അവധൂതഗീതാ

സംസാരസന്തതിരജോ ന ച മേ വികാരഃ സന്താപസന്തതിതമോ ന ച മേ വികാരഃ। സത്ത്വം സ്വധര്മജനകം ന ച മേ വികാരോ ജ്ഞാനാമൃതം സമരസം ഗഗനോപമോഽഹമ്

സംസാരത്തിന്റെ പൊടിയിൽ നിന്ന് എന്നിൽ മാറ്റമൊന്നുമില്ല. ദു:ഖത്തിന്റെ ഇരുണ്ടതയിൽ നിന്ന് എന്നിൽ മാറ്റമൊന്നുമില്ല. സ്വഭാവം സൃഷ്ടിക്കുന്ന ഗുണത്തിൽ നിന്ന് പോലും എന്നിൽ മാറ്റമൊന്നുമില്ല. ഞാൻ ജ്ഞാനാമൃതം, ഒരേ രുചിയുള്ളത്, ആകാശംപോലെ വിശാലവുമാണ്.

സന്താപദുഃഖജനകോ ന വിധിഃ കദാചിത് സന്താപയോഗജനിതം ന മനഃ കദാചിത്। യസ്മാദഹങ്കൃതിരിയം ന ച മേ കദാചിത് ജ്ഞാനാമൃതം സമരസം ഗഗനോപമോഽഹമ്

ദു:ഖം ഉണ്ടാക്കുന്ന നിയമം എന്നിൽ ഒരിക്കലുമില്ല. ദു:ഖം ചേർന്ന് ജനിക്കുന്ന മനസ്സ് എന്നിൽ ഒരിക്കലുമില്ല. ഈ അഹങ്കാരം എന്നിൽ ഒരിക്കലുമില്ല. ഞാൻ ജ്ഞാനാമൃതം, ഒരേ രുചിയുള്ളത്, ആകാശംപോലെ വിശാലവുമാണ്.

നിഷ്കമ്പകമ്പനിധനം ന വികല്പകല്പം സ്വപ്നപ്രബോധനിധനം ന ഹിതാഹിതം ഹി। നിഃസാരസാരനിധനം ന ചരാചരം ഹി ജ്ഞാനാമൃതം സമരസം ഗഗനോപമോഽഹമ്

ചലനവും അചലത്വവും അവസാനിക്കുന്നതും, സങ്കൽപ്പങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നതും എന്നിൽ ഇല്ല. സ്വപ്നവും ജാഗ്രതയും അവസാനിക്കുന്നതും, നല്ലതും ചീത്തയും എന്നിൽ ഇല്ല. സാരമുള്ളതും സാരമില്ലാത്തതും അവസാനിക്കുന്നതും, ചലിക്കുന്നതും അചലത്വവും എന്നിൽ ഇല്ല. ഞാൻ ജ്ഞാനാമൃതം, ഒരേ രുചിയുള്ളത്, ആകാശംപോലെ വിശാലവുമാണ്.

നോ വേദ്യവേദകമിദം ന ച ഹേതുതര്ക്യം വാചാമഗോചരമിദം ന മനോ ന ബുദ്ധിഃ। ഏവം കഥം ഹി ഭവതഃ കഥയാമി തത്ത്വം ജ്ഞാനാമൃതം സമരസം ഗഗനോപമോഽഹമ്

ഇത് അറിയപ്പെടുന്നതല്ല, അറിയുന്നവനുമല്ല, കാരണം കൊണ്ടു വാദിക്കാവുന്നതുമല്ല. വാക്കിനപ്പുറം, മനസ്സോ ബുദ്ധിയോ അല്ല. അങ്ങനെ എങ്ങനെ ഞാൻ സത്യം പറയാൻ കഴിയും? ഞാൻ ജ്ഞാനാമൃതം, ഒരേ രുചിയുള്ളത്, ആകാശംപോലെ വിശാലവുമാണ്.

നിര്ഭിന്നഭിന്നരഹിതം പരമാര്ഥതത്ത്വ- മന്തര്ബഹിര്ന ഹി കഥം പരമാര്ഥതത്ത്വമ്। പ്രാക്സമ്ഭവം ന ച രതം നഹി വസ്തു കിഞ്ചിത് ജ്ഞാനാമൃതം സമരസം ഗഗനോപമോഽഹമ്

ഭേദവും അഭേദവും ഇല്ലാത്തത് ആ പരമാർത്ഥതത്ത്വം. അകത്തോ പുറത്തോ അല്ല — അങ്ങനെ എങ്ങനെ അതിനെ വിവരിക്കാനാകും? സൃഷ്ടിക്ക് മുമ്പുള്ളത്, ആസ്വാദനമില്ലാത്തത്, യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ ഒന്നുമില്ലാത്തത്. ഞാൻ ജ്ഞാനാമൃതം, ഒരേ രുചിയുള്ളത്, ആകാശംപോലെ വിശാലവുമാണ്.

രാഗാദിദോഷരഹിതം ത്വഹമേവ തത്ത്വം ദൈവാദിദോഷരഹിതം ത്വഹമേവ തത്ത്വമ്। സംസാരശോകരഹിതം ത്വഹമേവ തത്ത്വം ജ്ഞാനാമൃതം സമരസം ഗഗനോപമോഽഹമ്

രാഗം മുതലായ ദോഷങ്ങൾ ഇല്ലാത്ത യാഥാർത്ഥ്യം ഞാൻ മാത്രമാണ്. ദൈവം മുതലായ ദോഷങ്ങൾ ഇല്ലാത്ത യാഥാർത്ഥ്യം ഞാൻ മാത്രമാണ്. സംസാരദു:ഖം ഇല്ലാത്ത യാഥാർത്ഥ്യം ഞാൻ മാത്രമാണ്. ഞാൻ ജ്ഞാനാമൃതം, ഒരേ രുചിയുള്ളത്, ആകാശംപോലെ വിശാലവുമാണ്.

സ്ഥാനത്രയം യദി ച നേതി കഥം തുരീയം കാലത്രയം യദി ച നേതി കഥം ദിശശ്ച। ശാന്തം പദം ഹി പരമം പരമാര്ഥതത്ത്വം ജ്ഞാനാമൃതം സമരസം ഗഗനോപമോഽഹമ്

മൂന്ന് നിലകൾ ഇല്ലെങ്കിൽ, നാലാമത്തേത് എങ്ങനെ ഉണ്ടാകും? മൂന്ന് കാലങ്ങൾ ഇല്ലെങ്കിൽ, ദിശകൾ എങ്ങനെ ഉണ്ടാകും? സമാധാനമുള്ള പരമാവസ്ഥയാണ് പരമാർത്ഥതത്ത്വം. ഞാൻ ജ്ഞാനാമൃതം, ഒരേ രുചിയുള്ളത്, ആകാശംപോലെ വിശാലവുമാണ്.

ദീര്ഘോ ലഘുഃ പുനരിതീഹ നമേ വിഭാഗോ വിസ്താരസംകടമിതീഹ ന മേ വിഭാഗഃ। കോണം ഹി വര്തുലമിതീഹ ന മേ വിഭാഗോ ജ്ഞാനാമൃതം സമരസം ഗഗനോപമോഽഹമ്

ദൈർഘ്യമോ ചെറുതോ എന്നിൽ വ്യത്യാസമില്ല. വിശാലമോ കുഴുങ്ങിയോ എന്നിൽ വ്യത്യാസമില്ല. കോണോ വൃത്തം എന്നതിലും എന്നിൽ വ്യത്യാസമില്ല. ഞാൻ ജ്ഞാനാമൃതം, ഒരേ രുചിയുള്ളത്, ആകാശംപോലെ വിശാലവുമാണ്.

മാതാപിതാദി തനയാദി ന മേ കദാചിത് ജാതം മൃതം ന ച മനോ ന ച മേ കദാചിത്। നിര്വ്യാകുലം സ്ഥിരമിദം പരമാര്ഥതത്ത്വം ജ്ഞാനാമൃതം സമരസം ഗഗനോപമോഽഹമ്

അമ്മയോ അച്ഛനോ, മകനോ മറ്റാരുമോ എന്നിൽ ഒരിക്കലുമില്ല. ജനിച്ചതോ മരിച്ചതോ, മനസ്സോ മറ്റൊന്നുമോ എന്നിൽ ഒരിക്കലുമില്ല. ഈ പരമാർത്ഥതത്ത്വം അശാന്തവും സ്ഥിരവുമാണ്. ഞാൻ ജ്ഞാനാമൃതം, ഒരേ രുചിയുള്ളത്, ആകാശംപോലെ വിശാലവുമാണ്.

ശുദ്ധം വിശുദ്ധമവിചാരമനന്തരൂപം നിര്ലേപലേപമവിചാരമനന്തരൂപമ്। നിഷ്ഖണ്ഡഖണ്ഡമവിചാരമനന്തരൂപം ജ്ഞാനാമൃതം സമരസം ഗഗനോപമോഽഹമ്

ശുദ്ധവും പരമശുദ്ധവും, ചിന്തയ്ക്ക് അതീതവും, അനന്തരൂപവുമാണ് ഞാൻ. മായ്ച്ചുകളയാനാവാത്ത ശുദ്ധിയും, ചിന്തയ്ക്ക് അതീതവും, അനന്തരൂപവുമാണ് ഞാൻ. വിഭജിക്കാനാവാത്ത ശുദ്ധിയും, ചിന്തയ്ക്ക് അതീതവും, അനന്തരൂപവുമാണ് ഞാൻ. ഞാൻ ജ്ഞാനാമൃതം, ഒരേ രുചിയുള്ളത്, ആകാശംപോലെ വിശാലവുമാണ്.

ബ്രഹ്മാദയഃ സുരഗണാഃ കഥമത്ര സന്തി സ്വര്ഗാദയോ വസതയഃ കഥമത്ര സന്തി। യദ്യേകരൂപമമലം പരമാര്ഥതത്ത്വം ജ്ഞാനാമൃതം സമരസം ഗഗനോപമോഽഹമ്

ബ്രഹ്മാവും മറ്റു ദേവതകളും ഇവിടെ എങ്ങനെ ഉണ്ടാകും? സ്വർഗ്ഗാദികളും മറ്റ് വാസസ്ഥലങ്ങളും ഇവിടെ എങ്ങനെ ഉണ്ടാകും? പരമാർത്ഥതത്ത്വം ഒരൊറ്റതും, കളങ്കരഹിതവുമാണെങ്കിൽ, ഞാൻ ജ്ഞാനാമൃതം, ഒരേ രുചിയുള്ളത്, ആകാശംപോലെ വിശാലവുമാണ്.

നിര്നേതി നേതി വിമലോ ഹി കഥം വദാമി നിഃശേഷശേഷവിമലോ ഹി കഥം വദാമി। നിര്ലിങ്ഗലിങ്ഗവിമലോ ഹി കഥം വദാമി ജ്ഞാനാമൃതം സമരസം ഗഗനോപമോഽഹമ്

നേതി നേതി എന്നതിൽ അപ്പുറം ശുദ്ധിയെ ഞാൻ എങ്ങനെ വിവരിക്കും? ശേഷിയില്ലാത്ത ശുദ്ധിയെ ഞാൻ എങ്ങനെ വിവരിക്കും? ലക്ഷണമില്ലാത്ത ശുദ്ധിയെ ഞാൻ എങ്ങനെ വിവരിക്കും? ഞാൻ ജ്ഞാനാമൃതം, ഒരേ രുചിയുള്ളത്, ആകാശംപോലെ വിശാലവുമാണ്.

നിഷ്കര്മകര്മപരമം സതതം കരോമി നിഃസങ്ഗസങ്ഗരഹിതം പരമം വിനോദമ്। നിര്ദേഹദേഹരഹിതം സതതം വിനോദം ജ്ഞാനാമൃതം സമരസം ഗഗനോപമോഽഹമ്

നിഷ്കർമ്മവും കർമ്മവും അതിജയിച്ച പരമകൃത്യം ഞാൻ എല്ലായ്പ്പോഴും ചെയ്യുന്നു. ബന്ധവും ബന്ധരഹിതത്വവും ഇല്ലാത്ത പരമാനന്ദം ഞാൻ ആസ്വദിക്കുന്നു. ശരീരമുള്ളതും ശരീരരഹിതത്വവും ഇല്ലാതെ ഞാൻ എല്ലായ്പ്പോഴും ആനന്ദിക്കുന്നു. ഞാൻ ജ്ഞാനാമൃതം, ഒരേ രുചിയുള്ളത്, ആകാശംപോലെ വിശാലവുമാണ്.

മായാപ്രപഞ്ചരചനാ ന ച മേ വികാരഃ। കൌടില്യദമ്ഭരചനാ ന ച മേ വികാരഃ। സത്യാനൃതേതി രചനാ ന ച മേ വികാരോ ജ്ഞാനാമൃതം സമരസം ഗഗനോപമോഽഹമ്

മായയുടെ ഈ ലോകസൃഷ്ടി എന്നിൽ ഒരു മാറ്റവും സൃഷ്ടിക്കുന്നില്ല; വഞ്ചനയുടെയും കപടതയുടെയും സൃഷ്ടിയും എന്നിൽ മാറ്റമുണ്ടാക്കുന്നില്ല; സത്യം അഥവാ അസത്യം എന്നുള്ള വ്യത്യാസവും എന്നിൽ മാറ്റമുണ്ടാക്കുന്നില്ല. ഞാൻ ജ്ഞാനത്തിന്റെ അമൃതം, ഒരേ രുചിയുള്ളത്, ആകാശംപോലെ വിശാലവും സമമായതുമാണ്.

സന്ധ്യാദികാലരഹിതം ന ച മേ വിയോഗോ- ഹ്യന്തഃ പ്രബോധരഹിതം ബധിരോ ന മൂകഃ। ഏവം വികല്പരഹിതം ന ച ഭാവശുദ്ധം ജ്ഞാനാമൃതം സമരസം ഗഗനോപമോഽഹമ്

പ്രഭാതം, സന്ധ്യ തുടങ്ങിയ കാലഭേദങ്ങൾ എന്നിൽ ഇല്ല; എന്നിൽ വേർപാടുമില്ല. ഉള്ളിലെ ഉണർവ് ഇല്ലാത്തതുമല്ല ഞാൻ; ബദ്ധിരനോ മൂകനോ അല്ല. ഇങ്ങനെ എല്ലാ ഭേദഭാവങ്ങളും വിട്ട്, ശുദ്ധിയെന്നോ അശുദ്ധിയെന്നോ പറയാൻ കഴിയാത്തത് ഞാൻ. ഞാൻ ജ്ഞാനത്തിന്റെ അമൃതം, ഒരേ രുചിയുള്ളത്, ആകാശംപോലെ സമമായതുമാണ്.

നിര്നാഥനാഥരഹിതം ഹി നിരാകുലം വൈ നിശ്ചിത്തചിത്തവിഗതം ഹി നിരാകുലം വൈ। സംവിദ്ധി സര്വവിഗതം ഹി നിരാകുഅലം വൈ ജ്ഞാനാമൃതം സമരസം ഗഗനോപമോഽഹമ്

എനിക്ക് ഗുരുവോ ശിഷ്യനോ ഇല്ല; ഞാൻ ഒരിക്കലും കലങ്കമില്ലാത്തവൻ. മനസ്സോ മനസ്സില്ലായ്മയോ എന്നിൽ ഇല്ല; ഞാൻ ഒരിക്കലും കലങ്കമില്ല. ബോധം, എല്ലാ വ്യത്യാസങ്ങളും വിട്ട്, ഞാൻ ഒരിക്കലും കലങ്കമില്ല. ഞാൻ ജ്ഞാനത്തിന്റെ അമൃതം, ഒരേ രുചിയുള്ളത്, ആകാശംപോലെ സമമായതുമാണ്.

കാന്താരമന്ദിരമിദം ഹി കഥം വദാമി സംസിദ്ധസംശയമിദം ഹി കഥം വദാമി। ഏവം നിരന്തരസമം ഹി നിരാകുലം വൈ ജ്ഞാനാമൃതം സമരസം ഗഗനോപമോഽഹമ്

ഈ കാട്ടുപോലെയുള്ള വാസസ്ഥലം ഞാൻ എങ്ങനെ വിവരിക്കും? സംശയങ്ങൾ എല്ലാം തീർന്ന ഈ അവസ്ഥയെ ഞാൻ എങ്ങനെ പറയാം? ഇങ്ങനെ എല്ലായ്പ്പോഴും ഒരേപോലെയും, കലങ്കമില്ലാതെയും ഞാൻ ജ്ഞാനത്തിന്റെ അമൃതം, ഒരേ രുചിയുള്ളത്, ആകാശംപോലെ സമമായതുമാണ്.

നിര്ജീവജീവരഹിതം സതതം വിഭാതി നിര്ബീജബീജരഹിതം സതതം വിഭാതി। നിര്വാണബന്ധരഹിതം സതതം വിഭാതി ജ്ഞാനാമൃതം സമരസം ഗഗനോപമോഽഹമ്

ജീവനും അജീവും ഇല്ലാതെ എല്ലായ്പ്പോഴും പ്രകാശിക്കുന്നു; വിത്തും വിത്തില്ലായ്മയും ഇല്ലാതെ എല്ലായ്പ്പോഴും പ്രകാശിക്കുന്നു; മോക്ഷവും ബന്ധവും ഇല്ലാതെ എല്ലായ്പ്പോഴും പ്രകാശിക്കുന്നു. ഞാൻ ജ്ഞാനത്തിന്റെ അമൃതം, ഒരേ രുചിയുള്ളത്, ആകാശംപോലെ സമമായതുമാണ്.

സമ്ഭൂതിവര്ജിതമിദം സതതം വിഭാതി സംസാരവര്ജിതമിദം സതതം വിഭാതി। സംഹാരവര്ജിതമിഅദം സതതം വിഭാതി ജ്ഞാനാമൃതം സമരസം ഗഗനോപമോഽഹമ്

ഉത്ഭവം ഇല്ലാതെ എല്ലായ്പ്പോഴും പ്രകാശിക്കുന്നു; സാംസാരികത ഇല്ലാതെ എല്ലായ്പ്പോഴും പ്രകാശിക്കുന്നു; ലയവും ഇല്ലാതെ എല്ലായ്പ്പോഴും പ്രകാശിക്കുന്നു. ഞാൻ ജ്ഞാനത്തിന്റെ അമൃതം, ഒരേ രുചിയുള്ളത്, ആകാശംപോലെ സമമായതുമാണ്.

ഉല്ലേഖമാത്രമപി തേ ന ച നാമരൂപം നിര്ഭിന്നഭിന്നമപി തേ ന ഹി വസ്തു കിഞ്ചിത്। നിര്ലജ്ജമാനസ കരോഷി കഥം വിഷാദം ജ്ഞാനാമൃതം സമരസം ഗഗനോപമോഽഹമ്

നിനക്കു പേരോ രൂപമോ എന്നെ കുറിച്ച് ഒരു ചിന്ത പോലും ഇല്ല; വിഭജിച്ചതോ അഖണ്ഡമായതോ ഒന്നുമില്ല. ലജ്ജിക്കാത്ത മനസേ, നീ എങ്ങനെ വിഷാദം അനുഭവിക്കുന്നു? ഞാൻ ജ്ഞാനത്തിന്റെ അമൃതം, ഒരേ രുചിയുള്ളത്, ആകാശംപോലെ സമമായതുമാണ്.

കിം നാമ രോദിഷി സഖേ ന ജരാ ന മൃത്യുഃ കിം നാമ രോദിഷി സഖേ ന ച ജന്മ ദുഃഖമ്। കിം നാമ രോദിഷി സഖേ ന ച തേ വികാരോ ജ്ഞാനാമൃതം സമരസം ഗഗനോപമോഽഹമ്

സുഹൃത്തെ, നീ എന്തിനാണ് കരയുന്നത്? നിനക്കു വൃദ്ധിയില്ല, മരണവുമില്ല; എന്തിനാണ് കരയുന്നത്? നിനക്കു ജനനദുഃഖമില്ല; എന്തിനാണ് കരയുന്നത്? നിനക്കു മാറ്റങ്ങളൊന്നുമില്ല. ഞാൻ ജ്ഞാനത്തിന്റെ അമൃതം, ഒരേ രുചിയുള്ളത്, ആകാശംപോലെ സമമായതുമാണ്.

കിം നാമ രോദിഷി സഖേ ന ച തേ സ്വരൂപം കിം നാമ രോദിഷി സഖേ ന ച തേ വിരൂപമ്। കിം നാമ രോദിഷി സഖേ ന ച തേ വയാംസി ജ്ഞാനാമൃതം സമരസം ഗഗനോപമോഽഹമ്

സുഹൃത്തെ, നീ എന്തിനാണ് കരയുന്നത്? നിനക്കു യഥാർത്ഥ രൂപമില്ല; എന്തിനാണ് കരയുന്നത്? നിനക്കു വികലതയുമില്ല; എന്തിനാണ് കരയുന്നത്? നിനക്കു വയസ്സുകളുമില്ല. ഞാൻ ജ്ഞാനത്തിന്റെ അമൃതം, ഒരേ രുചിയുള്ളത്, ആകാശംപോലെ സമമായതുമാണ്.

കിം നാമ രോദിഷി സഖേ ന ച തേ വയാംസി കിം നാമ രോദിഷി സഖേ ന ച തേ മനാംസി। കിം നാമ രോദിഷി സഖേ ന തവേന്ദ്രിയാണി ജ്ഞാനാമൃതം സമരസം ഗഗനോപമോഽഹമ്

സുഹൃത്തെ, നീ എന്തിനാണ് കരയുന്നത്? നിനക്കു വയസ്സുകളില്ല; എന്തിനാണ് കരയുന്നത്? നിനക്കു മനസ്സുകളില്ല; എന്തിനാണ് കരയുന്നത്? നിന്റെ ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ പോലും നിനക്കില്ല. ഞാൻ ജ്ഞാനത്തിന്റെ അമൃതം, ഒരേ രുചിയുള്ളത്, ആകാശംപോലെ സമമായതുമാണ്.

കിം നാമ രോദിഷി സഖേ ന ച തേഽസ്തി കാമഃ കിം നാമ രോദിഷി സഖേ ന ച തേ പ്രലോഭഃ। കിം നാമ രോദിഷി സഖേ ന ച തേ വിമോഹോ ജ്ഞാനാമൃതം സമരസം ഗഗനോപമോഽഹമ്

സുഹൃത്തെ, നീ എന്തിനാണ് കരയുന്നത്? നിനക്കു ആഗ്രഹമില്ല; എന്തിനാണ് കരയുന്നത്? നിനക്കു ലോഭമില്ല; എന്തിനാണ് കരയുന്നത്? നിനക്കു മായയുമില്ല. ഞാൻ ജ്ഞാനത്തിന്റെ അമൃതം, ഒരേ രുചിയുള്ളത്, ആകാശംപോലെ സമമായതുമാണ്.

ഐശ്വര്യമിച്ഛസി കഥം ന ച തേ ധനാനി ഐശ്വര്യമിച്ഛസി കഥം ന ച തേ ഹി പത്നീ। ഐശ്വര്യമിച്ഛസി കഥം ന ച തേ മമേതി ജ്ഞാനാമൃതം സമരസം ഗഗനോപമോഽഹമ്

നിനക്കു സമ്പത്തൊന്നുമില്ല എങ്കിൽ നീ എങ്ങനെ ഐശ്വര്യം ആഗ്രഹിക്കുന്നു? നിനക്കു ഭാര്യയില്ല എങ്കിൽ നീ എങ്ങനെ അധികാരം ആഗ്രഹിക്കുന്നു? 'എന്റെത്' എന്ന ഭാവം പോലും ഇല്ല എങ്കിൽ നീ എങ്ങനെ അധികാരം ആഗ്രഹിക്കുന്നു? ഞാൻ ജ്ഞാനത്തിന്റെ അമൃതം, ഒരേ രുചിയുള്ളത്, ആകാശംപോലെ സമമായതുമാണ്.

ലിങ്ഗപ്രപഞ്ചജനുഷീ ന ച തേ ന മേ ച നിര്ലജ്ജമാനസമിദം ച വിഭാതി ഭിന്നമ്। നിര്ഭേദഭേദരഹിതം ന ച തേ ന മേ ച ജ്ഞാനാമൃതം സമരസം ഗഗനോപമോഽഹമ്

ലിംഗങ്ങളുടെയും ലോകത്തിന്റെ ജനനവും നിനക്കില്ല, എനിക്കുമില്ല; ഈ ലജ്ജയില്ലാത്ത മനസ്സ് വിഭജിച്ചവണ്ണം പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. വിഭജിച്ചതോ അഖണ്ഡമായതോ നിനക്കുമില്ല, എനിക്കുമില്ല. ഞാൻ ജ്ഞാനത്തിന്റെ അമൃതം, ഒരേ രുചിയുള്ളത്, ആകാശംപോലെ സമമായതുമാണ്.

നോ വാണുമാത്രമപി തേ ഹി വിരാഗരൂപം നോ വാണുമാത്രമപി തേ ഹി സരാഗരൂപമ്। നോ വാണുമാത്രമപി തേ ഹി സകാമരൂപം ജ്ഞാനാമൃതം സമരസം ഗഗനോപമോഽഹമ്

നിനക്കു വിരാഗത്തിന്റെ ഒരു സൂക്ഷ്മതയും ഇല്ല; നിനക്കു രാഗത്തിന്റെ ഒരു സൂക്ഷ്മതയും ഇല്ല; നിനക്കു കാമത്തിന്റെ ഒരു സൂക്ഷ്മതയും ഇല്ല. ഞാൻ ജ്ഞാനത്തിന്റെ അമൃതം, ഒരേ രുചിയുള്ളത്, ആകാശംപോലെ സമമായതുമാണ്.

ധ്യാതാ ന തേ ഹി ഹൃദയേ ന ച തേ സമാധി- ര്ധ്യാനം ന തേ ഹി ഹൃദയേ ന ബഹിഃ പ്രദേശഃ। ധ്യേയം ന ചേതി ഹൃദയേ ന ഹി വസ്തു കാലോ ജ്ഞാനാമൃതം സമരസം ഗഗനോപമോഽഹമ്

നിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ധ്യാനിക്കുന്നവനില്ല, സമാധിയും ഇല്ല; നിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ധ്യാനവും ഇല്ല, പുറത്തു സ്ഥലം പോലും ഇല്ല; നിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ധ്യേയവും ഇല്ല, വസ്തുവോ കാലമോ ഇല്ല. ഞാൻ ജ്ഞാനത്തിന്റെ അമൃതം, ഒരേ രുചിയുള്ളത്, ആകാശംപോലെ സമമായതുമാണ്.

യത്സാരഭൂതമഖിലം കഥിതം മയാ തേ ന ത്വം ന മേ ന മഹതോ ന ഗുരുര്ന ന ശിഷ്യഃ। സ്വച്ഛന്ദരൂപസഹജം പരമാര്ഥതത്ത്വം ജ്ഞാനാമൃതം സമരസം ഗഗനോപമോഽഹമ്

എല്ലാ പ്രധാനമായതും ഞാൻ നിനക്കു പറഞ്ഞു. നീ ഇല്ല, ഞാനും ഇല്ല, മഹത്വവുമില്ല, ഗുരുവുമില്ല, ശിഷ്യനുമില്ല. സ്വതന്ത്രമായ സ്വഭാവത്തിൽ സ്വയം ഉദിച്ചിരിക്കുന്ന പരമാർത്ഥതത്ത്വം തന്നെയാണ്. ഞാൻ ജ്ഞാനത്തിന്റെ അമൃതം, ഒരേ രുചിയുള്ളത്, ആകാശംപോലെ സമമായതുമാണ്.