ಅವಧೂತಗೀತಾ

ಆತ್ಮಾನಂ ಸತತಂ ವಿದ್ಧಿ ಸರ್ವತ್ರೈಕಂ ನಿರನ್ತರಮ್। ಅಹಂ ಧ್ಯಾತಾ ಪರಂ ಧ್ಯೇಯಮಖಣ್ಡಂ ಖಣ್ಡ್ಯತೇ ಕಥಮ್

ಆತ್ಮವನ್ನೆಂದೂ, ಎಲ್ಲೆಡೆ, ಒಂದೇ ಆಗಿ, ನಿರಂತರವಾಗಿ ತಿಳಿ. ನಾನು ಧ್ಯಾನ ಮಾಡುವವನೂ, ಪರಮ ಧ್ಯೇಯವೂ, ಅವಿಭಕ್ತನೂ ಆಗಿದ್ದಾಗ, ಅವನನ್ನು ಹೇಗೆ ವಿಭಜಿಸಬಹುದು?

ನ ಜಾತೋ ನ ಮೃತೋಽಸಿ ತ್ವಂ ನ ತೇ ದೇಹಃ ಕದಾಚನ। ಸರ್ವಂ ಬ್ರಹ್ಮೇತಿ ವಿಖ್ಯಾತಂ ಬ್ರವೀತಿ ಬಹುಧಾ ಶ್ರುತಿಃ

ನೀನು ಹುಟ್ಟಿದವನೂ ಅಲ್ಲ, ಸತ್ತವನೂ ಅಲ್ಲ; ನಿನಗೆ ದೇಹವೂ ಎಂದಿಗೂ ಇಲ್ಲ. ಎಲ್ಲವೂ ಬ್ರಹ್ಮವೇ ಎಂದು ಶ್ರುತಿಗಳು ಅನೇಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿವೆ.

ಸ ಬಾಹ್ಯಾಭ್ಯನ್ತರೋಽಸಿ ತ್ವಂ ಶಿವಃ ಸರ್ವತ್ರ ಸರ್ವದಾ। ಇತಸ್ತತಃ ಕಥಂ ಭ್ರಾನ್ತಃ ಪ್ರಧಾವಸಿ ಪಿಶಾಚವತ್

ನೀನು ಹೊರಗೂ ಒಳಗೂ ಇದ್ದ Shiva, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸದಾ ಇದ್ದೀಯೆ. ಹಾಗಿದ್ದರೂ, ಏಕೆ ಭ್ರಮೆಯಿಂದ, ಪಿಶಾಚಿಯಂತೆ ಅಲೆಯುತ್ತೀಯೆ?

ಸಂಯೋಗಶ್ಚ ವಿಯೋಗಶ್ಚ ವರ್ತತೇ ನ ಚ ತೇ ನ ಮೇ। ನ ತ್ವಂ ನಾಹಂ ಜಗನ್ನೇದಂ ಸರ್ವಮಾತ್ಮೈವ ಕೇವಲಮ್

ಸಂಯೋಗವೂ ವಿಯೋಗವೂ ಸಂಭವಿಸುತ್ತವೆ, ಆದರೆ ಅವು ನಿನಗೂ ನನಗೂ ಸೇರಿಲ್ಲ. ನೀನು ಅಲ್ಲ, ನಾನು ಅಲ್ಲ, ಈ ಜಗತ್ತು ಇಲ್ಲ—ಎಲ್ಲವೂ ಆತ್ಮವೇ.

ಶಬ್ದಾದಿಪಞ್ಚಕಸ್ಯಾಸ್ಯ ನೈವಾಸಿ ತ್ವಂ ನ ತೇ ಪುನಃ। ತ್ವಮೇವ ಪರಮಂ ತತ್ತ್ವಮತಃ ಕಿಂ ಪರಿತಪ್ಯಸೇ

ಶಬ್ದಾದಿ ಐದು ಗುಂಪುಗಳಿಗೂ ನೀನು ಸೇರಿಲ್ಲ, ಅವುಗಳೂ ನಿನಗೆ ಸೇರಿಲ್ಲ. ನೀನೇ ಪರಮ ತತ್ತ್ವ, ಹಾಗಿದ್ದರೂ ಏಕೆ ದುಃಖಪಡುತ್ತೀಯೆ?

ಜನ್ಮ ಮೃತ್ಯುರ್ನ ತೇ ಚಿತ್ತಂ ಬನ್ಧಮೋಕ್ಷೌ ಶುಭಾಶುಭೌ। ಕಥಂ ರೋದಿಷಿ ರೇ ವತ್ಸ ನಾಮರೂಪಂ ನ ತೇ ನ ಮೇ

ಜನನ ಮರಣ ನಿನಗೆ ಇಲ್ಲ, ಮನಸ್ಸೇ, ಬಂಧನ ಮುಕ್ತಿಯೂ, ಶುಭಾಶುಭವೂ ಇಲ್ಲ. ಹಾಗಿದ್ದರೂ ಏಕೆ ಅಳುತ್ತೀಯೆ, ಮಗನೇ? ಹೆಸರು ರೂಪ ನಿನಗೂ ನನಗೂ ಸೇರಿಲ್ಲ.

ಅಹೋ ಚಿತ್ತ ಕಥಂ ಭ್ರಾನ್ತಃ ಪ್ರಧಾವಸಿ ಪಿಶಾಚವತ್। ಅಭಿನ್ನಂ ಪಶ್ಯ ಚಾತ್ಮಾನಂ ರಾಗತ್ಯಾಗಾತ್ಸುಖೀ ಭವ

ಓ ಮನಸ್ಸೇ, ಹೇಗೆ ಭ್ರಮೆಯಿಂದ ಪಿಶಾಚಿಯಂತೆ ಅಲೆಯುತ್ತೀಯೆ? ಅವಿಭಕ್ತ ಆತ್ಮವನ್ನು ನೋಡು, ರಾಗ ದ್ವೇಷವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಸಂತೋಷವಾಗಿರು.

ತ್ವಮೇವ ತತ್ತ್ವಂ ಹಿ ವಿಕಾರವರ್ಜಿತಂ ನಿಷ್ಕಮ್ಪಮೇಕಂ ಹಿ ವಿಮೋಕ್ಷವಿಗ್ರಹಮ್। ನ ತೇ ಚ ರಾಗೋ ಹ್ಯಥವಾ ವಿರಾಗಃ ಕಥಂ ಹಿ ಸನ್ತಪ್ಯಸಿ ಕಾಮಕಾಮತಃ

ನೀನೇ ನಿಜವಾದ ಸತ್ಯ, ಯಾವ ಬದಲಾವಣೆಗೂ ಒಳಗಾಗದ, ಅಚಲ, ಒಂದೇ ರೂಪ, ಮುಕ್ತಿಯ ಸ್ವರೂಪ. ನಿನಗೆ ಆಸಕ್ತಿ ಇಲ್ಲ, ವಿರಕ್ತಿ ಇಲ್ಲ. ಹಾಗಾದರೆ, ನಿನಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಬಯಕೆಗಳಿಂದ ದುಃಖವಾಗುವುದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ?

ವದನ್ತಿ ಶ್ರುತಯಃ ಸರ್ವಾಃ ನಿರ್ಗುಣಂ ಶುದ್ಧಮವ್ಯಯಮ್। ಅಶರೀರಂ ಸಮಂ ತತ್ತ್ವಂ ತನ್ಮಾಂ ವಿದ್ಧಿ ನ ಸಂಶಯಃ

ಎಲ್ಲ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳು ಸತ್ಯವನ್ನು ಗುಣರಹಿತ, ಶುದ್ಧ, ನಾಶವಾಗದ, ದೇಹವಿಲ್ಲದ, ಸಮಾನವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತವೆ. ಆ ಸತ್ಯವೇ ನಾನು ಎಂದು ನೀನು ಯಾವ ಸಂಶಯವೂ ಇಲ್ಲದೆ ತಿಳಿಯು.

ಸಾಕಾರಮನೃತಂ ವಿದ್ಧಿ ನಿರಾಕಾರಂ ನಿರನ್ತರಮ್। ಏತತ್ತತ್ತ್ವೋಪದೇಶೇನ ನ ಪುನರ್ಭವಸಮ್ಭವಃ

ರೂಪವಿರುವುದು ನಿಜವಲ್ಲ ಎಂದು ತಿಳಿ; ರೂಪವಿಲ್ಲದ್ದು ಅನಂತ. ಈ ಸತ್ಯೋಪದೇಶದಿಂದ ಮತ್ತೆ ಜನ್ಮವೆಂಬ ಸಂಕಟವಿಲ್ಲ.

ಏಕಮೇವ ಸಮಂ ತತ್ತ್ವಂ ವದನ್ತಿ ಹಿ ವಿಪಶ್ಚಿತಃ। ರಾಗತ್ಯಾಗಾತ್ಪುನಶ್ಚಿತ್ತಮೇಕಾನೇಕಂ ನ ವಿದ್ಯತೇ

ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಯಾವಾಗಲೂ ಒಂದೇ ಸಮಾನ ಸತ್ಯವಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟರೆ, ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತೆ ಒಂದಾಗುವುದೂ, ಅನೇಕವಾಗುವುದೂ ಇಲ್ಲ.

ಅನಾತ್ಮರೂಪಂ ಚ ಕಥಂ ಸಮಾಧಿ- ರಾತ್ಮಸ್ವರೂಪಂ ಚ ಕಥಂ ಸಮಾಧಿಃ। ಅಸ್ತೀತಿ ನಾಸ್ತೀತಿ ಕಥಂ ಸಮಾಧಿ- ರ್ಮೋಕ್ಷಸ್ವರೂಪಂ ಯದಿ ಸರ್ವಮೇಕಮ್

ಆತ್ಮವಲ್ಲದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಸಮಾಧಿ ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ? ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಸಮಾಧಿ ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ? 'ಇದೆ' ಅಥವಾ 'ಇಲ್ಲ' ಎಂಬ ಭಾವದಲ್ಲಿ ಸಮಾಧಿ ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ, ಏಕೆಂದರೆ ಎಲ್ಲವೂ ಒಂದೇ ಆಗಿರುವಾಗ ಮುಕ್ತಿಯ ಸ್ವರೂಪವೇ?

ವಿಶುದ್ಧೋಽಸಿ ಸಮಂ ತತ್ತ್ವಂ ವಿದೇಹಸ್ತ್ವಮಜೋಽವ್ಯಯಃ। ಜಾನಾಮೀಹ ನ ಜಾನಾಮೀತ್ಯಾತ್ಮಾನಂ ಮನ್ಯಸೇ ಕಥಮ್

ನೀನು ಶುದ್ಧ, ಸಮಾನ ಸತ್ಯ, ದೇಹವಿಲ್ಲದ, ಜನನರಹಿತ, ನಾಶವಾಗದವನು. ಹೀಗಿರುವಾಗ 'ನಾನು ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ' ಅಥವಾ 'ನಾನು ತಿಳಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ' ಎಂದು ನೀನು ಹೇಗೆ ಭಾವಿಸಬಹುದು?

ತತ್ತ್ವಮಸ್ಯಾದಿವಾಕ್ಯೇನ ಸ್ವಾತ್ಮಾ ಹಿ ಪ್ರತಿಪಾದಿತಃ। ನೇತಿ ನೇತಿ ಶ್ರುತಿರ್ಬ್ರೂಯಾದನೃತಂ ಪಾಞ್ಚಭೌತಿಕಮ್

'ನೀನೇ ಅದು' ಎಂಬ ಮಹಾವಾಕ್ಯದಿಂದ ನಿನ್ನ ಸ್ವಂತ ಆತ್ಮವೇ ಸೂಚಿಸಲಾಗಿದೆ. 'ಇದು ಅಲ್ಲ, ಅದು ಅಲ್ಲ' ಎಂದು ಶಾಸ್ತ್ರವು ಅಸತ್ಯವಾದ ಪಂಚಭೌತಿಕವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುತ್ತದೆ.

ಆತ್ಮನ್ಯೇವಾತ್ಮನಾ ಸರ್ವಂ ತ್ವಯಾ ಪೂರ್ಣಂ ನಿರನ್ತರಮ್। ಧ್ಯಾತಾ ಧ್ಯಾನಂ ನ ತೇ ಚಿತ್ತಂ ನಿರ್ಲಜ್ಜಂ ಧ್ಯಾಯತೇ ಕಥಮ್

ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ಎಲ್ಲವೂ ನಿರಂತರವಾಗಿ ತುಂಬಿದೆ. ನಿನಗೆ ಧ್ಯಾತಾ ಅಥವಾ ಧ್ಯಾನವೇ ಇಲ್ಲ. ಹಾಗಿದ್ದಾಗ ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಹೇಗೆ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಬಹುದು?

ಶಿವಂ ನ ಜಾನಾಮಿ ಕಥಂ ವದಾಮಿ ಶಿವಂ ನ ಜಾನಾಮಿ ಕಥಂ ಭಜಾಮಿ। ಅಹಂ ಶಿವಶ್ಚೇತ್ಪರಮಾರ್ಥತತ್ತ್ವಂ ಸಮಸ್ವರೂಪಂ ಗಗನೋಪಮಂ ಚ

ನಾನು ಶಿವನನ್ನು ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ—ಹಾಗಾದರೆ ಹೇಗೆ ಹೇಳಬಹುದು? ನಾನು ಶಿವನನ್ನು ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ—ಹಾಗಾದರೆ ಹೇಗೆ ಭಜಿಸಬಹುದು? ನಾನು ಶಿವನೇ, ಪರಮ ಸತ್ಯ, ಸಮಾನ ಸ್ವರೂಪ, ಆಕಾಶದಂತೆ ಎಂದಾದರೆ?

ನಾಹಂ ತತ್ತ್ವಂ ಸಮಂ ತತ್ತ್ವಂ ಕಲ್ಪನಾಹೇತುವರ್ಜಿತಮ್। ಗ್ರಾಹ್ಯಗ್ರಾಹಕನಿರ್ಮುಕ್ತಂ ಸ್ವಸಂವೇದ್ಯಂ ಕಥಂ ಭವೇತ್

ನಾನು ಸತ್ಯವಲ್ಲ, ಸಮಾನ ಸತ್ಯವೂ ಅಲ್ಲ, ಕಲ್ಪನೆಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದದ್ದೂ ಅಲ್ಲ. ಗ್ರಹಿಸುವವನು ಮತ್ತು ಗ್ರಹ್ಯವಸ್ತು ಇಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ, ಅದು ಹೇಗೆ ಸ್ವಾನುಭವವಾಗಬಹುದು?

ಅನನ್ತರೂಪಂ ನ ಹಿ ವಸ್ತು ಕಿಂಚಿ- ತ್ತತ್ತ್ವಸ್ವರೂಪಂ ನ ಹಿ ವಸ್ತು ಕಿಂಚಿತ್। ಆತ್ಮೈಕರೂಪಂ ಪರಮಾರ್ಥತತ್ತ್ವಂ ನ ಹಿಂಸಕೋ ವಾಪಿ ನ ಚಾಪ್ಯಹಿಂಸಾ

ಅನಂತ ರೂಪಗಳಿರುವುದೇ ಇಲ್ಲ, ಸತ್ಯಸ್ವರೂಪವೂ ಇಲ್ಲ. ಆತ್ಮ ಒಂದೇ ರೂಪದ ಪರಮ ಸತ್ಯ, ಅದು ಹಿಂಸಕವೂ ಅಲ್ಲ, ಅಹಿಂಸಕವೂ ಅಲ್ಲ.

ವಿಶುದ್ಧೋಽಸಿ ಸಮಂ ತತ್ತ್ವಂ ವಿದೇಹಮಜಮವ್ಯಯಮ್। ವಿಭ್ರಮಂ ಕಥಮಾತ್ಮಾರ್ಥೇ ವಿಭ್ರಾನ್ತೋಽಹಂ ಕಥಂ ಪುನಃ

ನೀನು ಶುದ್ಧ, ಸಮಾನ ಸತ್ಯ, ದೇಹವಿಲ್ಲದ, ಜನನರಹಿತ, ನಾಶವಾಗದವನು. ಹೀಗಿರುವಾಗ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಗೊಂದಲ ಹೇಗೆ ಸಂಭವಿಸಬಹುದು? ನಾನು ಮತ್ತೆ ಮೋಹಗೊಳ್ಳುವುದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ?

ಘಟೇ ಭಿನ್ನೇ ಘಟಾಕಾಶಂ ಸುಲೀನಂ ಭೇದವರ್ಜಿತಮ್। ಶಿವೇನ ಮನಸಾ ಶುದ್ಧೋ ನ ಭೇದಃ ಪ್ರತಿಭಾತಿ ಮೇ

ಮಡಕೆ ಒಡೆದಾಗ ಅದರೊಳಗಿನ ಆಕಾಶ ಸುಲಭವಾಗಿ ಒಂದಾಗುತ್ತದೆ, ಬೇಧವಿಲ್ಲ. ಶಿವನಿಂದ ಶುದ್ಧವಾದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನಾನು ಬೇಧವೇನು ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ.

ನ ಘಟೋ ನ ಘಟಾಕಾಶೋ ನ ಜೀವೋ ನ ಜೀವವಿಗ್ರಹಃ। ಕೇವಲಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಸಂವಿದ್ಧಿ ವೇದ್ಯವೇದಕವರ್ಜಿತಮ್

ಮಡಕೆ ಇಲ್ಲ, ಅದರೊಳಗಿನ ಆಕಾಶವೂ ಇಲ್ಲ, ಜೀವವೂ ಇಲ್ಲ, ಜೀವದ ದೇಹವೂ ಇಲ್ಲ. ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಚೈತನ್ಯ ಮಾತ್ರ ಇದೆ, ತಿಳಿಯುವವನು ಮತ್ತು ತಿಳಿಯುವ ವಸ್ತು ಇಲ್ಲ.

ಸರ್ವತ್ರ ಸರ್ವದಾ ಸರ್ವಮಾತ್ಮಾನಂ ಸತತಂ ಧ್ರುವಮ್। ಸರ್ವಂ ಶೂನ್ಯಮಶೂನ್ಯಂ ಚ ತನ್ಮಾಂ ವಿದ್ಧಿ ನ ಸಂಶಯಃ

ಎಲ್ಲೆಡೆ, ಯಾವಾಗಲೂ, ಎಲ್ಲವೂ ಆತ್ಮವೇ, ಸದಾ ಸ್ಥಿರವಾಗಿದೆ. ಎಲ್ಲವೂ ಖಾಲಿಯೂ ಹೌದು, ಖಾಲಿಯಲ್ಲದುದೂ ಹೌದು—ಇದು ನನ್ನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂಶಯವೂ ಇಲ್ಲದೆ ತಿಳಿ.

ವೇದಾ ನ ಲೋಕಾ ನ ಸುರಾ ನ ಯಜ್ಞಾ ವರ್ಣಾಶ್ರಮೋ ನೈವ ಕುಲಂ ನ ಜಾತಿಃ। ನ ಧೂಮಮಾರ್ಗೋ ನ ಚ ದೀಪ್ತಿಮಾರ್ಗೋ ಬ್ರಹ್ಮೈಕರೂಪಂ ಪರಮಾರ್ಥತತ್ತ್ವಮ್

ವೇದಗಳೂ ಇಲ್ಲ, ಲೋಕಗಳೂ ಇಲ್ಲ, ದೇವತೆಗಳೂ ಇಲ್ಲ, ಯಜ್ಞಗಳೂ ಇಲ್ಲ, ವರ್ಣಾಶ್ರಮವೂ ಇಲ್ಲ, ಕುಲವೂ ಇಲ್ಲ, ಜಾತಿಯೂ ಇಲ್ಲ. ಧೂಮಮಾರ್ಗವೂ ಇಲ್ಲ, ದೀಪ್ತಿಮಾರ್ಗವೂ ಇಲ್ಲ. ಪರಮ ಸತ್ಯವೆಂದರೆ ಬ್ರಹ್ಮ ಒಂದೇ ರೂಪ.

ವ್ಯಾಪ್ಯವ್ಯಾಪಕನಿರ್ಮುಕ್ತಃ ತ್ವಮೇಕಃ ಸಫಲಂ ಯದಿ। ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಂ ಚಾಪರೋಕ್ಷಂ ಚ ಹ್ಯಾತ್ಮಾನಂ ಮನ್ಯಸೇ ಕಥಮ್

ವ್ಯಾಪಕ ಅಥವಾ ವ್ಯಾಪ್ಯ ಎಂಬ ಭಾವವಿಲ್ಲದೆ ನೀನು ಒಂದೇ ಆಗಿದ್ದರೆ, ನೀನು ಪರಿಪೂರ್ಣವಾದರೆ, ಆತ್ಮವನ್ನು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ಅಥವಾ ಅಪರೋಕ್ಷ ಎಂದು ಹೇಗೆ ಭಾವಿಸಬಹುದು?

ಅದ್ವೈತಂ ಕೇಚಿದಿಚ್ಛನ್ತಿ ದ್ವೈತಮಿಚ್ಛನ್ತಿ ಚಾಪರೇ। ಸಮಂ ತತ್ತ್ವಂ ನ ವಿನ್ದನ್ತಿ ದ್ವೈತಾದ್ವೈತವಿವರ್ಜಿತಮ್

ಕೆಲವರು ಅದ್ವೈತವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ, ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ದ್ವೈತವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಅವರು ಸಮಾನ ಸತ್ಯವನ್ನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ, ಅದು ದ್ವೈತಕ್ಕೂ ಅದ್ವೈತಕ್ಕೂ ಮೀರಿ ಇದೆ.

ಶ್ವೇತಾದಿವರ್ಣರಹಿತಂ ಶಬ್ದಾದಿಗುಣವರ್ಜಿತಮ್। ಕಥಯನ್ತಿ ಕಥಂ ತತ್ತ್ವಂ ಮನೋವಾಚಾಮಗೋಚರಮ್

ಸತ್ಯವು ಬಿಳಿಯೂ ಅಲ್ಲ, ಬೇರೆ ಯಾವ ಬಣ್ಣವೂ ಇಲ್ಲ; ಶಬ್ದAdi ಗುಣಗಳೂ ಇಲ್ಲ. ಮನಸ್ಸಿಗೂ ಮಾತಿಗೂ ಅದು ಅತೀತ. ಹಾಗಿದ್ದಾಗ, ಯಾರು ಅದನ್ನು ಹೇಗೆ ವಿವರಿಸಬಹುದು?

ಯದಾಽನೃತಮಿದಂ ಸರ್ವಂ ದೇಹಾದಿಗಗನೋಪಮಮ್। ತದಾ ಹಿ ಬ್ರಹ್ಮ ಸಂವೇತ್ತಿ ನ ತೇ ದ್ವೈತಪರಮ್ಪರಾ

ಈ ದೇಹAdi ಎಲ್ಲವೂ ಆಕಾಶದಂತೆ ಅಸತ್ಯವೆಂದು ತಿಳಿದಾಗ, ಆಗಲೇ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ಅರಿಯಲಾಗುತ್ತದೆ; ನಿನಗೆ ಎರಡುತನದ ಸರಮಾಲೆ ಇಲ್ಲ.

ಪರೇಣ ಸಹಜಾತ್ಮಾಪಿ ಹ್ಯಭಿನ್ನಃ ಪ್ರತಿಭಾತಿ ಮೇ। ವ್ಯೋಮಾಕಾರಂ ತಥೈವೈಕಂ ಧ್ಯಾತಾ ಧ್ಯಾನಂ ಕಥಂ ಭವೇತ್

ಪರಮಾತ್ಮನೂ ಸಹಜ ಆತ್ಮವೂ ನನಗೆ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಎಂದು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ; ಆಕಾಶ ಒಂದೇ ಆಗಿರುವಂತೆ, ಇಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನ, ಧ್ಯಾತೃ, ಧ್ಯೇಯ ಎಂಬ ಭೇದ ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ?

ಯತ್ಕರೋಮಿ ಯದಶ್ನಾಮಿ ಯಜ್ಜುಹೋಮಿ ದದಾಮಿ ಯತ್। ಏತತ್ಸರ್ವಂ ನ ಮೇ ಕಿಂಚಿದ್ವಿಶುದ್ಧೋಽಹಮಜೋಽವ್ಯಯಃ

ನಾನು ಏನು ಮಾಡಿದರೂ, ಏನು ತಿಂದರೂ, ಏನು ಅರ್ಪಿಸಿದರೂ, ಏನು ಕೊಟ್ಟರೂ, ಇದು ಎಲ್ಲವೂ ನನಗೆ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲ; ನಾನು ಶುದ್ಧ, ಜನನವಿಲ್ಲದ, ನಾಶವಾಗದವನು.