ଅଵଧୂତଗୀତା

କୃପାଲୁରକୃତଦ୍ରୋହସ୍ତିତିକ୍ଷୁଃ ସର୍ଵଦେହିନାମ୍। ସତ୍ଯସାରୋଽନଵଦ୍ଯାତ୍ମା ସମଃ ସର୍ଵୋପକାରକଃ

ଯିଏ ଦୟାଳୁ, କାହା ପ୍ରତି ଦ୍ୱେଷ ନାହିଁ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ପ୍ରତି ଧୈର୍ୟ ରଖେ; ସତ୍ୟରେ ଦୃଢ଼, ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ମନ, ସମଦୃଷ୍ଟି ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଉପକାର କରେ।

ଅଵଧୂତଲକ୍ଷଣଂ ଵର୍ଣୈର୍ଜ୍ଞାତଵ୍ଯଂ ଭଗଵତ୍ତମୈଃ। ଵେଦଵର୍ଣାର୍ଥତତ୍ତ୍ଵଜ୍ଞୈର୍ଵେଦଵେଦାନ୍ତଵାଦିଭିଃ

ଅବଧୂତଙ୍କର ଲକ୍ଷଣ ସେମାନେ ବୁଝିପାରିବେ, ଯେଉଁମାନେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବେଦ ଓ ବେଦାନ୍ତର ଅର୍ଥ ଓ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଜାଣନ୍ତି।

ଆଶାପାଶଵିନିର୍ମୁକ୍ତ ଆଦିମଧ୍ଯାନ୍ତନିର୍ମଲଃ। ଆନନ୍ଦେ ଵର୍ତତେ ନିତ୍ଯମକାରଂ ତସ୍ଯ ଲକ୍ଷଣମ୍

ଯିଏ ଆଶାର ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତ, ଆରମ୍ଭ, ମଧ୍ୟ ଓ ଶେଷରେ ପବିତ୍ର, ସଦା ଆନନ୍ଦରେ ବସିଥାଏ—ଏହା 'ଅ' ଅକ୍ଷରର ଲକ୍ଷଣ।

ଵାସନା ଵର୍ଜିତା ଯେନ ଵକ୍ତଵ୍ଯଂ ଚ ନିରାମଯମ୍। ଵର୍ତମାନେଷୁ ଵର୍ତେତ ଵକାରଂ ତସ୍ଯ ଲକ୍ଷଣମ୍

ଯିଏ ମନର ଆସକ୍ତି ଛାଡ଼ିଦେଇଛି, ନିର୍ବିକାର ଭାବରେ କଥା କହେ, ଏବଂ ବର୍ତ୍ତମାନରେ ସମସ୍ତଙ୍କ ସହ ରହେ—ଏହା 'ବ' ଅକ୍ଷରର ଲକ୍ଷଣ।

ଧୂଲିଧୂସରଗାତ୍ରାଣି ଧୂତଚିତ୍ତୋ ନିରାମଯଃ। ଧାରଣାଧ୍ଯାନନିର୍ମୁକ୍ତୋ ଧୂକାରସ୍ତସ୍ଯ ଲକ୍ଷଣମ୍

ଯାହାର ଦେହ ଧୂଳିରେ ଢାକା, ମନ ଶାନ୍ତ ଓ ନିର୍ମଳ, କୌଣସି ରୋଗ ନାହିଁ, ଧ୍ୟାନ ଓ ଧାରଣାରୁ ମୁକ୍ତ—ଏହା 'ଧୁ' ଅକ୍ଷରର ଲକ୍ଷଣ।

ତତ୍ତ୍ଵଚିନ୍ତା ଧୃତା ଯେନ ଚିନ୍ତାଚେଷ୍ଟାଵିଵର୍ଜିତଃ। ତମୋଽହଂକାରନିର୍ମୁକ୍ତସ୍ତକାରସ୍ତସ୍ଯ ଲକ୍ଷଣମ୍

ଯିଏ ସତ୍ୟର ଚିନ୍ତାରେ ଲଗିଥାଏ, ଚିନ୍ତା ଓ କାର୍ଯ୍ୟରୁ ମୁକ୍ତ, ଅନ୍ଧକାର ଓ ଅହଂକାରରୁ ମୁକ୍ତ—ଏହା 'ତ' ଅକ୍ଷରର ଲକ୍ଷଣ।

ଦତ୍ତାତ୍ରେଯାଵଧୂତେନ ନିର୍ମିତାନନ୍ଦରୂପିଣା। ଯେ ପଠନ୍ତି ଚ ଶୃଣ୍ଵନ୍ତି ତେଷାଂ ନୈଵ ପୁନର୍ଭଵଃ

ଯେଉଁମାନେ ଦତ୍ତାତ୍ରେୟ ଅବଧୂତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରଚିତ ଏହି ଆନନ୍ଦମୟ ଉପଦେଶକୁ ପଢ଼ନ୍ତି ଓ ଶୁଣନ୍ତି, ସେମାନେ ପୁନର୍ଜନ୍ମରେ ପଡ଼ିବେ ନାହିଁ।

ଇତି ଅଷ୍ଟମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏଭଳି ଏଠାରେ ଅଷ୍ଟମ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।