அவதூதகீதா

யேநேதம் பூரிதம் ஸர்வமாத்மநைவாத்மநாத்மநி। நிராகாரம் கதம் வந்தே ஹ்யபிந்நம் ஶிவமவ்யயம்

இந்த எல்லாம் யாரால் நிறைந்திருக்கிறது? அந்த ஆத்மாவே ஆத்மாவில் விளங்குகிறது. வடிவமற்ற, ஒருமித்த, நிலையான சிவனை நான் எப்படி வணங்க முடியும்?

பஞ்சபூதாத்மகம் விஶ்வம் மரீசிஜலஸந்நிபம்। கஸ்யாப்யஹோ நமஸ்குர்யாமஹமேகோ நிரஞ்ஜநஃ

இந்த உலகம் ஐந்து பொருள்களால் ஆனது; அது ஒரு மாயை போல, வெறும் தண்ணீரைப் போல் தோன்றுகிறது. நான் ஒருவனே தூயவன் என்றால், யாரை வணங்க வேண்டும்?

ஆத்மைவ கேவலம் ஸர்வம் பேதாபேதோ ந வித்யதே। அஸ்தி நாஸ்தி கதம் ப்ரூயாம் விஸ்மயஃ ப்ரதிபாதி மே

ஆத்மாவே எல்லாமாகும்; வேறுபாடும் ஒன்றுபாடும் இல்லை. இருப்பது, இல்லாதது பற்றி நான் எப்படி பேச முடியும்? எனக்கு அதிசயம் தான் தோன்றுகிறது.

வேதாந்தஸாரஸர்வஸ்வம் ஜ்ஞாநம் விஜ்ஞாநமேவ ச। அஹமாத்மா நிராகாரஃ ஸர்வவ்யாபீ ஸ்வபாவதஃ

வேதாந்தத்தின் சாரமும் முழுமையும் அறிவும் அனுபவமும் தான்; நான் வடிவமற்ற ஆத்மா, இயல்பாக எல்லாவற்றிலும் நிறைந்தவன்.

யோ வை ஸர்வாத்மகோ தேவோ நிஷ்கலோ ககநோபமஃ। ஸ்வபாவநிர்மலஃ ஶுத்தஃ ஸ ஏவாயம் ந ஸம்ஶயஃ

அனைவருக்கும் ஆத்மாவாக இருக்கும் தேவன், பகுதியில்லாதவன், ஆகாயம் போல தூயவன், இயல்பாக நறுமணமில்லாதவன்—அவரே இங்கு இருக்கிறார், இதில் சந்தேகம் இல்லை.

அஹமேவாவ்யயோऽநந்தஃ ஶுத்தவிஜ்ஞாநவிக்ரஹஃ। ஸுகம் துஃகம் ந ஜாநாமி கதம் கஸ்யாபி வர்ததே

நானே அழியாதவன், முடிவில்லாதவன், தூய அறிவின் உருவம்; எனக்கு சந்தோஷமும் துக்கமும் தெரியாது—அவை யாருக்காக இருப்பது?

ந மாநஸம் கர்ம ஶுபாஶுபம் மே ந காயிகம் கர்ம ஶுபாஶுபம் மே। ந வாசிகம் கர்ம ஶுபாஶுபம் மே ஜ்ஞாநாம்ரு'தம் ஶுத்தமதீந்த்ரியோऽஹம்

எனக்கு மனதினால் செய்யும் நல்லது கெட்டது என எதுவும் இல்லை; உடலால் செய்யும் நல்லது கெட்டதும் இல்லை; வாயால் செய்யும் நல்லது கெட்டதும் இல்லை. நான் அறிவின் அமுதம், தூயவன், அறிவாற்றலை கடந்தவன்.

மநோ வை ககநாகாரம் மநோ வை ஸர்வதோமுகம்। மநோऽதீதம் மநஃ ஸர்வம் ந மநஃ பரமார்ததஃ

மனம் ஆகாயம் போல உள்ளது; எல்லாத் திசைகளிலும் விரிந்துள்ளது; எல்லாவற்றையும் தாண்டியதும், எல்லாமாகவும் உள்ளது; ஆனாலும், உன்னத உண்மையில் மனம் இல்லை.

அஹமேகமிதம் ஸர்வம் வ்யோமாதீதம் நிரந்தரம்। பஶ்யாமி கதமாத்மாநம் ப்ரத்யக்ஷம் வா திரோஹிதம்

நானே இந்த எல்லாமும், ஆகாயத்தைத் தாண்டி, இடையறாதவன். ஆத்மாவை நேரில் பார்க்க முடியுமா, மறைந்ததாகக் காண முடியுமா?

த்வமேவமேகம் ஹி கதம் ந புத்யஸே ஸமம் ஹி ஸர்வேஷு விம்ரு'ஷ்டமவ்யயம்। ஸதோதிதோऽஸி த்வமகண்டிதஃ ப்ரபோ திவா ச நக்தம் ச கதம் ஹி மந்யஸே

நீயே ஒருவனாக இருக்கிறாய்—இதை ஏன் புரிந்துகொள்வதில்லை? உடைந்ததும் அழியாததும் எல்லோரிலும் சமமாக உள்ளது. நீ எப்போதும் வெளிப்பட்டவன், உடைந்ததில்லை, ஆண்டவரே; பகலும் இரவும் எப்படி நினைக்கிறாய்?

ஆத்மாநம் ஸததம் வித்தி ஸர்வத்ரைகம் நிரந்தரம்। அஹம் த்யாதா பரம் த்யேயமகண்டம் கண்ட்யதே கதம்

ஆத்மாவை எப்போதும், எங்கும், ஒரே தன்மையில் இடையறாமல் அறிந்துகொள். நான் தியானிப்பவன், உயர்ந்த தியானப் பொருள்—ஒருமித்ததை எப்படி பிரிக்க முடியும்?

ந ஜாதோ ந ம்ரு'தோऽஸி த்வம் ந தே தேஹஃ கதாசந। ஸர்வம் ப்ரஹ்மேதி விக்யாதம் ப்ரவீதி பஹுதா ஶ்ருதிஃ

நீ பிறக்கவும் இல்லை, இறக்கவும் இல்லை; உனக்குக் காயம் எப்போதும் இல்லை. எல்லாம் பரமாத்மா என்று பலவகையில் வேதங்கள் அறிவிக்கின்றன.

ஸ பாஹ்யாப்யந்தரோऽஸி த்வம் ஶிவஃ ஸர்வத்ர ஸர்வதா। இதஸ்ததஃ கதம் ப்ராந்தஃ ப்ரதாவஸி பிஶாசவத்

நீ வெளியிலும் உள்ளிலும் இருக்கிறாய்; எப்போதும் எங்கும் சிவனே நீ. இப்படி குழப்பத்தில், பேய் போல் ஏன் ஓடிக்கொண்டு இருக்கிறாய்?

ஸம்யோகஶ்ச வியோகஶ்ச வர்ததே ந ச தே ந மே। ந த்வம் நாஹம் ஜகந்நேதம் ஸர்வமாத்மைவ கேவலம்

சேர்க்கையும் பிரிப்பும் நடக்கலாம், ஆனால் அது உனக்கு அல்ல, எனக்கும் அல்ல. நீயும் இல்லை, நானும் இல்லை, இந்த உலகமும் இல்லை—ஆத்மாவே எல்லாம்.

ஶப்தாதிபஞ்சகஸ்யாஸ்ய நைவாஸி த்வம் ந தே புநஃ। த்வமேவ பரமம் தத்த்வமதஃ கிம் பரிதப்யஸே

ஒலி முதலான ஐந்து பொருள்களிலும் நீ இல்லை; அவையும் உன்னுடையவை அல்ல. நீயே உயர்ந்த உண்மை—அப்படி இருக்க, ஏன் துக்கப்படுகிறாய்?

ஜந்ம ம்ரு'த்யுர்ந தே சித்தம் பந்தமோக்ஷௌ ஶுபாஶுபௌ। கதம் ரோதிஷி ரே வத்ஸ நாமரூபம் ந தே ந மே

பிறப்பும் இறப்பும் உனக்கு இல்லை, மனமே; பந்தமும் விடுதலையும், நல்லதும் கெட்டதும் உனக்கு இல்லை. ஏன் அழுகிறாய், செல்லமே? பெயரும் உருவமும் உனக்கு இல்லை, எனக்கும் இல்லை.

அஹோ சித்த கதம் ப்ராந்தஃ ப்ரதாவஸி பிஶாசவத்। அபிந்நம் பஶ்ய சாத்மாநம் ராகத்யாகாத்ஸுகீ பவ

மனமே, எப்படி குழப்பத்தில், பேய் போல் ஓடிக்கொண்டு இருக்கிறாய்? ஒருமித்த ஆத்மாவைக் காண்; ஆசை, வெறுப்பு இரண்டும் விட்டால் ஆனந்தமாக இருப்பாய்.

த்வமேவ தத்த்வம் ஹி விகாரவர்ஜிதம் நிஷ்கம்பமேகம் ஹி விமோக்ஷவிக்ரஹம்। ந தே ச ராகோ ஹ்யதவா விராகஃ கதம் ஹி ஸந்தப்யஸி காமகாமதஃ

நீயே உண்மை, மாற்றமில்லாதவன், அசையாதவன், ஒரே தன்மை உடையவன், விடுதலியின் உருவம். உனக்கு பற்றும், பற்றின்மையும் இல்லை; ஆசையாலும் விருப்பத்தாலும் நீ எப்படித் துன்பப்பட முடியும்?

வதந்தி ஶ்ருதயஃ ஸர்வாஃ நிர்குணம் ஶுத்தமவ்யயம்। அஶரீரம் ஸமம் தத்த்வம் தந்மாம் வித்தி ந ஸம்ஶயஃ

அனைத்து வேதங்களும் உண்மை என்பது குணமற்றது, தூயது, அழிவில்லாதது, உடலற்றது, சமமானது என்று கூறுகின்றன; அந்த உண்மையே நானென்று சந்தேகமில்லாமல் அறிந்து கொள்.

ஸாகாரமந்ரு'தம் வித்தி நிராகாரம் நிரந்தரம்। ஏதத்தத்த்வோபதேஶேந ந புநர்பவஸம்பவஃ

உருவம் உடையது பொய்யே, உருவமில்லாதது முடிவில்லாதது என்று அறிந்து கொள்; இந்த உண்மை அறிவால் பிறப்பு மறுபடியும் இல்லை.

ஏகமேவ ஸமம் தத்த்வம் வதந்தி ஹி விபஶ்சிதஃ। ராகத்யாகாத்புநஶ்சித்தமேகாநேகம் ந வித்யதே

புத்திமான்கள் ஒரே உண்மை எப்போதும் சமம் என்று கூறுகிறார்கள்; பற்றை விட்டுவிட்டால் மனம் மீண்டும் ஒன்றாகவோ பலவாகவோ இருக்காது.

அநாத்மரூபம் ச கதம் ஸமாதி- ராத்மஸ்வரூபம் ச கதம் ஸமாதிஃ। அஸ்தீதி நாஸ்தீதி கதம் ஸமாதி- ர்மோக்ஷஸ்வரூபம் யதி ஸர்வமேகம்

ஆத்மா அல்லாத ஒன்றில் எப்படித் தியானம் இருக்க முடியும்? ஆத்மாவின் உண்மையில் தியானம் எப்படிக் கிடைக்கும்? 'இருக்கிறது', 'இல்லை' என்பதில் தியானம் எப்படி உண்டாகும், எல்லாம் ஒன்றாக இருந்தால் விடுதலியின் இயல்பு?

விஶுத்தோऽஸி ஸமம் தத்த்வம் விதேஹஸ்த்வமஜோऽவ்யயஃ। ஜாநாமீஹ ந ஜாநாமீத்யாத்மாநம் மந்யஸே கதம்

நீ தூயவன், சமமான உண்மை, உடலற்றவன், பிறவியில்லாதவன், அழிவில்லாதவன்; 'நான் அறிவேன்', 'நான் அறியவில்லை' என்று நீ உன்னை எப்படிச் சிந்திக்க முடியும்?

தத்த்வமஸ்யாதிவாக்யேந ஸ்வாத்மா ஹி ப்ரதிபாதிதஃ। நேதி நேதி ஶ்ருதிர்ப்ரூயாதந்ரு'தம் பாஞ்சபௌதிகம்

'நீயே அது' என்ற பெரிய வாக்கியத்தால் உன் ஆத்மா சுட்டிக்காட்டப்படுகிறது; 'இல்லை, இல்லை' என்று வேதம் பொய்யான, ஐம்பூத உடலை மறுக்கிறது.

ஆத்மந்யேவாத்மநா ஸர்வம் த்வயா பூர்ணம் நிரந்தரம்। த்யாதா த்யாநம் ந தே சித்தம் நிர்லஜ்ஜம் த்யாயதே கதம்

உன்னாலேயே, ஆத்மாவால் ஆத்மாவில் எல்லாம் நிரம்பியுள்ளது, இடையறாது. உனக்கு தியானிப்பவனும் தியானமும் இல்லை; உன் மனம் எப்படி வெட்கமில்லாமல் தியானிக்க முடியும்?

ஶிவம் ந ஜாநாமி கதம் வதாமி ஶிவம் ந ஜாநாமி கதம் பஜாமி। அஹம் ஶிவஶ்சேத்பரமார்ததத்த்வம் ஸமஸ்வரூபம் ககநோபமம் ச

நான் சிவனை அறியவில்லை—எப்படி பேச முடியும்? நான் சிவனை அறியவில்லை—எப்படி வழிபட முடியும்? நான் சிவனாக, பரமார்த்த உண்மையாக, சமமான தன்மையுடன், ஆகாயம் போல இருந்தால்?

நாஹம் தத்த்வம் ஸமம் தத்த்வம் கல்பநாஹேதுவர்ஜிதம்। க்ராஹ்யக்ராஹகநிர்முக்தம் ஸ்வஸம்வேத்யம் கதம் பவேத்

நான் உண்மையும் அல்ல, சமமான உண்மையும் அல்ல, கற்பனையால் தோன்றியதும் அல்ல; பற்றும், பற்றப்படுவதும் இல்லாமல், அது எப்படி தானாக அனுபவிக்க முடியும்?

அநந்தரூபம் ந ஹி வஸ்து கிம்சி- த்தத்த்வஸ்வரூபம் ந ஹி வஸ்து கிம்சித்। ஆத்மைகரூபம் பரமார்ததத்த்வம் ந ஹிம்ஸகோ வாபி ந சாப்யஹிம்ஸா

முடிவில்லாத உருவம் எதுவும் இல்லை, உண்மையின் இயல்பாக எதுவும் இல்லை; ஆத்மா ஒரே வடிவில் இருக்கும் பரமார்த்த உண்மை, அது வன்முறையுமல்ல, அஹிம்சையும் அல்ல.

விஶுத்தோऽஸி ஸமம் தத்த்வம் விதேஹமஜமவ்யயம்। விப்ரமம் கதமாத்மார்தே விப்ராந்தோऽஹம் கதம் புநஃ

நீ தூயவன், சமமான உண்மை, உடலற்றவன், பிறவியில்லாதவன், அழிவில்லாதவன்; ஆத்மாவை பற்றி எப்படி குழப்பம் வரும், நான் மீண்டும் எப்படி மயங்க முடியும்?