അവധൂതഗീതാ

നാസാനിരോധോ ന ച ദൃഷ്ടിരാസനം ബോധോഽപ്യബോധോഽപി ന യത്ര ഭാസതേ। നാഡീപ്രചാരോഽപി ന യത്ര കിഞ്ചി- ത്തമീശമാത്മാനമുപൈതി ശാശ്വതമ്

ശ്വാസനിയന്ത്രണം ഇല്ല, ദൃഷ്ടി ഇല്ല, ആസനം ഇല്ല, ജ്ഞാനം ഇല്ല, അജ്ഞാനം ഇല്ല, നാഡികളുടെ പ്രവാഹം പോലും ഇല്ലാത്തിടത്ത്, അവിടെയാണ് ശാശ്വതമായ ആത്മാവായ ഈശ്വരനെത്താൻ കഴിയുന്നത്.

നാനാത്വമേകത്വമുഭത്വമന്യതാ അണുത്വദീര്ഘത്വമഹത്ത്വശൂന്യതാ। മാനത്വമേയത്വസമത്വവര്ജിതം തമീശമാത്മാനമുപൈതി ശാശ്വതമ്

നാനാത്വം ഇല്ല, ഏകത്വം ഇല്ല, ഇരട്ടത്വം ഇല്ല, വേറിട്ടത്വം ഇല്ല, ചെറുതായിരിക്കുക, നീളമുള്ളത്, വലുതായിരിക്കുക, ശൂന്യത്വം, അളവ്, അളവുകൂടിയ വസ്തു, സമത്വം എന്നിവ ഒന്നും ഇല്ലാത്തിടത്ത്, അവിടെയാണ് ശാശ്വതമായ ആത്മാവായ ഈശ്വരനെത്താൻ കഴിയുന്നത്.

സുസംയമീ വാ യദി വാ ന സംയമീ സുസംഗ്രഹീ വാ യദി വാ ന സംഗ്രഹീ। നിഷ്കര്മകോ വാ യദി വാ സകര്മക- സ്തമീശമാത്മാനമുപൈതി ശാശ്വതമ്

നന്നായി നിയന്ത്രിതനായാലും അല്ലാതിരുന്നാലും, നന്നായി ഏകാഗ്രനായാലും അല്ലാതിരുന്നാലും, നിർക്രിയനായാലും പ്രവർത്തിയുള്ളവനായാലും, അവിടെയാണ് ശാശ്വതമായ ആത്മാവായ ഈശ്വരനെത്താൻ കഴിയുന്നത്.

മനോ ന ബുദ്ധിര്ന ശരീരമിന്ദ്രിയം തന്മാത്രഭൂതാനി ന ഭൂതപഞ്ചകമ്। അഹംകൃതിശ്ചാപി വിയത്സ്വരൂപകം തമീശമാത്മാനമുപൈതി ശാശ്വതമ്

മനസ്സ് ഇല്ല, ബുദ്ധി ഇല്ല, ശരീരം ഇല്ല, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ ഇല്ല, സൂക്ഷ്മഭൂതങ്ങൾ ഇല്ല, അഞ്ചു ഭൂതങ്ങൾ ഇല്ല, അഹങ്കാരവും ആകാശസ്വഭാവവും പോലും ഇല്ലാത്തിടത്ത്, അവിടെയാണ് ശാശ്വതമായ ആത്മാവായ ഈശ്വരനെത്താൻ കഴിയുന്നത്.

വിധൌ നിരോധേ പരമാത്മതാം ഗതേ ന യോഗിനശ്ചേതസി ഭേദവര്ജിതേ। ശൌചം ന വാശൌചമലിങ്ഗഭാവനാ സര്വം വിധേയം യദി വാ നിഷിധ്യതേ

സൃഷ്ടിയിലും ലയത്തിലും പരമാത്മാവിനെ കണ്ടെത്തി യോഗിയുടെ മനസ്സ് ഭേദം ഇല്ലാത്തതായാൽ, ശുദ്ധിയും അശുദ്ധിയും ചിഹ്നങ്ങളുടെ ധാരണയും എല്ലാം നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടാലും നിരസിക്കപ്പെട്ടാലും അതിൽ വ്യത്യാസമില്ല.

മനോ വചോ യത്ര ന ശക്തമീരിതും നൂനം കഥം തത്ര ഗുരൂപദേശതാ। ഇമാം കഥാമുക്തവതോ ഗുരോസ്ത- ദ്യുക്തസ്യ തത്ത്വം ഹി സമം പ്രകാശതേ

മനസ്സും വാക്കും അതിനെ വിശദീകരിക്കാൻ കഴിയാത്തിടത്ത്, ഗുരുവിന്റെ ഉപദേശം എങ്ങനെ ഉണ്ടാകാം? എന്നാലും ഗുരു ഈ ഉപദേശം പറഞ്ഞപ്പോൾ അതിന്റെ സത്യം എല്ലായിടത്തും തുല്യമായി തെളിയുന്നു.

ഇതി ദ്വിതീയോഽധ്യായഃ

ഇതോടെ രണ്ടാം അധ്യായം അവസാനിക്കുന്നു.

ഗുണവിഗുണവിഭാഗോ വര്തതേ നൈവ കിഞ്ചിത് രതിവിരതിവിഹീനം നിര്മലം നിഷ്പ്രപഞ്ചമ്। ഗുണവിഗുണവിഹീനം വ്യാപകം വിശ്വരൂപം കഥമഹമിഹ വന്ദേ വ്യോമരൂപം ശിവം വൈ

ഗുണവും ദോഷവും എന്നിങ്ങനെയുള്ള വിഭജനം ഇല്ല, ഒന്നും ഇല്ല, ആകർഷണവും വിരക്തിയും ഇല്ല, നിർമലവും നിർവികാരവുമാണ്, ഗുണദോഷങ്ങൾ ഇല്ലാത്തതും എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നതും വിശ്വരൂപവുമാണ്. ആകാശസ്വരൂപനായ ശിവനെ ഞാൻ ഇവിടെ എങ്ങനെ വന്ദിക്കാം?

ശ്വേതാദിവര്ണരഹിതോ നിയതം ശിവശ്ച കാര്യം ഹി കാരണമിദം ഹി പരം ശിവശ്ച। ഏവം വികല്പരഹിതോഽഹമലം ശിവശ്ച സ്വാത്മാനമാത്മനി സുമിത്ര കഥം നമാമി

വെള്ളയും മറ്റ് വർണങ്ങളും ഇല്ലാത്തതും എപ്പോഴും ശിവനുമായതും, ഈ കാര്യം കാരണവും ഫലവും പരമശിവനാണ്. ഇങ്ങനെ ഭേദം ഇല്ലാത്തതും നിർമ്മലമായതും ശിവനായ ഞാനെന്റെ തന്നെ ആത്മാവിനെ എങ്ങനെ വന്ദിക്കാം, സുമിത്രേ?

നിര്മൂലമൂലരഹിതോ ഹി സദോദിതോഽഹം നിര്ധൂമധൂമരഹിതോ ഹി സദോദിതോഽഹമ്। നിര്ദീപദീപരഹിതോ ഹി സദോദിതോഽഹം ജ്ഞാനാമൃതം സമരസം ഗഗനോപമോഽഹമ്

മൂലമില്ലാത്തതും മൂലരഹിതവുമല്ലാത്തതും എപ്പോഴും ഉദിച്ചിരിക്കുന്നതും, പുകയില്ലാത്തതും പുകരഹിതവുമല്ലാത്തതും എപ്പോഴും ഉദിച്ചിരിക്കുന്നതും, ദീപമില്ലാത്തതും ദീപരഹിതവുമല്ലാത്തതും എപ്പോഴും ഉദിച്ചിരിക്കുന്നതുമാണ് ഞാൻ. ജ്ഞാനാമൃതം, സമരസത്വം, ആകാശംപോലെയാണ് ഞാൻ.

നിഷ്കാമകാമമിഹ നാമ കഥം വദാമി നിഃസങ്ഗസങ്ഗമിഹ നാമ കഥം വദാമി। നിഃസാരസാരരഹിതം ച കഥം വദാമി ജ്ഞാനാമൃതം സമരസം ഗഗനോപമോഽഹമ്

ഇവിടെ ആസക്തിയില്ലാത്ത ആസക്തിയെ ഞാൻ എങ്ങനെ പറയാം? ബന്ധമില്ലാത്ത ബന്ധത്തെ ഞാൻ എങ്ങനെ പറയാം? സാരമില്ലാത്ത സാരത്തെ ഞാൻ എങ്ങനെ പറയാം? ഞാൻ ജ്ഞാനാമൃതം, സമരസത്വം, ആകാശംപോലെയാണ്.

അദ്വൈതരൂപമഖിലം ഹി കഥം വദാമി ദ്വൈതസ്വരൂപമഖിലം ഹി കഥം വദാമി। നിത്യം ത്വനിത്യമഖിലം ഹി കഥം വദാമി ജ്ഞാനാമൃതം സമരസം ഗഗനോപമോഽഹമ്

അദ്വൈതസ്വരൂപമായ എല്ലാം എങ്ങനെ പറയാം? ദ്വൈതസ്വരൂപമായ എല്ലാം എങ്ങനെ പറയാം? നിത്യവും അനിത്യവും ആയ എല്ലാം എങ്ങനെ പറയാം? ഞാൻ ജ്ഞാനാമൃതം, സമരസത്വം, ആകാശംപോലെയാണ്.

സ്ഥൂലം ഹി നോ നഹി കൃശം ന ഗതാഗതം ഹി ആദ്യന്തമധ്യരഹിതം ന പരാപരം ഹി। സത്യം വദാമി ഖലു വൈ പരമാര്ഥതത്ത്വം ജ്ഞാനാമൃതം സമരസം ഗഗനോപമോഽഹമ്

സ്ഥൂലമല്ല, സൂക്ഷ്മമല്ല, വരവ് പോക്കുമില്ല, ആദി, അന്ത്യം, മദ്ധ്യം ഒന്നും ഇല്ല, ഉന്നതത്വം അല്ലാതത്വം ഒന്നുമില്ല. സത്യമായ പരമാർത്ഥതത്ത്വം ഞാൻ പറയുന്നു: ഞാൻ ജ്ഞാനാമൃതം, സമരസത്വം, ആകാശംപോലെയാണ്.

സംവിദ്ധി സര്വകരണാനി നഭോനിഭാനി സംവിദ്ധി സര്വവിഷയാംശ്ച നഭോനിഭാംശ്ച। സംവിദ്ധി ചൈകമമലം ന ഹി ബന്ധമുക്തം ജ്ഞാനാമൃതം സമരസം ഗഗനോപമോഽഹമ്

സമ്വിദ് എല്ലാ ഇന്ദ്രിയങ്ങളുമാണ്, ആകാശംപോലെ; സമ്വിദ് എല്ലാ വിഷയങ്ങളുമാണ്, ആകാശംപോലെ; സമ്വിദ് ഏകവും നിർമ്മലവുമാണ്, ബന്ധനമോ മോക്ഷമോ ഇല്ല. ഞാൻ ജ്ഞാനാമൃതം, സമരസത്വം, ആകാശംപോലെയാണ്.

ദുര്ബോധബോധഗഹനോ ന ഭവാമി താത ദുര്ലക്ഷ്യലക്ഷ്യഗഹനോ ന ഭവാമി താത। ആസന്നരൂപഗഹനോ ന ഭവാമി താത ജ്ഞാനാമൃതം സമരസം ഗഗനോപമോഽഹമ്

അറിയാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളതോ എളുപ്പമുള്ളതോ എന്നതിൽ ഞാൻ കനലില്ല, മനസ്സിലാക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടോ എളുപ്പമോ എന്നതിൽ ഞാൻ കനലില്ല, അടുത്തതായ രൂപത്തിൽ ഞാൻ കനലില്ല, പ്രിയനായവനേ. ഞാൻ ജ്ഞാനാമൃതം, സമരസത്വം, ആകാശംപോലെയാണ്.

നിഷ്കര്മദഹനോ ജ്വലനോ ഭവാമി നിര്ദുഃഖദുഃഖദഹനോ ജ്വലനോ ഭവാമി। നിര്ദേഹദേഹദഹനോ ജ്വലനോ ഭവാമി ജ്ഞാനാമൃതം സമരസം ഗഗനോപമോഽഹമ്

നിഷ്കർമ്മത്വത്തെയും ദുഃഖവും ദുഃഖരഹിതത്വവും ദഹിക്കുന്ന അഗ്നിയാണ് ഞാൻ. ശരീരമുള്ളതും ശരീരരഹിതത്വവും ദഹിപ്പിക്കുന്ന അഗ്നിയാണ് ഞാൻ. ഞാൻ ജ്ഞാനാമൃതം, ഒരേ രുചിയുള്ളത്, ആകാശംപോലെ വിശാലവും അതിരില്ലാത്തതുമാണ്.

നിഷ്പാപപാപദഹനോ ഹി ഹുതാശനോഽഹം നിര്ധര്മധര്മദഹനോ ഹി ഹുതാശനോഽഹമ്। നിര്ബന്ധബന്ധദഹനോ ഹി ഹുതാശനോഽഹം ജ്ഞാനാമൃതം സമരസം ഗഗനോപമോഽഹമ്

പാപരഹിതത്വവും പാപവും ദഹിക്കുന്ന യജ്ഞാഗ്നിയാണ് ഞാൻ. ധർമ്മവും അധർമ്മവും ദഹിക്കുന്ന യജ്ഞാഗ്നിയാണ് ഞാൻ. ബന്ധവും ബന്ധരഹിതത്വവും ദഹിക്കുന്ന യജ്ഞാഗ്നിയാണ് ഞാൻ. ഞാൻ ജ്ഞാനാമൃതം, ഒരേ രുചിയുള്ളത്, ആകാശംപോലെ വിശാലവുമാണ്.

നിര്ഭാവഭാവരഹിതോ ന ഭവാമി വത്സ നിര്യോഗയോഗരഹിതോ ന ഭവാമി വത്സ। നിശ്ചിത്തചിത്തരഹിതോ ന ഭവാമി വത്സ ജ്ഞാനാമൃതം സമരസം ഗഗനോപമോഽഹമ്

ഉണ്ടാകലും ഇല്ലാതാകലും എന്നിൽ ഇല്ല, കുഞ്ഞേ. യോഗവും യോഗരഹിതത്വവും എന്നിൽ ഇല്ല, കുഞ്ഞേ. മനസ്സും മനസ്സില്ലായ്മയും എന്നിൽ ഇല്ല, കുഞ്ഞേ. ഞാൻ ജ്ഞാനാമൃതം, ഒരേ രുചിയുള്ളത്, ആകാശംപോലെ വിശാലവുമാണ്.

നിര്മോഹമോഹപദവീതി ന മേ വികല്പോ നിഃശോകശോകപദവീതി ന മേ വികല്പഃ। നിര്ലോഭലോഭപദവീതി ന മേ വികല്പോ ജ്ഞാനാമൃതം സമരസം ഗഗനോപമോഽഹമ്

മോഹവും മോഹരഹിതത്വവും എന്നിൽ ഒരു ധാരണയുമില്ല. ദുഃഖവും ദുഃഖരഹിതത്വവും എന്നിൽ ഒരു ധാരണയുമില്ല. ലോഭവും ലോഭരഹിതത്വവും എന്നിൽ ഒരു ധാരണയുമില്ല. ഞാൻ ജ്ഞാനാമൃതം, ഒരേ രുചിയുള്ളത്, ആകാശംപോലെ വിശാലവുമാണ്.

സംസാരസന്തതിലതാ ന ച മേ കദാചിത് സന്തോഷസന്തതിസുഖോ ന ച മേ കദാചിത്। അജ്ഞാനബന്ധനമിദം ന ച മേ കദാചിത് ജ്ഞാനാമൃതം സമരസം ഗഗനോപമോഽഹമ്

സംസാരത്തിന്റെ തുടർച്ച എന്നിൽ ഒരിക്കലുമില്ല. സന്തോഷത്തിന്റെ ആനന്ദം എന്നിൽ ഒരിക്കലുമില്ല. ഈ അജ്ഞാനബന്ധനം എന്നിൽ ഒരിക്കലുമില്ല. ഞാൻ ജ്ഞാനാമൃതം, ഒരേ രുചിയുള്ളത്, ആകാശംപോലെ വിശാലവുമാണ്.

സംസാരസന്തതിരജോ ന ച മേ വികാരഃ സന്താപസന്തതിതമോ ന ച മേ വികാരഃ। സത്ത്വം സ്വധര്മജനകം ന ച മേ വികാരോ ജ്ഞാനാമൃതം സമരസം ഗഗനോപമോഽഹമ്

സംസാരത്തിന്റെ പൊടിയിൽ നിന്ന് എന്നിൽ മാറ്റമൊന്നുമില്ല. ദു:ഖത്തിന്റെ ഇരുണ്ടതയിൽ നിന്ന് എന്നിൽ മാറ്റമൊന്നുമില്ല. സ്വഭാവം സൃഷ്ടിക്കുന്ന ഗുണത്തിൽ നിന്ന് പോലും എന്നിൽ മാറ്റമൊന്നുമില്ല. ഞാൻ ജ്ഞാനാമൃതം, ഒരേ രുചിയുള്ളത്, ആകാശംപോലെ വിശാലവുമാണ്.

സന്താപദുഃഖജനകോ ന വിധിഃ കദാചിത് സന്താപയോഗജനിതം ന മനഃ കദാചിത്। യസ്മാദഹങ്കൃതിരിയം ന ച മേ കദാചിത് ജ്ഞാനാമൃതം സമരസം ഗഗനോപമോഽഹമ്

ദു:ഖം ഉണ്ടാക്കുന്ന നിയമം എന്നിൽ ഒരിക്കലുമില്ല. ദു:ഖം ചേർന്ന് ജനിക്കുന്ന മനസ്സ് എന്നിൽ ഒരിക്കലുമില്ല. ഈ അഹങ്കാരം എന്നിൽ ഒരിക്കലുമില്ല. ഞാൻ ജ്ഞാനാമൃതം, ഒരേ രുചിയുള്ളത്, ആകാശംപോലെ വിശാലവുമാണ്.

നിഷ്കമ്പകമ്പനിധനം ന വികല്പകല്പം സ്വപ്നപ്രബോധനിധനം ന ഹിതാഹിതം ഹി। നിഃസാരസാരനിധനം ന ചരാചരം ഹി ജ്ഞാനാമൃതം സമരസം ഗഗനോപമോഽഹമ്

ചലനവും അചലത്വവും അവസാനിക്കുന്നതും, സങ്കൽപ്പങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നതും എന്നിൽ ഇല്ല. സ്വപ്നവും ജാഗ്രതയും അവസാനിക്കുന്നതും, നല്ലതും ചീത്തയും എന്നിൽ ഇല്ല. സാരമുള്ളതും സാരമില്ലാത്തതും അവസാനിക്കുന്നതും, ചലിക്കുന്നതും അചലത്വവും എന്നിൽ ഇല്ല. ഞാൻ ജ്ഞാനാമൃതം, ഒരേ രുചിയുള്ളത്, ആകാശംപോലെ വിശാലവുമാണ്.

നോ വേദ്യവേദകമിദം ന ച ഹേതുതര്ക്യം വാചാമഗോചരമിദം ന മനോ ന ബുദ്ധിഃ। ഏവം കഥം ഹി ഭവതഃ കഥയാമി തത്ത്വം ജ്ഞാനാമൃതം സമരസം ഗഗനോപമോഽഹമ്

ഇത് അറിയപ്പെടുന്നതല്ല, അറിയുന്നവനുമല്ല, കാരണം കൊണ്ടു വാദിക്കാവുന്നതുമല്ല. വാക്കിനപ്പുറം, മനസ്സോ ബുദ്ധിയോ അല്ല. അങ്ങനെ എങ്ങനെ ഞാൻ സത്യം പറയാൻ കഴിയും? ഞാൻ ജ്ഞാനാമൃതം, ഒരേ രുചിയുള്ളത്, ആകാശംപോലെ വിശാലവുമാണ്.

നിര്ഭിന്നഭിന്നരഹിതം പരമാര്ഥതത്ത്വ- മന്തര്ബഹിര്ന ഹി കഥം പരമാര്ഥതത്ത്വമ്। പ്രാക്സമ്ഭവം ന ച രതം നഹി വസ്തു കിഞ്ചിത് ജ്ഞാനാമൃതം സമരസം ഗഗനോപമോഽഹമ്

ഭേദവും അഭേദവും ഇല്ലാത്തത് ആ പരമാർത്ഥതത്ത്വം. അകത്തോ പുറത്തോ അല്ല — അങ്ങനെ എങ്ങനെ അതിനെ വിവരിക്കാനാകും? സൃഷ്ടിക്ക് മുമ്പുള്ളത്, ആസ്വാദനമില്ലാത്തത്, യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ ഒന്നുമില്ലാത്തത്. ഞാൻ ജ്ഞാനാമൃതം, ഒരേ രുചിയുള്ളത്, ആകാശംപോലെ വിശാലവുമാണ്.

രാഗാദിദോഷരഹിതം ത്വഹമേവ തത്ത്വം ദൈവാദിദോഷരഹിതം ത്വഹമേവ തത്ത്വമ്। സംസാരശോകരഹിതം ത്വഹമേവ തത്ത്വം ജ്ഞാനാമൃതം സമരസം ഗഗനോപമോഽഹമ്

രാഗം മുതലായ ദോഷങ്ങൾ ഇല്ലാത്ത യാഥാർത്ഥ്യം ഞാൻ മാത്രമാണ്. ദൈവം മുതലായ ദോഷങ്ങൾ ഇല്ലാത്ത യാഥാർത്ഥ്യം ഞാൻ മാത്രമാണ്. സംസാരദു:ഖം ഇല്ലാത്ത യാഥാർത്ഥ്യം ഞാൻ മാത്രമാണ്. ഞാൻ ജ്ഞാനാമൃതം, ഒരേ രുചിയുള്ളത്, ആകാശംപോലെ വിശാലവുമാണ്.

സ്ഥാനത്രയം യദി ച നേതി കഥം തുരീയം കാലത്രയം യദി ച നേതി കഥം ദിശശ്ച। ശാന്തം പദം ഹി പരമം പരമാര്ഥതത്ത്വം ജ്ഞാനാമൃതം സമരസം ഗഗനോപമോഽഹമ്

മൂന്ന് നിലകൾ ഇല്ലെങ്കിൽ, നാലാമത്തേത് എങ്ങനെ ഉണ്ടാകും? മൂന്ന് കാലങ്ങൾ ഇല്ലെങ്കിൽ, ദിശകൾ എങ്ങനെ ഉണ്ടാകും? സമാധാനമുള്ള പരമാവസ്ഥയാണ് പരമാർത്ഥതത്ത്വം. ഞാൻ ജ്ഞാനാമൃതം, ഒരേ രുചിയുള്ളത്, ആകാശംപോലെ വിശാലവുമാണ്.

ദീര്ഘോ ലഘുഃ പുനരിതീഹ നമേ വിഭാഗോ വിസ്താരസംകടമിതീഹ ന മേ വിഭാഗഃ। കോണം ഹി വര്തുലമിതീഹ ന മേ വിഭാഗോ ജ്ഞാനാമൃതം സമരസം ഗഗനോപമോഽഹമ്

ദൈർഘ്യമോ ചെറുതോ എന്നിൽ വ്യത്യാസമില്ല. വിശാലമോ കുഴുങ്ങിയോ എന്നിൽ വ്യത്യാസമില്ല. കോണോ വൃത്തം എന്നതിലും എന്നിൽ വ്യത്യാസമില്ല. ഞാൻ ജ്ഞാനാമൃതം, ഒരേ രുചിയുള്ളത്, ആകാശംപോലെ വിശാലവുമാണ്.

മാതാപിതാദി തനയാദി ന മേ കദാചിത് ജാതം മൃതം ന ച മനോ ന ച മേ കദാചിത്। നിര്വ്യാകുലം സ്ഥിരമിദം പരമാര്ഥതത്ത്വം ജ്ഞാനാമൃതം സമരസം ഗഗനോപമോഽഹമ്

അമ്മയോ അച്ഛനോ, മകനോ മറ്റാരുമോ എന്നിൽ ഒരിക്കലുമില്ല. ജനിച്ചതോ മരിച്ചതോ, മനസ്സോ മറ്റൊന്നുമോ എന്നിൽ ഒരിക്കലുമില്ല. ഈ പരമാർത്ഥതത്ത്വം അശാന്തവും സ്ഥിരവുമാണ്. ഞാൻ ജ്ഞാനാമൃതം, ഒരേ രുചിയുള്ളത്, ആകാശംപോലെ വിശാലവുമാണ്.