அவதூதகீதா

நாஸாநிரோதோ ந ச த்ரு'ஷ்டிராஸநம் போதோऽப்யபோதோऽபி ந யத்ர பாஸதே। நாடீப்ரசாரோऽபி ந யத்ர கிஞ்சி- த்தமீஶமாத்மாநமுபைதி ஶாஶ்வதம்

இங்கு மூச்சை அடக்குதல் இல்லை, பார்வை நிலை இல்லை, ஆசனம் இல்லை, அறிவும் அறியாமையும் இல்லை, நாடி ஓட்டமும் இல்லை; அங்கு தான் நிலைத்திருக்கும் ஆன்மாவான ஆண்டவரை அடைகிறான்.

நாநாத்வமேகத்வமுபத்வமந்யதா அணுத்வதீர்கத்வமஹத்த்வஶூந்யதா। மாநத்வமேயத்வஸமத்வவர்ஜிதம் தமீஶமாத்மாநமுபைதி ஶாஶ்வதம்

இங்கு பன்மை இல்லை, ஒன்றுமை இல்லை, இரண்டும் இல்லை, வேறுபாடும் இல்லை, சிறியது, நீளமானது, பெரியது, வெறுமை, அளவு, பொருள், சமம் என்பவையும் இல்லை; அங்கு தான் நிலைத்திருக்கும் ஆன்மாவான ஆண்டவரை அடைகிறான்.

ஸுஸம்யமீ வா யதி வா ந ஸம்யமீ ஸுஸம்க்ரஹீ வா யதி வா ந ஸம்க்ரஹீ। நிஷ்கர்மகோ வா யதி வா ஸகர்மக- ஸ்தமீஶமாத்மாநமுபைதி ஶாஶ்வதம்

யாராவது நன்றாக கட்டுப்பாடுடன் இருந்தாலும், இல்லாவிட்டாலும், நன்றாக திரட்டியிருந்தாலும், இல்லாவிட்டாலும், செயல் இல்லாதவராக இருந்தாலும், செயல் உடையவராக இருந்தாலும், அங்கு தான் நிலைத்திருக்கும் ஆன்மாவான ஆண்டவரை அடைகிறான்.

மநோ ந புத்திர்ந ஶரீரமிந்த்ரியம் தந்மாத்ரபூதாநி ந பூதபஞ்சகம்। அஹம்க்ரு'திஶ்சாபி வியத்ஸ்வரூபகம் தமீஶமாத்மாநமுபைதி ஶாஶ்வதம்

இங்கு மனம் இல்லை, புத்தி இல்லை, உடல் இல்லை, அறிவுப்புலங்கள் இல்லை, சூக்குமப் பொருட்கள் இல்லை, ஐம்பூதங்கள் இல்லை, அகங்காரம் இல்லை, ஆகாயத்தின் இயல்பும் இல்லை; அங்கு தான் நிலைத்திருக்கும் ஆன்மாவான ஆண்டவரை அடைகிறான்.

விதௌ நிரோதே பரமாத்மதாம் கதே ந யோகிநஶ்சேதஸி பேதவர்ஜிதே। ஶௌசம் ந வாஶௌசமலிங்கபாவநா ஸர்வம் விதேயம் யதி வா நிஷித்யதே

பிரபஞ்சம் தோன்றுதலும் மறைவதும் கடந்த, யோகியின் மனதில் பாகுபாடு இல்லாதபோது, தூய்மை, அத்தூய்மை, சின்னங்கள் ஆகியவை எல்லாம் விதிக்கப்படலாம், மறுக்கப்படலாம்.

மநோ வசோ யத்ர ந ஶக்தமீரிதும் நூநம் கதம் தத்ர குரூபதேஶதா। இமாம் கதாமுக்தவதோ குரோஸ்த- த்யுக்தஸ்ய தத்த்வம் ஹி ஸமம் ப்ரகாஶதே

மனம், வாக்கு எதையும் வெளிப்படுத்த இயலாத இடத்தில், ஆசான் எப்படி உபதேசம் செய்ய முடியும்? ஆனாலும், ஆசான் இந்த உபதேசத்தை சொன்னபோது, அதன் சத்தியம் எல்லோருக்கும் சமமாக வெளிப்படுகிறது.

இதி த்விதீயோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு இரண்டாவது அதிகாரம் முடிகிறது.

குணவிகுணவிபாகோ வர்ததே நைவ கிஞ்சித் ரதிவிரதிவிஹீநம் நிர்மலம் நிஷ்ப்ரபஞ்சம்। குணவிகுணவிஹீநம் வ்யாபகம் விஶ்வரூபம் கதமஹமிஹ வந்தே வ்யோமரூபம் ஶிவம் வை

இங்கு குணம், அகுணம் என்ற பிரிவும் இல்லை; எதுவும் இல்லை; ஆசை, வெறுப்பு இல்லாதது, தூய்மையானது, விரிவுகள் இல்லாதது; குணம், அகுணம் இரண்டும் இல்லாதது, எல்லாவற்றிலும் நிறைந்தது, உலகம் முழுவதும் பரவியது—இவ்வாறு ஆகாயம் போன்ற சிவனை நான் எப்படி வணங்க முடியும்?

ஶ்வேதாதிவர்ணரஹிதோ நியதம் ஶிவஶ்ச கார்யம் ஹி காரணமிதம் ஹி பரம் ஶிவஶ்ச। ஏவம் விகல்பரஹிதோऽஹமலம் ஶிவஶ்ச ஸ்வாத்மாநமாத்மநி ஸுமித்ர கதம் நமாமி

வெள்ளை மற்றும் பிற நிறங்கள் இல்லாதவன் என்றும் சிவனாக இருப்பவன்; காரணமும் விளைவாகவும் இருப்பவன் அந்த பரம சிவன். இவ்வாறு வேறுபாடுகள் இல்லாமல், நான் தூய சிவன்; என் உள்ளே என் சுயத்தை நான் எப்படி வணங்க முடியும், சுமித்திரா?

நிர்மூலமூலரஹிதோ ஹி ஸதோதிதோऽஹம் நிர்தூமதூமரஹிதோ ஹி ஸதோதிதோऽஹம்। நிர்தீபதீபரஹிதோ ஹி ஸதோதிதோऽஹம் ஜ்ஞாநாம்ரு'தம் ஸமரஸம் ககநோபமோऽஹம்

வேர் இல்லாததும், வேர் இல்லாமையுமில்லாததும், என்றும் எழுந்திருப்பவன் நான்; புகை இல்லாததும், புகை தன்மையுமில்லாததும், என்றும் எழுந்திருப்பவன் நான்; விளக்கு இல்லாததும், விளக்கு தன்மையுமில்லாததும், என்றும் எழுந்திருப்பவன் நான்; அறிவின் அமுதம், சமரசம், ஆகாயம் போல் இருப்பவன் நான்.

நிஷ்காமகாமமிஹ நாம கதம் வதாமி நிஃஸங்கஸங்கமிஹ நாம கதம் வதாமி। நிஃஸாரஸாரரஹிதம் ச கதம் வதாமி ஜ்ஞாநாம்ரு'தம் ஸமரஸம் ககநோபமோऽஹம்

இங்கு ஆசை இல்லாத ஆசை பற்றி நான் எப்படி பேச முடியும்? பற்றில்லாத பற்றை எப்படி சொல்வது? சாரமில்லாத சாரத்தை எப்படி சொல்வது? அறிவின் அமுதம், சமரசம், ஆகாயம் போல் இருப்பவன் நான்.

அத்வைதரூபமகிலம் ஹி கதம் வதாமி த்வைதஸ்வரூபமகிலம் ஹி கதம் வதாமி। நித்யம் த்வநித்யமகிலம் ஹி கதம் வதாமி ஜ்ஞாநாம்ரு'தம் ஸமரஸம் ககநோபமோऽஹம்

அனைத்தும் அத்வைத ரூபம் என்று நான் எப்படி சொல்வது? அனைத்தும் த்வைத ரூபம் என்று எப்படி சொல்வது? அனைத்தும் நித்தியம், அநித்தியம் என்று எப்படி சொல்வது? அறிவின் அமுதம், சமரசம், ஆகாயம் போல் இருப்பவன் நான்.

ஸ்தூலம் ஹி நோ நஹி க்ரு'ஶம் ந கதாகதம் ஹி ஆத்யந்தமத்யரஹிதம் ந பராபரம் ஹி। ஸத்யம் வதாமி கலு வை பரமார்ததத்த்வம் ஜ்ஞாநாம்ரு'தம் ஸமரஸம் ககநோபமோऽஹம்

நான் பெரிதும் இல்லை, சிறிதும் இல்லை, வருகை, போக்கு இல்லை, ஆரம்பம், முடிவு, நடுவும் இல்லை, உயர்ந்தது, தாழ்ந்தது இல்லை. உண்மையைச் சொல்கிறேன், பரமார்த்த தத்துவம் இதுவே: அறிவின் அமுதம், சமரசம், ஆகாயம் போல் இருப்பவன் நான்.

ஸம்வித்தி ஸர்வகரணாநி நபோநிபாநி ஸம்வித்தி ஸர்வவிஷயாம்ஶ்ச நபோநிபாம்ஶ்ச। ஸம்வித்தி சைகமமலம் ந ஹி பந்தமுக்தம் ஜ்ஞாநாம்ரு'தம் ஸமரஸம் ககநோபமோऽஹம்

அறிவு எல்லா கருவிகளும் ஆகாயம் போல்; அறிவு எல்லா பொருள்களும் ஆகாயம் போல்; அறிவு ஒன்றும் தூய்மையும்; பந்தமும் விடுதலையும் இல்லை. அறிவின் அமுதம், சமரசம், ஆகாயம் போல் இருப்பவன் நான்.

துர்போதபோதகஹநோ ந பவாமி தாத துர்லக்ஷ்யலக்ஷ்யகஹநோ ந பவாமி தாத। ஆஸந்நரூபகஹநோ ந பவாமி தாத ஜ்ஞாநாம்ரு'தம் ஸமரஸம் ககநோபமோऽஹம்

கடினமாகவும் எளிதாகவும் அறிய முடியாததாகவும் நான் இல்லை, அரிதாகவும் எளிதாகவும் காண முடியாததாகவும் நான் இல்லை, அருகிலிருக்கும் உருவம் போல் அடர்த்தியாகவும் இல்லை, அறிவின் அமுதம், சமரசம், ஆகாயம் போல் இருப்பவன் நான்.

நிஷ்கர்மதஹநோ ஜ்வலநோ பவாமி நிர்துஃகதுஃகதஹநோ ஜ்வலநோ பவாமி। நிர்தேஹதேஹதஹநோ ஜ்வலநோ பவாமி ஜ்ஞாநாம்ரு'தம் ஸமரஸம் ககநோபமோऽஹம்

நான் செயல் இல்லாததையும், துக்கமும் துக்கமின்மையும், உடல் இருப்பதும் இல்லாததும் ஆகிய அனைத்தையும் எரிக்கும் நெருப்பாக இருக்கிறேன். நான் அறிவின் அமுதம், எல்லா சுவையும் ஒன்றாக, ஆகாயம் போல் பரந்தவன்.

நிஷ்பாபபாபதஹநோ ஹி ஹுதாஶநோऽஹம் நிர்தர்மதர்மதஹநோ ஹி ஹுதாஶநோऽஹம்। நிர்பந்தபந்ததஹநோ ஹி ஹுதாஶநோऽஹம் ஜ்ஞாநாம்ரு'தம் ஸமரஸம் ககநோபமோऽஹம்

நான் பாவமில்லாததும் பாவமும், தர்மமும் அதர்மமும், பந்தமும் பந்தமின்மையும் ஆகிய அனைத்தையும் எரிக்கும் நெருப்பாக இருக்கிறேன். நான் அறிவின் அமுதம், எல்லா சுவையும் ஒன்றாக, ஆகாயம் போல் பரந்தவன்.

நிர்பாவபாவரஹிதோ ந பவாமி வத்ஸ நிர்யோகயோகரஹிதோ ந பவாமி வத்ஸ। நிஶ்சித்தசித்தரஹிதோ ந பவாமி வத்ஸ ஜ்ஞாநாம்ரு'தம் ஸமரஸம் ககநோபமோऽஹம்

குழந்தா, நான் இருப்பதும் இல்லாததும் அல்ல; யோகம் யோகமின்மையும் அல்ல; மனமும் மனமின்மையும் அல்ல. நான் அறிவின் அமுதம், எல்லா சுவையும் ஒன்றாக, ஆகாயம் போல் பரந்தவன்.

நிர்மோஹமோஹபதவீதி ந மே விகல்போ நிஃஶோகஶோகபதவீதி ந மே விகல்பஃ। நிர்லோபலோபபதவீதி ந மே விகல்போ ஜ்ஞாநாம்ரு'தம் ஸமரஸம் ககநோபமோऽஹம்

எனக்குள் மயக்கம் அல்லது மயக்கமின்மை என்ற எண்ணமே இல்லை; துயரம் அல்லது துயரமின்மை என்ற எண்ணமும் இல்லை; பேராசை அல்லது பேராசையின்மை என்ற எண்ணமும் இல்லை. நான் அறிவின் அமுதம், எல்லா சுவையும் ஒன்றாக, ஆகாயம் போல் பரந்தவன்.

ஸம்ஸாரஸந்ததிலதா ந ச மே கதாசித் ஸந்தோஷஸந்ததிஸுகோ ந ச மே கதாசித்। அஜ்ஞாநபந்தநமிதம் ந ச மே கதாசித் ஜ்ஞாநாம்ரு'தம் ஸமரஸம் ககநோபமோऽஹம்

எனக்கு உலக வாழ்க்கையின் நூலும் இல்லை; திருப்தியின் ஆனந்தமும் இல்லை; அறியாமையின் பந்தமும் இல்லை. நான் அறிவின் அமுதம், எல்லா சுவையும் ஒன்றாக, ஆகாயம் போல் பரந்தவன்.

ஸம்ஸாரஸந்ததிரஜோ ந ச மே விகாரஃ ஸந்தாபஸந்ததிதமோ ந ச மே விகாரஃ। ஸத்த்வம் ஸ்வதர்மஜநகம் ந ச மே விகாரோ ஜ்ஞாநாம்ரு'தம் ஸமரஸம் ககநோபமோऽஹம்

உலக வாழ்க்கையின் தூசால் எனக்குள் மாற்றம் இல்லை; துயரத்தின் இருளால் மாற்றமும் இல்லை; தனித்தன்மையை உருவாக்கும் குணத்தால் மாற்றமும் இல்லை. நான் அறிவின் அமுதம், எல்லா சுவையும் ஒன்றாக, ஆகாயம் போல் பரந்தவன்.

ஸந்தாபதுஃகஜநகோ ந விதிஃ கதாசித் ஸந்தாபயோகஜநிதம் ந மநஃ கதாசித்। யஸ்மாதஹங்க்ரு'திரியம் ந ச மே கதாசித் ஜ்ஞாநாம்ரு'தம் ஸமரஸம் ககநோபமோऽஹம்

எனக்கு துயரை உண்டாக்கும் விதியும் இல்லை; துயரத்தால் தோன்றும் மனமும் இல்லை; 'நான்' என்ற உணர்வும் எனக்கு இல்லை. நான் அறிவின் அமுதம், எல்லா சுவையும் ஒன்றாக, ஆகாயம் போல் பரந்தவன்.

நிஷ்கம்பகம்பநிதநம் ந விகல்பகல்பம் ஸ்வப்நப்ரபோதநிதநம் ந ஹிதாஹிதம் ஹி। நிஃஸாரஸாரநிதநம் ந சராசரம் ஹி ஜ்ஞாநாம்ரு'தம் ஸமரஸம் ககநோபமோऽஹம்

எனக்கு அசையாமை அல்லது அசைவின் முடிவும் இல்லை; கனவு அல்லது விழிப்பின் முடிவும் இல்லை; நல்லதும் கெட்டதும் இல்லை; சாரமும் சாரமின்மையும் இல்லை; அசையும் அசையாததும் இல்லை. நான் அறிவின் அமுதம், எல்லா சுவையும் ஒன்றாக, ஆகாயம் போல் பரந்தவன்.

நோ வேத்யவேதகமிதம் ந ச ஹேதுதர்க்யம் வாசாமகோசரமிதம் ந மநோ ந புத்திஃ। ஏவம் கதம் ஹி பவதஃ கதயாமி தத்த்வம் ஜ்ஞாநாம்ரு'தம் ஸமரஸம் ககநோபமோऽஹம்

இது அறிந்ததும் அறிவதும் அல்ல; காரணம் கொண்டு ஆராய முடியாததும்; பேச்சால் அடைய முடியாததும்; மனமும் புத்தியும் அல்ல. இப்படியிருக்க, உனக்கு உண்மை எப்படிச் சொல்வேன்? நான் அறிவின் அமுதம், எல்லா சுவையும் ஒன்றாக, ஆகாயம் போல் பரந்தவன்.

நிர்பிந்நபிந்நரஹிதம் பரமார்ததத்த்வ- மந்தர்பஹிர்ந ஹி கதம் பரமார்ததத்த்வம்। ப்ராக்ஸம்பவம் ந ச ரதம் நஹி வஸ்து கிஞ்சித் ஜ்ஞாநாம்ரு'தம் ஸமரஸம் ககநோபமோऽஹம்

இது பிரிப்பும் அப்பிரிப்பும் இல்லாதது; உள்ளும் புறமும் அல்ல — அதை எப்படி விவரிப்பது? அது படைப்புக்கு முன்பே உள்ளது, பற்றில்லாதது, உண்மையில் எதுவும் இல்லை. நான் அறிவின் அமுதம், எல்லா சுவையும் ஒன்றாக, ஆகாயம் போல் பரந்தவன்.

ராகாதிதோஷரஹிதம் த்வஹமேவ தத்த்வம் தைவாதிதோஷரஹிதம் த்வஹமேவ தத்த்வம்। ஸம்ஸாரஶோகரஹிதம் த்வஹமேவ தத்த்வம் ஜ்ஞாநாம்ரு'தம் ஸமரஸம் ககநோபமோऽஹம்

பாசம் போன்ற குறைகளிலிருந்து விடுபட்ட உண்மை நானே; விதி போன்ற குறைகளிலிருந்து விடுபட்ட உண்மை நானே; உலக துயரிலிருந்து விடுபட்ட உண்மை நானே. நான் அறிவின் அமுதம், எல்லா சுவையும் ஒன்றாக, ஆகாயம் போல் பரந்தவன்.

ஸ்தாநத்ரயம் யதி ச நேதி கதம் துரீயம் காலத்ரயம் யதி ச நேதி கதம் திஶஶ்ச। ஶாந்தம் பதம் ஹி பரமம் பரமார்ததத்த்வம் ஜ்ஞாநாம்ரு'தம் ஸமரஸம் ககநோபமோऽஹம்

மூன்று நிலைகள் இல்லையெனில், நான்காவது நிலை எங்கே? மூன்று காலங்கள் இல்லையெனில், திசைகள் எங்கே? அமைதி நிறைந்த அந்த உயர்ந்த நிலையே பரமார்த்தம். நான் அறிவின் அமுதம், எல்லா சுவையும் ஒன்றாக, ஆகாயம் போல் பரந்தவன்.

தீர்கோ லகுஃ புநரிதீஹ நமே விபாகோ விஸ்தாரஸம்கடமிதீஹ ந மே விபாகஃ। கோணம் ஹி வர்துலமிதீஹ ந மே விபாகோ ஜ்ஞாநாம்ரு'தம் ஸமரஸம் ககநோபமோऽஹம்

நீளமானது, குறுகியது என எனக்கு வேறுபாடு இல்லை; விசாலமானது, குறுகியது என வேறுபாடும் இல்லை; மூலைவாய்ந்தது, வட்டமானது என வேறுபாடும் இல்லை. நான் அறிவின் அமுதம், எல்லா சுவையும் ஒன்றாக, ஆகாயம் போல் பரந்தவன்.

மாதாபிதாதி தநயாதி ந மே கதாசித் ஜாதம் ம்ரு'தம் ந ச மநோ ந ச மே கதாசித்। நிர்வ்யாகுலம் ஸ்திரமிதம் பரமார்ததத்த்வம் ஜ்ஞாநாம்ரு'தம் ஸமரஸம் ககநோபமோऽஹம்

தாய், தந்தை, பிள்ளை என எதுவும் எனக்கு இல்லை; பிறப்பும் இறப்பும் இல்லை; மனமும் எனக்கு இல்லை. இந்த பரமார்த்தம் கலங்காததும் நிலையானதும். நான் அறிவின் அமுதம், எல்லா சுவையும் ஒன்றாக, ஆகாயம் போல் பரந்தவன்.