ਅਵਧੂਤਗੀਤਾ

ਕृਪਾਲੁਰਕृਤਦ੍ਰੋਹਸ੍ਤਿਤਿਕ੍ਸ਼ੁਃ ਸਰ੍ਵਦੇਹਿਨਾਮ੍। ਸਤ੍ਯਸਾਰੋऽਨਵਦ੍ਯਾਤ੍ਮਾ ਸਮਃ ਸਰ੍ਵੋਪਕਾਰਕਃ

ਜੋ ਦਇਆਵਾਨ, ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਵੈਰ ਨਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਧੀਰਜ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਸੱਚ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੇ ਅੰਦਰੋਂ ਨਿਰਦੋਸ਼, ਸਭ ਲਈ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਤੇ ਸਭ ਦੀ ਭਲਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ।

ਅਵਧੂਤਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਵਰ੍ਣੈਰ੍ਜ੍ਞਾਤਵ੍ਯਂ ਭਗਵਤ੍ਤਮੈਃ। ਵੇਦਵਰ੍ਣਾਰ੍ਥਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞੈਰ੍ਵੇਦਵੇਦਾਨ੍ਤਵਾਦਿਭਿਃ

ਅਵਧੂਤ ਦੇ ਲੱਛਣ ਉਹੀ ਸਮਝ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਤੇ ਅਰਥਾਂ ਦੀ ਸੱਚੀ ਸਮਝ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਵੇਦ ਤੇ ਵੈਦਾਂਤ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ।

ਆਸ਼ਾਪਾਸ਼ਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤ ਆਦਿਮਧ੍ਯਾਨ੍ਤਨਿਰ੍ਮਲਃ। ਆਨਨ੍ਦੇ ਵਰ੍ਤਤੇ ਨਿਤ੍ਯਮਕਾਰਂ ਤਸ੍ਯ ਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍

ਜੋ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੇ ਬੰਧਨਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ, ਸ਼ੁਰੂ, ਵਿਚਕਾਰ ਤੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਪਵਿੱਤਰ, ਤੇ ਸਦਾ ਆਨੰਦ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ—ਇਹ 'ਅ' ਅੱਖਰ ਦਾ ਲੱਛਣ ਹੈ।

ਵਾਸਨਾ ਵਰ੍ਜਿਤਾ ਯੇਨ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਚ ਨਿਰਾਮਯਮ੍। ਵਰ੍ਤਮਾਨੇषੁ ਵਰ੍ਤੇਤ ਵਕਾਰਂ ਤਸ੍ਯ ਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍

ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਕੋਈ ਵਾਸਨਾ ਨਾ ਰਹਿ ਗਈ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਨਿਰੋਗਤਾ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਜੋ ਮੌਜੂਦਾ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਵੱਸਦਾ ਹੋਵੇ—ਇਹ 'ਵ' ਅੱਖਰ ਦਾ ਲੱਛਣ ਹੈ।

ਧੂਲਿਧੂਸਰਗਾਤ੍ਰਾਣਿ ਧੂਤਚਿਤ੍ਤੋ ਨਿਰਾਮਯਃ। ਧਾਰਣਾਧ੍ਯਾਨਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਧੂਕਾਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍

ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਗ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਲੱਥੜੇ ਹੋਣ, ਮਨ ਸਾਰੇ ਬੰਧਨਾਂ ਤੋਂ ਖੁਲ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਕੋਈ ਰੋਗ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਜੋ ਧਿਆਨ-ਸਮਾਧੀ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੋ ਗਿਆ ਹੋਵੇ—ਇਹ 'ਧੂ' ਅੱਖਰ ਦਾ ਲੱਛਣ ਹੈ।

ਤਤ੍ਤ੍ਵਚਿਨ੍ਤਾ ਧृਤਾ ਯੇਨ ਚਿਨ੍ਤਾਚੇष੍ਟਾਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ। ਤਮੋऽਹਂਕਾਰਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਕਾਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍

ਜੋ ਸੱਚ ਦੀ ਸੋਚ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਚਿੰਤਾ ਤੇ ਕਰਤੂਤ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਹਨੇਰੇ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਵੇ—ਇਹ 'ਤ' ਅੱਖਰ ਦਾ ਲੱਛਣ ਹੈ।

ਦਤ੍ਤਾਤ੍ਰੇਯਾਵਧੂਤੇਨ ਨਿਰ੍ਮਿਤਾਨਨ੍ਦਰੂਪਿਣਾ। ਯੇ ਪਠਨ੍ਤਿ ਚ ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਤਿ ਤੇषਾਂ ਨੈਵ ਪੁਨਰ੍ਭਵਃ

ਦੱਤਾਤ੍ਰੇਯ ਅਵਧੂਤ ਨੇ ਜੋ ਆਨੰਦ-ਸਰੂਪ ਉਪਦੇਸ਼ ਬਣਾਏ, ਜਿਹੜੇ ਇਹ ਪੜ੍ਹਦੇ ਜਾਂ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।

ਇਤਿ ਅष੍ਟਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੱਠਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।