मित्रा, तुझ्या मनात नाव आणि रूपाची अगदी क्षुल्लक कल्पनाही नाही; तुझ्यासाठी काहीही खरेपणाने विभागलेले किंवा अविभाज्य नाही. हे बिनधास्त मन, तू का उदास होतोस? मी ज्ञानाचा अमृत आहे, एकरस, आकाशासारखा. मित्रा, तू का रडतोस? तुझ्यासाठी वृद्धापकाळ नाही, मृत्यू नाही; जन्माचे दुःख नाही; तुझ्या ठिकाणी कोणतीही रूपांतर नाही. मी ज्ञानाचा अमृत आहे, एकरस, आकाशासारखा. मित्रा, तू का रडतोस? तुझ्यासाठी खरे स्वरूप नाही; विकृती नाही; तुझ्या ठिकाणी कोणतीही वयांची सीमा नाही. मी ज्ञानाचा अमृत आहे, एकरस, आकाशासारखा. मित्रा, तू का रडतोस? तुझ्यासाठी वय नाही; मन नाही; इंद्रिये तुझे नाहीत. मी ज्ञानाचा अमृत आहे, एकरस, आकाशासारखा. मित्रा, तू का रडतोस? तुझ्यासाठी इच्छा नाही; लोभ नाही; भ्रम नाही. मी ज्ञानाचा अमृत आहे, एकरस, आकाशासारखा. तुला काहीही मिळकत नाही, मग तू संपत्तीची इच्छा कशी करतोस? पत्नी नाही, मग सामर्थ्याची इच्छा कशी? 'माझे' अशी भावना नाही, मग शक्तीची इच्छा कशी? मी ज्ञानाचा अमृत आहे, एकरस, आकाशासारखा. तुझ्यासाठी किंवा माझ्यासाठी या चिन्हांच्या प्रकट जगाचा जन्म नाही; हे बिनधास्त मन विभागलेले दिसते. तुझ्यासाठी किंवा माझ्यासाठी विभाग किंवा अविभाज्यता नाही. मी ज्ञानाचा अमृत आहे, एकरस, आकाशासारखा. तुझ्यात वैराग्याचा क्षुल्लक अंशही नाही; तुझ्यात रागाचा क्षुल्लक अंशही नाही; तुझ्यात इच्छेचा क्षुल्लक अंशही नाही. मी ज्ञानाचा अमृत आहे, एकरस, आकाशासारखा. तुझ्या हृदयात ध्यान करणारा नाही, समाधी नाही; तुझ्या हृदयात ध्यान नाही, बाह्य जागा नाही; तुझ्या हृदयात ध्यानाचा विषय नाही, वस्तु किंवा काळ नाही. मी ज्ञानाचा अमृत आहे, एकरस, आकाशासारखा. सर्व आवश्यक गोष्टी मी तुला सांगितल्या; तू नाही, मी नाही, महान नाही, गुरु नाही, शिष्य नाही. अंतिम सत्य हे नैसर्गिक, सहज स्वरूपातील मुक्तता आहे. मी ज्ञानाचा अमृत आहे, एकरस, आकाशासारखा. येथे सर्वोच्च सत्य आनंदस्वरूप कसे असू शकते? किंवा कसे नसू शकते? येथे सर्वोच्च सत्य ज्ञान आणि अनुभूती स्वरूप कसे असू शकते, जर सर्वोच्च 'मी' आकाशस्वरूपच आहे? ज्ञान हे अग्नी आणि वायूविना आहे; ज्ञानाचे स्वरूप पृथ्वी आणि जलविना आहे; ज्ञान येणे-जाणे विना आहे; ज्ञान आकाशासारखे विशाल आहे. मी रिकाम्या स्वरूपाचा नाही, नॉन-रिकाम्या स्वरूपाचा नाही; मी शुद्ध किंवा अशुद्ध स्वरूपाचा नाही; मी कोणत्याही प्रकारे स्वरूप किंवा निराकार नाही—माझे खरे स्वरूप हे अंतिम सत्य आहे. त्यागा, त्यागा, खरेच जग; संन्यासही पूर्णपणे त्यागा. संन्यास आणि नॉन-संन्यासाचा विष शुद्ध, अमर, सहज आणि सतत आहे. अशा प्रकारे तिसऱ्या अध्यायाचा समारोप. येथे न आवाहन आहे, न विसर्जन; मग फुले किंवा पाने कशी असतील? ध्यान किंवा मंत्र, किंवा शिवाची पूजा कशी असू शकते, संक्षिप्त किंवा विस्ताराने? मी केवळ बंधन आणि मुक्तीपासून मुक्त नाही, केवळ शुद्धता आणि अशुद्धतेपासून मुक्त नाही, योगातील एकत्रित आणि विभाजित अवस्थेपासून मुक्त नाही; मी खरेच मुक्त, आकाशासारखा विशाल आहे. हे सर्व खरेच उद्भवते; हे सर्व खोटे उद्भवते. पण अशा द्वैताचा माझ्यासाठी कधीही उद्भव झालेला नाही—मी माझ्या खऱ्या स्वरूपात विलीन झालेला, त्रासमुक्त आहे. माझ्यासाठी न रंग आहे, न रंगविना; न आत आहे, न बाहेर; माझ्यासाठी आत विभागलेले काहीही उजळत नाही—मी माझ्या खऱ्या स्वरूपात विलीन झालेला, त्रासमुक्त आहे. माझ्यासाठी अज्ञान किंवा ज्ञान कधीच उद्भवले नाही; माझे ज्ञानस्वरूप कधीच उद्भवले नाही. मी ज्ञान किंवा अज्ञानाची चर्चा कशी करू? मी माझ्या खऱ्या स्वरूपात विलीन झालेला, त्रासमुक्त आहे. मी न धर्माशी जोडलेला, न पापाशी; न बंधनाशी, न मुक्तीशी; जे जोडलेले किंवा न जोडलेले आहे, ते माझ्यासमोर दिसत नाही—मी माझ्या खऱ्या स्वरूपात विलीन झालेला, त्रासमुक्त आहे. माझ्यासाठी कधीच उच्च किंवा नीच नाही, न तटस्थ अवस्था, न मित्र किंवा शत्रू. मी लाभ किंवा हानीची चर्चा कशी करू? मी माझ्या खऱ्या स्वरूपात विलीन झालेला, त्रासमुक्त आहे. मी पूजक नाही, न पूजनीय; माझ्यासाठी न उपदेश, न कृती. मी चेतनास्थितीची चर्चा कशी करू? मी माझ्या खऱ्या स्वरूपात विलीन झालेला, त्रासमुक्त आहे. येथे व्यापणारा किंवा व्यापलेला काहीही नाही, न निवासस्थान, न अनिवासस्थान. मी रिक्तता किंवा नॉन-रिक्ततेची चर्चा कशी करू? मी माझ्या खऱ्या स्वरूपात विलीन झालेला, त्रासमुक्त आहे. माझ्यासाठी न जाणणारा, न जाणण्याजोगा, न कारण, न परिणाम. मी विचारण्याजोग्या किंवा न विचारण्याजोग्य गोष्टींची चर्चा कशी करू? मी माझ्या खऱ्या स्वरूपात विलीन झालेला, त्रासमुक्त आहे. माझ्यासाठी न विभागणारा, न विभागलेला, न जाणणारा, न ज्ञेय. मी येणे-जाण्याची चर्चा कशी करू, प्रिय? मी माझ्या खऱ्या स्वरूपात विलीन झालेला, त्रासमुक्त आहे. माझ्यासाठी शरीर नाही, न मी शरीररहित; मी बुद्धी, मन, इंद्रिये यांचा नाही. मी राग किंवा वैराग्याची चर्चा कशी करू? मी माझ्या खऱ्या स्वरूपात विलीन झालेला, त्रासमुक्त आहे. माझ्यासाठी स्पष्ट वेगळेपणाचा केवळ स्वरूप नाही, न लपलेला स्वरूप; मी एकता किंवा विभागाची चर्चा कशी करू, मित्रा? मी माझ्या खऱ्या स्वरूपात विलीन झालेला, त्रासमुक्त आहे. मी न इंद्रियेवर विजय मिळवणारा, न न मिळवणारा; माझ्यासाठी कधीही संयम किंवा शिस्त उद्भवली नाही. मी विजय किंवा पराभवाची चर्चा कशी करू, मित्रा? मी माझ्या खऱ्या स्वरूपात विलीन झालेला, त्रासमुक्त आहे. मी कधीच स्वरूप किंवा निराकार नाही; माझ्यासाठी न आरंभ, न अंत, न मध्य. मी ताकद किंवा दुर्बलतेची चर्चा कशी करू, मित्रा? मी माझ्या खऱ्या स्वरूपात विलीन झालेला, त्रासमुक्त आहे. मृत्युमय किंवा अमरत्व, विष किंवा अमृत, हे माझ्यासाठी कधीच उद्भवले नाही, प्रिय; मी शुद्ध किंवा अशुद्धतेची चर्चा कशी करू, मी मुक्तीचा सार, सर्व रोगांपासून मुक्त आहे. माझ्यासाठी न स्वप्न, न जागरण, न योगस्थिती, न रात्र, न दिवस; मी चौथ्या किंवा न चौथ्या अवस्थेची चर्चा कशी करू, मी मुक्तीचा सार, सर्व रोगांपासून मुक्त आहे. माझ्या स्वरूपाला सर्व गोष्टींपासून मुक्त, भ्रम किंवा न भ्रम कधीच स्पर्श करत नाही; मी संध्यापूजेच्या विधीची चर्चा कशी करू, मी मुक्तीचा सार, सर्व रोगांपासून मुक्त आहे. माझ्या स्वरूपाला सर्व समाधींशी एकरूप, सर्व चिन्हे आणि भेदांपासून मुक्त; मी एकता किंवा विभाजनाची चर्चा कशी करू, मी मुक्तीचा सार, सर्व रोगांपासून मुक्त आहे. मी न मूर्ख, न पंडित; मौन किंवा न मौन माझ्यासाठी नाही; मी तर्क किंवा विवादाची चर्चा कशी करू, मी मुक्तीचा सार, सर्व रोगांपासून मुक्त आहे. माझ्यासाठी न पिता, न माता, न कुटुंब, न जात, न जन्म, न मृत्यू; मी आसक्ती किंवा भ्रमाची चर्चा कशी करू, मी मुक्तीचा सार, सर्व रोगांपासून मुक्त आहे. माझ्यासाठी न अस्त, न सदैव उदय; प्रकाश किंवा अप्रकाश माझ्यासाठी नाही; मी संध्यापूजेच्या विधीची चर्चा कशी करू, मी मुक्तीचा सार, सर्व रोगांपासून मुक्त आहे. माझ्या विषयी निःसंशय, निःशांत, निःखंड, निःकलंक जाण; मी मुक्तीचा सार, सर्व रोगांपासून मुक्त आहे. ज्ञानी सर्व ध्यानांचा त्याग करतात, सर्व कृतींचा—सद्गुण किंवा दुर्गुण—त्याग करतात; ते संन्यासाचे अमृत पितात, प्रिय, मी मुक्तीचा सार, सर्व रोगांपासून मुक्त आहे. तो प्राप्त होतो, तो प्राप्त होतो—जिथे इच्छेचे चिन्हही नाही, तेथेच; पूर्ण समत्वात, ध्यानाने शुद्ध, परम अवधूत सत्य बोलतो.