അവധൂതഗീതാ

കിം നാമ രോദിഷി സഖേ ന ജരാ ന മൃത്യുഃ കിം നാമ രോദിഷി സഖേ ന ച ജന്മ ദുഃഖമ്। കിം നാമ രോദിഷി സഖേ ന ച തേ വികാരോ ജ്ഞാനാമൃതം സമരസം ഗഗനോപമോഽഹമ്

സുഹൃത്തെ, നീ എന്തിനാണ് കരയുന്നത്? നിനക്കു വൃദ്ധിയില്ല, മരണവുമില്ല; എന്തിനാണ് കരയുന്നത്? നിനക്കു ജനനദുഃഖമില്ല; എന്തിനാണ് കരയുന്നത്? നിനക്കു മാറ്റങ്ങളൊന്നുമില്ല. ഞാൻ ജ്ഞാനത്തിന്റെ അമൃതം, ഒരേ രുചിയുള്ളത്, ആകാശംപോലെ സമമായതുമാണ്.

കിം നാമ രോദിഷി സഖേ ന ച തേ സ്വരൂപം കിം നാമ രോദിഷി സഖേ ന ച തേ വിരൂപമ്। കിം നാമ രോദിഷി സഖേ ന ച തേ വയാംസി ജ്ഞാനാമൃതം സമരസം ഗഗനോപമോഽഹമ്

സുഹൃത്തെ, നീ എന്തിനാണ് കരയുന്നത്? നിനക്കു യഥാർത്ഥ രൂപമില്ല; എന്തിനാണ് കരയുന്നത്? നിനക്കു വികലതയുമില്ല; എന്തിനാണ് കരയുന്നത്? നിനക്കു വയസ്സുകളുമില്ല. ഞാൻ ജ്ഞാനത്തിന്റെ അമൃതം, ഒരേ രുചിയുള്ളത്, ആകാശംപോലെ സമമായതുമാണ്.

കിം നാമ രോദിഷി സഖേ ന ച തേ വയാംസി കിം നാമ രോദിഷി സഖേ ന ച തേ മനാംസി। കിം നാമ രോദിഷി സഖേ ന തവേന്ദ്രിയാണി ജ്ഞാനാമൃതം സമരസം ഗഗനോപമോഽഹമ്

സുഹൃത്തെ, നീ എന്തിനാണ് കരയുന്നത്? നിനക്കു വയസ്സുകളില്ല; എന്തിനാണ് കരയുന്നത്? നിനക്കു മനസ്സുകളില്ല; എന്തിനാണ് കരയുന്നത്? നിന്റെ ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ പോലും നിനക്കില്ല. ഞാൻ ജ്ഞാനത്തിന്റെ അമൃതം, ഒരേ രുചിയുള്ളത്, ആകാശംപോലെ സമമായതുമാണ്.

കിം നാമ രോദിഷി സഖേ ന ച തേഽസ്തി കാമഃ കിം നാമ രോദിഷി സഖേ ന ച തേ പ്രലോഭഃ। കിം നാമ രോദിഷി സഖേ ന ച തേ വിമോഹോ ജ്ഞാനാമൃതം സമരസം ഗഗനോപമോഽഹമ്

സുഹൃത്തെ, നീ എന്തിനാണ് കരയുന്നത്? നിനക്കു ആഗ്രഹമില്ല; എന്തിനാണ് കരയുന്നത്? നിനക്കു ലോഭമില്ല; എന്തിനാണ് കരയുന്നത്? നിനക്കു മായയുമില്ല. ഞാൻ ജ്ഞാനത്തിന്റെ അമൃതം, ഒരേ രുചിയുള്ളത്, ആകാശംപോലെ സമമായതുമാണ്.

ഐശ്വര്യമിച്ഛസി കഥം ന ച തേ ധനാനി ഐശ്വര്യമിച്ഛസി കഥം ന ച തേ ഹി പത്നീ। ഐശ്വര്യമിച്ഛസി കഥം ന ച തേ മമേതി ജ്ഞാനാമൃതം സമരസം ഗഗനോപമോഽഹമ്

നിനക്കു സമ്പത്തൊന്നുമില്ല എങ്കിൽ നീ എങ്ങനെ ഐശ്വര്യം ആഗ്രഹിക്കുന്നു? നിനക്കു ഭാര്യയില്ല എങ്കിൽ നീ എങ്ങനെ അധികാരം ആഗ്രഹിക്കുന്നു? 'എന്റെത്' എന്ന ഭാവം പോലും ഇല്ല എങ്കിൽ നീ എങ്ങനെ അധികാരം ആഗ്രഹിക്കുന്നു? ഞാൻ ജ്ഞാനത്തിന്റെ അമൃതം, ഒരേ രുചിയുള്ളത്, ആകാശംപോലെ സമമായതുമാണ്.

ലിങ്ഗപ്രപഞ്ചജനുഷീ ന ച തേ ന മേ ച നിര്ലജ്ജമാനസമിദം ച വിഭാതി ഭിന്നമ്। നിര്ഭേദഭേദരഹിതം ന ച തേ ന മേ ച ജ്ഞാനാമൃതം സമരസം ഗഗനോപമോഽഹമ്

ലിംഗങ്ങളുടെയും ലോകത്തിന്റെ ജനനവും നിനക്കില്ല, എനിക്കുമില്ല; ഈ ലജ്ജയില്ലാത്ത മനസ്സ് വിഭജിച്ചവണ്ണം പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. വിഭജിച്ചതോ അഖണ്ഡമായതോ നിനക്കുമില്ല, എനിക്കുമില്ല. ഞാൻ ജ്ഞാനത്തിന്റെ അമൃതം, ഒരേ രുചിയുള്ളത്, ആകാശംപോലെ സമമായതുമാണ്.

നോ വാണുമാത്രമപി തേ ഹി വിരാഗരൂപം നോ വാണുമാത്രമപി തേ ഹി സരാഗരൂപമ്। നോ വാണുമാത്രമപി തേ ഹി സകാമരൂപം ജ്ഞാനാമൃതം സമരസം ഗഗനോപമോഽഹമ്

നിനക്കു വിരാഗത്തിന്റെ ഒരു സൂക്ഷ്മതയും ഇല്ല; നിനക്കു രാഗത്തിന്റെ ഒരു സൂക്ഷ്മതയും ഇല്ല; നിനക്കു കാമത്തിന്റെ ഒരു സൂക്ഷ്മതയും ഇല്ല. ഞാൻ ജ്ഞാനത്തിന്റെ അമൃതം, ഒരേ രുചിയുള്ളത്, ആകാശംപോലെ സമമായതുമാണ്.

ധ്യാതാ ന തേ ഹി ഹൃദയേ ന ച തേ സമാധി- ര്ധ്യാനം ന തേ ഹി ഹൃദയേ ന ബഹിഃ പ്രദേശഃ। ധ്യേയം ന ചേതി ഹൃദയേ ന ഹി വസ്തു കാലോ ജ്ഞാനാമൃതം സമരസം ഗഗനോപമോഽഹമ്

നിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ധ്യാനിക്കുന്നവനില്ല, സമാധിയും ഇല്ല; നിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ധ്യാനവും ഇല്ല, പുറത്തു സ്ഥലം പോലും ഇല്ല; നിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ധ്യേയവും ഇല്ല, വസ്തുവോ കാലമോ ഇല്ല. ഞാൻ ജ്ഞാനത്തിന്റെ അമൃതം, ഒരേ രുചിയുള്ളത്, ആകാശംപോലെ സമമായതുമാണ്.

യത്സാരഭൂതമഖിലം കഥിതം മയാ തേ ന ത്വം ന മേ ന മഹതോ ന ഗുരുര്ന ന ശിഷ്യഃ। സ്വച്ഛന്ദരൂപസഹജം പരമാര്ഥതത്ത്വം ജ്ഞാനാമൃതം സമരസം ഗഗനോപമോഽഹമ്

എല്ലാ പ്രധാനമായതും ഞാൻ നിനക്കു പറഞ്ഞു. നീ ഇല്ല, ഞാനും ഇല്ല, മഹത്വവുമില്ല, ഗുരുവുമില്ല, ശിഷ്യനുമില്ല. സ്വതന്ത്രമായ സ്വഭാവത്തിൽ സ്വയം ഉദിച്ചിരിക്കുന്ന പരമാർത്ഥതത്ത്വം തന്നെയാണ്. ഞാൻ ജ്ഞാനത്തിന്റെ അമൃതം, ഒരേ രുചിയുള്ളത്, ആകാശംപോലെ സമമായതുമാണ്.

കഥമിഹ പരമാര്ഥം തത്ത്വമാനന്ദരൂപം കഥമിഹ പരമാര്ഥം നൈവമാനന്ദരൂപമ്। കഥമിഹ പരമാര്ഥം ജ്ഞാനവിജ്ഞാനരൂപം യദി പരമഹമേകം വര്തതേ വ്യോമരൂപമ്

ഇവിടെ പരമാർത്ഥം ആനന്ദസ്വരൂപമാണോ എങ്ങനെ? അല്ലെങ്കിൽ ആനന്ദമില്ലാത്തതാണോ എങ്ങനെ? ജ്ഞാനവും വിവേകവും ആയതാണോ എങ്ങനെ? പരമഹം എന്നത് ഒരൊറ്റതായും ആകാശംപോലെയും നിലകൊള്ളുമ്പോൾ.

ദഹനപവനഹീനം വിദ്ധി വിജ്ഞാനമേക- മവനിജലവിഹീനം വിദ്ധി വിജ്ഞാനരൂപമ്। സമഗമനവിഹീനം വിദ്ധി വിജ്ഞാനമേകം ഗഗനമിവ വിശാലം വിദ്ധി വിജ്ഞാനമേകമ്

നീ അറിഞ്ഞിരിക്കണം, ജ്ഞാനം അഗ്നിയുമില്ല, വായുവുമില്ല; ഭൂമിയും വെള്ളവും ഇല്ലാത്തതാണെന്ന് നീ അറിഞ്ഞിരിക്കണം; വരവ് പോകലൊന്നുമില്ലാത്തതാണെന്ന് നീ അറിഞ്ഞിരിക്കണം; ആകാശംപോലെ വിശാലമായതാണെന്ന് നീ അറിഞ്ഞിരിക്കണം.

ന ശൂന്യരൂപം ന വിശൂന്യരൂപം ന ശുദ്ധരൂപം ന വിശുദ്ധരൂപമ്। രൂപം വിരൂപം ന ഭവാമി കിഞ്ചിത് സ്വരൂപരൂപം പരമാര്ഥതത്ത്വമ്

ഞാൻ ശൂന്യമായ രൂപമോ ശൂന്യമല്ലാത്ത രൂപമോ അല്ല; ശുദ്ധമായതോ അശുദ്ധമായതോ അല്ല; എനിക്ക് രൂപമോ രൂപരഹിതത്വമോ ഒന്നുമില്ല — എന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവം പരമാർത്ഥ സത്യമാണ്.

മുഞ്ച മുഞ്ച ഹി സംസാരം ത്യാഗം മുഞ്ച ഹി സര്വഥാ। ത്യാഗാത്യാഗവിഷം ശുദ്ധമമൃതം സഹജം ധ്രുവമ്

സംസാരം ഉപേക്ഷിക്കൂ, ഉപേക്ഷിക്കൂ; ഉപേക്ഷിക്കലും ഉപേക്ഷിക്കൂ. ഉപേക്ഷിക്കലിന്റെയും ഉപേക്ഷിക്കാതിരിപ്പിന്റെയും വിഷം ശുദ്ധവും അമൃതവും സ്വാഭാവികവും സ്ഥിരവുമാണ്.

ഇതി തൃതീയോഽധ്യായഃ

ഇതോടെ മൂന്നാം അധ്യായം അവസാനിക്കുന്നു.

നാവാഹനം നൈവ വിസര്ജനം വാ പുഷ്പാണി പത്രാണി കഥം ഭവന്തി। ധ്യാനാനി മന്ത്രാണി കഥം ഭവന്തി സമാസമം ചൈവ ശിവാര്ചനം ച

അവാഹനമോ വിശർജ്ജനമോ ഇല്ലെങ്കിൽ പൂക്കളോ ഇലകളോ എങ്ങനെ ഉണ്ടാകും? ധ്യാനങ്ങളോ മന്ത്രങ്ങളോ എങ്ങനെ ഉണ്ടാകും? ശിവാരാധന എങ്ങനെ സാധ്യമാകും?

ന കേവലം ബന്ധവിബന്ധമുക്തോ ന കേവലം ശുദ്ധവിശുദ്ധമുക്തഃ। ന കേവലം യോഗവിയോഗമുക്തഃ സ വൈ വിമുക്തോ ഗഗനോപമോഽഹമ്

ബന്ധനത്തിൽ നിന്നും മോചനത്തിൽ നിന്നും മാത്രമല്ല ഞാൻ സ്വതന്ത്രൻ; ശുദ്ധിയിലും അശുദ്ധിയിലും മാത്രമല്ല; യോഗത്തിൽ ഏകതയിലും വേർപാടിലും മാത്രമല്ല; ഞാൻ ആകാശംപോലെ വിശാലമായ സ്വതന്ത്രനാണ്.

സഞ്ജായതേ സര്വമിദം ഹി തഥ്യം സഞ്ജായതേ സര്വമിദം വിതഥ്യമ്। ഏവം വികല്പോ മമ നൈവ ജാതഃ സ്വരൂപനിര്വാണമനാമയോഽഹമ്

ഇവയെല്ലാം സത്യമായും ഉദിക്കുന്നു; ഇവയെല്ലാം അസത്യമായും ഉദിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഈ ഭേദബോധം എനിക്ക് ഒരിക്കലും ഉണ്ടായിട്ടില്ല — ഞാൻ എന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവത്തിൽ ലയിച്ചവൻ, രോഗരഹിതൻ.

ന സാഞ്ജനം ചൈവ നിരഞ്ജനം വാ ന ചാന്തരം വാപി നിരന്തരം വാ। അന്തര്വിഭന്നം ന ഹി മേ വിഭാതി സ്വരൂപനിര്വാണമനാമയോഽഹമ്

എനിക്ക് വർണ്ണമുള്ളതോ വർണ്ണരഹിതമായതോ ഇല്ല; ഉള്ളിലോ പുറത്തോ ഇല്ല; ഉള്ളിൽ വിഭജിതമായ ഒന്നും എനിക്ക് തെളിയുന്നില്ല — ഞാൻ എന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവത്തിൽ ലയിച്ചവൻ, രോഗരഹിതൻ.

അബോധബോധോ മമ നൈവ ജാതോ ബോധസ്വരൂപം മമ നൈവ ജാതമ്। നിര്ബോധബോധം ച കഥം വദാമി സ്വരൂപനിര്വാണമനാമയോഽഹമ്

എനിക്ക് അജ്ഞാനമോ ജ്ഞാനമോ ഒരിക്കലും ഉണ്ടായിട്ടില്ല; ജ്ഞാനസ്വഭാവം എനിക്ക് ഒരിക്കലും ഉണ്ടായിട്ടില്ല. ജ്ഞാനമോ അജ്ഞാനമോ എങ്ങനെ പറയാം? ഞാൻ എന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവത്തിൽ ലയിച്ചവൻ, രോഗരഹിതൻ.

ന ധര്മയുക്തോ ന ച പാപയുക്തോ ന ബന്ധയുക്തോ ന ച മോക്ഷയുക്തഃ। യുക്തം ത്വയുക്തം ന ച മേ വിഭാതി സ്വരൂപനിര്വാണമനാമയോഽഹമ്

ധർമ്മത്തോടോ പാപത്തോടോ ബന്ധമില്ല; ബന്ധനത്തോടോ മോക്ഷത്തോടോ ബന്ധമില്ല; ചേർന്നതോ ചേർന്നിട്ടില്ലാത്തതോ എനിക്ക് ഒന്നും തെളിയുന്നില്ല — ഞാൻ എന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവത്തിൽ ലയിച്ചവൻ, രോഗരഹിതൻ.

പരാപരം വാ ന ച മേ കദാചിത് മധ്യസ്ഥഭാവോ ഹി ന ചാരിമിത്രമ്। ഹിതാഹിതം ചാപി കഥം വദാമി സ്വരൂപനിര്വാണമനാമയോഽഹമ്

എനിക്ക് ഒരിക്കലും ഉന്നതത്വമോ താഴ്മയോ ഇല്ല; മധ്യസ്ഥത്വമോ ശത്രുവോ സുഹൃത്തോ ഇല്ല. ഹിതമോ അഹിതമോ എങ്ങനെ പറയാം? ഞാൻ എന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവത്തിൽ ലയിച്ചവൻ, രോഗരഹിതൻ.

നോപാസകോ നൈവമുപാസ്യരൂപം ന ചോപദേശോ ന ച മേ ക്രിയാ ച। സംവിത്സ്വരൂപം ച കഥം വദാമി സ്വരൂപനിര്വാണമനാമയോഽഹമ്

ഞാൻ ഉപാസകനോ ഉപാസ്യസ്വഭാവമുള്ളവനോ അല്ല; എനിക്ക് ഉപദേശമോ ക്രിയയോ ഇല്ല. ചൈതന്യസ്വഭാവം എങ്ങനെ പറയാം? ഞാൻ എന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവത്തിൽ ലയിച്ചവൻ, രോഗരഹിതൻ.

നോ വ്യാപകം വ്യാപ്യമിഹാസ്തി കിഞ്ചിത് ന ചാലയം വാപി നിരാലയം വാ। അശൂന്യശൂന്യം ച കഥം വദാമി സ്വരൂപനിര്വാണമനാമയോഽഹമ്

ഇവിടെ വ്യാപകനോ വ്യാപ്യമായതോ ഒന്നുമില്ല; ആധാരമോ ആധാരരഹിതത്വമോ ഇല്ല. ശൂന്യതയോ അശൂന്യതയോ എങ്ങനെ പറയാം? ഞാൻ എന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവത്തിൽ ലയിച്ചവൻ, രോഗരഹിതൻ.

ന ഗ്രാഹകോ ഗ്രാഹ്യകമേവ കിഞ്ചിത് ന കാരണം വാ മമ നൈവ കാര്യമ്। അചിന്ത്യചിന്ത്യം ച കഥം വദാമി സ്വരൂപനിര്വാണമനാമയോഽഹമ്

ഗ്രാഹകനോ ഗ്രാഹ്യമായതോ ഒന്നുമില്ല; എനിക്ക് കാരണമോ ഫലമോ ഇല്ല. ചിന്തിക്കാവുന്നതോ ചിന്തിക്കാനാവാത്തതോ എങ്ങനെ പറയാം? ഞാൻ എന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവത്തിൽ ലയിച്ചവൻ, രോഗരഹിതൻ.

ന ഭേദകം വാപി ന ചൈവ ഭേദ്യം ന വേദകം വാ മമ നൈവ വേദ്യമ്। ഗതാഗതം താത കഥം വദാമി സ്വരൂപനിര്വാണമനാമയോഽഹമ്

ഭേദിപ്പിക്കുന്നവനോ ഭേദിക്കപ്പെട്ടതോ ഇല്ല; എനിക്ക് അറിയുന്നവനോ അറിയപ്പെടുന്നതോ ഇല്ല. വരികയോ പോകുകയോ എങ്ങനെ പറയാം, പ്രിയനേ? ഞാൻ എന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവത്തിൽ ലയിച്ചവൻ, രോഗരഹിതൻ.

ന ചാസ്തി ദേഹോ ന ച മേ വിദേഹോ ബുദ്ദിര്മനോ മേ ന ഹി ചേന്ദ്രിയാണി। രാഗോ വിരാഗശ്ച കഥം വദാമി സ്വരൂപനിര്വാണമനാമയോഽഹമ്

എനിക്ക് ശരീരമോ ശരീരരഹിതത്വമോ ഇല്ല; ബുദ്ധിയോ മനസ്സോ ഇന്ദ്രിയങ്ങളോ എനിക്ക് ഇല്ല. ആസക്തിയോ അസക്തിയോ എങ്ങനെ പറയാം? ഞാൻ എന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവത്തിൽ ലയിച്ചവൻ, രോഗരഹിതൻ.

ഉല്ലേഖമാത്രം ന ഹി ഭിന്നമുച്ചൈ- രുല്ലേഖമാത്രം ന തിരോഹിതം വൈ। സമാസമം മിത്ര കഥം വദാമി സ്വരൂപനിര്വാണമനാമയോഽഹമ്

വ്യത്യസ്തമായി ഭിന്നമായ പ്രത്യക്ഷത എനിക്ക് ഇല്ല; മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന പ്രത്യക്ഷതയും ഇല്ല. ഏകത്വമോ ഭേദമോ എങ്ങനെ പറയാം, സുഹൃത്തേ? ഞാൻ എന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവത്തിൽ ലയിച്ചവൻ, രോഗരഹിതൻ.

ജിതേന്ദ്രിയോഽഹം ത്വജിതേന്ദ്രിയോ വാ ന സംയമോ മേ നിയമോ ന ജാതഃ। ജയാജയൌ മിത്ര കഥം വദാമി സ്വരൂപനിര്വാണമനാമയോഽഹമ്

ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ ജയിച്ചവനോ ജയിക്കാത്തവനോ ഞാൻ അല്ല; എനിക്ക് നിയന്ത്രണമോ നിയമമോ ഒരിക്കലും ഉണ്ടായിട്ടില്ല. ജയമോ പരാജയമോ എങ്ങനെ പറയാം, സുഹൃത്തേ? ഞാൻ എന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവത്തിൽ ലയിച്ചവൻ, രോഗരഹിതൻ.

അമൂര്തമൂര്തിര്ന ച മേ കദാചി- ദാദ്യന്തമധ്യം ന ച മേ കദാചിത്। ബലാബലം മിത്ര കഥം വദാമി സ്വരൂപനിര്വാണമനാമയോഽഹമ്

എനിക്ക് രൂപമോ രൂപരഹിതത്വമോ ഒരിക്കലും ഇല്ല; ആരംഭമോ അവസാനം മധ്യത്തിലോ എനിക്ക് ഇല്ല. ശക്തിയോ ദൗർബല്യമോ എങ്ങനെ പറയാം, സുഹൃത്തേ? ഞാൻ എന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവത്തിൽ ലയിച്ചവൻ, രോഗരഹിതൻ.