அவதூதகீதா

ஆத்மாநம் ஸததம் வித்தி ஸர்வத்ரைகம் நிரந்தரம்। அஹம் த்யாதா பரம் த்யேயமகண்டம் கண்ட்யதே கதம்

ஆத்மாவை எப்போதும், எங்கும், ஒரே தன்மையில் இடையறாமல் அறிந்துகொள். நான் தியானிப்பவன், உயர்ந்த தியானப் பொருள்—ஒருமித்ததை எப்படி பிரிக்க முடியும்?

ந ஜாதோ ந ம்ரு'தோऽஸி த்வம் ந தே தேஹஃ கதாசந। ஸர்வம் ப்ரஹ்மேதி விக்யாதம் ப்ரவீதி பஹுதா ஶ்ருதிஃ

நீ பிறக்கவும் இல்லை, இறக்கவும் இல்லை; உனக்குக் காயம் எப்போதும் இல்லை. எல்லாம் பரமாத்மா என்று பலவகையில் வேதங்கள் அறிவிக்கின்றன.

ஸ பாஹ்யாப்யந்தரோऽஸி த்வம் ஶிவஃ ஸர்வத்ர ஸர்வதா। இதஸ்ததஃ கதம் ப்ராந்தஃ ப்ரதாவஸி பிஶாசவத்

நீ வெளியிலும் உள்ளிலும் இருக்கிறாய்; எப்போதும் எங்கும் சிவனே நீ. இப்படி குழப்பத்தில், பேய் போல் ஏன் ஓடிக்கொண்டு இருக்கிறாய்?

ஸம்யோகஶ்ச வியோகஶ்ச வர்ததே ந ச தே ந மே। ந த்வம் நாஹம் ஜகந்நேதம் ஸர்வமாத்மைவ கேவலம்

சேர்க்கையும் பிரிப்பும் நடக்கலாம், ஆனால் அது உனக்கு அல்ல, எனக்கும் அல்ல. நீயும் இல்லை, நானும் இல்லை, இந்த உலகமும் இல்லை—ஆத்மாவே எல்லாம்.

ஶப்தாதிபஞ்சகஸ்யாஸ்ய நைவாஸி த்வம் ந தே புநஃ। த்வமேவ பரமம் தத்த்வமதஃ கிம் பரிதப்யஸே

ஒலி முதலான ஐந்து பொருள்களிலும் நீ இல்லை; அவையும் உன்னுடையவை அல்ல. நீயே உயர்ந்த உண்மை—அப்படி இருக்க, ஏன் துக்கப்படுகிறாய்?

ஜந்ம ம்ரு'த்யுர்ந தே சித்தம் பந்தமோக்ஷௌ ஶுபாஶுபௌ। கதம் ரோதிஷி ரே வத்ஸ நாமரூபம் ந தே ந மே

பிறப்பும் இறப்பும் உனக்கு இல்லை, மனமே; பந்தமும் விடுதலையும், நல்லதும் கெட்டதும் உனக்கு இல்லை. ஏன் அழுகிறாய், செல்லமே? பெயரும் உருவமும் உனக்கு இல்லை, எனக்கும் இல்லை.

அஹோ சித்த கதம் ப்ராந்தஃ ப்ரதாவஸி பிஶாசவத்। அபிந்நம் பஶ்ய சாத்மாநம் ராகத்யாகாத்ஸுகீ பவ

மனமே, எப்படி குழப்பத்தில், பேய் போல் ஓடிக்கொண்டு இருக்கிறாய்? ஒருமித்த ஆத்மாவைக் காண்; ஆசை, வெறுப்பு இரண்டும் விட்டால் ஆனந்தமாக இருப்பாய்.

த்வமேவ தத்த்வம் ஹி விகாரவர்ஜிதம் நிஷ்கம்பமேகம் ஹி விமோக்ஷவிக்ரஹம்। ந தே ச ராகோ ஹ்யதவா விராகஃ கதம் ஹி ஸந்தப்யஸி காமகாமதஃ

நீயே உண்மை, மாற்றமில்லாதவன், அசையாதவன், ஒரே தன்மை உடையவன், விடுதலியின் உருவம். உனக்கு பற்றும், பற்றின்மையும் இல்லை; ஆசையாலும் விருப்பத்தாலும் நீ எப்படித் துன்பப்பட முடியும்?

வதந்தி ஶ்ருதயஃ ஸர்வாஃ நிர்குணம் ஶுத்தமவ்யயம்। அஶரீரம் ஸமம் தத்த்வம் தந்மாம் வித்தி ந ஸம்ஶயஃ

அனைத்து வேதங்களும் உண்மை என்பது குணமற்றது, தூயது, அழிவில்லாதது, உடலற்றது, சமமானது என்று கூறுகின்றன; அந்த உண்மையே நானென்று சந்தேகமில்லாமல் அறிந்து கொள்.

ஸாகாரமந்ரு'தம் வித்தி நிராகாரம் நிரந்தரம்। ஏதத்தத்த்வோபதேஶேந ந புநர்பவஸம்பவஃ

உருவம் உடையது பொய்யே, உருவமில்லாதது முடிவில்லாதது என்று அறிந்து கொள்; இந்த உண்மை அறிவால் பிறப்பு மறுபடியும் இல்லை.

ஏகமேவ ஸமம் தத்த்வம் வதந்தி ஹி விபஶ்சிதஃ। ராகத்யாகாத்புநஶ்சித்தமேகாநேகம் ந வித்யதே

புத்திமான்கள் ஒரே உண்மை எப்போதும் சமம் என்று கூறுகிறார்கள்; பற்றை விட்டுவிட்டால் மனம் மீண்டும் ஒன்றாகவோ பலவாகவோ இருக்காது.

அநாத்மரூபம் ச கதம் ஸமாதி- ராத்மஸ்வரூபம் ச கதம் ஸமாதிஃ। அஸ்தீதி நாஸ்தீதி கதம் ஸமாதி- ர்மோக்ஷஸ்வரூபம் யதி ஸர்வமேகம்

ஆத்மா அல்லாத ஒன்றில் எப்படித் தியானம் இருக்க முடியும்? ஆத்மாவின் உண்மையில் தியானம் எப்படிக் கிடைக்கும்? 'இருக்கிறது', 'இல்லை' என்பதில் தியானம் எப்படி உண்டாகும், எல்லாம் ஒன்றாக இருந்தால் விடுதலியின் இயல்பு?

விஶுத்தோऽஸி ஸமம் தத்த்வம் விதேஹஸ்த்வமஜோऽவ்யயஃ। ஜாநாமீஹ ந ஜாநாமீத்யாத்மாநம் மந்யஸே கதம்

நீ தூயவன், சமமான உண்மை, உடலற்றவன், பிறவியில்லாதவன், அழிவில்லாதவன்; 'நான் அறிவேன்', 'நான் அறியவில்லை' என்று நீ உன்னை எப்படிச் சிந்திக்க முடியும்?

தத்த்வமஸ்யாதிவாக்யேந ஸ்வாத்மா ஹி ப்ரதிபாதிதஃ। நேதி நேதி ஶ்ருதிர்ப்ரூயாதந்ரு'தம் பாஞ்சபௌதிகம்

'நீயே அது' என்ற பெரிய வாக்கியத்தால் உன் ஆத்மா சுட்டிக்காட்டப்படுகிறது; 'இல்லை, இல்லை' என்று வேதம் பொய்யான, ஐம்பூத உடலை மறுக்கிறது.

ஆத்மந்யேவாத்மநா ஸர்வம் த்வயா பூர்ணம் நிரந்தரம்। த்யாதா த்யாநம் ந தே சித்தம் நிர்லஜ்ஜம் த்யாயதே கதம்

உன்னாலேயே, ஆத்மாவால் ஆத்மாவில் எல்லாம் நிரம்பியுள்ளது, இடையறாது. உனக்கு தியானிப்பவனும் தியானமும் இல்லை; உன் மனம் எப்படி வெட்கமில்லாமல் தியானிக்க முடியும்?

ஶிவம் ந ஜாநாமி கதம் வதாமி ஶிவம் ந ஜாநாமி கதம் பஜாமி। அஹம் ஶிவஶ்சேத்பரமார்ததத்த்வம் ஸமஸ்வரூபம் ககநோபமம் ச

நான் சிவனை அறியவில்லை—எப்படி பேச முடியும்? நான் சிவனை அறியவில்லை—எப்படி வழிபட முடியும்? நான் சிவனாக, பரமார்த்த உண்மையாக, சமமான தன்மையுடன், ஆகாயம் போல இருந்தால்?

நாஹம் தத்த்வம் ஸமம் தத்த்வம் கல்பநாஹேதுவர்ஜிதம்। க்ராஹ்யக்ராஹகநிர்முக்தம் ஸ்வஸம்வேத்யம் கதம் பவேத்

நான் உண்மையும் அல்ல, சமமான உண்மையும் அல்ல, கற்பனையால் தோன்றியதும் அல்ல; பற்றும், பற்றப்படுவதும் இல்லாமல், அது எப்படி தானாக அனுபவிக்க முடியும்?

அநந்தரூபம் ந ஹி வஸ்து கிம்சி- த்தத்த்வஸ்வரூபம் ந ஹி வஸ்து கிம்சித்। ஆத்மைகரூபம் பரமார்ததத்த்வம் ந ஹிம்ஸகோ வாபி ந சாப்யஹிம்ஸா

முடிவில்லாத உருவம் எதுவும் இல்லை, உண்மையின் இயல்பாக எதுவும் இல்லை; ஆத்மா ஒரே வடிவில் இருக்கும் பரமார்த்த உண்மை, அது வன்முறையுமல்ல, அஹிம்சையும் அல்ல.

விஶுத்தோऽஸி ஸமம் தத்த்வம் விதேஹமஜமவ்யயம்। விப்ரமம் கதமாத்மார்தே விப்ராந்தோऽஹம் கதம் புநஃ

நீ தூயவன், சமமான உண்மை, உடலற்றவன், பிறவியில்லாதவன், அழிவில்லாதவன்; ஆத்மாவை பற்றி எப்படி குழப்பம் வரும், நான் மீண்டும் எப்படி மயங்க முடியும்?

கடே பிந்நே கடாகாஶம் ஸுலீநம் பேதவர்ஜிதம்। ஶிவேந மநஸா ஶுத்தோ ந பேதஃ ப்ரதிபாதி மே

ஒரு குடம் உடைந்தால், அதிலுள்ள ஆகாயம் எளிதாக கலந்து, வேறுபாடின்றி இருக்கும்; சிவனால் தூய்மையடைந்த மனதுடன் எனக்கு எந்தப் பிரிவும் தெரியவில்லை.

ந கடோ ந கடாகாஶோ ந ஜீவோ ந ஜீவவிக்ரஹஃ। கேவலம் ப்ரஹ்ம ஸம்வித்தி வேத்யவேதகவர்ஜிதம்

குடமும் இல்லை, குடத்திலுள்ள ஆகாயமும் இல்லை, ஜீவனும் இல்லை, ஜீவனின் உடலும் இல்லை; அறிவும், அறிந்ததும் இல்லாத பரப்பான பரம்பொருளையே அறிந்து கொள்.

ஸர்வத்ர ஸர்வதா ஸர்வமாத்மாநம் ஸததம் த்ருவம்। ஸர்வம் ஶூந்யமஶூந்யம் ச தந்மாம் வித்தி ந ஸம்ஶயஃ

எங்கும், எப்போதும், எல்லாமும் ஆத்மாவே, நிலையானது, எப்போதும் இருக்கிறது; எல்லாமும் வெறுமையும், வெறுமையல்லாததும்—இதை என்னிடம் சந்தேகமின்றி அறிந்து கொள்.

வேதா ந லோகா ந ஸுரா ந யஜ்ஞா வர்ணாஶ்ரமோ நைவ குலம் ந ஜாதிஃ। ந தூமமார்கோ ந ச தீப்திமார்கோ ப்ரஹ்மைகரூபம் பரமார்ததத்த்வம்

வேதங்களும் இல்லை, உலகங்களும் இல்லை, தேவர்களும் இல்லை, யாகங்களும் இல்லை, சாதி, ஆசிரமம், குடும்பம், பிறப்பும் இல்லை; புகைபாதையும், ஒளிப்பாதையும் இல்லை—பரமார்த்த உண்மை பரம்பொருளின் ஒரே வடிவமே.

வ்யாப்யவ்யாபகநிர்முக்தஃ த்வமேகஃ ஸபலம் யதி। ப்ரத்யக்ஷம் சாபரோக்ஷம் ச ஹ்யாத்மாநம் மந்யஸே கதம்

நீ பரவுபவனும், பரப்பப்படுபவனும் அல்ல, ஒருவனே, முழுமையடைந்தவன் என்றால்; உன் ஆத்மாவை நேரடியாகவோ, மறைமுகமாகவோ எப்படி எண்ண முடியும்?

அத்வைதம் கேசிதிச்சந்தி த்வைதமிச்சந்தி சாபரே। ஸமம் தத்த்வம் ந விந்தந்தி த்வைதாத்வைதவிவர்ஜிதம்

சிலர் அடுத்தது ஒன்றுமில்லாத நிலையை விரும்புகிறார்கள், மற்றவர்கள் இரண்டாக இருப்பதை விரும்புகிறார்கள்; இரண்டுமில்லாத சமமான உண்மையை அவர்கள் காணவில்லை.

ஶ்வேதாதிவர்ணரஹிதம் ஶப்தாதிகுணவர்ஜிதம்। கதயந்தி கதம் தத்த்வம் மநோவாசாமகோசரம்

வெள்ளை எனும் நிறமோ, வேறு எந்த நிறமோ இல்லாதது, ஒலி முதலிய பண்புகளும் இல்லாதது, மனமும் மொழியும் எட்ட முடியாத அந்த உண்மையை எப்படித் தாங்கள் விவரிக்க முடியும்?

யதாऽந்ரு'தமிதம் ஸர்வம் தேஹாதிககநோபமம்। ததா ஹி ப்ரஹ்ம ஸம்வேத்தி ந தே த்வைதபரம்பரா

இந்த உடல் முதலிய அனைத்தும் வானம் போல பொய்யென்று அறிந்தபோது, அப்போது தான் பரம்பொருளை உணர்கிறான்; உங்களுக்கு இரட்டையாக்கம் என்றொரு தொடரும் இல்லை.

பரேண ஸஹஜாத்மாபி ஹ்யபிந்நஃ ப்ரதிபாதி மே। வ்யோமாகாரம் ததைவைகம் த்யாதா த்யாநம் கதம் பவேத்

அந்த உயர்ந்த இயற்கை ஆன்மாவும் எனக்குத் தனித்ததாகத் தெரியவில்லை; வானம் ஒன்று போல, தியானிப்பும் தியானமும் தியானப் பொருளும் எங்கே?

யத்கரோமி யதஶ்நாமி யஜ்ஜுஹோமி ததாமி யத்। ஏதத்ஸர்வம் ந மே கிம்சித்விஶுத்தோऽஹமஜோऽவ்யயஃ

நான் செய்வதும், நான் சாப்பிடுவதும், அர்ப்பணிப்பதும், கொடுப்பதும்—இவை எதுவும் எனக்கு சொந்தமில்லை; நான் தூயவன், பிறவாதவன், அழியாதவன்.