ସଂସାରସନ୍ତତିଲତା ନ ଚ ମେ କଦାଚିତ୍ ସନ୍ତୋଷସନ୍ତତିସୁଖୋ ନ ଚ ମେ କଦାଚିତ୍। ଅଜ୍ଞାନବନ୍ଧନମିଦଂ ନ ଚ ମେ କଦାଚିତ୍ ଜ୍ଞାନାମୃତଂ ସମରସଂ ଗଗନୋପମୋଽହମ୍
ମୋ ପାଖରେ କେବେ ବି ସଂସାରର ସୂତ୍ର ନାହିଁ, ସନ୍ତୋଷର ସୁଖ କେବେ ବି ମୋର ନୁହେଁ, ଏହି ଅଜ୍ଞାନର ବନ୍ଧନ କେବେ ବି ମୋର ନୁହେଁ। ମୁଁ ଜ୍ଞାନର ଅମୃତ, ସମାନ ସ୍ୱାଦର, ଆକାଶ ପରି ବିସ୍ତୃତ।
ସଂସାରସନ୍ତତିରଜୋ ନ ଚ ମେ ଵିକାରଃ ସନ୍ତାପସନ୍ତତିତମୋ ନ ଚ ମେ ଵିକାରଃ। ସତ୍ତ୍ଵଂ ସ୍ଵଧର୍ମଜନକଂ ନ ଚ ମେ ଵିକାରୋ ଜ୍ଞାନାମୃତଂ ସମରସଂ ଗଗନୋପମୋଽହମ୍
ସଂସାରର ଧୂଳିରୁ କିମ୍ବା ଦୁଃଖର ଅନ୍ଧକାରରୁ ମୋ ମଧ୍ୟରେ କୌଣସି ପରିବର୍ତ୍ତନ ନାହିଁ, ନିଜ ଧର୍ମ ଉତ୍ପନ୍ନ କରୁଥିବା ଗୁଣରୁ ବି କୌଣସି ପରିବର୍ତ୍ତନ ନାହିଁ। ମୁଁ ଜ୍ଞାନର ଅମୃତ, ସମାନ ସ୍ୱାଦର, ଆକାଶ ପରି ବିସ୍ତୃତ।
ସନ୍ତାପଦୁଃଖଜନକୋ ନ ଵିଧିଃ କଦାଚିତ୍ ସନ୍ତାପଯୋଗଜନିତଂ ନ ମନଃ କଦାଚିତ୍। ଯସ୍ମାଦହଙ୍କୃତିରିଯଂ ନ ଚ ମେ କଦାଚିତ୍ ଜ୍ଞାନାମୃତଂ ସମରସଂ ଗଗନୋପମୋଽହମ୍
ମୋ ପାଇଁ କେବେ ବି ଦୁଃଖ ଦେଇଥିବା କୌଣସି ନିୟମ ନାହିଁ, ଦୁଃଖ ସହ ଯୋଗରୁ ଜନ୍ମିଥିବା କୌଣସି ମନ ନାହିଁ, ଏହି ଆମ୍ଭବ ବୋଧ କେବେ ବି ମୋର ନୁହେଁ। ମୁଁ ଜ୍ଞାନର ଅମୃତ, ସମାନ ସ୍ୱାଦର, ଆକାଶ ପରି ବିସ୍ତୃତ।
ନିଷ୍କମ୍ପକମ୍ପନିଧନଂ ନ ଵିକଲ୍ପକଲ୍ପଂ ସ୍ଵପ୍ନପ୍ରବୋଧନିଧନଂ ନ ହିତାହିତଂ ହି। ନିଃସାରସାରନିଧନଂ ନ ଚରାଚରଂ ହି ଜ୍ଞାନାମୃତଂ ସମରସଂ ଗଗନୋପମୋଽହମ୍
ମୋ ପାଖରେ ଅଚଳତା କିମ୍ବା ଚଳନର ଶେଷ ନାହିଁ, କୌଣସି କଳ୍ପନା କିମ୍ବା ସୃଷ୍ଟି ନାହିଁ, ସ୍ୱପ୍ନ କିମ୍ବା ଜାଗ୍ରତର ଶେଷ ନାହିଁ, ଭଲ କିମ୍ବା ଖରାପ କିଛି ନାହିଁ, ସାର କିମ୍ବା ନିରସାରର ଶେଷ ନାହିଁ, ଚଳନଶୀଳ କିମ୍ବା ଅଚଳ କିଛି ନାହିଁ। ମୁଁ ଜ୍ଞାନର ଅମୃତ, ସମାନ ସ୍ୱାଦର, ଆକାଶ ପରି ବିସ୍ତୃତ।
ନୋ ଵେଦ୍ଯଵେଦକମିଦଂ ନ ଚ ହେତୁତର୍କ୍ଯଂ ଵାଚାମଗୋଚରମିଦଂ ନ ମନୋ ନ ବୁଦ୍ଧିଃ। ଏଵଂ କଥଂ ହି ଭଵତଃ କଥଯାମି ତତ୍ତ୍ଵଂ ଜ୍ଞାନାମୃତଂ ସମରସଂ ଗଗନୋପମୋଽହମ୍
ଏହା କେବେ ବି ଜଣା କିମ୍ବା ଜଣାଇଥିବା ନୁହେଁ, କାରଣ ଦ୍ୱାରା ବୁଝିବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ, ଏହା କଥାର ଅପରିଚୟ, ଏହା ମନ କିମ୍ବା ବୁଦ୍ଧି ନୁହେଁ। ଏପରି ଥିଲେ, କିପରି ମୁଁ ତୁମକୁ ଏହି ସତ୍ୟ କୁହିପାରିବି? ମୁଁ ଜ୍ଞାନର ଅମୃତ, ସମାନ ସ୍ୱାଦର, ଆକାଶ ପରି ବିସ୍ତୃତ।
ନିର୍ଭିନ୍ନଭିନ୍ନରହିତଂ ପରମାର୍ଥତତ୍ତ୍ଵ- ମନ୍ତର୍ବହିର୍ନ ହି କଥଂ ପରମାର୍ଥତତ୍ତ୍ଵମ୍। ପ୍ରାକ୍ସମ୍ଭଵଂ ନ ଚ ରତଂ ନହି ଵସ୍ତୁ କିଞ୍ଚିତ୍ ଜ୍ଞାନାମୃତଂ ସମରସଂ ଗଗନୋପମୋଽହମ୍
ଏହି ପରମ ସତ୍ୟରେ ଭାଗ କିମ୍ବା ଅଭାଗ ନାହିଁ, ଭିତର କିମ୍ବା ବାହାର ନାହିଁ—ତେବେ କିପରି ଏହାକୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯିବ? ସୃଷ୍ଟି ପୂର୍ବରୁ ଅଛି, ଏହା କୌଣସି ଜଡା ନୁହେଁ, ସତ୍ୟରେ କିଛି ବି ନାହିଁ। ମୁଁ ଜ୍ଞାନର ଅମୃତ, ସମାନ ସ୍ୱାଦର, ଆକାଶ ପରି ବିସ୍ତୃତ।
ରାଗାଦିଦୋଷରହିତଂ ତ୍ଵହମେଵ ତତ୍ତ୍ଵଂ ଦୈଵାଦିଦୋଷରହିତଂ ତ୍ଵହମେଵ ତତ୍ତ୍ଵମ୍। ସଂସାରଶୋକରହିତଂ ତ୍ଵହମେଵ ତତ୍ତ୍ଵଂ ଜ୍ଞାନାମୃତଂ ସମରସଂ ଗଗନୋପମୋଽହମ୍
ମୁଁ ଏକମାତ୍ର ସତ୍ୟ, ରାଗ ଓ ଏହାଦି ଦୋଷରୁ ମୁକ୍ତ; ମୁଁ ଏକମାତ୍ର ସତ୍ୟ, ଦୈବ ଓ ଏହାଦି ଦୋଷରୁ ମୁକ୍ତ; ମୁଁ ଏକମାତ୍ର ସତ୍ୟ, ସଂସାରର ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ। ମୁଁ ଜ୍ଞାନର ଅମୃତ, ସମାନ ସ୍ୱାଦର, ଆକାଶ ପରି ବିସ୍ତୃତ।
ସ୍ଥାନତ୍ରଯଂ ଯଦି ଚ ନେତି କଥଂ ତୁରୀଯଂ କାଲତ୍ରଯଂ ଯଦି ଚ ନେତି କଥଂ ଦିଶଶ୍ଚ। ଶାନ୍ତଂ ପଦଂ ହି ପରମଂ ପରମାର୍ଥତତ୍ତ୍ଵଂ ଜ୍ଞାନାମୃତଂ ସମରସଂ ଗଗନୋପମୋଽହମ୍
ତିନିଟି ଅବସ୍ଥା ନଥିଲେ, ଚତୁର୍ଥ ଅବସ୍ଥା କିପରି ହେବ? ତିନିଟି କାଳ ନଥିଲେ, ଦିଗ୍ଗୁଡ଼ିକ କିପରି ହେବ? ଶାନ୍ତ ଓ ପରମ ଅବସ୍ଥା ହେଉଛି ପରମ ସତ୍ୟ। ମୁଁ ଜ୍ଞାନର ଅମୃତ, ସମାନ ସ୍ୱାଦର, ଆକାଶ ପରି ବିସ୍ତୃତ।
ଦୀର୍ଘୋ ଲଘୁଃ ପୁନରିତୀହ ନମେ ଵିଭାଗୋ ଵିସ୍ତାରସଂକଟମିତୀହ ନ ମେ ଵିଭାଗଃ। କୋଣଂ ହି ଵର୍ତୁଲମିତୀହ ନ ମେ ଵିଭାଗୋ ଜ୍ଞାନାମୃତଂ ସମରସଂ ଗଗନୋପମୋଽହମ୍
ଲମ୍ବା କିମ୍ବା ଛୋଟ—ମୋ ପାଖରେ କୌଣସି ପ୍ରଭେଦ ନାହିଁ; ବିସ୍ତୃତ କିମ୍ବା ସଂକୁଚିତ—ମୋ ପାଖରେ କୌଣସି ପ୍ରଭେଦ ନାହିଁ; କୋଣାଳ କିମ୍ବା ଗୋଲା—ମୋ ପାଖରେ କୌଣସି ପ୍ରଭେଦ ନାହିଁ। ମୁଁ ଜ୍ଞାନର ଅମୃତ, ସମାନ ସ୍ୱାଦର, ଆକାଶ ପରି ବିସ୍ତୃତ।
ମାତାପିତାଦି ତନଯାଦି ନ ମେ କଦାଚିତ୍ ଜାତଂ ମୃତଂ ନ ଚ ମନୋ ନ ଚ ମେ କଦାଚିତ୍। ନିର୍ଵ୍ଯାକୁଲଂ ସ୍ଥିରମିଦଂ ପରମାର୍ଥତତ୍ତ୍ଵଂ ଜ୍ଞାନାମୃତଂ ସମରସଂ ଗଗନୋପମୋଽହମ୍
ମା, ବାପା, ପୁଅ, ଏହାଦି କେବେ ବି ମୋର ନୁହେଁ; ଜନ୍ମ କିମ୍ବା ମୃତ୍ୟୁ—ମନ କିମ୍ବା କିଛି ବି କେବେ ବି ମୋର ନୁହେଁ। ଏହି ପରମ ସତ୍ୟ ଅଚଞ୍ଚଳ ଓ ଦୃଢ଼। ମୁଁ ଜ୍ଞାନର ଅମୃତ, ସମାନ ସ୍ୱାଦର, ଆକାଶ ପରି ବିସ୍ତୃତ।
ଶୁଦ୍ଧଂ ଵିଶୁଦ୍ଧମଵିଚାରମନନ୍ତରୂପଂ ନିର୍ଲେପଲେପମଵିଚାରମନନ୍ତରୂପମ୍। ନିଷ୍ଖଣ୍ଡଖଣ୍ଡମଵିଚାରମନନ୍ତରୂପଂ ଜ୍ଞାନାମୃତଂ ସମରସଂ ଗଗନୋପମୋଽହମ୍
ଶୁଦ୍ଧ, ବିଶୁଦ୍ଧ, ଚିନ୍ତାତୀତ ଓ ଅନନ୍ତ ରୂପ; ଦାଗ ନଥିବା, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦାଗହୀନ, ଚିନ୍ତାତୀତ ଓ ଅନନ୍ତ ରୂପ; ଅଖଣ୍ଡ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଖଣ୍ଡ, ଚିନ୍ତାତୀତ ଓ ଅନନ୍ତ ରୂପ—ମୁଁ ଜ୍ଞାନର ଅମୃତ, ସମାନ ସ୍ୱାଦର, ଆକାଶ ପରି ବିସ୍ତୃତ।
ବ୍ରହ୍ମାଦଯଃ ସୁରଗଣାଃ କଥମତ୍ର ସନ୍ତି ସ୍ଵର୍ଗାଦଯୋ ଵସତଯଃ କଥମତ୍ର ସନ୍ତି। ଯଦ୍ଯେକରୂପମମଲଂ ପରମାର୍ଥତତ୍ତ୍ଵଂ ଜ୍ଞାନାମୃତଂ ସମରସଂ ଗଗନୋପମୋଽହମ୍
ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ଏଠାରେ କିପରି ଅଛନ୍ତି? ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ଅନ୍ୟ ନିବାସସ୍ଥାନ ଏଠାରେ କିପରି ଅଛି? ଯଦି ପରମ ସତ୍ୟ ଏକ ଓ ନିର୍ମଳ, ତେବେ ମୁଁ ଜ୍ଞାନର ଅମୃତ, ସମାନ ସ୍ୱାଦର, ଆକାଶ ପରି ବିସ୍ତୃତ।
ନିର୍ନେତି ନେତି ଵିମଲୋ ହି କଥଂ ଵଦାମି ନିଃଶେଷଶେଷଵିମଲୋ ହି କଥଂ ଵଦାମି। ନିର୍ଲିଙ୍ଗଲିଙ୍ଗଵିମଲୋ ହି କଥଂ ଵଦାମି ଜ୍ଞାନାମୃତଂ ସମରସଂ ଗଗନୋପମୋଽହମ୍
ସମସ୍ତ ନେତି-ନେତି ଠାରୁ ଯେଉଁ ପବିତ୍ର, ତାହାକୁ କିପରି କହିପାରିବି? ସମସ୍ତ ଶେଷ ଠାରୁ ଯେଉଁ ପବିତ୍ର, ତାହାକୁ କିପରି କହିପାରିବି? ସମସ୍ତ ଚିହ୍ନ ଠାରୁ ଯେଉଁ ପବିତ୍ର, ତାହାକୁ କିପରି କହିପାରିବି? ମୁଁ ଜ୍ଞାନର ଅମୃତ, ସମାନ ସ୍ୱାଦର, ଆକାଶ ପରି ବିସ୍ତୃତ।
ନିଷ୍କର୍ମକର୍ମପରମଂ ସତତଂ କରୋମି ନିଃସଙ୍ଗସଙ୍ଗରହିତଂ ପରମଂ ଵିନୋଦମ୍। ନିର୍ଦେହଦେହରହିତଂ ସତତଂ ଵିନୋଦଂ ଜ୍ଞାନାମୃତଂ ସମରସଂ ଗଗନୋପମୋଽହମ୍
ମୁଁ ସଦା କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅକାର୍ଯ୍ୟରୁ ଉପରେ ଥିବା ପରମ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ସଂଗ ଓ ଅସଂଗରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ପରମ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରେ, ଦେହ ଓ ଦେହର ଅଭାବରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ସଦା ଆନନ୍ଦରେ ରହେ। ମୁଁ ଜ୍ଞାନର ଅମୃତ, ସମାନ ସ୍ୱାଦର, ଆକାଶ ପରି ବିସ୍ତୃତ।
ମାଯାପ୍ରପଞ୍ଚରଚନା ନ ଚ ମେ ଵିକାରଃ। କୌଟିଲ୍ଯଦମ୍ଭରଚନା ନ ଚ ମେ ଵିକାରଃ। ସତ୍ଯାନୃତେତି ରଚନା ନ ଚ ମେ ଵିକାରୋ ଜ୍ଞାନାମୃତଂ ସମରସଂ ଗଗନୋପମୋଽହମ୍
ମୋ ପାଇଁ ମାୟାରେ ଏହି ସୃଷ୍ଟି ହେବା କିମ୍ବା କୌଟିଳ୍ୟ ଓ ଢୋଙ୍ଗ ତିଆରି ହେବା କୌଣସି ପରିବର୍ତ୍ତନ ନୁହେଁ। ସତ୍ୟ ଓ ମିଥ୍ୟାର ବିଭାଜନ ମଧ୍ୟ ମୋ ପାଇଁ କୌଣସି ଅନ୍ତର ନୁହେଁ। ମୁଁ ଜ୍ଞାନର ଅମୃତ, ସମତାର ଏକ ରସ, ଆକାଶ ପରି ଅପାର।
ସନ୍ଧ୍ଯାଦିକାଲରହିତଂ ନ ଚ ମେ ଵିଯୋଗୋ- ହ୍ଯନ୍ତଃ ପ୍ରବୋଧରହିତଂ ବଧିରୋ ନ ମୂକଃ। ଏଵଂ ଵିକଲ୍ପରହିତଂ ନ ଚ ଭାଵଶୁଦ୍ଧଂ ଜ୍ଞାନାମୃତଂ ସମରସଂ ଗଗନୋପମୋଽହମ୍
ପ୍ରଭାତ, ସନ୍ଧ୍ୟା ଭଳି ସମୟର ବିଭାଜନ ମୋ ପାଖରେ ନାହିଁ, ବିୟୋଗ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ। ମୋ ଭିତରେ ଜାଗୃତି ଅଭାବ ନାହିଁ, ମୁଁ ବଧିର କିମ୍ବା ମୂକ ନୁହେଁ। ଏଭଳି ସମସ୍ତ ଭେଦବୁଧି ରହିତ, ଶୁଦ୍ଧ ଅଶୁଦ୍ଧ ଭାବରେ ବି ମୋ ପାଇଁ କୌଣସି ଅନ୍ତର ନାହିଁ। ମୁଁ ଜ୍ଞାନର ଅମୃତ, ସମରସ, ଆକାଶ ପରି।
ନିର୍ନାଥନାଥରହିତଂ ହି ନିରାକୁଲଂ ଵୈ ନିଶ୍ଚିତ୍ତଚିତ୍ତଵିଗତଂ ହି ନିରାକୁଲଂ ଵୈ। ସଂଵିଦ୍ଧି ସର୍ଵଵିଗତଂ ହି ନିରାକୁଅଲଂ ଵୈ ଜ୍ଞାନାମୃତଂ ସମରସଂ ଗଗନୋପମୋଽହମ୍
ମୋର କୌଣସି ଗୁରୁ କିମ୍ବା ଶିଷ୍ୟ ନାହିଁ, ମୁଁ ସଦା ଅଚଞ୍ଚଳ। ମନ ରହିଲେ କିମ୍ବା ନ ରହିଲେ, ମୋ ପାଖରେ କୌଣସି ଅନ୍ତର ନାହିଁ। ଚେତନାର ସମସ୍ତ ଭେଦ ଶେଷ, ମୁଁ ସଦା ଅଚଞ୍ଚଳ। ମୁଁ ଜ୍ଞାନର ଅମୃତ, ସମରସ, ଆକାଶ ପରି।
କାନ୍ତାରମନ୍ଦିରମିଦଂ ହି କଥଂ ଵଦାମି ସଂସିଦ୍ଧସଂଶଯମିଦଂ ହି କଥଂ ଵଦାମି। ଏଵଂ ନିରନ୍ତରସମଂ ହି ନିରାକୁଲଂ ଵୈ ଜ୍ଞାନାମୃତଂ ସମରସଂ ଗଗନୋପମୋଽହମ୍
ଏହି ଜଙ୍ଗଲ ଭଳି ଗୃହକୁ କିପରି ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବି? ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନିଶ୍ଚିତ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱକୁ କିପରି କହିବି? ଏଭଳି ନିରନ୍ତର ସମ ଓ ଅଚଞ୍ଚଳ ଅବସ୍ଥାରେ, ମୁଁ ଜ୍ଞାନର ଅମୃତ, ସମରସ, ଆକାଶ ପରି।
ନିର୍ଜୀଵଜୀଵରହିତଂ ସତତଂ ଵିଭାତି ନିର୍ବୀଜବୀଜରହିତଂ ସତତଂ ଵିଭାତି। ନିର୍ଵାଣବନ୍ଧରହିତଂ ସତତଂ ଵିଭାତି ଜ୍ଞାନାମୃତଂ ସମରସଂ ଗଗନୋପମୋଽହମ୍
ଜୀବ ଓ ଜଡ ଦୁହିଁରୁ ମୁକ୍ତ, ମୁଁ ସଦା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ। ବୀଜ ଓ ଅବୀଜ ଭିନ୍ନତା ନାହିଁ, ମୁଁ ସଦା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ। ବନ୍ଧନ ଓ ମୋକ୍ଷ ଭିନ୍ନତା ନାହିଁ, ମୁଁ ସଦା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ। ମୁଁ ଜ୍ଞାନର ଅମୃତ, ସମରସ, ଆକାଶ ପରି।
ସମ୍ଭୂତିଵର୍ଜିତମିଦଂ ସତତଂ ଵିଭାତି ସଂସାରଵର୍ଜିତମିଦଂ ସତତଂ ଵିଭାତି। ସଂହାରଵର୍ଜିତମିଅଦଂ ସତତଂ ଵିଭାତି ଜ୍ଞାନାମୃତଂ ସମରସଂ ଗଗନୋପମୋଽହମ୍
ଉତ୍ପତ୍ତି ନାହିଁ, ମୁଁ ସଦା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ। ସଂସାର ନାହିଁ, ମୁଁ ସଦା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ। ନାଶ ନାହିଁ, ମୁଁ ସଦା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ। ମୁଁ ଜ୍ଞାନର ଅମୃତ, ସମରସ, ଆକାଶ ପରି।
ଉଲ୍ଲେଖମାତ୍ରମପି ତେ ନ ଚ ନାମରୂପଂ ନିର୍ଭିନ୍ନଭିନ୍ନମପି ତେ ନ ହି ଵସ୍ତୁ କିଞ୍ଚିତ୍। ନିର୍ଲଜ୍ଜମାନସ କରୋଷି କଥଂ ଵିଷାଦଂ ଜ୍ଞାନାମୃତଂ ସମରସଂ ଗଗନୋପମୋଽହମ୍
ତୋର ପାଖରେ ନାମ ଓ ରୂପର କିଛି ଧାରଣା ମଧ୍ୟ ନାହିଁ। ଭିନ୍ନ କିମ୍ବା ଅଭିନ୍ନ କିଛି ନାହିଁ। ନିର୍ଲଜ୍ଜ ମନ, କାହିଁକି ଦୁଃଖିତ ହୁଅଛୁ? ମୁଁ ଜ୍ଞାନର ଅମୃତ, ସମରସ, ଆକାଶ ପରି।
କିଂ ନାମ ରୋଦିଷି ସଖେ ନ ଜରା ନ ମୃତ୍ଯୁଃ କିଂ ନାମ ରୋଦିଷି ସଖେ ନ ଚ ଜନ୍ମ ଦୁଃଖମ୍। କିଂ ନାମ ରୋଦିଷି ସଖେ ନ ଚ ତେ ଵିକାରୋ ଜ୍ଞାନାମୃତଂ ସମରସଂ ଗଗନୋପମୋଽହମ୍
ବନ୍ଧୁ, କାହିଁକି କାନ୍ଦୁଛୁ? ତୋର କୌଣସି ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ନାହିଁ, ମୃତ୍ୟୁ ନାହିଁ। କାହିଁକି କାନ୍ଦୁଛୁ? ଜନ୍ମର ଦୁଃଖ ନାହିଁ। କାହିଁକି କାନ୍ଦୁଛୁ? ତୋର କୌଣସି ପରିବର୍ତ୍ତନ ନାହିଁ। ମୁଁ ଜ୍ଞାନର ଅମୃତ, ସମରସ, ଆକାଶ ପରି।
କିଂ ନାମ ରୋଦିଷି ସଖେ ନ ଚ ତେ ସ୍ଵରୂପଂ କିଂ ନାମ ରୋଦିଷି ସଖେ ନ ଚ ତେ ଵିରୂପମ୍। କିଂ ନାମ ରୋଦିଷି ସଖେ ନ ଚ ତେ ଵଯାଂସି ଜ୍ଞାନାମୃତଂ ସମରସଂ ଗଗନୋପମୋଽହମ୍
ବନ୍ଧୁ, କାହିଁକି କାନ୍ଦୁଛୁ? ତୋର କୌଣସି ସ୍ୱରୂପ ନାହିଁ। କାହିଁକି କାନ୍ଦୁଛୁ? ତୋର କୌଣସି ବିକୃତି ନାହିଁ। କାହିଁକି କାନ୍ଦୁଛୁ? ତୋର କୌଣସି ବୟସ ନାହିଁ। ମୁଁ ଜ୍ଞାନର ଅମୃତ, ସମରସ, ଆକାଶ ପରି।
କିଂ ନାମ ରୋଦିଷି ସଖେ ନ ଚ ତେ ଵଯାଂସି କିଂ ନାମ ରୋଦିଷି ସଖେ ନ ଚ ତେ ମନାଂସି। କିଂ ନାମ ରୋଦିଷି ସଖେ ନ ତଵେନ୍ଦ୍ରିଯାଣି ଜ୍ଞାନାମୃତଂ ସମରସଂ ଗଗନୋପମୋଽହମ୍
ବନ୍ଧୁ, କାହିଁକି କାନ୍ଦୁଛୁ? ତୋର କୌଣସି ବୟସ ନାହିଁ। କାହିଁକି କାନ୍ଦୁଛୁ? ତୋର କୌଣସି ମନ ନାହିଁ। କାହିଁକି କାନ୍ଦୁଛୁ? ତୋର ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ। ମୁଁ ଜ୍ଞାନର ଅମୃତ, ସମରସ, ଆକାଶ ପରି।
କିଂ ନାମ ରୋଦିଷି ସଖେ ନ ଚ ତେଽସ୍ତି କାମଃ କିଂ ନାମ ରୋଦିଷି ସଖେ ନ ଚ ତେ ପ୍ରଲୋଭଃ। କିଂ ନାମ ରୋଦିଷି ସଖେ ନ ଚ ତେ ଵିମୋହୋ ଜ୍ଞାନାମୃତଂ ସମରସଂ ଗଗନୋପମୋଽହମ୍
ବନ୍ଧୁ, କାହିଁକି କାନ୍ଦୁଛୁ? ତୋର କୌଣସି କାମନା ନାହିଁ। କାହିଁକି କାନ୍ଦୁଛୁ? ତୋର ଲୋଭ ନାହିଁ। କାହିଁକି କାନ୍ଦୁଛୁ? ତୋର ମୋହ ନାହିଁ। ମୁଁ ଜ୍ଞାନର ଅମୃତ, ସମରସ, ଆକାଶ ପରି।
ଐଶ୍ଵର୍ଯମିଚ୍ଛସି କଥଂ ନ ଚ ତେ ଧନାନି ଐଶ୍ଵର୍ଯମିଚ୍ଛସି କଥଂ ନ ଚ ତେ ହି ପତ୍ନୀ। ଐଶ୍ଵର୍ଯମିଚ୍ଛସି କଥଂ ନ ଚ ତେ ମମେତି ଜ୍ଞାନାମୃତଂ ସମରସଂ ଗଗନୋପମୋଽହମ୍
ତୋର କୌଣସି ଧନ ନାହିଁ, ତେବେ କିପରି ଏଇଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ଆଶା କରୁଛୁ? ତୋର କୌଣସି ଜୀବନ ସଂଗିନୀ ନାହିଁ, ତେବେ କିପରି ଏଇଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ଆଶା କରୁଛୁ? 'ମୋର' ବୋଧ ନାହିଁ, ତେବେ କିପରି ଏଇଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ଆଶା କରୁଛୁ? ମୁଁ ଜ୍ଞାନର ଅମୃତ, ସମରସ, ଆକାଶ ପରି।
ଲିଙ୍ଗପ୍ରପଞ୍ଚଜନୁଷୀ ନ ଚ ତେ ନ ମେ ଚ ନିର୍ଲଜ୍ଜମାନସମିଦଂ ଚ ଵିଭାତି ଭିନ୍ନମ୍। ନିର୍ଭେଦଭେଦରହିତଂ ନ ଚ ତେ ନ ମେ ଚ ଜ୍ଞାନାମୃତଂ ସମରସଂ ଗଗନୋପମୋଽହମ୍
ତୋର କିମ୍ବା ମୋର ପାଖରେ ଚିହ୍ନ ଓ ପ୍ରପଞ୍ଚର କୌଣସି ଜନ୍ମ ନାହିଁ। ଏହି ନିର୍ଲଜ୍ଜ ମନ ଭିନ୍ନ ଭାବରେ ଦେଖାଯାଏ। ଭେଦ କିମ୍ବା ଅଭେଦ କୌଣସି ନାହିଁ, ତୋର କିମ୍ବା ମୋର। ମୁଁ ଜ୍ଞାନର ଅମୃତ, ସମରସ, ଆକାଶ ପରି।
ନୋ ଵାଣୁମାତ୍ରମପି ତେ ହି ଵିରାଗରୂପଂ ନୋ ଵାଣୁମାତ୍ରମପି ତେ ହି ସରାଗରୂପମ୍। ନୋ ଵାଣୁମାତ୍ରମପି ତେ ହି ସକାମରୂପଂ ଜ୍ଞାନାମୃତଂ ସମରସଂ ଗଗନୋପମୋଽହମ୍
ତୋର ଭିତରେ ଅଳ୍ପମାତ୍ର ଅସକ୍ତି ନାହିଁ, ଅଳ୍ପମାତ୍ର ଆସକ୍ତି ମଧ୍ୟ ନାହିଁ, ଅଳ୍ପମାତ୍ର ଆକାଂକ୍ଷା ମଧ୍ୟ ନାହିଁ। ମୁଁ ଜ୍ଞାନର ଅମୃତ, ସମରସ, ଆକାଶ ପରି।
ଧ୍ଯାତା ନ ତେ ହି ହୃଦଯେ ନ ଚ ତେ ସମାଧି- ର୍ଧ୍ଯାନଂ ନ ତେ ହି ହୃଦଯେ ନ ବହିଃ ପ୍ରଦେଶଃ। ଧ୍ଯେଯଂ ନ ଚେତି ହୃଦଯେ ନ ହି ଵସ୍ତୁ କାଲୋ ଜ୍ଞାନାମୃତଂ ସମରସଂ ଗଗନୋପମୋଽହମ୍
ତୋର ହୃଦୟରେ କୌଣସି ଧ୍ୟାନକାରୀ ନାହିଁ, କୌଣସି ସମାଧି ନାହିଁ। ତୋର ହୃଦୟରେ କୌଣସି ଧ୍ୟାନ ନାହିଁ, ବାହାରେ କୌଣସି ସ୍ଥାନ ନାହିଁ। ହୃଦୟରେ କୌଣସି ଧ୍ୟାନ କରିବା ଯୋଗ୍ୟ ବସ୍ତୁ ନାହିଁ, କୌଣସି ବସ୍ତୁ କିମ୍ବା ସମୟ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ। ମୁଁ ଜ୍ଞାନର ଅମୃତ, ସମରସ, ଆକାଶ ପରି।
ଯତ୍ସାରଭୂତମଖିଲଂ କଥିତଂ ମଯା ତେ ନ ତ୍ଵଂ ନ ମେ ନ ମହତୋ ନ ଗୁରୁର୍ନ ନ ଶିଷ୍ଯଃ। ସ୍ଵଚ୍ଛନ୍ଦରୂପସହଜଂ ପରମାର୍ଥତତ୍ତ୍ଵଂ ଜ୍ଞାନାମୃତଂ ସମରସଂ ଗଗନୋପମୋଽହମ୍
ମୁଁ ତୋତେ ଯାହା ମୂଳ କଥା କହିଛି, ସେ ସମସ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ। ତୁମେ ନୁହଁ, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ନୁହଁ, ବଡ଼ କିମ୍ବା ଗୁରୁ କିମ୍ବା ଶିଷ୍ୟ କୌଣସି ନାହିଁ। ଶ୍ୱେଚ୍ଛାର ସ୍ୱାଭାବିକ ରୂପ ହେଉଛି ପରମ ତତ୍ତ୍ୱ। ମୁଁ ଜ୍ଞାନର ଅମୃତ, ସମରସ, ଆକାଶ ପରି।