அவதூதகீதா

येनेदं पूरितं सर्वमात्मनैवात्मनात्मनि। निराकारं कथं वन्दे ह्यभिन्नं शिवमव्ययम्

இந்த எல்லாம் யாரால் நிறைந்திருக்கிறது? அந்த ஆத்மாவே ஆத்மாவில் விளங்குகிறது. வடிவமற்ற, ஒருமித்த, நிலையான சிவனை நான் எப்படி வணங்க முடியும்?

पञ्चभूतात्मकं विश्वं मरीचिजलसन्निभम्। कस्याप्यहो नमस्कुर्यामहमेको निरञ्जनः

இந்த உலகம் ஐந்து பொருள்களால் ஆனது; அது ஒரு மாயை போல, வெறும் தண்ணீரைப் போல் தோன்றுகிறது. நான் ஒருவனே தூயவன் என்றால், யாரை வணங்க வேண்டும்?

आत्मैव केवलं सर्वं भेदाभेदो न विद्यते। अस्ति नास्ति कथं ब्रूयां विस्मयः प्रतिभाति मे

ஆத்மாவே எல்லாமாகும்; வேறுபாடும் ஒன்றுபாடும் இல்லை. இருப்பது, இல்லாதது பற்றி நான் எப்படி பேச முடியும்? எனக்கு அதிசயம் தான் தோன்றுகிறது.

वेदान्तसारसर्वस्वं ज्ञानं विज्ञानमेव च। अहमात्मा निराकारः सर्वव्यापी स्वभावतः

வேதாந்தத்தின் சாரமும் முழுமையும் அறிவும் அனுபவமும் தான்; நான் வடிவமற்ற ஆத்மா, இயல்பாக எல்லாவற்றிலும் நிறைந்தவன்.

यो वै सर्वात्मको देवो निष्कलो गगनोपमः। स्वभावनिर्मलः शुद्धः स एवायं न संशयः

அனைவருக்கும் ஆத்மாவாக இருக்கும் தேவன், பகுதியில்லாதவன், ஆகாயம் போல தூயவன், இயல்பாக நறுமணமில்லாதவன்—அவரே இங்கு இருக்கிறார், இதில் சந்தேகம் இல்லை.

अहमेवाव्ययोऽनन्तः शुद्धविज्ञानविग्रहः। सुखं दुःखं न जानामि कथं कस्यापि वर्तते

நானே அழியாதவன், முடிவில்லாதவன், தூய அறிவின் உருவம்; எனக்கு சந்தோஷமும் துக்கமும் தெரியாது—அவை யாருக்காக இருப்பது?

न मानसं कर्म शुभाशुभं मे न कायिकं कर्म शुभाशुभं मे। न वाचिकं कर्म शुभाशुभं मे ज्ञानामृतं शुद्धमतीन्द्रियोऽहम्

எனக்கு மனதினால் செய்யும் நல்லது கெட்டது என எதுவும் இல்லை; உடலால் செய்யும் நல்லது கெட்டதும் இல்லை; வாயால் செய்யும் நல்லது கெட்டதும் இல்லை. நான் அறிவின் அமுதம், தூயவன், அறிவாற்றலை கடந்தவன்.

मनो वै गगनाकारं मनो वै सर्वतोमुखम्। मनोऽतीतं मनः सर्वं न मनः परमार्थतः

மனம் ஆகாயம் போல உள்ளது; எல்லாத் திசைகளிலும் விரிந்துள்ளது; எல்லாவற்றையும் தாண்டியதும், எல்லாமாகவும் உள்ளது; ஆனாலும், உன்னத உண்மையில் மனம் இல்லை.

अहमेकमिदं सर्वं व्योमातीतं निरन्तरम्। पश्यामि कथमात्मानं प्रत्यक्षं वा तिरोहितम्

நானே இந்த எல்லாமும், ஆகாயத்தைத் தாண்டி, இடையறாதவன். ஆத்மாவை நேரில் பார்க்க முடியுமா, மறைந்ததாகக் காண முடியுமா?

त्वमेवमेकं हि कथं न बुध्यसे समं हि सर्वेषु विमृष्टमव्ययम्। सदोदितोऽसि त्वमखण्डितः प्रभो दिवा च नक्तं च कथं हि मन्यसे

நீயே ஒருவனாக இருக்கிறாய்—இதை ஏன் புரிந்துகொள்வதில்லை? உடைந்ததும் அழியாததும் எல்லோரிலும் சமமாக உள்ளது. நீ எப்போதும் வெளிப்பட்டவன், உடைந்ததில்லை, ஆண்டவரே; பகலும் இரவும் எப்படி நினைக்கிறாய்?

आत्मानं सततं विद्धि सर्वत्रैकं निरन्तरम्। अहं ध्याता परं ध्येयमखण्डं खण्ड्यते कथम्

ஆத்மாவை எப்போதும், எங்கும், ஒரே தன்மையில் இடையறாமல் அறிந்துகொள். நான் தியானிப்பவன், உயர்ந்த தியானப் பொருள்—ஒருமித்ததை எப்படி பிரிக்க முடியும்?

न जातो न मृतोऽसि त्वं न ते देहः कदाचन। सर्वं ब्रह्मेति विख्यातं ब्रवीति बहुधा श्रुतिः

நீ பிறக்கவும் இல்லை, இறக்கவும் இல்லை; உனக்குக் காயம் எப்போதும் இல்லை. எல்லாம் பரமாத்மா என்று பலவகையில் வேதங்கள் அறிவிக்கின்றன.

स बाह्याभ्यन्तरोऽसि त्वं शिवः सर्वत्र सर्वदा। इतस्ततः कथं भ्रान्तः प्रधावसि पिशाचवत्

நீ வெளியிலும் உள்ளிலும் இருக்கிறாய்; எப்போதும் எங்கும் சிவனே நீ. இப்படி குழப்பத்தில், பேய் போல் ஏன் ஓடிக்கொண்டு இருக்கிறாய்?

संयोगश्च वियोगश्च वर्तते न च ते न मे। न त्वं नाहं जगन्नेदं सर्वमात्मैव केवलम्

சேர்க்கையும் பிரிப்பும் நடக்கலாம், ஆனால் அது உனக்கு அல்ல, எனக்கும் அல்ல. நீயும் இல்லை, நானும் இல்லை, இந்த உலகமும் இல்லை—ஆத்மாவே எல்லாம்.

शब्दादिपञ्चकस्यास्य नैवासि त्वं न ते पुनः। त्वमेव परमं तत्त्वमतः किं परितप्यसे

ஒலி முதலான ஐந்து பொருள்களிலும் நீ இல்லை; அவையும் உன்னுடையவை அல்ல. நீயே உயர்ந்த உண்மை—அப்படி இருக்க, ஏன் துக்கப்படுகிறாய்?

जन्म मृत्युर्न ते चित्तं बन्धमोक्षौ शुभाशुभौ। कथं रोदिषि रे वत्स नामरूपं न ते न मे

பிறப்பும் இறப்பும் உனக்கு இல்லை, மனமே; பந்தமும் விடுதலையும், நல்லதும் கெட்டதும் உனக்கு இல்லை. ஏன் அழுகிறாய், செல்லமே? பெயரும் உருவமும் உனக்கு இல்லை, எனக்கும் இல்லை.

अहो चित्त कथं भ्रान्तः प्रधावसि पिशाचवत्। अभिन्नं पश्य चात्मानं रागत्यागात्सुखी भव

மனமே, எப்படி குழப்பத்தில், பேய் போல் ஓடிக்கொண்டு இருக்கிறாய்? ஒருமித்த ஆத்மாவைக் காண்; ஆசை, வெறுப்பு இரண்டும் விட்டால் ஆனந்தமாக இருப்பாய்.

त्वमेव तत्त्वं हि विकारवर्जितं निष्कम्पमेकं हि विमोक्षविग्रहम्। न ते च रागो ह्यथवा विरागः कथं हि सन्तप्यसि कामकामतः

நீயே உண்மை, மாற்றமில்லாதவன், அசையாதவன், ஒரே தன்மை உடையவன், விடுதலியின் உருவம். உனக்கு பற்றும், பற்றின்மையும் இல்லை; ஆசையாலும் விருப்பத்தாலும் நீ எப்படித் துன்பப்பட முடியும்?

वदन्ति श्रुतयः सर्वाः निर्गुणं शुद्धमव्ययम्। अशरीरं समं तत्त्वं तन्मां विद्धि न संशयः

அனைத்து வேதங்களும் உண்மை என்பது குணமற்றது, தூயது, அழிவில்லாதது, உடலற்றது, சமமானது என்று கூறுகின்றன; அந்த உண்மையே நானென்று சந்தேகமில்லாமல் அறிந்து கொள்.

साकारमनृतं विद्धि निराकारं निरन्तरम्। एतत्तत्त्वोपदेशेन न पुनर्भवसम्भवः

உருவம் உடையது பொய்யே, உருவமில்லாதது முடிவில்லாதது என்று அறிந்து கொள்; இந்த உண்மை அறிவால் பிறப்பு மறுபடியும் இல்லை.

एकमेव समं तत्त्वं वदन्ति हि विपश्चितः। रागत्यागात्पुनश्चित्तमेकानेकं न विद्यते

புத்திமான்கள் ஒரே உண்மை எப்போதும் சமம் என்று கூறுகிறார்கள்; பற்றை விட்டுவிட்டால் மனம் மீண்டும் ஒன்றாகவோ பலவாகவோ இருக்காது.

अनात्मरूपं च कथं समाधि- रात्मस्वरूपं च कथं समाधिः। अस्तीति नास्तीति कथं समाधि- र्मोक्षस्वरूपं यदि सर्वमेकम्

ஆத்மா அல்லாத ஒன்றில் எப்படித் தியானம் இருக்க முடியும்? ஆத்மாவின் உண்மையில் தியானம் எப்படிக் கிடைக்கும்? 'இருக்கிறது', 'இல்லை' என்பதில் தியானம் எப்படி உண்டாகும், எல்லாம் ஒன்றாக இருந்தால் விடுதலியின் இயல்பு?

विशुद्धोऽसि समं तत्त्वं विदेहस्त्वमजोऽव्ययः। जानामीह न जानामीत्यात्मानं मन्यसे कथम्

நீ தூயவன், சமமான உண்மை, உடலற்றவன், பிறவியில்லாதவன், அழிவில்லாதவன்; 'நான் அறிவேன்', 'நான் அறியவில்லை' என்று நீ உன்னை எப்படிச் சிந்திக்க முடியும்?

तत्त्वमस्यादिवाक्येन स्वात्मा हि प्रतिपादितः। नेति नेति श्रुतिर्ब्रूयादनृतं पाञ्चभौतिकम्

'நீயே அது' என்ற பெரிய வாக்கியத்தால் உன் ஆத்மா சுட்டிக்காட்டப்படுகிறது; 'இல்லை, இல்லை' என்று வேதம் பொய்யான, ஐம்பூத உடலை மறுக்கிறது.

आत्मन्येवात्मना सर्वं त्वया पूर्णं निरन्तरम्। ध्याता ध्यानं न ते चित्तं निर्लज्जं ध्यायते कथम्

உன்னாலேயே, ஆத்மாவால் ஆத்மாவில் எல்லாம் நிரம்பியுள்ளது, இடையறாது. உனக்கு தியானிப்பவனும் தியானமும் இல்லை; உன் மனம் எப்படி வெட்கமில்லாமல் தியானிக்க முடியும்?

शिवं न जानामि कथं वदामि शिवं न जानामि कथं भजामि। अहं शिवश्चेत्परमार्थतत्त्वं समस्वरूपं गगनोपमं च

நான் சிவனை அறியவில்லை—எப்படி பேச முடியும்? நான் சிவனை அறியவில்லை—எப்படி வழிபட முடியும்? நான் சிவனாக, பரமார்த்த உண்மையாக, சமமான தன்மையுடன், ஆகாயம் போல இருந்தால்?

नाहं तत्त्वं समं तत्त्वं कल्पनाहेतुवर्जितम्। ग्राह्यग्राहकनिर्मुक्तं स्वसंवेद्यं कथं भवेत्

நான் உண்மையும் அல்ல, சமமான உண்மையும் அல்ல, கற்பனையால் தோன்றியதும் அல்ல; பற்றும், பற்றப்படுவதும் இல்லாமல், அது எப்படி தானாக அனுபவிக்க முடியும்?

अनन्तरूपं न हि वस्तु किंचि- त्तत्त्वस्वरूपं न हि वस्तु किंचित्। आत्मैकरूपं परमार्थतत्त्वं न हिंसको वापि न चाप्यहिंसा

முடிவில்லாத உருவம் எதுவும் இல்லை, உண்மையின் இயல்பாக எதுவும் இல்லை; ஆத்மா ஒரே வடிவில் இருக்கும் பரமார்த்த உண்மை, அது வன்முறையுமல்ல, அஹிம்சையும் அல்ல.

विशुद्धोऽसि समं तत्त्वं विदेहमजमव्ययम्। विभ्रमं कथमात्मार्थे विभ्रान्तोऽहं कथं पुनः

நீ தூயவன், சமமான உண்மை, உடலற்றவன், பிறவியில்லாதவன், அழிவில்லாதவன்; ஆத்மாவை பற்றி எப்படி குழப்பம் வரும், நான் மீண்டும் எப்படி மயங்க முடியும்?