निरालम्बः निरमूलः सदा उत्पन्नः अहम्; न धूमयुक्तो न च धूमरहितः, सदा उत्पन्नः; न दीपयुक्तो न च दीपभावः, सदा उत्पन्नः; ज्ञानामृतः समरसः व्योमवत् अहम्। किम् अत्र निराशक्तिकामनां वदामि? किम् अत्र निरासक्तिसङ्गं वदामि? किम् अत्र निरसारसारं वदामि? ज्ञानामृतः समरसः व्योमवत् अहम्। सर्वस्य अद्वैतस्वरूपं कथं वदामि? सर्वस्य द्वैतस्वरूपं कथं वदामि? सर्वस्य नित्य-अनित्यभावं कथं वदामि? ज्ञानामृतः समरसः व्योमवत् अहम्। नाहं स्थूलः न सूक्ष्मः, न आगतः न गतः, नादिः न अन्तः न मध्यः, न उच्चः न नीचः; परमं तत्त्वं सत्यम् वदामि—ज्ञानामृतः समरसः व्योमवत् अहम्। सर्वेन्द्रियाणि चैतन्यम्, व्योमवत्; सर्वविषयाः चैतन्यम्, व्योमवत्; एकं शुद्धं चैतन्यम्, न बन्धः न मोक्षः—ज्ञानामृतः समरसः व्योमवत् अहम्। नाहं कठिन-सुलभबोधगहनः, प्रिये; नाहं कठिन-सुलभदृश्यगहनः, प्रिये; नाहं निकटस्वरूपगहनः, प्रिये; ज्ञानामृतः समरसः व्योमवत् अहम्। अहं तदग्निः यः निष्क्रियत्वं दहति; अहं तदग्निः यः दुःख-सुखाभावौ दहति; अहं तदग्निः यः देहित्व-अदेहित्वं दहति; ज्ञानामृतः एकरसः व्योमविस्तृतः अहम्। पाप-पापाभावौ दहति यः अग्निः अहमेव; धर्माधर्मौ दहति यः अग्निः अहमेव; बन्ध-मोक्षौ दहति यः अग्निः अहमेव; ज्ञानामृतः एकरसः व्योमविस्तृतः अहम्। न सत्ताभावः नासत्ताभावः, हे वत्स; न संयोगः नासंयोगः, हे वत्स; न मनः न अमनः, हे वत्स; ज्ञानामृतः एकरसः व्योमविस्तृतः अहम्। न मयि मोहमोक्षकल्पना; न मयि दुःख-दुःखाभावकल्पना; न मयि लोभ-लोभाभावकल्पना; ज्ञानामृतः एकरसः व्योमविस्तृतः अहम्। न मम संसारसूत्रम्; न मम तृप्तिसुखम्; न मम अज्ञानबन्धनम्; ज्ञानामृतः एकरसः व्योमविस्तृतः अहम्। न मयि संसाररजसा विकारः; न मयि दुःखान्धकारेण विकारः; न मयि स्वभावोत्पत्तिसत्त्वेन विकारः; ज्ञानामृतः एकरसः व्योमविस्तृतः अहम्। न मम दुःखजनकः नियमः; न मम दुःखसंयोगजातं मनः; न मम अहंभावः; ज्ञानामृतः एकरसः व्योमविस्तृतः अहम्। न मम गतिनिष्ठा न च गतिरहितता, न कल्पितसृष्टिः; न स्वप्न-जाग्रदन्तः, न शुभाशुभम्; न सारासारान्तः, न गतिगतिकान्तः; ज्ञानामृतः एकरसः व्योमविस्तृतः अहम्। न ज्ञेयः न ज्ञाता, न कारणतर्क्यः; वाङ्मनसगोचरातीतः; कथं तत्त्वं वदामि? ज्ञानामृतः एकरसः व्योमविस्तृतः अहम्। न विभागः न अविभागः, न अन्तर्बाह्यः; सृष्टिपूर्वः, अनासक्तः, वस्तुतः किञ्चिदपि नास्ति; ज्ञानामृतः एकरसः व्योमविस्तृतः अहम्। केवलं तत्त्वं अहमेव, रागादिदोषरहितः; केवलं तत्त्वं अहमेव, दैवादिदोषरहितः; केवलं तत्त्वं अहमेव, संसारदुःखरहितः; ज्ञानामृतः एकरसः व्योमविस्तृतः अहम्। त्रय्यवस्थायां नास्ति, कथं चतुर्थं? त्रिकाले नास्ति, कथं दिशः? परमशान्तं तत्त्वं परमार्थः; ज्ञानामृतः एकरसः व्योमविस्तृतः अहम्। दीर्घ-ह्रस्वयोः न भेदः; विस्तीर्ण-संकीर्णयोः न भेदः; कोण-वृत्तयोः न भेदः; ज्ञानामृतः एकरसः व्योमविस्तृतः अहम्। माता पितरौ च पुत्रादयः न मम; जातमृतं न मनः न किञ्चन मम; एषा परमार्थस्थिति: अकम्पा च धृढा; ज्ञानामृतः एकरसः व्योमविस्तृतः अहम्। शुद्धः परमशुद्धः, अचिन्त्यः, अनन्तरूपः; निर्मलः परमनिर्मलः, अचिन्त्यः, अनन्तरूपः; अविभक्तः परमाविभक्तः, अचिन्त्यः, अनन्तरूपः; ज्ञानामृतः एकरसः व्योमविस्तृतः अहम्। कथं ब्रह्मादयः देवाः सन्ति? कथं स्वर्गादिलोकाः सन्ति? यदि परमार्थः एकः शुद्धः द्वितीयरहितः; ज्ञानामृतः एकरसः व्योमविस्तृतः अहम्। कथं निषेध्यातीतशुद्धिं वदामि? कथं शेषातीतशुद्धिं वदामि? कथं लक्षणातीतशुद्धिं वदामि? ज्ञानामृतः एकरसः व्योमविस्तृतः अहम्। सदा निष्क्रियातीतं परमकर्म करोमि; सदा अनासक्त्यनासक्तिरहितः परमानन्दं अनुभवामि; सदा देहादेहरहितः परमानन्दं अनुभवामि; ज्ञानामृतः एकरसः व्योमविस्तृतः अहम्। माया-निर्मितं जगत् न मम विकारः; कपट-वैषम्यसृष्टिः न मम विकारः; सत्यानृतविभागः न मम विकारः; ज्ञानामृतः एकरसः व्योमवत् अहम्। कालविभागरहितः, न सन्ध्यादिकः, न च भेदः; अन्तरबोधरहितः न बधिरः न मूकः; सर्वकल्पनाविवर्जितः, न शुद्धाशुद्धिभेदः; ज्ञानामृतः एकरसः व्योमवत् अहम्। न गुरुः न शिष्यः, सदा अकम्पः; न मनः न अमनः, सदा अकम्पः; चैतन्यम्, सर्वविभेदवर्जितम्, सदा अकम्पम्; ज्ञानामृतः एकरसः व्योमवत् अहम्। कथं वनेयमास्य निवासः वर्णनीयः? कथं निःशेषशङ्कासमाधिः वक्तव्यः? एवं सदा समः अकम्पः च, ज्ञानामृतः एकरसः व्योमवत् अहम्। सदा प्रकाशमानः, न जीवः न जडः; सदा प्रकाशमानः, न बीजं न बीजरहितम्; सदा प्रकाशमानः, न बन्धः न मोक्षः; ज्ञानामृतः एकरसः व्योमवत् अहम्। सदा प्रकाशमानः, नोत्पत्तिरहितः; सदा प्रकाशमानः, न संसारः; सदा प्रकाशमानः, न लयः; ज्ञानामृतः एकरसः व्योमवत् अहम्। तव नामरूपकल्पना अपि नास्ति; न विभागाविभागः तव; हे निर्लज्ज मनः, किमर्थं विषण्णः? ज्ञानामृतः एकरसः व्योमवत् अहम्। किमर्थं रोदिषि बन्धो? न जरः न मृत्युस्तव; किमर्थं रोदिषि बन्धो? न जन्मदुःखं तव; किमर्थं रोदिषि बन्धो? न विकारः तव; ज्ञानामृतः एकरसः व्योमवत् अहम्। किमर्थं रोदिषि बन्धो? न तव स्वरूपम्; किमर्थं रोदिषि बन्धो? न विकारः तव; किमर्थं रोदिषि बन्धो? न तव वयः; ज्ञानामृतः एकरसः व्योमवत् अहम्। किमर्थं रोदिषि बन्धो? न तव वयः; किमर्थं रोदिषि बन्धो? न तव मनः; किमर्थं रोदिषि बन्धो? न तव इन्द्रियाणि; ज्ञानामृतः एकरसः व्योमवत् अहम्। किमर्थं रोदिषि बन्धो? न तव कामः; किमर्थं रोदिषि बन्धो? न तव लोभः; किमर्थं रोदिषि बन्धो? न तव मोहः; ज्ञानामृतः एकरसः व्योमवत् अहम्। कथं त्वं वित्तम् इच्छसि, यदा तव किंचन नास्ति? कथं त्वं बलम् इच्छसि, यदा तव पत्नी नास्ति? कथं त्वं बलम् इच्छसि, यदा ममत्वभावोऽपि नास्ति? ज्ञानामृतः एकरसः व्योमवत् अहम्। न तव न मम लक्षणजगतो जन्म; एषः निर्लज्जः मनः विभागवत् दृश्यते; न विभागो न अविभागः तव वा मम वा; ज्ञानामृतः एकरसः व्योमवत् अहम्। न तव विरागस्य किञ्चिदपि चिन्हम्; न तव रागस्य किञ्चिदपि चिन्हम्; न तव कामस्य किञ्चिदपि चिन्हम्; ज्ञानामृतः एकरसः व्योमवत् अहम्। न तव हृदि ध्यानकर्ता, न समाधिः; न तव हृदि ध्यानम्, न बाह्यदेशः; न तव हृदि ध्येयम्, न विषयः न कालः; ज्ञानामृतः एकरसः व्योमवत् अहम्। यदावश्यकं तत् सर्वं मया उक्तम्; न त्वं नाहं, न महत् न गुरुर्न शिष्यः; परमार्थः सहजस्वरूपमुक्तिः; ज्ञानामृतः एकरसः व्योमवत् अहम्।