शुद्धः परमशुद्धः, अकल्पनीयः, अनन्तरूपः; निर्मलः परमनिर्मलः, अकल्पनीयः, अनन्तरूपः; अविभक्तः परमविभक्तः, अकल्पनीयः, अनन्तरूपः—अहं ज्ञानामृतः, एकरसः, व्योमवत् विस्तारः अस्मि। अस्यैकस्य, शुद्धस्य, द्वैतहीनस्य तत्त्वस्य स्थितौ ब्रह्मा वा अन्ये देवाः कुतः? स्वर्गादयो वा कुतः? अहं ज्ञानामृतः, एकरसः, व्योमवत् विस्तारः अस्मि। शुद्धस्य, सर्वनिराकरणातीतस्य, शुद्धस्य, शेषातीतस्य, शुद्धस्य, लक्षणातीतस्य वर्णनं किम् करिष्यामि? अहं ज्ञानामृतः, एकरसः, व्योमवत् विस्तारः अस्मि। अहं सदा सर्वोत्तमं कर्म करोमि, यत् क्रिया-अक्रिया-तीतं; अहं सदा परमसुखं अनुभवामि, संग-असंग-तीतं; अहं सदा देह-अदेह-तीतं आनन्दं अनुभवामि। अहं ज्ञानामृतः, एकरसः, व्योमवत् विस्तारः अस्मि। मायया जगतः कल्पना न मम विकारः; कपटस्य, दम्भस्य निर्माणं न मम विकारः; सत्-असत् विभागः न मम विकारः। अहं ज्ञानामृतः, एकरसः, व्योमवत् अस्मि। अहं कालविभाग-रहितः—प्रभातः सायं वा नास्ति; पृथक्त्वं नास्ति; अन्तरजागरितं नास्ति; न बधिरः, न मूकः; विचारभेदात् मुक्तः, शुद्ध-अपवित्रयोः न लक्षणं मयि। अहं ज्ञानामृतः, एकरसः, व्योमवत् अस्मि। अहं न गुरुः, न शिष्यः, न मनः, न अमनः, न चेतनः—सर्वभेदातीतः, निश्चलः। अहं ज्ञानामृतः, एकरसः, व्योमवत् अस्मि। अरण्यसदृशं स्थानं किम् वर्णयामि? संशयस्य पूर्णनिराकरणं किम् कथयामि? सदा समः, निश्चलः, अहं ज्ञानामृतः, एकरसः, व्योमवत् अस्मि। सदा प्रकाशमानः, जीव-अजीव-रहितः; बीज-अबीज-रहितः; बन्ध-मोक्ष-रहितः; उत्पत्ति-रहितः; संसार-रहितः; लय-रहितः। अहं ज्ञानामृतः, एकरसः, व्योमवत् अस्मि। तव न नामरूपस्य किंचित् विचारः अस्ति; न विभागः, न अविभागः तव। हे निर्लज्जं मनः, किं विषादं करोति? अहं ज्ञानामृतः, एकरसः, व्योमवत् अस्मि। मित्र, किं रोदिषि? न जरः, न मृत्युः तव; न जन्मदुःखं तव; न विकारः तव। न स्वरूपम्, न विकृतिः, न कालः तव। न मनः, न इन्द्रियाणि तव। न कामः, न लोभः, न मोहः तव। न धनस्य कामना, न पत्न्याः कामना, न ममत्वस्य कामना तव। न चिन्हयुक्तस्य जगतः जन्म तव वा मम; मनः विभागमिव दृश्यते; न विभागः, न अविभागः तव वा मम। न विरागस्य, न रागस्य, न कामस्य किंचित् चिन्हं तव। न ध्यानकर्ता, न समाधिः, न ध्यानं, न बाह्यस्थानं, न ध्यानविषयः, न कालः तव हृदि। अहं ज्ञानामृतः, एकरसः, व्योमवत् अस्मि। सर्वं यथावद् उक्तं मया; न त्वं, न अहं, न महत्, न गुरु, न शिष्यः। तत्त्वं स्वतन्त्रस्वरूपं। अहं ज्ञानामृतः, एकरसः, व्योमवत् अस्मि। अत्र परमतत्त्वं सुखरूपं कुतः? अत्र परमतत्त्वं सुखरूपं न कुतः? अत्र परमतत्त्वं ज्ञान-साक्षात्काररूपं कुतः, यदि परमाहं व्योमरूपः एव अस्ति। ज्ञानं न अग्नि-वायुरहितं; ज्ञानरूपं न पृथिवी-जलरहितं; ज्ञानं न आगमन-गमनरहितं; ज्ञानं व्योमवत् विस्तारम्। अहं न शून्यरूपः, न अशून्यरूपः, न शुद्धरूपः, न अशुद्धरूपः; न रूपः, न अरूपः; आत्मस्वरूपं परम तत्त्वम्। त्यज, त्यज संसारम्; त्यज संन्यासम् अपि। संन्यास-असंन्यासस्य विषं शुद्धम्, अमृतम्, सहजम्, नित्यं। एवं तृतीयोऽध्यायः समाप्तः। न आह्वानं, न विसर्जनं; कुतः पुष्पाणि वा पत्राणि? कुतः ध्यानानि वा मन्त्राः, कुतः शिवपूजा संक्षेपे वा विस्तारः? अहं न केवलं बन्ध-मोक्ष-रहितः, न केवलं शुद्ध-अशुद्ध-रहितः, न केवलं योगे संयोग-वियोग-रहितः; वस्तुतः मुक्तः, व्योमवत् विस्तारः अस्मि। सर्वं सत्यम् उत्पन्नं, सर्वं मिथ्या उत्पन्नं; तथापि द्वैतं मयि कदापि नोत्पन्नम्। अहं आत्मस्वरूपे विलीनः, क्लेशरहितः। न वर्णयुक्तं, न वर्णरहितं, न बाह्यं, न आन्तरम्; अन्तरविभागः न प्रकाशते मयि। अहं आत्मस्वरूपे विलीनः, क्लेशरहितः। मयि न अज्ञानं, न ज्ञानं, न ज्ञानस्वरूपं; ज्ञानं वा अज्ञानं किम् कथयामि? अहं आत्मस्वरूपे विलीनः, क्लेशरहितः। न धर्मे, न अधर्मे, न बन्धे, न मोक्षे; युक्तं वा अयुक्तं न दृश्यते मयि। अहं आत्मस्वरूपे विलीनः, क्लेशरहितः। न उच्चं, न नीचं, न मध्यं, न मित्रं, न शत्रुं; लाभ-हानि किम् कथयामि? अहं आत्मस्वरूपे विलीनः, क्लेशरहितः। न पूजकः, न पूज्यः; न उपदेशः, न क्रिया मयि। चैतन्यस्वरूपं किम् कथयामि? अहं आत्मस्वरूपे विलीनः, क्लेशरहितः। न व्यापका, न व्याप्यं, न स्थानं, न स्थानरहितं; शून्य-अशून्यं किम् कथयामि? अहं आत्मस्वरूपे विलीनः, क्लेशरहितः। न दर्शकः, न दर्श्यं, न कारणं, न कार्यं मयि; विचार्य-अविचार्यं किम् कथयामि? अहं आत्मस्वरूपे विलीनः, क्लेशरहितः। न विभाजकः, न विभाज्यं, न ज्ञाता, न ज्ञेयम्; आगमन-गमनं किम् कथयामि, प्रिय? अहं आत्मस्वरूपे विलीनः, क्लेशरहितः। न देहः, न अदेहः; न बुद्धिः, न मनः, न इन्द्रियाणि मयि; राग-विरागं किम् कथयामि? अहं आत्मस्वरूपे विलीनः, क्लेशरहितः। न पृथग् दृश्यते, न गुप्तं दृश्यते; एकता-विभागं किम् कथयामि, मित्र? अहं आत्मस्वरूपे विलीनः, क्लेशरहितः। न संयमितः, न असंयमितः; न निग्रहः, न अनुशासनं मयि; जय-पराजयः किम् कथयामि, मित्र? अहं आत्मस्वरूपे विलीनः, क्लेशरहितः। न रूपी, न अरूपी; न आदि, न अन्तः, न मध्यः। बल-दुर्बलता किम् कथयामि, मित्र? अहं आत्मस्वरूपे विलीनः, क्लेशरहितः।