அவதூதகீதா

என்னைப் பற்றிய இந்த உண்மை அறியுங்கள்: எனக்கு உலகியலில் சுழலும் பந்தம் என்ற நூல் இல்லை; நிறைவு எனும் சந்தோஷமும் எனக்கில்லை; அறியாமை எனும் கட்டுப்பாடும் எனக்கில்லை. நான் ஒரு ருசியுடன் கூடிய ஞான அமிர்தம், அகிலம் போல விரிந்தவன். உலக வாழ்க்கையின் தூசியாலும், துன்பத்தின் இருளாலும், தனக்கே தன்னை உருவாக்கும் குணத்தாலும் என்னுள் எந்த மாற்றமும் இல்லை. நான் அந்த ஒரே ருசி கொண்ட, அகிலம் போல விரிந்த ஞான அமிர்தம். எனக்குத் துன்பம் தரும் விதி எதுவும் இல்லை; துன்பத்துடன் தோன்றும் மனமும் எனக்கில்லை. ‘நான்’ என்ற உணர்வும் எனக்கு இல்லை. நான் அந்த ஒரே ருசி கொண்ட, அகிலம் போல விரிந்த ஞான அமிர்தம். நடப்பதும், நின்றிருப்பதும், மனதில் உருவாக்கப்பட்ட படைப்பும் எனக்கில்லை; கனவு, விழிப்பு, நன்மை, தீமை, சாரம், சாரமற்றது, நகர்வும், நகராததும் எனக்கில்லை. நான் அந்த ஒரே ருசி கொண்ட, அகிலம் போல விரிந்த ஞான அமிர்தம். இது அறிந்ததும், அறிந்தவரும் அல்ல; காரணத்தால் ஆராயப்படுவதும் அல்ல; இது வாக்கால் அடைய முடியாதது, மனமும் புத்தியும் அல்ல. உண்மையை எப்படி சொல்வது? நான் அந்த ஒரே ருசி கொண்ட, அகிலம் போல விரிந்த ஞான அமிர்தம். இது பிரிவும் அபிரிவும் இல்லாதது; உள்ளிலும் புறத்திலும் இல்லை—எப்படி விவரிக்க முடியும்? படைப்பிற்கு முன்பே இருக்கும், பற்றில்லாதது, உண்மையில் எதுவும் இல்லை. நான் அந்த ஒரே ருசி கொண்ட, அகிலம் போல விரிந்த ஞான அமிர்தம். நான் மட்டும் தான் குற்றமில்லாத உண்மை; ஆசை போன்ற குற்றங்கள் என்னில் இல்லை; விதி போன்ற குற்றங்கள் என்னில் இல்லை; உலக துயரிலிருந்து விடுபட்ட உண்மை நான். நான் அந்த ஒரே ருசி கொண்ட, அகிலம் போல விரிந்த ஞான அமிர்தம். மூன்று நிலைகள் இல்லையெனில், நான்காவது எங்கு? மூன்று காலங்கள் இல்லையெனில், திசைகள் எங்கே? பரம சாந்தி தான் பரமார்த்தம். நான் அந்த ஒரே ருசி கொண்ட, அகிலம் போல விரிந்த ஞான அமிர்தம். நீளம்-குறுக்கம், அகலம்-சிறியது, சதுரம்-வட்டம்—எனக்கு வேறுபாடு எதுவும் இல்லை. நான் அந்த ஒரே ருசி கொண்ட, அகிலம் போல விரிந்த ஞான அமிர்தம். தாயும் தந்தையும், பிள்ளையும்—எனக்கு எப்போதும் இல்லை; பிறப்பும் இறப்பும், மனமும் எதுவும் எனக்கு இல்லை. பரமார்த்தம் அசையாமல் நிலைத்து இருக்கிறது. நான் அந்த ஒரே ருசி கொண்ட, அகிலம் போல விரிந்த ஞான அமிர்தம். நான் பரிசுத்தம், மிகப் பரிசுத்தம், சிந்தனைக்கடந்தது, முடிவில்லாத ரூபம்; களங்கமற்றவன், முற்றிலும் களங்கமற்றவன்; பிரிவில்லாதவன், முற்றிலும் பிரிவில்லாதவன்—நான் அந்த ஒரே ருசி கொண்ட, அகிலம் போல விரிந்த ஞான அமிர்தம். இங்கு பிரம்மா மற்றும் பிற தேவர்கள் எப்படி இருக்க முடியும்? சுவர்க்கமும் பிற இடங்களும் எப்படி இருக்க முடியும்? பரமார்த்தம் ஒன்று, பரிசுத்தம், இரண்டில்லை என்றால், நான் அந்த ஒரே ருசி கொண்ட, அகிலம் போல விரிந்த ஞான அமிர்தம். எல்லா நிராகரிப்புக்கும் அப்பாற்பட்ட பரிசுத்தத்தை எப்படி சொல்வது? எஞ்சிய எதுவும் இல்லாத பரிசுத்தத்தை எப்படி சொல்வது? சின்னமற்ற பரிசுத்தத்தை எப்படி சொல்வது? நான் அந்த ஒரே ருசி கொண்ட, அகிலம் போல விரிந்த ஞான அமிர்தம். நான் எப்போதும் செயல்-அசெயலை கடந்த பரமான செயலை செய்கிறேன்; பற்றும் பற்றின்மையும் கடந்த பேரின்பத்தில் மகிழ்கிறேன்; உடல், உடலற்ற தன்மை ஆகியவற்றை கடந்த பேரின்பத்தில் எப்போதும் மகிழ்கிறேன். நான் அந்த ஒரே ருசி கொண்ட, அகிலம் போல விரிந்த ஞான அமிர்தம். மாயை உருவாக்கும் உலகம் எனது மாற்றமல்ல; வாயில்கள், வஞ்சகங்கள் எனது மாற்றமல்ல; உண்மை-பொய் பிரிவு எனது மாற்றமல்ல. நான் அந்த ஒரே ருசி கொண்ட, அகிலம் போல விரிந்த ஞான அமிர்தம். காலத்தின் பகல், மாலை போன்ற பிரிவுகள் எனக்கில்லை; பிரிவும் இல்லை; உள்ளுணர்வு எனக்கில்லை, காது குருடும் அல்ல. எல்லா வேறுபாடுகளும் கடந்த நான், தூய்மை-அதூய்மை எனும் வரையறையிலும் இல்லை. நான் அந்த ஒரே ருசி கொண்ட, அகிலம் போல விரிந்த ஞான அமிர்தம். எனக்கு குருவும் சிஷ்யனும் இல்லை; மனமும் மனமின்மையும் இல்லை; அறிவு, எல்லா வேறுபாடுகளும் நீங்கிய நிலையில் நான் அசையாமல் இருக்கிறேன். நான் அந்த ஒரே ருசி கொண்ட, அகிலம் போல விரிந்த ஞான அமிர்தம். இந்த காட்டுப் போல் அமைந்த இருப்பை எப்படி விவரிப்பது? தீர்ந்த சந்தேகத்தை எப்படி சொல்வது? எப்போதும் ஒரே நிலை, அசையாத நிலையில் நான் அந்த ஒரே ருசி கொண்ட, அகிலம் போல விரிந்த ஞான அமிர்தம். எப்போதும் பிரகாசம், உயிருள்ளவரும் இல்லாதவரும் இல்லாதது; விதையோ விதையில்லாததுமில்லாதது; பந்தமோ விடுதலையோ இல்லாதது. நான் அந்த ஒரே ருசி கொண்ட, அகிலம் போல விரிந்த ஞான அமிர்தம். பிறப்பும், உலக வாழ்க்கையும், அழிவும் எனக்கில்லை; நான் எப்போதும் பிரகாசம். நான் அந்த ஒரே ருசி கொண்ட, அகிலம் போல விரிந்த ஞான அமிர்தம். உனக்கு பெயரும் ரூபமும் சிறிதும் இல்லை; பிரிவும் அபிரிவும் இல்லை. மனமே, ஏன் துக்கப்படுகிறாய்? நான் அந்த ஒரே ருசி கொண்ட, அகிலம் போல விரிந்த ஞான அமிர்தம். நண்பா, ஏன் அழுகிறாய்? முதுமை இல்லை, மரணம் இல்லை; பிறப்பின் துன்பமும் இல்லை; மாற்றமும் இல்லை. நான் அந்த ஒரே ருசி கொண்ட, அகிலம் போல விரிந்த ஞான அமிர்தம். உனக்கு உண்மையான ரூபமும் இல்லை; குறைபாடும் இல்லை; வயதும் இல்லை. நான் அந்த ஒரே ருசி கொண்ட, அகிலம் போல விரிந்த ஞான அமிர்தம். வயது உனக்கு இல்லை; மனங்கள் உனக்கு இல்லை; அறிவுப்புலன்கள் உனக்கு இல்லை. நான் அந்த ஒரே ருசி கொண்ட, அகிலம் போல விரிந்த ஞான அமிர்தம். ஆசை உனக்கு இல்லை; பேராசை இல்லை; மயக்கம் இல்லை. நான் அந்த ஒரே ருசி கொண்ட, அகிலம் போல விரிந்த ஞான அமிர்தம். உனக்கு சொத்துகள் இல்லை என்றால், செல்வம் எதற்காக ஆசைப்படுகிறாய்? மனைவி இல்லையெனில், அதிகாரம் எதற்காக ஆசைப்படுகிறாய்? ‘என்’ என்ற உணர்வும் இல்லையெனில், அதிகாரம் எதற்காக ஆசைப்படுகிறாய்? நான் அந்த ஒரே ருசி கொண்ட, அகிலம் போல விரிந்த ஞான அமிர்தம். அடையாளங்கள் கொண்ட உலகம் உனக்கும் எனக்கும் பிறக்கவில்லை; இந்த மனம் தான் பிரிவாகத் தோன்றுகிறது. பிரிவும் அபிரிவும் இல்லை. நான் அந்த ஒரே ருசி கொண்ட, அகிலம் போல விரிந்த ஞான அமிர்தம். விரகமும் இல்லை; ராகமும் இல்லை; ஆசையும் இல்லை. நான் அந்த ஒரே ருசி கொண்ட, அகிலம் போல விரிந்த ஞான அமிர்தம். உன் உள்ளத்தில் தியானியும் இல்லை; லயமும் இல்லை; வெளியில் தியானமும் இல்லை; தியானிக்கப்பட வேண்டிய பொருளும் இல்லை; காலமும் இல்லை. நான் அந்த ஒரே ருசி கொண்ட, அகிலம் போல விரிந்த ஞான அமிர்தம். நான் கூற வேண்டிய அனைத்தும் உனக்கு கூறிவிட்டேன்; நீயும் இல்லை, நானும் இல்லை; பெரியதும் இல்லை; குருவும் சிஷ்யனும் இல்லை. பரமார்த்தம் தானாகவே சுதந்திரமான இயல்பாகும். நான் அந்த ஒரே ருசி கொண்ட, அகிலம் போல விரிந்த ஞான அமிர்தம். இங்கு பரமார்த்தம் ஆனந்தமாக இருக்க முடியுமா? இல்லையா? அறிவுமாய், அனுபவமாய் இருக்க முடியுமா, ஒரே பரமான ‘நான்’ தான் ஆகாயம் போல இருக்கிறபோது? அறிவை நெருப்பும் காற்றும் இல்லாததாக அறிக; அறிவின் ரூபத்தை பூமியும் நீரும் இல்லாததாக அறிக; அறிவு வரவும் போகவும் இல்லாதது என்று அறிக; அது ஆகாயம் போல விரிந்தது. நான் வெறுமை ரூபமோ, வெறுமையற்ற ரூபமோ அல்ல; தூய்மையான ரூபமோ, தூய்மையற்ற ரூபமோ அல்ல; எந்த வகையிலும் ரூபமோ அரூபமோ அல்ல—என் உண்மையான ரூபமே பரமார்த்தம். உலகத்தை கைவிடு; துறவையும் முழுமையாக கைவிடு. துறவும் அதுறவும் எனும் விஷம் தூய, அமரமான, இயற்கையானது, நிலையானது. இவ்வாறு மூன்றாம் அதிகாரம் முடிகிறது. இங்கு ஆராதனையோ, அனுப்புவதோ இல்லை; மலர், இலை எங்கிருந்து வரும்? தியானம், மந்திரம், சிவபூஜை எங்கே? நான் பந்தமும் விடுதலையும் கடந்தவன்; தூய்மையும் அதூய்மையும் கடந்தவன்; யோகத்தில் ஒன்றிணைவு, பிரிவு ஆகியவற்றும் கடந்தவன்; உண்மையில் நான் அகிலம் போல விரிந்த விடுதலையானவன். இதெல்லாம் உண்மையாகவும், பொய்யாகவும் தோன்றுகிறது; ஆனால் எனக்கு இந்த இருமை எப்போதும் தோன்றவில்லை—நான் என் இயல்பில் அழிந்தவன், துன்பம் இல்லாதவன். இங்கு நிறமோ, நிறமின்மையோ, உள்ளோ, புறமோ இல்லை; பிரிவாக ஒளிவிடுவதும் இல்லை—நான் என் இயல்பில் அழிந்தவன், துன்பம் இல்லாதவன். எனக்கு அறியாமையோ, அறிவோ இல்லை; அறிவாகிய என் இயல்பும் தோன்றவில்லை. அறிவும் அறிவின்மையும் எப்படி கூற முடியும்? நான் என் இயல்பில் அழிந்தவன், துன்பம் இல்லாதவன்.