അവധൂതഗീതാ

ദഹനപവനഹീനം വിദ്ധി വിജ്ഞാനമേക- മവനിജലവിഹീനം വിദ്ധി വിജ്ഞാനരൂപമ്। സമഗമനവിഹീനം വിദ്ധി വിജ്ഞാനമേകം ഗഗനമിവ വിശാലം വിദ്ധി വിജ്ഞാനമേകമ്

നീ അറിഞ്ഞിരിക്കണം, ജ്ഞാനം അഗ്നിയുമില്ല, വായുവുമില്ല; ഭൂമിയും വെള്ളവും ഇല്ലാത്തതാണെന്ന് നീ അറിഞ്ഞിരിക്കണം; വരവ് പോകലൊന്നുമില്ലാത്തതാണെന്ന് നീ അറിഞ്ഞിരിക്കണം; ആകാശംപോലെ വിശാലമായതാണെന്ന് നീ അറിഞ്ഞിരിക്കണം.

ന ശൂന്യരൂപം ന വിശൂന്യരൂപം ന ശുദ്ധരൂപം ന വിശുദ്ധരൂപമ്। രൂപം വിരൂപം ന ഭവാമി കിഞ്ചിത് സ്വരൂപരൂപം പരമാര്ഥതത്ത്വമ്

ഞാൻ ശൂന്യമായ രൂപമോ ശൂന്യമല്ലാത്ത രൂപമോ അല്ല; ശുദ്ധമായതോ അശുദ്ധമായതോ അല്ല; എനിക്ക് രൂപമോ രൂപരഹിതത്വമോ ഒന്നുമില്ല — എന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവം പരമാർത്ഥ സത്യമാണ്.

മുഞ്ച മുഞ്ച ഹി സംസാരം ത്യാഗം മുഞ്ച ഹി സര്വഥാ। ത്യാഗാത്യാഗവിഷം ശുദ്ധമമൃതം സഹജം ധ്രുവമ്

സംസാരം ഉപേക്ഷിക്കൂ, ഉപേക്ഷിക്കൂ; ഉപേക്ഷിക്കലും ഉപേക്ഷിക്കൂ. ഉപേക്ഷിക്കലിന്റെയും ഉപേക്ഷിക്കാതിരിപ്പിന്റെയും വിഷം ശുദ്ധവും അമൃതവും സ്വാഭാവികവും സ്ഥിരവുമാണ്.

ഇതി തൃതീയോഽധ്യായഃ

ഇതോടെ മൂന്നാം അധ്യായം അവസാനിക്കുന്നു.

നാവാഹനം നൈവ വിസര്ജനം വാ പുഷ്പാണി പത്രാണി കഥം ഭവന്തി। ധ്യാനാനി മന്ത്രാണി കഥം ഭവന്തി സമാസമം ചൈവ ശിവാര്ചനം ച

അവാഹനമോ വിശർജ്ജനമോ ഇല്ലെങ്കിൽ പൂക്കളോ ഇലകളോ എങ്ങനെ ഉണ്ടാകും? ധ്യാനങ്ങളോ മന്ത്രങ്ങളോ എങ്ങനെ ഉണ്ടാകും? ശിവാരാധന എങ്ങനെ സാധ്യമാകും?

ന കേവലം ബന്ധവിബന്ധമുക്തോ ന കേവലം ശുദ്ധവിശുദ്ധമുക്തഃ। ന കേവലം യോഗവിയോഗമുക്തഃ സ വൈ വിമുക്തോ ഗഗനോപമോഽഹമ്

ബന്ധനത്തിൽ നിന്നും മോചനത്തിൽ നിന്നും മാത്രമല്ല ഞാൻ സ്വതന്ത്രൻ; ശുദ്ധിയിലും അശുദ്ധിയിലും മാത്രമല്ല; യോഗത്തിൽ ഏകതയിലും വേർപാടിലും മാത്രമല്ല; ഞാൻ ആകാശംപോലെ വിശാലമായ സ്വതന്ത്രനാണ്.

സഞ്ജായതേ സര്വമിദം ഹി തഥ്യം സഞ്ജായതേ സര്വമിദം വിതഥ്യമ്। ഏവം വികല്പോ മമ നൈവ ജാതഃ സ്വരൂപനിര്വാണമനാമയോഽഹമ്

ഇവയെല്ലാം സത്യമായും ഉദിക്കുന്നു; ഇവയെല്ലാം അസത്യമായും ഉദിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഈ ഭേദബോധം എനിക്ക് ഒരിക്കലും ഉണ്ടായിട്ടില്ല — ഞാൻ എന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവത്തിൽ ലയിച്ചവൻ, രോഗരഹിതൻ.

ന സാഞ്ജനം ചൈവ നിരഞ്ജനം വാ ന ചാന്തരം വാപി നിരന്തരം വാ। അന്തര്വിഭന്നം ന ഹി മേ വിഭാതി സ്വരൂപനിര്വാണമനാമയോഽഹമ്

എനിക്ക് വർണ്ണമുള്ളതോ വർണ്ണരഹിതമായതോ ഇല്ല; ഉള്ളിലോ പുറത്തോ ഇല്ല; ഉള്ളിൽ വിഭജിതമായ ഒന്നും എനിക്ക് തെളിയുന്നില്ല — ഞാൻ എന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവത്തിൽ ലയിച്ചവൻ, രോഗരഹിതൻ.

അബോധബോധോ മമ നൈവ ജാതോ ബോധസ്വരൂപം മമ നൈവ ജാതമ്। നിര്ബോധബോധം ച കഥം വദാമി സ്വരൂപനിര്വാണമനാമയോഽഹമ്

എനിക്ക് അജ്ഞാനമോ ജ്ഞാനമോ ഒരിക്കലും ഉണ്ടായിട്ടില്ല; ജ്ഞാനസ്വഭാവം എനിക്ക് ഒരിക്കലും ഉണ്ടായിട്ടില്ല. ജ്ഞാനമോ അജ്ഞാനമോ എങ്ങനെ പറയാം? ഞാൻ എന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവത്തിൽ ലയിച്ചവൻ, രോഗരഹിതൻ.

ന ധര്മയുക്തോ ന ച പാപയുക്തോ ന ബന്ധയുക്തോ ന ച മോക്ഷയുക്തഃ। യുക്തം ത്വയുക്തം ന ച മേ വിഭാതി സ്വരൂപനിര്വാണമനാമയോഽഹമ്

ധർമ്മത്തോടോ പാപത്തോടോ ബന്ധമില്ല; ബന്ധനത്തോടോ മോക്ഷത്തോടോ ബന്ധമില്ല; ചേർന്നതോ ചേർന്നിട്ടില്ലാത്തതോ എനിക്ക് ഒന്നും തെളിയുന്നില്ല — ഞാൻ എന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവത്തിൽ ലയിച്ചവൻ, രോഗരഹിതൻ.

പരാപരം വാ ന ച മേ കദാചിത് മധ്യസ്ഥഭാവോ ഹി ന ചാരിമിത്രമ്। ഹിതാഹിതം ചാപി കഥം വദാമി സ്വരൂപനിര്വാണമനാമയോഽഹമ്

എനിക്ക് ഒരിക്കലും ഉന്നതത്വമോ താഴ്മയോ ഇല്ല; മധ്യസ്ഥത്വമോ ശത്രുവോ സുഹൃത്തോ ഇല്ല. ഹിതമോ അഹിതമോ എങ്ങനെ പറയാം? ഞാൻ എന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവത്തിൽ ലയിച്ചവൻ, രോഗരഹിതൻ.

നോപാസകോ നൈവമുപാസ്യരൂപം ന ചോപദേശോ ന ച മേ ക്രിയാ ച। സംവിത്സ്വരൂപം ച കഥം വദാമി സ്വരൂപനിര്വാണമനാമയോഽഹമ്

ഞാൻ ഉപാസകനോ ഉപാസ്യസ്വഭാവമുള്ളവനോ അല്ല; എനിക്ക് ഉപദേശമോ ക്രിയയോ ഇല്ല. ചൈതന്യസ്വഭാവം എങ്ങനെ പറയാം? ഞാൻ എന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവത്തിൽ ലയിച്ചവൻ, രോഗരഹിതൻ.

നോ വ്യാപകം വ്യാപ്യമിഹാസ്തി കിഞ്ചിത് ന ചാലയം വാപി നിരാലയം വാ। അശൂന്യശൂന്യം ച കഥം വദാമി സ്വരൂപനിര്വാണമനാമയോഽഹമ്

ഇവിടെ വ്യാപകനോ വ്യാപ്യമായതോ ഒന്നുമില്ല; ആധാരമോ ആധാരരഹിതത്വമോ ഇല്ല. ശൂന്യതയോ അശൂന്യതയോ എങ്ങനെ പറയാം? ഞാൻ എന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവത്തിൽ ലയിച്ചവൻ, രോഗരഹിതൻ.

ന ഗ്രാഹകോ ഗ്രാഹ്യകമേവ കിഞ്ചിത് ന കാരണം വാ മമ നൈവ കാര്യമ്। അചിന്ത്യചിന്ത്യം ച കഥം വദാമി സ്വരൂപനിര്വാണമനാമയോഽഹമ്

ഗ്രാഹകനോ ഗ്രാഹ്യമായതോ ഒന്നുമില്ല; എനിക്ക് കാരണമോ ഫലമോ ഇല്ല. ചിന്തിക്കാവുന്നതോ ചിന്തിക്കാനാവാത്തതോ എങ്ങനെ പറയാം? ഞാൻ എന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവത്തിൽ ലയിച്ചവൻ, രോഗരഹിതൻ.

ന ഭേദകം വാപി ന ചൈവ ഭേദ്യം ന വേദകം വാ മമ നൈവ വേദ്യമ്। ഗതാഗതം താത കഥം വദാമി സ്വരൂപനിര്വാണമനാമയോഽഹമ്

ഭേദിപ്പിക്കുന്നവനോ ഭേദിക്കപ്പെട്ടതോ ഇല്ല; എനിക്ക് അറിയുന്നവനോ അറിയപ്പെടുന്നതോ ഇല്ല. വരികയോ പോകുകയോ എങ്ങനെ പറയാം, പ്രിയനേ? ഞാൻ എന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവത്തിൽ ലയിച്ചവൻ, രോഗരഹിതൻ.

ന ചാസ്തി ദേഹോ ന ച മേ വിദേഹോ ബുദ്ദിര്മനോ മേ ന ഹി ചേന്ദ്രിയാണി। രാഗോ വിരാഗശ്ച കഥം വദാമി സ്വരൂപനിര്വാണമനാമയോഽഹമ്

എനിക്ക് ശരീരമോ ശരീരരഹിതത്വമോ ഇല്ല; ബുദ്ധിയോ മനസ്സോ ഇന്ദ്രിയങ്ങളോ എനിക്ക് ഇല്ല. ആസക്തിയോ അസക്തിയോ എങ്ങനെ പറയാം? ഞാൻ എന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവത്തിൽ ലയിച്ചവൻ, രോഗരഹിതൻ.

ഉല്ലേഖമാത്രം ന ഹി ഭിന്നമുച്ചൈ- രുല്ലേഖമാത്രം ന തിരോഹിതം വൈ। സമാസമം മിത്ര കഥം വദാമി സ്വരൂപനിര്വാണമനാമയോഽഹമ്

വ്യത്യസ്തമായി ഭിന്നമായ പ്രത്യക്ഷത എനിക്ക് ഇല്ല; മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന പ്രത്യക്ഷതയും ഇല്ല. ഏകത്വമോ ഭേദമോ എങ്ങനെ പറയാം, സുഹൃത്തേ? ഞാൻ എന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവത്തിൽ ലയിച്ചവൻ, രോഗരഹിതൻ.

ജിതേന്ദ്രിയോഽഹം ത്വജിതേന്ദ്രിയോ വാ ന സംയമോ മേ നിയമോ ന ജാതഃ। ജയാജയൌ മിത്ര കഥം വദാമി സ്വരൂപനിര്വാണമനാമയോഽഹമ്

ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ ജയിച്ചവനോ ജയിക്കാത്തവനോ ഞാൻ അല്ല; എനിക്ക് നിയന്ത്രണമോ നിയമമോ ഒരിക്കലും ഉണ്ടായിട്ടില്ല. ജയമോ പരാജയമോ എങ്ങനെ പറയാം, സുഹൃത്തേ? ഞാൻ എന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവത്തിൽ ലയിച്ചവൻ, രോഗരഹിതൻ.

അമൂര്തമൂര്തിര്ന ച മേ കദാചി- ദാദ്യന്തമധ്യം ന ച മേ കദാചിത്। ബലാബലം മിത്ര കഥം വദാമി സ്വരൂപനിര്വാണമനാമയോഽഹമ്

എനിക്ക് രൂപമോ രൂപരഹിതത്വമോ ഒരിക്കലും ഇല്ല; ആരംഭമോ അവസാനം മധ്യത്തിലോ എനിക്ക് ഇല്ല. ശക്തിയോ ദൗർബല്യമോ എങ്ങനെ പറയാം, സുഹൃത്തേ? ഞാൻ എന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവത്തിൽ ലയിച്ചവൻ, രോഗരഹിതൻ.

മൃതാമൃതം വാപി വിഷാവിഷം ച സഞ്ജായതേ താത ന മേ കദാചിത്। അശുദ്ധശുദ്ധം ച കഥം വദാമി സ്വരൂപനിര്വാണമനാമയോഽഹമ്

മരണവും അമൃതവും, വിഷവും അമൃതവും എന്നിങ്ങനെയുള്ളത് എനിക്ക് ഒരിക്കലും ഉണ്ടാകുന്നില്ല, പ്രിയനേ. ഞാൻ മോക്ഷസ്വരൂപിയും രോഗരഹിതനുമാകുമ്പോൾ, ശുദ്ധിയും അശുദ്ധിയും എങ്ങനെ പറയാൻ കഴിയും?

സ്വപ്നഃ പ്രബോധോ ന ച യോഗമുദ്രാ നക്തം ദിവാ വാപി ന മേ കദാചിത്। അതുര്യതുര്യം ച കഥം വദാമി സ്വരൂപനിര്വാണമനാമയോഽഹമ്

എനിക്ക് സ്വപ്നമോ ജാഗ്രതയോ ഇല്ല, യോഗാസനങ്ങളോ ഇല്ല, രാത്രിയോ പകലോ ഒരിക്കലും ഇല്ല. ഞാൻ മോക്ഷസ്വരൂപിയും രോഗരഹിതനുമാകുമ്പോൾ, നാലാമത്തെ അവസ്ഥയോ അതല്ലാത്തതോ എങ്ങനെ പറയാൻ കഴിയും?

സംവിദ്ധി മാം സര്വവിസര്വമുക്തം മായാ വിമായാ ന ച മേ കദാചിത്। സന്ധ്യാദികം കര്മ കഥം വദാമി സ്വരൂപനിര്വാണമനാമയോഽഹമ്

എന്നെ ശുദ്ധമായ ബോധമായി അറിയണം, എല്ലാം വിട്ടുമുക്തനായവനായി. മായയോ മായയില്ലായ്മയോ എനിക്ക് ഒരിക്കലും ബാധിക്കുന്നില്ല. ഞാൻ മോക്ഷസ്വരൂപിയും രോഗരഹിതനുമാകുമ്പോൾ, സന്ധ്യാദി കർമങ്ങൾ എങ്ങനെ പറയാൻ കഴിയും?

സംവിദ്ധി മാം സര്വസമാധിയുക്തം സംവിദ്ധി മാം ലക്ഷ്യവിലക്ഷ്യമുക്തമ്। യോഗം വിയോഗം ച കഥം വദാമി സ്വരൂപനിര്വാണമനാമയോഽഹമ്

എന്നെ എല്ലാ സമാധികളോടും ഏകീകരിച്ച ബോധമായി അറിയണം, ലക്ഷ്യങ്ങളില്ലാത്ത, വ്യത്യാസങ്ങളില്ലാത്ത ബോധമായി അറിയണം. ഞാൻ മോക്ഷസ്വരൂപിയും രോഗരഹിതനുമാകുമ്പോൾ, ഐക്യമായോ വേർപാടായോ എങ്ങനെ പറയാൻ കഴിയും?

മൂര്ഖോഽപി നാഹം ന ച പണ്ഡിതോഽഹം മൌനം വിമൌനം ന ച മേ കദാചിത്। തര്കം വിതര്കം ച കഥം വദാമി സ്വരൂപനിര്വാണമനാമയോഽഹമ്

ഞാൻ മണ്ടനുമല്ല, പണ്ഡിതനുമല്ല; മൗനമോ മൗനമില്ലായ്മയോ എനിക്ക് ഒരിക്കലും ബാധിക്കുന്നില്ല. ഞാൻ മോക്ഷസ്വരൂപിയും രോഗരഹിതനുമാകുമ്പോൾ, തർക്കമോ വാദമോ എങ്ങനെ പറയാൻ കഴിയും?

പിതാ ച മാതാ ച കുലം ന ജാതി- ര്ജന്മാദി മൃത്യുര്ന ച മേ കദാചിത്। സ്നേഹം വിമോഹം ച കഥം വദാമി സ്വരൂപനിര്വാണമനാമയോഽഹമ്

എനിക്ക് അച്ഛനുമില്ല അമ്മയുമില്ല, കുടുംബമോ ജാതിയോ ഇല്ല, ജന്മമോ മരണവും ഒരിക്കലും ഇല്ല. ഞാൻ മോക്ഷസ്വരൂപിയും രോഗരഹിതനുമാകുമ്പോൾ, സ്നേഹമോ മോഹമോ എങ്ങനെ പറയാൻ കഴിയും?

അസ്തം ഗതോ നൈവ സദോദിതോഽഹം തേജോവിതേജോ ന ച മേ കദാചിത്। സന്ധ്യാദികം കര്മ കഥം വദാമി സ്വരൂപനിര്വാണമനാമയോഽഹമ്

എനിക്ക് അസ്തമനമോ എപ്പോഴും ഉദയമോ ഇല്ല; പ്രകാശമോ പ്രകാശരഹിതത്വമോ എനിക്ക് ഒരിക്കലും ബാധിക്കുന്നില്ല. ഞാൻ മോക്ഷസ്വരൂപിയും രോഗരഹിതനുമാകുമ്പോൾ, സന്ധ്യാദി കർമങ്ങൾ എങ്ങനെ പറയാൻ കഴിയും?

അസംശയം വിദ്ധി നിരാകുലം മാം അസംശയം വിദ്ധി നിരന്തരം മാമ്। അസംശയം വിദ്ധി നിരഞ്ജനം മാം സ്വരൂപനിര്വാണമനാമയോഽഹമ്

എന്നെ സംശയമില്ലാതെ അറിയണം, അശാന്തിയില്ലാതെ അറിയണം, ഇടവേളയില്ലാതെ അറിയണം, മക്കളില്ലാത്തവനായി അറിയണം. ഞാൻ മോക്ഷസ്വരൂപിയും രോഗരഹിതനുമാണ്.

ധ്യാനാനി സര്വാണി പരിത്യജന്തി ശുഭാശുഭം കര്മ പരിത്യജന്തി। ത്യാഗാമൃതം താത പിബന്തി ധീരാഃ സ്വരൂപനിര്വാണമനാമയോഽഹമ്

ധീരന്മാർ എല്ലാ ധ്യാനങ്ങളും ഉപേക്ഷിക്കുന്നു, നല്ലതോ ചീത്തയോ ആയ എല്ലാ കർമങ്ങളും ഉപേക്ഷിക്കുന്നു; അവർ ത്യാഗത്തിന്റെ അമൃതം ആസ്വദിക്കുന്നു, പ്രിയനേ, കാരണം ഞാൻ മോക്ഷസ്വരൂപിയും രോഗരഹിതനുമാണ്.

വിന്ദതി വിന്ദതി ന ഹി ന ഹി യത്ര ഛന്ദോലക്ഷണം ന ഹി ന ഹി തത്ര। സമരസമഗ്നോ ഭാവിതപൂതഃ പ്രലപതി തത്ത്വം പരമവധൂതഃ

അവൻ പ്രാപിക്കുന്നു, പ്രാപിക്കുന്നു—അവിടെ ആഗ്രഹത്തിന്റെ ഒരു അടയാളവും ഇല്ലാത്തിടത്ത്. സമത്വത്തിൽ ലീനനായി, ധ്യാനത്തിലൂടെ ശുദ്ധനായവൻ, പരമാവധൂതൻ സത്യം പ്രസ്താവിക്കുന്നു.