हे ऐक, प्रिय शिष्य! मी सांगतो आहे माझ्या स्वरूपाची कथा, जी आकाशासारखी विशाल, अमृतासारखी गोड आणि ज्ञानाच्या सारासारखी आहे. माझ्या अस्तित्वाला ना मूळ आहे, ना मूळ नसणे; ना धूर आहे, ना धूरपणा; ना दिवा आहे, ना दिव्यपणा—मी नेहमीच प्रकट आहे. मी ज्ञानाचा अमृत आहे, सर्वत्र समान, आकाशासारखा. इथे, मी कसा बोलू इच्छाशून्य इच्छेबद्दल? किंवा आसक्तीशून्य आसक्तीबद्दल? किंवा साररहित साराबद्दल? मी ज्ञानाचा अमृत आहे, सर्वत्र समान, आकाशासारखा. मी कसा वर्णन करू सर्वांचा अद्वैत स्वरूप? किंवा द्वैत स्वरूप? किंवा सर्वांचा शाश्वत आणि अशाश्वत स्वरूप? मी ज्ञानाचा अमृत आहे, सर्वत्र समान, आकाशासारखा. मी ना स्थूल, ना सूक्ष्म; ना येणारा, ना जाणारा; ना आरंभ, ना अंत, ना मध्य; ना उच्च, ना नीच. हेच अंतिम सत्य मी सांगतो—मी ज्ञानाचा अमृत आहे, सर्वत्र समान, आकाशासारखा. चैतन्य हेच सर्व इंद्रिये, आकाशासारखे; चैतन्य हेच सर्व वस्तू, आकाशासारखे; चैतन्य एक आणि शुद्ध आहे, ना बंधन, ना मुक्ती. मी ज्ञानाचा अमृत आहे, सर्वत्र समान, आकाशासारखा. हे प्रिय, मी ना अवघड, ना सोपे समजण्यात; मी ना अवघड, ना सोपे जाणण्यात; मी ना स्वरूपाच्या जवळीकात. मी ज्ञानाचा अमृत आहे, सर्वत्र समान, आकाशासारखा. मी तो अग्नि आहे जो निष्क्रियतेला जाळतो; मी तो अग्नि आहे जो दुःख आणि दुःखाचा अभाव जाळतो; मी तो अग्नि आहे जो देहधारण आणि देहरहितपणा जाळतो. मी ज्ञानाचा अमृत आहे, एकरस, आकाशासारखा. मी खरेच तो अग्नि आहे जो पाप आणि पापरहितपणा जाळतो; धर्म आणि अधर्म जाळतो; बंधन आणि मुक्ती जाळतो. मी ज्ञानाचा अमृत आहे, एकरस, आकाशासारखा. हे बालका, मी अस्तित्व आणि अनस्तित्वरहित आहे; मी एकत्र आणि एकत्र नसणेही नाही; मी मन आणि मनरहितपणा नाही. मी ज्ञानाचा अमृत आहे, एकरस, आकाशासारखा. माझ्यात भ्रम किंवा भ्रमातून मुक्तीची कल्पना नाही; दुःख किंवा दुःखातून मुक्तीची कल्पना नाही; लोभ किंवा लोभातून मुक्तीची कल्पना नाही. मी ज्ञानाचा अमृत आहे, एकरस, आकाशासारखा. माझ्यासाठी संसाराचा धागा नाही; समाधानाचा आनंद नाही; अज्ञानाचे बंधन नाही. मी ज्ञानाचा अमृत आहे, एकरस, आकाशासारखा. संसाराच्या धुळीतून माझ्यात बदल नाही; दुःखाच्या अंधारातून बदल नाही; गुणधर्मातून उत्पन्न होणाऱ्या स्वभावातून बदल नाही. मी ज्ञानाचा अमृत आहे, एकरस, आकाशासारखा. माझ्यासाठी दुःख निर्माण करणारा नियम नाही; दुःखाच्या एकत्रिकरणातून जन्मलेला मन नाही; माझ्यासाठी 'मी' ही भावना नाही. मी ज्ञानाचा अमृत आहे, एकरस, आकाशासारखा. माझ्यासाठी ना गतिशीलतेची समाप्ती, ना स्थिरता; कल्पित सृष्टी नाही; स्वप्न किंवा जागरणाचा अंत नाही; ना शुभ, ना अशुभ; ना साराचा अंत, ना असाराचा अंत; ना गतिशील, ना स्थिर. मी ज्ञानाचा अमृत आहे, एकरस, आकाशासारखा. हे ना ज्ञात, ना ज्ञाता, ना कारणाने तर्क करता येणारे; वाणीच्या पलीकडे, ना मन, ना बुद्धी. मी कसा सांगू तुला सत्य? मी ज्ञानाचा अमृत आहे, एकरस, आकाशासारखा. परम सत्य हे विभाजन किंवा अविभाजनरहित आहे; ते ना आत, ना बाहेर—कसे वर्णन करावे? ते सृष्टीपूर्व, अनासक्त, आणि काहीही खरे अस्तित्व नाही. मी ज्ञानाचा अमृत आहे, एकरस, आकाशासारखा. मीच सत्य आहे, काम, भाग्य, आणि संसारदुःख अशा दोषांपासून मुक्त; मीच सत्य आहे, एकरस, आकाशासारखा. तीन अवस्था नसतील, तर चौथी कशी? तीन काळ नसतील, तर दिशा कशा? परम शांतीची अवस्था हे अंतिम सत्य आहे. मी ज्ञानाचा अमृत आहे, एकरस, आकाशासारखा. लांब-छोटा, रुंद-आडवा, कोनयुक्त-गोल—माझ्यासाठी फरक नाही. मी ज्ञानाचा अमृत आहे, एकरस, आकाशासारखा. आई, वडील, मुल—हे माझे नाही; जन्म, मृत्यू—ना मन, ना काही माझे. हे अंतिम सत्य स्थिर आणि शांत आहे. मी ज्ञानाचा अमृत आहे, एकरस, आकाशासारखा. शुद्ध, अतीशुद्ध, विचाराच्या पलीकडे, अनंत स्वरूप; निर्मळ, अतीनिर्मळ, विचाराच्या पलीकडे, अनंत स्वरूप; अविभाजित, अतीअविभाजित, विचाराच्या पलीकडे, अनंत स्वरूप—मी ज्ञानाचा अमृत आहे, एकरस, आकाशासारखा. ब्रह्मा आणि इतर देव कसे अस्तित्वात येतील? स्वर्ग आणि इतर लोक कसे अस्तित्वात येतील? परम सत्य एक, शुद्ध आणि अद्वितीय आहे. मी ज्ञानाचा अमृत आहे, एकरस, आकाशासारखा. मी कसा वर्णन करू त्या शुद्धतेला जी सर्व नकाराच्या पलीकडे आहे? जी सर्व उरलेल्या पलीकडे आहे? जी सर्व चिन्हांच्या पलीकडे आहे? मी ज्ञानाचा अमृत आहे, एकरस, आकाशासारखा. मी नेहमीच सर्वोच्च कृती करतो जी कृती आणि अकृतीच्या पलीकडे आहे; मी सर्वोच्च आनंद घेतो, आसक्ती आणि अनासक्तीपासून मुक्त; मी नेहमीच आनंदित, देहधारण आणि देहरहितपणापासून मुक्त. मी ज्ञानाचा अमृत आहे, एकरस, आकाशासारखा. माया निर्मित जगाची रचना माझा बदल नाही; कपट आणि दांभिकतेची निर्मिती माझा बदल नाही; सत्य आणि असत्याची विभागणी माझा बदल नाही. मी ज्ञानाचा अमृत आहे, एकरस, आकाशासारखा. मी काळाच्या विभागणीपासून मुक्त—प्रभात, संध्या, विभाजन नाही; मी अंतर्गत जागृतीपासून वंचित नाही; ना बहिरंग, ना मूक. सर्व भेदांपासून मुक्त, मी शुद्ध किंवा अशुद्धतेने परिभाषित नाही. मी ज्ञानाचा अमृत आहे, एकरस, आकाशासारखा. मी ना गुरु, ना शिष्य, खरेच स्थिर; मी ना मन, ना मनरहितपणा, खरेच स्थिर; चैतन्य, सर्व भेद मिटलेले, खरेच स्थिर. मी ज्ञानाचा अमृत आहे, एकरस, आकाशासारखा. मी कसा वर्णन करू या निर्जन निवासाला? मी कसा बोलू या पूर्ण निरसन झालेल्या शंकेबद्दल? मी नेहमीच एकसारखा, स्थिर आहे. मी ज्ञानाचा अमृत आहे, एकरस, आकाशासारखा. मी सतत उजळतो, जीव आणि निर्जीव नसलेला; सतत उजळतो, बीज आणि बीजरहित नसलेला; सतत उजळतो, बंधन आणि मुक्ती नसलेला. मी ज्ञानाचा अमृत आहे, एकरस, आकाशासारखा. मी सतत उजळतो, उत्पत्तीपासून मुक्त; सतत उजळतो, संसारापासून मुक्त; सतत उजळतो, विलयनापासून मुक्त. मी ज्ञानाचा अमृत आहे, एकरस, आकाशासारखा. तुला नाव-रूपाची किंचितही कल्पना नाही; तुला काहीही विभागलेले किंवा अविभाजित नाही. हे निर्लज्ज मन, तू का उदास होतोस? मी ज्ञानाचा अमृत आहे, एकरस, आकाशासारखा. तू का रडतोस, मित्रा? तुला ना वृद्धत्व, ना मृत्यू; तू का रडतोस, मित्रा? तुला जन्माचे दुःख नाही; तू का रडतोस, मित्रा? तुला बदल नाही. मी ज्ञानाचा अमृत आहे, एकरस, आकाशासारखा. तू का रडतोस, मित्रा? तुला खरा स्वरूप नाही; तू का रडतोस, मित्रा? तुला विकृती नाही; तू का रडतोस, मित्रा? तुला अवस्था नाही. मी ज्ञानाचा अमृत आहे, एकरस, आकाशासारखा. तू का रडतोस, मित्रा? तुला अवस्था नाही; तू का रडतोस, मित्रा? तुला मन नाही; तू का रडतोस, मित्रा? तुला इंद्रिये नाही. मी ज्ञानाचा अमृत आहे, एकरस, आकाशासारखा. तू का रडतोस, मित्रा? तुला इच्छा नाही; तू का रडतोस, मित्रा? तुला लोभ नाही; तू का रडतोस, मित्रा? तुला भ्रम नाही. मी ज्ञानाचा अमृत आहे, एकरस, आकाशासारखा. तुला काहीच नाही, मग संपत्तीची इच्छा कशी? पत्नी नाही, मग सामर्थ्याची इच्छा कशी? 'माझे' नाही, मग सामर्थ्याची इच्छा कशी? मी ज्ञानाचा अमृत आहे, एकरस, आकाशासारखा. तुला किंवा मला, चिन्हांच्या प्रकट जगाचा जन्म नाही; हे निर्लज्ज मन विभाजित दिसते. तुला किंवा मला, विभाग किंवा अविभाग नाही. मी ज्ञानाचा अमृत आहे, एकरस, आकाशासारखा. तुला वैराग्याचा किंचितही अंश नाही; तुला रागाचा किंचितही अंश नाही; तुला इच्छेचा किंचितही अंश नाही. मी ज्ञानाचा अमृत आहे, एकरस, आकाशासारखा. तुझ्या हृदयात ध्यान करणारा नाही, ना समाधी; तुझ्या हृदयात ध्यान नाही, ना बाह्य स्थान; तुझ्या हृदयात ध्यानाचा विषय नाही, ना वस्तू, ना काळ. मी ज्ञानाचा अमृत आहे, एकरस, आकाशासारखा. सर्व आवश्यक ते मी तुला सांगितले; तू नाहीस, मी नाही, ना महान, ना गुरु, ना शिष्य. अंतिम सत्य हे मुक्त स्वरूप आहे, सहज आणि स्वाभाविक. मी ज्ञानाचा अमृत आहे, एकरस, आकाशासारखा. हेच माझ्या स्वरूपाचे अंतिम रहस्य—मी ज्ञानाचा अमृत आहे, एकरस, आकाशासारखा; सर्व भेद, कल्पना, आणि बंधनांपासून मुक्त, शांत, उजळ, आणि शाश्वत.