நிர்நேதி நேதி விமலோ ஹி கதம் வதாமி நிஃஶேஷஶேஷவிமலோ ஹி கதம் வதாமி। நிர்லிங்கலிங்கவிமலோ ஹி கதம் வதாமி ஜ்ஞாநாம்ரு'தம் ஸமரஸம் ககநோபமோऽஹம்

எல்லா மறுப்புக்கும் அப்பாற்பட்ட தூய்மையை நான் எப்படி சொல்வேன்? எஞ்சியதற்கும் அப்பாற்பட்ட தூய்மையை நான் எப்படி சொல்வேன்? அடையாளமற்ற தூய்மையை நான் எப்படி சொல்வேன்? நான் அறிவின் அமுதம், எல்லா சுவையும் ஒன்றாக, ஆகாயம் போல் பரந்தவன்.

நிஷ்கர்மகர்மபரமம் ஸததம் கரோமி நிஃஸங்கஸங்கரஹிதம் பரமம் விநோதம்। நிர்தேஹதேஹரஹிதம் ஸததம் விநோதம் ஜ்ஞாநாம்ரு'தம் ஸமரஸம் ககநோபமோऽஹம்

செயல் இல்லாததும் செயலும் கடந்த உயர்ந்த செயலை நான் எப்போதும் செய்கிறேன்; பற்றும் பற்றின்மையும் இல்லாத ஆனந்தத்தில் நான் மகிழ்கிறேன்; உடலும் உடலின்மையும் இல்லாத நிலையில் என்றும் மகிழ்கிறேன். நான் அறிவின் அமுதம், எல்லா சுவையும் ஒன்றாக, ஆகாயம் போல் பரந்தவன்.

மாயாப்ரபஞ்சரசநா ந ச மே விகாரஃ। கௌடில்யதம்பரசநா ந ச மே விகாரஃ। ஸத்யாந்ரு'தேதி ரசநா ந ச மே விகாரோ ஜ்ஞாநாம்ரு'தம் ஸமரஸம் ககநோபமோऽஹம்

மாயை உருவாக்கும் இந்த உலகம் எனக்கு மாற்றம் அல்ல; வஞ்சனையும் பாசாங்கும் எனக்குப் பிறவாதவை; உண்மை பொய் என்று பிரிக்கப்படுவது எனக்கு மாற்றம் அல்ல. நான் அறிவின் அமுதாக, ஒரே சுவையாய், ஆகாயம் போல் எல்லாவற்றிலும் சமமாக இருக்கிறேன்.

ஸந்த்யாதிகாலரஹிதம் ந ச மே வியோகோ- ஹ்யந்தஃ ப்ரபோதரஹிதம் பதிரோ ந மூகஃ। ஏவம் விகல்பரஹிதம் ந ச பாவஶுத்தம் ஜ்ஞாநாம்ரு'தம் ஸமரஸம் ககநோபமோऽஹம்

காலை மாலை எனும் காலப் பிரிவுகள் எனக்கு இல்லை; பிரிவும் இல்லை; உள்ளார்ந்த விழிப்பும் எனக்குக் குறைவில்லை; நான் காது கேளாதவனும், பேசாதவனும் அல்ல. இவ்வாறு எல்லா வேறுபாடுகளும் இல்லாமல், தூய்மை அசுத்தம் எனும் நிலைகளும் எனக்கில்லை. நான் அறிவின் அமுதம், ஒரே சுவை, ஆகாயம் போல் சமமானவன்.

நிர்நாதநாதரஹிதம் ஹி நிராகுலம் வை நிஶ்சித்தசித்தவிகதம் ஹி நிராகுலம் வை। ஸம்வித்தி ஸர்வவிகதம் ஹி நிராகுஅலம் வை ஜ்ஞாநாம்ரு'தம் ஸமரஸம் ககநோபமோऽஹம்

எனக்கு ஆசானும், சீடனும் இல்லை; நான் கலங்காதவன்; மனமும் மனமின்மையும் எனக்கில்லை; நான் கலங்காதவன்; அறிவும் எல்லா வேறுபாடுகளும் நீங்கிய நிலையில், நான் கலங்காதவன். நான் அறிவின் அமுதம், ஒரே சுவை, ஆகாயம் போல் சமமானவன்.

காந்தாரமந்திரமிதம் ஹி கதம் வதாமி ஸம்ஸித்தஸம்ஶயமிதம் ஹி கதம் வதாமி। ஏவம் நிரந்தரஸமம் ஹி நிராகுலம் வை ஜ்ஞாநாம்ரு'தம் ஸமரஸம் ககநோபமோऽஹம்

இந்த காட்டுப்போல் அமைந்த இல்லத்தை நான் எப்படி விவரிப்பேன்? தீர்ந்த சந்தேகத்தை நான் எப்படி சொல்வேன்? இவ்வாறு எப்போதும் ஒரே நிலையாக, கலங்காமல், நான் அறிவின் அமுதம், ஒரே சுவை, ஆகாயம் போல் சமமானவன்.

நிர்ஜீவஜீவரஹிதம் ஸததம் விபாதி நிர்பீஜபீஜரஹிதம் ஸததம் விபாதி। நிர்வாணபந்தரஹிதம் ஸததம் விபாதி ஜ்ஞாநாம்ரு'தம் ஸமரஸம் ககநோபமோऽஹம்

எப்போதும் பிரகாசமாக, உயிரும் உயிரற்றதும் இல்லாமல், எப்போதும் பிரகாசமாக, விதையும் விதையின்மையும் இல்லாமல், எப்போதும் பிரகாசமாக, பந்தமும் விடுதலையும் இல்லாமல் நான் இருக்கிறேன். நான் அறிவின் அமுதம், ஒரே சுவை, ஆகாயம் போல் சமமானவன்.

ஸம்பூதிவர்ஜிதமிதம் ஸததம் விபாதி ஸம்ஸாரவர்ஜிதமிதம் ஸததம் விபாதி। ஸம்ஹாரவர்ஜிதமிஅதம் ஸததம் விபாதி ஜ்ஞாநாம்ரு'தம் ஸமரஸம் ககநோபமோऽஹம்

எப்போதும் பிரகாசமாக, பிறப்பின்றி, எப்போதும் பிரகாசமாக, உலக வாழ்க்கையின்றி, எப்போதும் பிரகாசமாக, அழிவின்றி நான் இருக்கிறேன். நான் அறிவின் அமுதம், ஒரே சுவை, ஆகாயம் போல் சமமானவன்.

உல்லேகமாத்ரமபி தே ந ச நாமரூபம் நிர்பிந்நபிந்நமபி தே ந ஹி வஸ்து கிஞ்சித்। நிர்லஜ்ஜமாநஸ கரோஷி கதம் விஷாதம் ஜ்ஞாநாம்ரு'தம் ஸமரஸம் ககநோபமோऽஹம்

உனக்குப் பெயரும் உருவும் என்ற எண்ணம் சிறிதும் இல்லை; பிரிக்கப்பட்டதும், பிரிக்கப்படாததும் உனக்கில்லை. வெட்கமற்ற மனமே, நீ ஏன் மனம் தளர்கிறாய்? நான் அறிவின் அமுதம், ஒரே சுவை, ஆகாயம் போல் சமமானவன்.

கிம் நாம ரோதிஷி ஸகே ந ஜரா ந ம்ரு'த்யுஃ கிம் நாம ரோதிஷி ஸகே ந ச ஜந்ம துஃகம்। கிம் நாம ரோதிஷி ஸகே ந ச தே விகாரோ ஜ்ஞாநாம்ரு'தம் ஸமரஸம் ககநோபமோऽஹம்

நண்பா, நீ ஏன் அழுகிறாய்? உனக்கு முதுமையும், மரணமும் இல்லை; நண்பா, நீ ஏன் அழுகிறாய்? உனக்கு பிறப்பின் துயரமும் இல்லை; நண்பா, நீ ஏன் அழுகிறாய்? உனக்கு மாற்றமும் இல்லை. நான் அறிவின் அமுதம், ஒரே சுவை, ஆகாயம் போல் சமமானவன்.

கிம் நாம ரோதிஷி ஸகே ந ச தே ஸ்வரூபம் கிம் நாம ரோதிஷி ஸகே ந ச தே விரூபம்। கிம் நாம ரோதிஷி ஸகே ந ச தே வயாம்ஸி ஜ்ஞாநாம்ரு'தம் ஸமரஸம் ககநோபமோऽஹம்

நண்பா, நீ ஏன் அழுகிறாய்? உனக்கு இயல்பான வடிவம் இல்லை; நண்பா, நீ ஏன் அழுகிறாய்? உனக்கு குறைபாடும் இல்லை; நண்பா, நீ ஏன் அழுகிறாய்? உனக்கு வயதுகளும் இல்லை. நான் அறிவின் அமுதம், ஒரே சுவை, ஆகாயம் போல் சமமானவன்.

கிம் நாம ரோதிஷி ஸகே ந ச தே வயாம்ஸி கிம் நாம ரோதிஷி ஸகே ந ச தே மநாம்ஸி। கிம் நாம ரோதிஷி ஸகே ந தவேந்த்ரியாணி ஜ்ஞாநாம்ரு'தம் ஸமரஸம் ககநோபமோऽஹம்

நண்பா, நீ ஏன் அழுகிறாய்? உனக்கு வயதுகள் இல்லை; நண்பா, நீ ஏன் அழுகிறாய்? உனக்கு மனங்களும் இல்லை; நண்பா, நீ ஏன் அழுகிறாய்? உனக்கு அறிவுப்புலங்கள் இல்லை. நான் அறிவின் அமுதம், ஒரே சுவை, ஆகாயம் போல் சமமானவன்.

கிம் நாம ரோதிஷி ஸகே ந ச தேऽஸ்தி காமஃ கிம் நாம ரோதிஷி ஸகே ந ச தே ப்ரலோபஃ। கிம் நாம ரோதிஷி ஸகே ந ச தே விமோஹோ ஜ்ஞாநாம்ரு'தம் ஸமரஸம் ககநோபமோऽஹம்

நண்பா, நீ ஏன் அழுகிறாய்? உனக்கு ஆசை இல்லை; நண்பா, நீ ஏன் அழுகிறாய்? உனக்கு பேராசை இல்லை; நண்பா, நீ ஏன் அழுகிறாய்? உனக்கு மயக்கம் இல்லை. நான் அறிவின் அமுதம், ஒரே சுவை, ஆகாயம் போல் சமமானவன்.

ஐஶ்வர்யமிச்சஸி கதம் ந ச தே தநாநி ஐஶ்வர்யமிச்சஸி கதம் ந ச தே ஹி பத்நீ। ஐஶ்வர்யமிச்சஸி கதம் ந ச தே மமேதி ஜ்ஞாநாம்ரு'தம் ஸமரஸம் ககநோபமோऽஹம்

உனக்கு சொத்துகள் இல்லாதபோது, நீ எப்படி செல்வம் விரும்புகிறாய்? உனக்கு மனைவி இல்லாதபோது, நீ எப்படி ஆட்சி விரும்புகிறாய்? உனக்கு 'என்' என்ற உணர்வே இல்லாதபோது, நீ எப்படி ஆட்சி விரும்புகிறாய்? நான் அறிவின் அமுதம், ஒரே சுவை, ஆகாயம் போல் சமமானவன்.

லிங்கப்ரபஞ்சஜநுஷீ ந ச தே ந மே ச நிர்லஜ்ஜமாநஸமிதம் ச விபாதி பிந்நம்। நிர்பேதபேதரஹிதம் ந ச தே ந மே ச ஜ்ஞாநாம்ரு'தம் ஸமரஸம் ககநோபமோऽஹம்

உனக்கும் எனக்கும், உலகின் உருவாக்கம் எனும் பிறப்பே இல்லை; இந்த வெட்கமற்ற மனம் பிரிந்ததாகத் தோன்றுகிறது; பிரிவும் அபிரிவும் உனக்கும் எனக்கும் இல்லை. நான் அறிவின் அமுதம், ஒரே சுவை, ஆகாயம் போல் சமமானவன்.

நோ வாணுமாத்ரமபி தே ஹி விராகரூபம் நோ வாணுமாத்ரமபி தே ஹி ஸராகரூபம்। நோ வாணுமாத்ரமபி தே ஹி ஸகாமரூபம் ஜ்ஞாநாம்ரு'தம் ஸமரஸம் ககநோபமோऽஹம்

உனக்குச் சிறிதளவும் விருப்பின்மை இல்லை; உனக்குச் சிறிதளவும் விருப்பு இல்லை; உனக்குச் சிறிதளவும் ஆசை இல்லை. நான் அறிவின் அமுதம், ஒரே சுவை, ஆகாயம் போல் சமமானவன்.

த்யாதா ந தே ஹி ஹ்ரு'தயே ந ச தே ஸமாதி- ர்த்யாநம் ந தே ஹி ஹ்ரு'தயே ந பஹிஃ ப்ரதேஶஃ। த்யேயம் ந சேதி ஹ்ரு'தயே ந ஹி வஸ்து காலோ ஜ்ஞாநாம்ரு'தம் ஸமரஸம் ககநோபமோऽஹம்

உன் உள்ளத்தில் தியானிப்பவனும் இல்லை, சமாதியும் இல்லை; உன் உள்ளத்தில் தியானமும் இல்லை, வெளியிலும் இடம் இல்லை; உன் உள்ளத்தில் தியானிக்க வேண்டியதும் இல்லை, பொருளும் காலமும் இல்லை. நான் அறிவின் அமுதம், ஒரே சுவை, ஆகாயம் போல் சமமானவன்.

யத்ஸாரபூதமகிலம் கதிதம் மயா தே ந த்வம் ந மே ந மஹதோ ந குருர்ந ந ஶிஷ்யஃ। ஸ்வச்சந்தரூபஸஹஜம் பரமார்ததத்த்வம் ஜ்ஞாநாம்ரு'தம் ஸமரஸம் ககநோபமோऽஹம்

முக்கியமான அனைத்தையும் நான் உனக்குச் சொன்னேன்; நீயும் இல்லை, நானும் இல்லை, பெரியோரும் இல்லை, ஆசானும் இல்லை, சீடனும் இல்லை. சுதந்திரமான இயல்பாகும் பரமார்த்தம் தான் உண்மை. நான் அறிவின் அமுதம், ஒரே சுவை, ஆகாயம் போல் சமமானவன்.

கதமிஹ பரமார்தம் தத்த்வமாநந்தரூபம் கதமிஹ பரமார்தம் நைவமாநந்தரூபம்। கதமிஹ பரமார்தம் ஜ்ஞாநவிஜ்ஞாநரூபம் யதி பரமஹமேகம் வர்ததே வ்யோமரூபம்

இங்கு பரமார்த்தம் ஆனந்தமாக இருக்குமாறு எப்படி? இங்கு பரமார்த்தம் ஆனந்தமில்லாமல் இருக்குமாறு எப்படி? இங்கு பரமார்த்தம் அறிவும் அனுபவமும் ஆக இருக்குமாறு எப்படி? பரமமான 'நான்' ஒன்றே, ஆகாயம் போல் இருப்பின்.

தஹநபவநஹீநம் வித்தி விஜ்ஞாநமேக- மவநிஜலவிஹீநம் வித்தி விஜ்ஞாநரூபம்। ஸமகமநவிஹீநம் வித்தி விஜ்ஞாநமேகம் ககநமிவ விஶாலம் வித்தி விஜ்ஞாநமேகம்

தீயும் காற்றும் இல்லாத ஒன்றாக அறிவை அறிந்து கொள்; மண்ணும் நீரும் இல்லாத உருவமாக அறிவை அறிந்து கொள்; வரவும் போகவும் இல்லாத ஒன்றாக அறிவை அறிந்து கொள்; ஆகாயம் போல் பரந்த ஒன்றாக அறிவை அறிந்து கொள்.

ந ஶூந்யரூபம் ந விஶூந்யரூபம் ந ஶுத்தரூபம் ந விஶுத்தரூபம்। ரூபம் விரூபம் ந பவாமி கிஞ்சித் ஸ்வரூபரூபம் பரமார்ததத்த்வம்

நான் வெறுமை வடிவமுமல்ல, வெறுமையில்லாத வடிவமுமல்ல; தூய்மை வடிவமுமல்ல, தூய்மையில்லாத வடிவமுமல்ல; வடிவமோ, வடிவமற்றதோ எதுவும் நான் அல்லேன். என் இயற்கை வடிவமே பரமார்த்த உண்மை.

முஞ்ச முஞ்ச ஹி ஸம்ஸாரம் த்யாகம் முஞ்ச ஹி ஸர்வதா। த்யாகாத்யாகவிஷம் ஶுத்தமம்ரு'தம் ஸஹஜம் த்ருவம்

இந்த உலகத்தை விட்டுவிடு, விட்டுவிடு; விட்டுவிடுதலையும் முற்றிலும் விட்டுவிடு. விட்டுவிடுதலும், விட்டுவிடாமலும் எனும் விஷம் தூயதும், அழிவில்லாததும், இயற்கையாக நிலைத்ததும் ஆகும்.

இதி த்ரு'தீயோऽத்யாயஃ

இதோ மூன்றாம் அதிகாரம் முடிவடைந்தது.

நாவாஹநம் நைவ விஸர்ஜநம் வா புஷ்பாணி பத்ராணி கதம் பவந்தி। த்யாநாநி மந்த்ராணி கதம் பவந்தி ஸமாஸமம் சைவ ஶிவார்சநம் ச

இங்கு வரவேற்பும் இல்லை, அனுப்பி விடுதலும் இல்லை; அப்படியிருக்க, பூவும் இலைகளும் எங்கே? தியானங்களோ, மந்திரங்களோ எங்கே? சுருக்கமாகவோ விரிவாகவோ சிவனை வழிபடுவது எங்கே?

ந கேவலம் பந்தவிபந்தமுக்தோ ந கேவலம் ஶுத்தவிஶுத்தமுக்தஃ। ந கேவலம் யோகவியோகமுக்தஃ ஸ வை விமுக்தோ ககநோபமோऽஹம்

பந்தமும் விடுதலும் எனும் கட்டுப்பாடுகளிலிருந்து மட்டும் அல்ல, தூய்மையோ அத்தூய்மையோ எனும் பாகுபாடுகளிலிருந்தும் அல்ல, யோகம் எனும் சேர்க்கையோ பிரிவோ எனும் நிலைகளிலிருந்தும் அல்ல; உண்மையில், நான் எல்லாவற்றிலிருந்தும் விடுபட்டவன், அகிலம் போல விரிந்தவன்.

ஸஞ்ஜாயதே ஸர்வமிதம் ஹி தத்யம் ஸஞ்ஜாயதே ஸர்வமிதம் விதத்யம்। ஏவம் விகல்போ மம நைவ ஜாதஃ ஸ்வரூபநிர்வாணமநாமயோऽஹம்

இந்த எல்லாம் உண்மையாக தோன்றுகிறது; இந்த எல்லாம் பொய்யாக தோன்றுகிறது. ஆனால், இப்படியான இருமை எனக்கு ஒருபோதும் எழவில்லை—நான் என் இயற்கை வடிவில் கரைந்தவன், துன்பமற்றவன்.

ந ஸாஞ்ஜநம் சைவ நிரஞ்ஜநம் வா ந சாந்தரம் வாபி நிரந்தரம் வா। அந்தர்விபந்நம் ந ஹி மே விபாதி ஸ்வரூபநிர்வாணமநாமயோऽஹம்

இங்கு நிறமுடையதோ, நிறமில்லாததோ இல்லை; உள்ளேயோ, வெளியேயோ எதுவும் இல்லை; உள்ளே பிரிந்தது எனக்கு தெரியவில்லை—நான் என் இயற்கை வடிவில் கரைந்தவன், துன்பமற்றவன்.

அபோதபோதோ மம நைவ ஜாதோ போதஸ்வரூபம் மம நைவ ஜாதம்। நிர்போதபோதம் ச கதம் வதாமி ஸ்வரூபநிர்வாணமநாமயோऽஹம்

எனக்கு அறியாமையோ அறிவோ ஒருபோதும் எழவில்லை; அறிவாகிய என் இயற்கையும் ஒருபோதும் தோன்றவில்லை. அறிவோ அறியாமையோ பற்றி நான் எவ்வாறு பேச முடியும்? நான் என் இயற்கை வடிவில் கரைந்தவன், துன்பமற்றவன்.