ଅଵଧୂତଗୀତା

ପରାପରଂ ଵା ନ ଚ ମେ କଦାଚିତ୍ ମଧ୍ଯସ୍ଥଭାଵୋ ହି ନ ଚାରିମିତ୍ରମ୍। ହିତାହିତଂ ଚାପି କଥଂ ଵଦାମି ସ୍ଵରୂପନିର୍ଵାଣମନାମଯୋଽହମ୍

ମୋ ପାଇଁ କେବେ ଉଚ୍ଚ କିମ୍ବା ନିମ୍ନ ନାହିଁ, ମଧ୍ୟସ୍ଥ ଭାବ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ, ମିତ୍ର କିମ୍ବା ଶତ୍ରୁ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ। ମୁଁ କିପରି ଭଲ କିମ୍ବା ଖରାପ ବିଷୟରେ କହିପାରିବି? ମୁଁ ମୋର ସ୍ୱରୂପରେ ବିଲୀନ, ଦୁଃଖରହିତ।

ନୋପାସକୋ ନୈଵମୁପାସ୍ଯରୂପଂ ନ ଚୋପଦେଶୋ ନ ଚ ମେ କ୍ରିଯା ଚ। ସଂଵିତ୍ସ୍ଵରୂପଂ ଚ କଥଂ ଵଦାମି ସ୍ଵରୂପନିର୍ଵାଣମନାମଯୋଽହମ୍

ମୁଁ ଉପାସକ ନୁହେଁ, ମୋର ଉପାସ୍ୟ ଭାବ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ; ମୋ ପାଖରେ ଉପଦେଶ କିମ୍ବା କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ। ମୁଁ କିପରି ଚେତନାର ସ୍ୱରୂପ ବିଷୟରେ କହିପାରିବି? ମୁଁ ମୋର ସ୍ୱରୂପରେ ବିଲୀନ, ଦୁଃଖରହିତ।

ନୋ ଵ୍ଯାପକଂ ଵ୍ଯାପ୍ଯମିହାସ୍ତି କିଞ୍ଚିତ୍ ନ ଚାଲଯଂ ଵାପି ନିରାଲଯଂ ଵା। ଅଶୂନ୍ଯଶୂନ୍ଯଂ ଚ କଥଂ ଵଦାମି ସ୍ଵରୂପନିର୍ଵାଣମନାମଯୋଽହମ୍

ଏଠାରେ କିଛି ବ୍ୟାପକ କିମ୍ବା ବ୍ୟାପ୍ୟ ନାହିଁ, ଆଶ୍ରୟ କିମ୍ବା ନିରାଶ୍ରୟ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ। ମୁଁ କିପରି ଶୂନ୍ୟ କିମ୍ବା ଅଶୂନ୍ୟ ବିଷୟରେ କହିପାରିବି? ମୁଁ ମୋର ସ୍ୱରୂପରେ ବିଲୀନ, ଦୁଃଖରହିତ।

ନ ଗ୍ରାହକୋ ଗ୍ରାହ୍ଯକମେଵ କିଞ୍ଚିତ୍ ନ କାରଣଂ ଵା ମମ ନୈଵ କାର୍ଯମ୍। ଅଚିନ୍ତ୍ଯଚିନ୍ତ୍ଯଂ ଚ କଥଂ ଵଦାମି ସ୍ଵରୂପନିର୍ଵାଣମନାମଯୋଽହମ୍

ନାହିଁ ଗ୍ରାହକ କିମ୍ବା ଗ୍ରାହ୍ୟ କିଛି, ମୋ ପାଇଁ କାରଣ କିମ୍ବା କାର୍ଯ୍ୟ ନାହିଁ। ମୁଁ କିପରି ଚିନ୍ତନୀୟ କିମ୍ବା ଅଚିନ୍ତ୍ୟ ବିଷୟରେ କହିପାରିବି? ମୁଁ ମୋର ସ୍ୱରୂପରେ ବିଲୀନ, ଦୁଃଖରହିତ।

ନ ଭେଦକଂ ଵାପି ନ ଚୈଵ ଭେଦ୍ଯଂ ନ ଵେଦକଂ ଵା ମମ ନୈଵ ଵେଦ୍ଯମ୍। ଗତାଗତଂ ତାତ କଥଂ ଵଦାମି ସ୍ଵରୂପନିର୍ଵାଣମନାମଯୋଽହମ୍

ନାହିଁ ବିଭାଜକ କିମ୍ବା ବିଭାଜିତ, ନାହିଁ ଜ୍ଞାତା କିମ୍ବା ଜ୍ଞେୟ। ମୁଁ କିପରି ଆସିବା କିମ୍ବା ଯିବା ବିଷୟରେ କହିପାରିବି, ବନ୍ଧୁ? ମୁଁ ମୋର ସ୍ୱରୂପରେ ବିଲୀନ, ଦୁଃଖରହିତ।

ନ ଚାସ୍ତି ଦେହୋ ନ ଚ ମେ ଵିଦେହୋ ବୁଦ୍ଦିର୍ମନୋ ମେ ନ ହି ଚେନ୍ଦ୍ରିଯାଣି। ରାଗୋ ଵିରାଗଶ୍ଚ କଥଂ ଵଦାମି ସ୍ଵରୂପନିର୍ଵାଣମନାମଯୋଽହମ୍

ନାହିଁ ଦେହ, ମୁଁ ଦେହହୀନ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ; ବୁଦ୍ଧି, ମନ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ମୋ ପାଖରେ ନାହିଁ। ମୁଁ କିପରି ରାଗ କିମ୍ବା ବିରାଗ ବିଷୟରେ କହିପାରିବି? ମୁଁ ମୋର ସ୍ୱରୂପରେ ବିଲୀନ, ଦୁଃଖରହିତ।

ଉଲ୍ଲେଖମାତ୍ରଂ ନ ହି ଭିନ୍ନମୁଚ୍ଚୈ- ରୁଲ୍ଲେଖମାତ୍ରଂ ନ ତିରୋହିତଂ ଵୈ। ସମାସମଂ ମିତ୍ର କଥଂ ଵଦାମି ସ୍ଵରୂପନିର୍ଵାଣମନାମଯୋଽହମ୍

ନାହିଁ କେବଳ ଦେଖାଯାଉଥିବା କିଛି ଅଲଗା ଭାବରେ, ନାହିଁ କେବଳ ଦେଖାଯାଉଥିବା କିଛି ଲୁଚିଥିବା। ମୁଁ କିପରି ଏକତା କିମ୍ବା ଭିନ୍ନତା ବିଷୟରେ କହିପାରିବି, ବନ୍ଧୁ? ମୁଁ ମୋର ସ୍ୱରୂପରେ ବିଲୀନ, ଦୁଃଖରହିତ।

ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯୋଽହଂ ତ୍ଵଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯୋ ଵା ନ ସଂଯମୋ ମେ ନିଯମୋ ନ ଜାତଃ। ଜଯାଜଯୌ ମିତ୍ର କଥଂ ଵଦାମି ସ୍ଵରୂପନିର୍ଵାଣମନାମଯୋଽହମ୍

ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଜୟ କରିଥିବା ନୁହେଁ, ନ ଜୟ କରିନଥିବା ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ; ମୋ ପାଖରେ ସଂୟମ କିମ୍ବା ନିୟମ କେବେ ହୋଇନାହିଁ। ମୁଁ କିପରି ଜୟ କିମ୍ବା ପରାଜୟ ବିଷୟରେ କହିପାରିବି, ବନ୍ଧୁ? ମୁଁ ମୋର ସ୍ୱରୂପରେ ବିଲୀନ, ଦୁଃଖରହିତ।

ଅମୂର୍ତମୂର୍ତିର୍ନ ଚ ମେ କଦାଚି- ଦାଦ୍ଯନ୍ତମଧ୍ଯଂ ନ ଚ ମେ କଦାଚିତ୍। ବଲାବଲଂ ମିତ୍ର କଥଂ ଵଦାମି ସ୍ଵରୂପନିର୍ଵାଣମନାମଯୋଽହମ୍

ମୁଁ କେବେ ଆକାରବାନ୍ଧା କିମ୍ବା ନିରାକାର ନୁହେଁ; ମୋର ଆରମ୍ଭ, ଶେଷ, ମଧ୍ୟ ନାହିଁ। ମୁଁ କିପରି ଶକ୍ତି କିମ୍ବା ଦୁର୍ବଳତା ବିଷୟରେ କହିପାରିବି, ବନ୍ଧୁ? ମୁଁ ମୋର ସ୍ୱରୂପରେ ବିଲୀନ, ଦୁଃଖରହିତ।

ମୃତାମୃତଂ ଵାପି ଵିଷାଵିଷଂ ଚ ସଞ୍ଜାଯତେ ତାତ ନ ମେ କଦାଚିତ୍। ଅଶୁଦ୍ଧଶୁଦ୍ଧଂ ଚ କଥଂ ଵଦାମି ସ୍ଵରୂପନିର୍ଵାଣମନାମଯୋଽହମ୍

ମୃତ୍ୟୁ କିମ୍ବା ଅମୃତ, ବିଷ କିମ୍ବା ଅମୃତ ଯେଉଁହେଉ, ପ୍ରିୟ, ମୋ ପାଇଁ କେବେ କିଛି ଉଦ୍ଭବ ହୁଏନି; ଶୁଦ୍ଧ କିମ୍ବା ଅଶୁଦ୍ଧ କହିବି କିପରି, ଯେଉଁଠାରେ ମୁଁ ମୋର ସ୍ୱରୂପରେ ମୁକ୍ତିର ସାର, ରୋଗର ଅଭାବ।

ସ୍ଵପ୍ନଃ ପ୍ରବୋଧୋ ନ ଚ ଯୋଗମୁଦ୍ରା ନକ୍ତଂ ଦିଵା ଵାପି ନ ମେ କଦାଚିତ୍। ଅତୁର୍ଯତୁର୍ଯଂ ଚ କଥଂ ଵଦାମି ସ୍ଵରୂପନିର୍ଵାଣମନାମଯୋଽହମ୍

ମୋ ପାଇଁ ସ୍ୱପ୍ନ କିମ୍ବା ଜାଗ୍ରତ ନାହିଁ, ଯୋଗ ମୁଦ୍ରା କିମ୍ବା ରାତି ଦିନ କେବେ ନାହିଁ; ଚତୁର୍ଥ କିମ୍ବା ଅଚତୁର୍ଥ ଅବସ୍ଥା କହିବି କିପରି, ଯେଉଁଠାରେ ମୁଁ ମୋର ସ୍ୱରୂପରେ ମୁକ୍ତିର ସାର, ରୋଗର ଅଭାବ।

ସଂଵିଦ୍ଧି ମାଂ ସର୍ଵଵିସର୍ଵମୁକ୍ତଂ ମାଯା ଵିମାଯା ନ ଚ ମେ କଦାଚିତ୍। ସନ୍ଧ୍ଯାଦିକଂ କର୍ମ କଥଂ ଵଦାମି ସ୍ଵରୂପନିର୍ଵାଣମନାମଯୋଽହମ୍

ମୋତେ ଜାଣ, ମୁଁ ସଚେତନତା, ସବୁଠୁ ମୁକ୍ତ; ମୋ ପାଖରେ ମାୟା କିମ୍ବା ଅମାୟା କେବେ ନାହିଁ; ସନ୍ଧ୍ୟା ଇତ୍ୟାଦି କର୍ମ କହିବି କିପରି, ଯେଉଁଠାରେ ମୁଁ ମୋର ସ୍ୱରୂପରେ ମୁକ୍ତିର ସାର, ରୋଗର ଅଭାବ।

ସଂଵିଦ୍ଧି ମାଂ ସର୍ଵସମାଧିଯୁକ୍ତଂ ସଂଵିଦ୍ଧି ମାଂ ଲକ୍ଷ୍ଯଵିଲକ୍ଷ୍ଯମୁକ୍ତମ୍। ଯୋଗଂ ଵିଯୋଗଂ ଚ କଥଂ ଵଦାମି ସ୍ଵରୂପନିର୍ଵାଣମନାମଯୋଽହମ୍

ମୋତେ ଜାଣ, ମୁଁ ସଚେତନତା, ସମସ୍ତ ସମାଧିରେ ଏକତା; ମୋତେ ଜାଣ, ମୁଁ ସଚେତନତା, ଲକ୍ଷଣରୁ ମୁକ୍ତ; ଯୋଗ କିମ୍ବା ବିଯୋଗ କହିବି କିପରି, ଯେଉଁଠାରେ ମୁଁ ମୋର ସ୍ୱରୂପରେ ମୁକ୍ତିର ସାର, ରୋଗର ଅଭାବ।

ମୂର୍ଖୋଽପି ନାହଂ ନ ଚ ପଣ୍ଡିତୋଽହଂ ମୌନଂ ଵିମୌନଂ ନ ଚ ମେ କଦାଚିତ୍। ତର୍କଂ ଵିତର୍କଂ ଚ କଥଂ ଵଦାମି ସ୍ଵରୂପନିର୍ଵାଣମନାମଯୋଽହମ୍

ମୁଁ ମୂର୍ଖ ନୁହେଁ, ପଣ୍ଡିତ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ; ମୌନ କିମ୍ବା ଅମୌନ ମୋ ପାଇଁ କେବେ ନାହିଁ; ତର୍କ କିମ୍ବା ବିତର୍କ କହିବି କିପରି, ଯେଉଁଠାରେ ମୁଁ ମୋର ସ୍ୱରୂପରେ ମୁକ୍ତିର ସାର, ରୋଗର ଅଭାବ।

ପିତା ଚ ମାତା ଚ କୁଲଂ ନ ଜାତି- ର୍ଜନ୍ମାଦି ମୃତ୍ଯୁର୍ନ ଚ ମେ କଦାଚିତ୍। ସ୍ନେହଂ ଵିମୋହଂ ଚ କଥଂ ଵଦାମି ସ୍ଵରୂପନିର୍ଵାଣମନାମଯୋଽହମ୍

ମୋର କେହି ପିତା କିମ୍ବା ମାତା ନାହିଁ, କୁଳ କିମ୍ବା ଜାତି ନାହିଁ, ଜନ୍ମ କିମ୍ବା ମୃତ୍ୟୁ କେବେ ନାହିଁ; ସ୍ନେହ କିମ୍ବା ମୋହ କହିବି କିପରି, ଯେଉଁଠାରେ ମୁଁ ମୋର ସ୍ୱରୂପରେ ମୁକ୍ତିର ସାର, ରୋଗର ଅଭାବ।

ଅସ୍ତଂ ଗତୋ ନୈଵ ସଦୋଦିତୋଽହଂ ତେଜୋଵିତେଜୋ ନ ଚ ମେ କଦାଚିତ୍। ସନ୍ଧ୍ଯାଦିକଂ କର୍ମ କଥଂ ଵଦାମି ସ୍ଵରୂପନିର୍ଵାଣମନାମଯୋଽହମ୍

ମୁଁ କେବେ ଅସ୍ତମିତ ହେଉନି, କେବେ ସଦା ଉଦିତ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ; ତେଜ କିମ୍ବା ତେଜ ଅଭାବ ମୋ ପାଖରେ କେବେ ନାହିଁ; ସନ୍ଧ୍ୟା ଇତ୍ୟାଦି କର୍ମ କହିବି କିପରି, ଯେଉଁଠାରେ ମୁଁ ମୋର ସ୍ୱରୂପରେ ମୁକ୍ତିର ସାର, ରୋଗର ଅଭାବ।

ଅସଂଶଯଂ ଵିଦ୍ଧି ନିରାକୁଲଂ ମାଂ ଅସଂଶଯଂ ଵିଦ୍ଧି ନିରନ୍ତରଂ ମାମ୍। ଅସଂଶଯଂ ଵିଦ୍ଧି ନିରଞ୍ଜନଂ ମାଂ ସ୍ଵରୂପନିର୍ଵାଣମନାମଯୋଽହମ୍

ନିଶ୍ଚିନ୍ତ ଭାବରେ ମୋତେ ଜାଣ, ମୁଁ ଅଚଳ; ନିଶ୍ଚିନ୍ତ ଭାବରେ ମୋତେ ଜାଣ, ମୁଁ ଅବିରତ; ନିଶ୍ଚିନ୍ତ ଭାବରେ ମୋତେ ଜାଣ, ମୁଁ ନିର୍ମଳ; ମୁଁ ମୋର ସ୍ୱରୂପରେ ମୁକ୍ତିର ସାର, ରୋଗର ଅଭାବ।

ଧ୍ଯାନାନି ସର୍ଵାଣି ପରିତ୍ଯଜନ୍ତି ଶୁଭାଶୁଭଂ କର୍ମ ପରିତ୍ଯଜନ୍ତି। ତ୍ଯାଗାମୃତଂ ତାତ ପିବନ୍ତି ଧୀରାଃ ସ୍ଵରୂପନିର୍ଵାଣମନାମଯୋଽହମ୍

ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକେ ସମସ୍ତ ଧ୍ୟାନ ଛାଡିଦେଇଥାନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଅଶୁଭ କର୍ମ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି; ସେମାନେ ତ୍ୟାଗର ଅମୃତ ପିଉଥିବେ, ପ୍ରିୟ, କାରଣ ମୁଁ ମୋର ସ୍ୱରୂପରେ ମୁକ୍ତିର ସାର, ରୋଗର ଅଭାବ।

ଵିନ୍ଦତି ଵିନ୍ଦତି ନ ହି ନ ହି ଯତ୍ର ଛନ୍ଦୋଲକ୍ଷଣଂ ନ ହି ନ ହି ତତ୍ର। ସମରସମଗ୍ନୋ ଭାଵିତପୂତଃ ପ୍ରଲପତି ତତ୍ତ୍ଵଂ ପରମଵଧୂତଃ

ସେ ପାଉଛନ୍ତି, ସେ ପାଉଛନ୍ତି—ଯେଉଁଠାରେ ଚାହାଣିର କୌଣସି ଚିହ୍ନ ନାହିଁ, ସେଠି; ସମତାରେ ଲୀନ, ଧ୍ୟାନରେ ପବିତ୍ର, ସେ ପରମ ଅବଧୂତ ସତ୍ୟ କଥା କହନ୍ତି।

ଇତି ଚତୁର୍ଥୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏହିପରି ଚତୁର୍ଥ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।

ଓଁ ଇତି ଗଦିତଂ ଗଗନସମଂ ତତ୍ ନ ପରାପରସାରଵିଚାର ଇତି। ଅଵିଲାସଵିଲାସନିରାକରଣଂ କଥମକ୍ଷରବିନ୍ଦୁସମୁଚ୍ଚରଣମ୍

ଓଁ। ଏହିପରି ଆକାଶ ସମ ଉଚ୍ଚାରଣ ହେଲା, ଏହା କୌଣସି ଉଚ୍ଚ-ନିମ୍ନ ବିଚାର ନୁହେଁ; ସମସ୍ତ ଖେଳ ଓ ଅଖେଳ ଅପସାରିତ, ଅକ୍ଷର ବିନ୍ଦୁର ଉଚ୍ଚାରଣ କିପରି ସମ୍ଭବ?

ଇତି ତତ୍ତ୍ଵମସିପ୍ରଭୃତିଶ୍ରୁତିଭିଃ ପ୍ରତିପାଦିତମାତ୍ମନି ତତ୍ତ୍ଵମସି। ତ୍ଵମୁପାଧିଵିଵର୍ଜିତସର୍ଵସମଂ କିମୁ ରୋଦିଷି ମାନସି ସର୍ଵସମମ୍

‘ତୁମେ ସେ’ ଏହିପରି ଶ୍ରୁତି ଦ୍ୱାରା ଆତ୍ମାରେ ସତ୍ୟ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହେଲା; ତୁମେ ସମସ୍ତ ଉପାଧିରୁ ମୁକ୍ତ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସମାନ; ମନ, ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସମାନ ହେବା ସତ୍ୱେ କାହିଁକି ଦୁଃଖିତ?

ଅଧଊର୍ଧ୍ଵଵିଵର୍ଜିତସର୍ଵସମଂ ବହିରନ୍ତରଵର୍ଜିତସର୍ଵସମମ୍। ଯଦି ଚୈକଵିଵର୍ଜିତସର୍ଵସମଂ କିମୁ ରୋଦିଷି ମାନସି ସର୍ଵସମମ୍

ଉପର-ତଳ ଅଭାବରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସମାନ; ଭିତର-ବାହାର ଅଭାବରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସମାନ; ଯଦି ତୁମେ ଏକତ୍ୱରୁ ମୁକ୍ତ ଓ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସମାନ, ମନ, କାହିଁକି ଦୁଃଖିତ?

ନ ହି କଲ୍ପିତକଲ୍ପଵିଚାର ଇତି ନ ହି କାରଣକାର୍ଯଵିଚାର ଇତି। ପଦସନ୍ଧିଵିଵର୍ଜିତସର୍ଵସମଂ କିମୁ ରୋଦିଷି ମାନସି ସର୍ଵସମମ୍

କୌଣସି କଳ୍ପନା ଉପରେ ବିଚାର ନାହିଁ, କାରଣ-ଫଳ ଉପରେ ବିଚାର ନାହିଁ; ଶବ୍ଦର ଯୋଗ ଅଭାବରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସମାନ, ମନ, କାହିଁକି ଦୁଃଖିତ?

ନ ହି ବୋଧଵିବୋଧସମାଧିରିତି ନ ହି ଦେଶଵିଦେଶସମାଧିରିତି। ନ ହି କାଲଵିକାଲସମାଧିରିତି କିମୁ ରୋଦିଷି ମାନସି ସର୍ଵସମମ୍

ଜ୍ଞାନ କିମ୍ବା ଅଜ୍ଞାନର ସମାଧି ନାହିଁ, ଦେଶ କିମ୍ବା ଅଦେଶର ସମାଧି ନାହିଁ; କାଳ କିମ୍ବା ଅକାଳର ସମାଧି ନାହିଁ; ମନ, ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସମାନ ହେବା ସତ୍ୱେ କାହିଁକି ଦୁଃଖିତ?

ନ ହି କୁମ୍ଭନଭୋ ନ ହି କୁମ୍ଭ ଇତି ନ ହି ଜୀଵଵପୁର୍ନ ହି ଜୀଵ ଇତି। ନ ହି କାରଣକାର୍ଯଵିଭାଗ ଇତି କିମୁ ରୋଦିଷି ମାନସି ସର୍ଵସମମ୍

ଘଡ଼ିର ଆକାଶ ନାହିଁ, ଘଡ଼ି ମଧ୍ୟ ନାହିଁ; ଦେହୀ ନାହିଁ, ଜୀବ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ; କାରଣ ଓ କାର୍ଯ୍ୟର ଭେଦ ନାହିଁ; ମନ, ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସମାନ ହେବା ସତ୍ୱେ କାହିଁକି ଦୁଃଖିତ?

ଇହ ସର୍ଵନିରନ୍ତରମୋକ୍ଷପଦଂ ଲଘୁଦୀର୍ଘଵିଚାରଵିହୀନ ଇତି। ନ ହି ଵର୍ତୁଲକୋଣଵିଭାଗ ଇତି କିମୁ ରୋଦିଷି ମାନସି ସର୍ଵସମମ୍

ଏଠାରେ ସମସ୍ତ ସମୟରେ ମୁକ୍ତିର ପଦ ଅବିରତ ଅଛି, ଛୋଟ-ବଡ଼ ବିଚାର ନାହିଁ; ବୃତ୍ତ କିମ୍ବା କୋଣର ଭେଦ ନାହିଁ; ମନ, ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସମାନ ହେବା ସତ୍ୱେ କାହିଁକି ଦୁଃଖିତ?

ଇହ ଶୂନ୍ଯଵିଶୂନ୍ଯଵିହୀନ ଇତି ଇହ ଶୁଦ୍ଧଵିଶୁଦ୍ଧଵିହୀନ ଇତି। ଇହ ସର୍ଵଵିସର୍ଵଵିହୀନ ଇତି କିମୁ ରୋଦିଷି ମାନସି ସର୍ଵସମମ୍

ଏଠାରେ ଶୂନ୍ୟ କିମ୍ବା ଅଶୂନ୍ୟ କିଛି ନାହିଁ; ଏଠାରେ ପବିତ୍ର କିମ୍ବା ଅପବିତ୍ର କିଛି ନାହିଁ; ଏଠାରେ ସବୁ କିମ୍ବା କିଛି ନୁହେଁ ଏମିତି କିଛି ନାହିଁ। ମନ, ସବୁଠି ସମତା ଥିବାବେଳେ କାହିଁକି ତୁମେ ଦୁଃଖିତ ହେଉଛ।

ନ ହି ଭିନ୍ନଵିଭିନ୍ନଵିଚାର ଇତି ବହିରନ୍ତରସନ୍ଧିଵିଚାର ଇତି। ଅରିମିତ୍ରଵିଵର୍ଜିତସର୍ଵସମଂ କିମୁ ରୋଦିଷି ମାନସି ସର୍ଵସମମ୍

ଏଠାରେ ଭିନ୍ନ କିମ୍ବା ଅଭିନ୍ନ ବିଚାର କିଛି ନାହିଁ; ଭିତର ବା ବାହାର ସଂଯୋଗ ବିଷୟରେ କୌଣସି ଚିନ୍ତା ନାହିଁ। ଶତ୍ରୁ ବା ବନ୍ଧୁ କିଛି ନାହିଁ, ସବୁଠି ସମତା ଅଛି। ମନ, ସବୁଠି ସମତା ଥିବାବେଳେ କାହିଁକି ଦୁଃଖିତ ହେଉଛ।