ଅଵଧୂତଗୀତା

ଘଟେ ଭିନ୍ନେ ଘଟାକାଶ ଆକାଶେ ଲୀଯତେ ଯଥା। ଦେହାଭାଵେ ତଥା ଯୋଗୀ ସ୍ଵରୂପେ ପରମାତ୍ମନି

ଯେପରି ଘଡ଼ା ଭାଙ୍ଗିଗଲେ ଘଡ଼ା ଭିତରର ଆକାଶ ବଡ଼ ଆକାଶରେ ଲୀନ ହୋଇଯାଏ, ସେପରି ଦେହ ନାଷ୍ଟ ହେଲେ ଯୋଗୀ ନିଜ ସ୍ୱରୂପ ପରମାତ୍ମାରେ ଲୀନ ହୋଇଯାଏ।

ଉକ୍ତେଯଂ କର୍ମଯୁକ୍ତାନାଂ ମତିର୍ଯାନ୍ତେଽପି ସା ଗତିଃ। ନ ଚୋକ୍ତା ଯୋଗଯୁକ୍ତାନାଂ ମତିର୍ଯାନ୍ତେଽପି ସା ଗତିଃ

ଏହି ଉପଦେଶ କର୍ମରେ ଲାଗିଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ; ସେମାନଙ୍କର ବୁଝିବା ଶେଷ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ସେହି ତାଙ୍କର ପଥ। କିନ୍ତୁ ଯୋଗରେ ଅବସ୍ଥିତ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି କଥା ନୁହେଁ; ସେମାନଙ୍କର ବୁଝିବା ଶେଷ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ସେହି ତାଙ୍କର ପଥ।

ଯା ଗତିଃ କର୍ମଯୁକ୍ତାନାଂ ସା ଚ ଵାଗିନ୍ଦ୍ରିଯାଦ୍ଵଦେତ୍। ଯୋଗିନାଂ ଯା ଗତିଃ କ୍ଵାପି ହ୍ଯକଥ୍ଯା ଭଵତୋର୍ଜିତା

କର୍ମରେ ଲାଗିଥିବା ଲୋକଙ୍କର ପଥକୁ ମୁଖ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଦ୍ୱାରା କୁହାଯାଏ; କିନ୍ତୁ ଯୋଗୀମାନଙ୍କର ପଥ, ସେଠାରେ ଯେଉଁଠି ନାହିଁ, କେବେ ମଧ୍ୟ କହିହେବା ନୁହେଁ, ସେମାନେ ଏହାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।

ଏଵଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ତ୍ଵମୁଂ ମାର୍ଗଂ ଯୋଗିନାଂ ନୈଵ କଲ୍ପିତମ୍। ଵିକଲ୍ପଵର୍ଜନଂ ତେଷାଂ ସ୍ଵଯଂ ସିଦ୍ଧିଃ ପ୍ରଵର୍ତତେ

ଏହିପରି ଯୋଗୀମାନେ ଯେଉଁ ପଥକୁ ଚିନ୍ତା କରନ୍ତି ନାହିଁ, ତାହାକୁ ଜାଣି, ସମସ୍ତ ଭିନ୍ନ ଭାବକୁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ, ସେମାନଙ୍କର ସିଦ୍ଧି ନିଜେ ଉଦ୍ଭବ ହୁଏ।

ତୀର୍ଥେ ଵାନ୍ତ୍ଯଜଗେହେ ଵା ଯତ୍ର କୁତ୍ର ମୃତୋଽପି ଵା। ନ ଯୋଗୀ ପଶ୍ଯତେ ଗର୍ଭଂ ପରେ ବ୍ରହ୍ମଣି ଲୀଯତେ

ତୀର୍ଥରେ, ଚଣ୍ଡାଳ ଘରେ କିମ୍ବା ଯେଉଁଠି ମୃତ୍ୟୁ ହେଉ, ଯୋଗୀ ପୁଣି ଗର୍ଭ ଦେଖୁନାହାନ୍ତି, ସେ ପରମ ବ୍ରହ୍ମରେ ଲୀନ ହୋଇଯାନ୍ତି।

ସହଜମଜମଚିନ୍ତ୍ଯଂ ଯସ୍ତୁ ପଶ୍ଯେତ୍ସ୍ଵରୂପଂ ଘଟତି ଯଦି ଯଥେଷ୍ଟଂ ଲିପ୍ଯତେ ନୈଵ ଦୋଷୈଃ। ସକୃଦପି ତଦଭାଵାତ୍କର୍ମ କିଂଚିନ୍ନକୁର୍ଯାତ୍ ତଦପି ନ ଚ ଵିବଦ୍ଧଃ ସଂଯମୀ ଵା ତପସ୍ଵୀ

ଯିଏ ନିଜର ସ୍ୱାଭାବିକ, ଅଜନ୍ମା, ଚିନ୍ତାତୀତ ସ୍ୱରୂପକୁ ଦେଖିପାରେ, ସେ ଯେପରି ଇଚ୍ଛା କରେ କାମ କରେ, କିନ୍ତୁ ଦୋଷରେ ଲିପ୍ତ ହୁଏ ନାହିଁ। ଏହି ଅଭିମାନ ନଥିବାରୁ, ସେ କିଛି କାମ ନ କଲେ ମଧ୍ୟ ବନ୍ଧି ହୁଏ ନାହିଁ, ସଂଯମୀ କିମ୍ବା ତପସ୍ବୀ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ।

ନିରାମଯଂ ନିଷ୍ପ୍ରତିମଂ ନିରାକୃତିଂ ନିରାଶ୍ରଯଂ ନିର୍ଵପୁଷଂ ନିରାଶିଷମ୍। ନିର୍ଦ୍ଵନ୍ଦ୍ଵନିର୍ମୋହମଲୁପ୍ତଶକ୍ତିକଂ ତମୀଶମାତ୍ମାନମୁପୈତି ଶାଶ୍ଵତମ୍

ଯିଏ ରୋଗମୁକ୍ତ, ସମାନ ନାହିଁ, ଆକୃତି ନାହିଁ, ଆଶ୍ରୟ ନାହିଁ, ଦେହ ନାହିଁ, ଆଶା ନାହିଁ, ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ ଓ ମୋହ ରହିନାହିଁ, ଶକ୍ତି କ୍ଷୟ ହୁଏ ନାହିଁ—ସେ ଏହି ଶାଶ୍ୱତ ଈଶ୍ୱର, ଆତ୍ମାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।

ଵେଦୋ ନ ଦୀକ୍ଷା ନ ଚ ମୁଣ୍ଡନକ୍ରିଯା ଗୁରୁର୍ନ ଶିଷ୍ଯୋ ନ ଚ ଯନ୍ତ୍ରସମ୍ପଦଃ। ମୁଦ୍ରାଦିକଂ ଚାପି ନ ଯତ୍ର ଭାସତେ ତମୀଶମାତ୍ମାନମୁପୈତି ଶାଶ୍ଵତମ୍

ଯେଉଁଠାରେ ବେଦ ନାହିଁ, ଦୀକ୍ଷା ନାହିଁ, ମୁଣ୍ଡନ କ୍ରିୟା ନାହିଁ, ଗୁରୁ ନାହିଁ, ଶିଷ୍ୟ ନାହିଁ, ଯନ୍ତ୍ର ଓ ମୁଦ୍ରା ଆଦି କିଛି ନାହିଁ—ସେଠି ମନୁଷ୍ୟ ଶାଶ୍ୱତ ଆତ୍ମା, ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।

ନ ଶାମ୍ଭଵଂ ଶାକ୍ତିକମାନଵଂ ନ ଵା ପିଣ୍ଡଂ ଚ ରୂପଂ ଚ ପଦାଦିକଂ ନ ଵା। ଆରମ୍ଭନିଷ୍ପତ୍ତିଘଟାଦିକଂ ଚ ନୋ ତମୀଶମାତ୍ମାନମୁପୈତି ଶାଶ୍ଵତମ୍

ଯେଉଁଠାରେ ଶିବପଥ, ଶକ୍ତିପଥ, ମାନବପଥ କିଛି ନାହିଁ, ଦେହ ନାହିଁ, ରୂପ ନାହିଁ, ପଦାଦି କ୍ରମ ନାହିଁ, ଆରମ୍ଭ, ଶେଷ କିମ୍ବା ପାତ୍ର ଆଦି କିଛି ନାହିଁ—ସେଠି ମନୁଷ୍ୟ ଶାଶ୍ୱତ ଆତ୍ମା, ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।

ଯସ୍ଯ ସ୍ଵରୂପାତ୍ସଚରାଚରଂ ଜଗ- ଦୁତ୍ପଦ୍ଯତେ ତିଷ୍ଠତି ଲୀଯତେଽପି ଵା। ପଯୋଵିକାରାଦିଵ ଫେନବୁଦ୍ବୁଦା- ସ୍ତମୀଶମାତ୍ମାନମୁପୈତି ଶାଶ୍ଵତମ୍

ଯାହାଙ୍କର ସ୍ୱଭାବରୁ ସମସ୍ତ ଚଳାଚଳ ଜଗତ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଅବସ୍ଥିତ ରହେ ଏବଂ ଲୟ ପାଏ—ଯେପରି ଜଳରୁ ଫେନ ଓ ବୁଦ୍ବୁଦ ହୁଏ—ସେଠି ମନୁଷ୍ୟ ଶାଶ୍ୱତ ଆତ୍ମା, ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।

ନାସାନିରୋଧୋ ନ ଚ ଦୃଷ୍ଟିରାସନଂ ବୋଧୋଽପ୍ଯବୋଧୋଽପି ନ ଯତ୍ର ଭାସତେ। ନାଡୀପ୍ରଚାରୋଽପି ନ ଯତ୍ର କିଞ୍ଚି- ତ୍ତମୀଶମାତ୍ମାନମୁପୈତି ଶାଶ୍ଵତମ୍

ଯେଉଁଠାରେ ଶ୍ୱାସନିୟନ୍ତ୍ରଣ ନାହିଁ, ଦୃଷ୍ଟି ନାହିଁ, ଆସନ ନାହିଁ, ଜ୍ଞାନ କିମ୍ବା ଅଜ୍ଞାନ ନାହିଁ, ନାଡ଼ୀର ଗତି କିଛି ନାହିଁ—ସେଠି ମନୁଷ୍ୟ ଶାଶ୍ୱତ ଆତ୍ମା, ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।

ନାନାତ୍ଵମେକତ୍ଵମୁଭତ୍ଵମନ୍ଯତା ଅଣୁତ୍ଵଦୀର୍ଘତ୍ଵମହତ୍ତ୍ଵଶୂନ୍ଯତା। ମାନତ୍ଵମେଯତ୍ଵସମତ୍ଵଵର୍ଜିତଂ ତମୀଶମାତ୍ମାନମୁପୈତି ଶାଶ୍ଵତମ୍

ଯେଉଁଠାରେ ବିଭିନ୍ନତା ନାହିଁ, ଏକତା ନାହିଁ, ଉଭୟ କିମ୍ବା ଭିନ୍ନତା ନାହିଁ, ଅଣୁତା, ଲମ୍ବା, ବଡ଼, ଶୂନ୍ୟତା ନାହିଁ, ମାପ, ବସ୍ତୁ, ସମତା କିଛି ନାହିଁ—ସେଠି ମନୁଷ୍ୟ ଶାଶ୍ୱତ ଆତ୍ମା, ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।

ସୁସଂଯମୀ ଵା ଯଦି ଵା ନ ସଂଯମୀ ସୁସଂଗ୍ରହୀ ଵା ଯଦି ଵା ନ ସଂଗ୍ରହୀ। ନିଷ୍କର୍ମକୋ ଵା ଯଦି ଵା ସକର୍ମକ- ସ୍ତମୀଶମାତ୍ମାନମୁପୈତି ଶାଶ୍ଵତମ୍

ଯେଉଁଠାରେ ଯେଉଁଠି ନିୟମିତ କିମ୍ବା ଅନିୟମିତ, ଏକାଗ୍ର କିମ୍ବା ଅନେକାଗ୍ର, କାର୍ଯ୍ୟଶୂନ୍ୟ କିମ୍ବା କାର୍ଯ୍ୟଶୀଳ ଯେଉଁଠି ଯିଏ ହେଉନାହିଁ—ସେଠି ମନୁଷ୍ୟ ଶାଶ୍ୱତ ଆତ୍ମା, ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।

ମନୋ ନ ବୁଦ୍ଧିର୍ନ ଶରୀରମିନ୍ଦ୍ରିଯଂ ତନ୍ମାତ୍ରଭୂତାନି ନ ଭୂତପଞ୍ଚକମ୍। ଅହଂକୃତିଶ୍ଚାପି ଵିଯତ୍ସ୍ଵରୂପକଂ ତମୀଶମାତ୍ମାନମୁପୈତି ଶାଶ୍ଵତମ୍

ଯେଉଁଠାରେ ମନ, ବୁଦ୍ଧି, ଶରୀର, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ, ସୂକ୍ଷ୍ମ ତତ୍ତ୍ୱ, ପଞ୍ଚଭୂତ, ଅହଂକାର କିମ୍ବା ଆକାଶର ସ୍ୱଭାବ କିଛି ନାହିଁ—ସେଠି ମନୁଷ୍ୟ ଶାଶ୍ୱତ ଆତ୍ମା, ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।

ଵିଧୌ ନିରୋଧେ ପରମାତ୍ମତାଂ ଗତେ ନ ଯୋଗିନଶ୍ଚେତସି ଭେଦଵର୍ଜିତେ। ଶୌଚଂ ନ ଵାଶୌଚମଲିଙ୍ଗଭାଵନା ସର୍ଵଂ ଵିଧେଯଂ ଯଦି ଵା ନିଷିଧ୍ଯତେ

ସୃଷ୍ଟି ଓ ଲୟରେ ଯେତେବେଳେ ପରମାତ୍ମାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବା, ଯେଉଁଠି ଯୋଗୀଙ୍କର ମନ ଭେଦଶୂନ୍ୟ ହୁଏ, ସେଠି ପବିତ୍ରତା କିମ୍ବା ଅପବିତ୍ରତା, ଚିହ୍ନ ଭାବନା, ସବୁ କିଛି ଚାହିଁଲେ ନିୟମ କିମ୍ବା ନିଷେଧ ହେବା ସମ୍ଭବ।

ମନୋ ଵଚୋ ଯତ୍ର ନ ଶକ୍ତମୀରିତୁଂ ନୂନଂ କଥଂ ତତ୍ର ଗୁରୂପଦେଶତା। ଇମାଂ କଥାମୁକ୍ତଵତୋ ଗୁରୋସ୍ତ- ଦ୍ଯୁକ୍ତସ୍ଯ ତତ୍ତ୍ଵଂ ହି ସମଂ ପ୍ରକାଶତେ

ଯେଉଁଠି ମନ ଓ ଭାଷା କିଛି କହିପାରେ ନାହିଁ, ସେଠି କିପରି ଗୁରୁଙ୍କ ଉପଦେଶ ହେବ? ତଥାପି ଗୁରୁ ଏହି କଥା କହିଲେ, ତାହାର ସତ୍ୟତା ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ପଷ୍ଟ ହୁଏ।

ଇତି ଦ୍ଵିତୀଯୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏହିପରି ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।

ଗୁଣଵିଗୁଣଵିଭାଗୋ ଵର୍ତତେ ନୈଵ କିଞ୍ଚିତ୍ ରତିଵିରତିଵିହୀନଂ ନିର୍ମଲଂ ନିଷ୍ପ୍ରପଞ୍ଚମ୍। ଗୁଣଵିଗୁଣଵିହୀନଂ ଵ୍ଯାପକଂ ଵିଶ୍ଵରୂପଂ କଥମହମିହ ଵନ୍ଦେ ଵ୍ଯୋମରୂପଂ ଶିଵଂ ଵୈ

ଏଠାରେ ଗୁଣ ଓ ଅଗୁଣର ବିଭାଜନ ନାହିଁ, କିଛି ନାହିଁ, ରାଗ ଓ ଦ୍ୱେଷ ନାହିଁ, ପବିତ୍ର ଏବଂ ନିଷ୍ପ୍ରପଞ୍ଚ, ଗୁଣ ଓ ଅଗୁଣ ଶୂନ୍ୟ, ସବୁଠାରେ ବ୍ୟାପି, ସମସ୍ତ ରୂପର ଧାରୀ—ଏଠି ଆକାଶସ୍ୱରୂପ ଶିବଙ୍କୁ କିପରି ପୂଜିବି?

ଶ୍ଵେତାଦିଵର୍ଣରହିତୋ ନିଯତଂ ଶିଵଶ୍ଚ କାର୍ଯଂ ହି କାରଣମିଦଂ ହି ପରଂ ଶିଵଶ୍ଚ। ଏଵଂ ଵିକଲ୍ପରହିତୋଽହମଲଂ ଶିଵଶ୍ଚ ସ୍ଵାତ୍ମାନମାତ୍ମନି ସୁମିତ୍ର କଥଂ ନମାମି

ଧଳା କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ରଙ୍ଗ ନାହିଁ, ସଦା ଶିବ, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଓ କାରଣ ମଧ୍ୟ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଶିବ। ଏଭଳି ଭେଦଶୂନ୍ୟ ହୋଇ, ମୁଁ ନିର୍ମଳ ଶିବ; ସୁମିତ୍ର, ମୁଁ ନିଜ ଆତ୍ମାକୁ ନିଜ ମନରେ କିପରି ପୂଜିବି?

ନିର୍ମୂଲମୂଲରହିତୋ ହି ସଦୋଦିତୋଽହଂ ନିର୍ଧୂମଧୂମରହିତୋ ହି ସଦୋଦିତୋଽହମ୍। ନିର୍ଦୀପଦୀପରହିତୋ ହି ସଦୋଦିତୋଽହଂ ଜ୍ଞାନାମୃତଂ ସମରସଂ ଗଗନୋପମୋଽହମ୍

ମୂଳ କିମ୍ବା ମୂଳଶୂନ୍ୟତା ନାହିଁ, ମୁଁ ସଦା ଉଦିତ; ଧୂମ କିମ୍ବା ଧୂମଶୂନ୍ୟତା ନାହିଁ, ମୁଁ ସଦା ଉଦିତ; ଦୀପ କିମ୍ବା ଦୀପଶୂନ୍ୟତା ନାହିଁ, ମୁଁ ସଦା ଉଦିତ; ମୁଁ ଜ୍ଞାନର ଅମୃତ, ସମତାରସ, ଆକାଶସ୍ୱରୂପ।

ନିଷ୍କାମକାମମିହ ନାମ କଥଂ ଵଦାମି ନିଃସଙ୍ଗସଙ୍ଗମିହ ନାମ କଥଂ ଵଦାମି। ନିଃସାରସାରରହିତଂ ଚ କଥଂ ଵଦାମି ଜ୍ଞାନାମୃତଂ ସମରସଂ ଗଗନୋପମୋଽହମ୍

ଏଠି ନିଷ୍କାମ କାମକୁ କିପରି କହିବି? ଏଠି ନିଷ୍ସଙ୍ଗ ସଙ୍ଗକୁ କିପରି କହିବି? ଏଠି ନିଷ୍ସାର ସାରକୁ କିପରି କହିବି? ମୁଁ ଜ୍ଞାନର ଅମୃତ, ସମତାରସ, ଆକାଶସ୍ୱରୂପ।

ଅଦ୍ଵୈତରୂପମଖିଲଂ ହି କଥଂ ଵଦାମି ଦ୍ଵୈତସ୍ଵରୂପମଖିଲଂ ହି କଥଂ ଵଦାମି। ନିତ୍ଯଂ ତ୍ଵନିତ୍ଯମଖିଲଂ ହି କଥଂ ଵଦାମି ଜ୍ଞାନାମୃତଂ ସମରସଂ ଗଗନୋପମୋଽହମ୍

ସମସ୍ତର ଅଦ୍ୱୈତ ରୂପକୁ କିପରି କହିବି? ସମସ୍ତର ଦ୍ୱୈତ ରୂପକୁ କିପରି କହିବି? ସମସ୍ତର ନିତ୍ୟ ଓ ଅନିତ୍ୟ ସ୍ୱଭାବକୁ କିପରି କହିବି? ମୁଁ ଜ୍ଞାନର ଅମୃତ, ସମତାରସ, ଆକାଶସ୍ୱରୂପ।

ସ୍ଥୂଲଂ ହି ନୋ ନହି କୃଶଂ ନ ଗତାଗତଂ ହି ଆଦ୍ଯନ୍ତମଧ୍ଯରହିତଂ ନ ପରାପରଂ ହି। ସତ୍ଯଂ ଵଦାମି ଖଲୁ ଵୈ ପରମାର୍ଥତତ୍ତ୍ଵଂ ଜ୍ଞାନାମୃତଂ ସମରସଂ ଗଗନୋପମୋଽହମ୍

ମୁଁ ନ ମୋଟା, ନ ହଲକା, ନ ଆସିବା କିମ୍ବା ଯିବା, ଆରମ୍ଭ, ଶେଷ, ମଧ୍ୟ ନାହିଁ, ଉଚ୍ଚ କିମ୍ବା ନିମ୍ନ ନୁହେଁ। ମୁଁ ସତ୍ୟ କହୁଛି, ପରମ ତତ୍ତ୍ୱ—ମୁଁ ଜ୍ଞାନର ଅମୃତ, ସମତାରସ, ଆକାଶସ୍ୱରୂପ।

ସଂଵିଦ୍ଧି ସର୍ଵକରଣାନି ନଭୋନିଭାନି ସଂଵିଦ୍ଧି ସର୍ଵଵିଷଯାଂଶ୍ଚ ନଭୋନିଭାଂଶ୍ଚ। ସଂଵିଦ୍ଧି ଚୈକମମଲଂ ନ ହି ବନ୍ଧମୁକ୍ତଂ ଜ୍ଞାନାମୃତଂ ସମରସଂ ଗଗନୋପମୋଽହମ୍

ଚେତନା ସମସ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ, ଆକାଶପରି; ଚେତନା ସମସ୍ତ ବିଷୟ, ଆକାଶପରି; ଚେତନା ଏକ ଏବଂ ନିର୍ମଳ, ବନ୍ଧନ କିମ୍ବା ମୋକ୍ଷ ନାହିଁ। ମୁଁ ଜ୍ଞାନର ଅମୃତ, ସମତାରସ, ଆକାଶସ୍ୱରୂପ।

ଦୁର୍ବୋଧବୋଧଗହନୋ ନ ଭଵାମି ତାତ ଦୁର୍ଲକ୍ଷ୍ଯଲକ୍ଷ୍ଯଗହନୋ ନ ଭଵାମି ତାତ। ଆସନ୍ନରୂପଗହନୋ ନ ଭଵାମି ତାତ ଜ୍ଞାନାମୃତଂ ସମରସଂ ଗଗନୋପମୋଽହମ୍

ମୁଁ ଦୁର୍ବୋଧ କିମ୍ବା ସହଜ ବୁଝିବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ, ପ୍ରିୟ; ଦୁର୍ଲକ୍ଷ୍ୟ କିମ୍ବା ସହଜ ଦେଖିବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ, ପ୍ରିୟ; ନିକଟ ରୂପର ଘନତା ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ, ପ୍ରିୟ। ମୁଁ ଜ୍ଞାନର ଅମୃତ, ସମତାରସ, ଆକାଶସ୍ୱରୂପ।

ନିଷ୍କର୍ମଦହନୋ ଜ୍ଵଲନୋ ଭଵାମି ନିର୍ଦୁଃଖଦୁଃଖଦହନୋ ଜ୍ଵଲନୋ ଭଵାମି। ନିର୍ଦେହଦେହଦହନୋ ଜ୍ଵଲନୋ ଭଵାମି ଜ୍ଞାନାମୃତଂ ସମରସଂ ଗଗନୋପମୋଽହମ୍

ମୁଁ କାର୍ଯ୍ୟହୀନତାକୁ ଦହାଇଦେଇଥିବା ଅଗ୍ନି, ଦୁଃଖ ଓ ଦୁଃଖର ଅଭାବକୁ ଦହାଇଦେଇଥିବା ଅଗ୍ନି, ଦେହ ଓ ଦେହର ଅଭାବକୁ ଦହାଇଦେଇଥିବା ଅଗ୍ନି। ମୁଁ ଜ୍ଞାନର ଅମୃତ, ସମାନ ସ୍ୱାଦର, ଆକାଶ ପରି ବିସ୍ତୃତ।

ନିଷ୍ପାପପାପଦହନୋ ହି ହୁତାଶନୋଽହଂ ନିର୍ଧର୍ମଧର୍ମଦହନୋ ହି ହୁତାଶନୋଽହମ୍। ନିର୍ବନ୍ଧବନ୍ଧଦହନୋ ହି ହୁତାଶନୋଽହଂ ଜ୍ଞାନାମୃତଂ ସମରସଂ ଗଗନୋପମୋଽହମ୍

ମୁଁ ପାପ ଓ ପାପହୀନତାକୁ ଦହାଇଦେଇଥିବା ଅଗ୍ନି, ଧର୍ମ ଓ ଧର୍ମହୀନତାକୁ ଦହାଇଦେଇଥିବା ଅଗ୍ନି, ବନ୍ଧନ ଓ ବନ୍ଧନର ଅଭାବକୁ ଦହାଇଦେଇଥିବା ଅଗ୍ନି। ମୁଁ ଜ୍ଞାନର ଅମୃତ, ସମାନ ସ୍ୱାଦର, ଆକାଶ ପରି ବିସ୍ତୃତ।

ନିର୍ଭାଵଭାଵରହିତୋ ନ ଭଵାମି ଵତ୍ସ ନିର୍ଯୋଗଯୋଗରହିତୋ ନ ଭଵାମି ଵତ୍ସ। ନିଶ୍ଚିତ୍ତଚିତ୍ତରହିତୋ ନ ଭଵାମି ଵତ୍ସ ଜ୍ଞାନାମୃତଂ ସମରସଂ ଗଗନୋପମୋଽହମ୍

ମୁଁ ଅସ୍ତିତ୍ୱ ଓ ନାସ୍ତିତ୍ୱ ଦୁହିଁରୁ ମୁକ୍ତ, ବନ୍ଧୁ, ଯୋଗ ଓ ଯୋଗର ଅଭାବ ଦୁହିଁରୁ ମୁକ୍ତ, ଚିତ୍ତ ଓ ଚିତ୍ତର ଅଭାବ ଦୁହିଁରୁ ମୁକ୍ତ। ମୁଁ ଜ୍ଞାନର ଅମୃତ, ସମାନ ସ୍ୱାଦର, ଆକାଶ ପରି ବିସ୍ତୃତ।

ନିର୍ମୋହମୋହପଦଵୀତି ନ ମେ ଵିକଲ୍ପୋ ନିଃଶୋକଶୋକପଦଵୀତି ନ ମେ ଵିକଲ୍ପଃ। ନିର୍ଲୋଭଲୋଭପଦଵୀତି ନ ମେ ଵିକଲ୍ପୋ ଜ୍ଞାନାମୃତଂ ସମରସଂ ଗଗନୋପମୋଽହମ୍

ମୋ ମନରେ ମୋହ କିମ୍ବା ମୋହର ଅଭାବର କୌଣସି ଧାରଣା ନାହିଁ, ଶୋକ କିମ୍ବା ଶୋକର ଅଭାବର କୌଣସି ଧାରଣା ନାହିଁ, ଲୋଭ କିମ୍ବା ଲୋଭର ଅଭାବର କୌଣସି ଧାରଣା ନାହିଁ। ମୁଁ ଜ୍ଞାନର ଅମୃତ, ସମାନ ସ୍ୱାଦର, ଆକାଶ ପରି ବିସ୍ତୃତ।