ఒకప్పుడు, ఒక శిష్యుడు, ఆత్మజ్ఞానం పొందాలనే కోరికతో, తన గురువైన అష్టావక్రుని సమీపంలో నిలబడ్డాడు. "గురువారా," అతను అడిగాడు, "జ్ఞానం ఎలా పొందాలి? విమోచనం ఎలా సాధ్యం అవుతుంది? మరియు విరక్తి ఎలా వస్తుంది?" అష్టావక్రుడు శాంతంగా smiled చేసి, "మా పిల్లా, విమోచనను కోరుకుంటే, క్షణిక సుఖాలను విషంగా వదిలేయాలి. క్షమ, సరళత, కరుణ, సంతృప్తి మరియు సత్యాన్ని అమృతంలా పెంచుకో," అని చెప్పాడు. "నువ్వు నేల, నీరు, అగ్నీ, గాలి లేదా ఖాళీ కాదు; ఈ సృష్టిని చూడగానే, నీను ఆ సాక్షిగా తెలుసుకో, అది నీ విమోచన కోసం," అని అష్టావక్రుడు కొనసాగించాడు. "శరీరాన్ని విడదీసి, చైతన్యంలో విశ్రాంతి తీసుకుంటే, నువ్వు ఇప్పుడు కూడా సంతోషంగా, శాంతిగా, బంధనంలేని జీవితాన్ని అనుభవిస్తావు." "నువ్వు ఏ కులానికి, ఏ జీవన దశకు చెందినవాడి కాదు; నువ్వు అశ్రద్ధగా, రూపరహితంగా, విశ్వాన్ని చూసే సాక్షిగా ఉన్నావు—సంతోషంగా ఉండు." అష్టావక్రుడు స్పష్టం చేశాడు. "పుణ్యం మరియు పాపం, ఆనందం మరియు బాధ, ఇవన్నీ మనసు సృష్టించేవి, నీవి కాదు; నువ్వు కర్త లేదా ఆస్వాదకుడివి కాదు—ప్రతి క్షణం నువ్వు స్వేచ్ఛగా ఉన్నావు." "నువ్వు అన్ని విషయాలను చూసే వ్యక్తి; నువ్వు సాక్షిగా ఉన్నప్పుడు, నువ్వు విమోచన పొందినవాడివి. ఈ అనుభవంలో, నువ్వు సాక్షిని వేరే ఏదోగా చూడడం మాత్రమే నీ బంధనమని తెలుసుకో." అష్టావక్రుడు చెప్పాడు. "ఈ అహంకారపు నల్ల పాము నిన్ను కాటేసి, 'నేనే కర్త' అని నమ్మిస్తుంటే, నీవు 'నేను కర్త కాదు' అనే విశ్వాసం అమృతాన్ని తాగి సంతోషంగా ఉండు." "నువ్వు 'నేనే శుద్ధ చైతన్యం' అని విశ్వాసంతో, అజ్ఞానపు గాఢ అరణ్యాన్ని కరిగించు; దుఃఖం లేకుండా, సంతోషంగా ఉండు." అష్టావక్రుడు సూచించాడు. "ఈ ప్రపంచం ఒక కలగా కనిపించేది, కాబట్టి అక్కడ సుప్రీం ఆనందం మరియు సంతోషం ఉత్పన్నమవుతాయి; నువ్వు ఆ చైతన్యం—సంతోషంగా ఉండు." "ఎవరైనా తనను విమోచన పొందినవాడిగా భావిస్తే, వాస్తవంగా విమోచన పొందినవాడే; బంధితుడిగా భావిస్తే, బంధితుడే. ఇది నిజం: మన ఆలోచనల ప్రకారం, మన ఫలితాలు ఉంటాయి." అష్టావక్రుడు చెప్పారు. "ఆత్మ సాక్షిగా, సమస్తంలో వ్యాప్తి కలిగి, పరిపూర్ణమైన, ఒకటైన, స్వతంత్రమైన చైతన్యం; ఇది కేవలం మాయ వల్ల ప్రపంచంలో ఉండటం మాత్రమే." అష్టావక్రుడు వివరించాడు. "నీవు మార్పులేని, అనాదిగా ఉన్న చైతన్యాన్ని ఆలోచించు; 'నేను రూపం' అనే మాయను వదిలి, బయట మరియు లోపల ఉన్న గుర్తింపులను విడిచిపెట్టు." "నువ్వు చాలా కాలంగా శరీర గుర్తింపుల పంజరంలో బంధితుడివి; 'నేను చైతన్యం' అని చెప్పి, జ్ఞానపు కత్తితో ఆ బంధాన్ని కట్ చేసి, సంతోషంగా ఉండు." అష్టావక్రుడు సూచించాడు. "నువ్వు అశ్రద్ధగా, క్రియారహితంగా, స్వీయ-జ్యోతి మరియు శుద్ధంగా ఉన్నావు; నువ్వు కేంద్రీకృతంగా ఉండటం మాత్రమే నీ బంధనమని తెలుసుకో." "ఈ విశ్వం నీతో కూడి ఉంది; ఇది నిజంగా నీపై ఉన్నది. నీ స్వభావం శుద్ధ, మేల్కొన్న చైతన్యం—చిన్న మనసుకు పడి పోకు." అష్టావక్రుడు చెప్పారు. "అన్యోన్యత మరియు మార్పు లేకుండా, శాంతిగా ఉండి, నీ చైతన్యంలో మాత్రమే శ్రద్ధ పెట్టు." "రూపం ఉన్నది అసత్యం, రూపం లేని దాని మార్పు లేదు; ఈ సత్యం ద్వారా పునర్జన్మకు తిరిగి రావడం లేదు." అష్టావక్రుడు చెప్పారు. "కనుక, ఈ ప్రపంచం అర్థం చేసుకోవడం మరియు అర్థం చేసుకోవడం ద్వారా, నువ్వు స్వీయ జ్ఞానం ద్వారా వెలుగొందుతావు; స్వీయ జ్ఞానం లేకుండా, ఇది వెలుగొందదు." "నేను ఈ శరీరాన్ని మాత్రమే వెలుగొందిస్తాను; అంతేకాక, నేను ప్రపంచాన్ని కూడా వెలుగొందిస్తాను. అందువల్ల, ఈ ప్రపంచం నా స్వంతం, లేకపోతే, ఈ ప్రపంచంలో నాకు ఏదీ లేదు." అష్టావక్రుడు పేర్కొన్నారు. "ఇప్పుడు శరీరాన్ని మరియు విశ్వాన్ని వదిలి, కొంత నైపుణ్యంతో, నేను పరమాత్మను గ్రహిస్తున్నాను." అష్టావక్రుడు చెప్పారు. "తరచూ పరిశీలించినప్పుడు, వస్త్రం కేవలం నూలు మాత్రమేగా కనిపిస్తుంది; అలాగే, ఈ విశ్వం కూడా ఆత్మ యొక్క సారంగా మాత్రమే కనిపిస్తుంది." "చక్కెర గన్నాకు సంబంధించినదే, అలాగే ఈ విశ్వం కూడా నాతో తయారైంది మరియు నాతో కూడి ఉంది." అష్టావక్రుడు చెప్పారు. "స్వీయ జ్ఞానం ద్వారా ప్రపంచం వెలుగొందుతుంది; స్వీయ జ్ఞానం లేకుండా, అది వెలుగొందదు. ఒక రాశి పాము వంటి అజ్ఞానంతో కనిపిస్తుంది; జ్ఞానంతో, అది తన స్వరూపంగా కనిపిస్తుంది." "నా స్వభావం వెలుగుతో కూడి ఉంది; నేను దానితో వేరుగా లేను. విశ్వం ఎప్పుడూ వెలుగొందినప్పుడు, నేను మాత్రమే వెలుగొందుతున్నాను." అష్టావక్రుడు చెప్పారు. "అహ! ఈ ఊహించిన విశ్వం నాకు అజ్ఞానంతో కనిపిస్తుంది, కాబట్టి ఇది నాకే ఉంది." "ఈ విశ్వం నాతో కలిసి ఏర్పడింది, అది మళ్లీ నాలో కరిగిపోతుంది; ఒక గిన్నె మట్టి, ఒక అలలు నీటిలో, లేదా ఒక కంకణం బంగారంలో తిరిగి వస్తుంది." అష్టావక్రుడు చెప్పారు. "అహ! నేను నా స్వంతాన్ని నమస్కారం చేస్తున్నాను, ఎందుకంటే నేను నాశనం చేయలేనివాడిని; బృహస్పతి నుండి ఒక మొక్కపెద్ద వరకు ఈ విశ్వం క్షీణించినప్పటికీ, నేను నిలిచి ఉన్నాను." "అహ! నేను నా స్వంతాన్ని నమస్కారం చేస్తున్నాను, ఎందుకంటే నేను ఒకటే; నేను రాకపోవడం లేదు, విశ్వాన్ని వ్యాప్తి చేస్తూ, ప్రతీ చోట ఉండి ఉన్నాను." అష్టావక్రుడు పేర్కొన్నారు. "అహ! నేను నా స్వంతాన్ని నమస్కారం చేస్తున్నాను, ఎందుకంటే నాకే అంతకు మించిన నైపుణ్యం లేదు; శరీరాన్ని స్పర్శించకుండా, నేను ఈ విశ్వాన్ని చాలా కాలం నిలుపుకున్నాను." "అహ! నేను నా స్వంతాన్ని నమస్కారం చేస్తున్నాను, ఎందుకంటే నాకు ఏది కూడా లేదు; లేకపోతే, మాట్లాడే మరియు మనస్సులో ఉన్న ప్రతిదీ నాకు చెందుతుంది." అష్టావక్రుడు చెప్పారు. "జ్ఞానం, జ్ఞాన వస్తువు మరియు జ్ఞానుడు—ఈ త్రయం నిజంగా లేదు; ఇక్కడ అజ్ఞానంతో కనిపించే ప్రతిదీ నేను, అశుద్ధి లేని." అష్టావక్రుడు చెప్పారు. "అహ! ద్వంద్వం బాధల మూలం; దానికి మరొక పరిష్కారం లేదు. చూడబడిన ప్రతిదీ అసత్యం; నేను మాత్రమే శుద్ధ చైతన్య సారము." "నేను శుద్ధ చైతన్యం; అజ్ఞానంతో నేను ఒక పరిమితిని ఊహించాను. ఈ విధంగా నిరంతరం ఆలోచిస్తూ, నా స్థితి ఎల్లప్పుడు విభజనల నుండి విముక్తంగా ఉంటుంది." అష్టావక్రుడు చెప్పారు. "నాకు బంధనం లేదా విమోచనం లేదు, లేదా సందిగ్ధత; శాంతి మద్దతు లేకుండా ఉంది. అహ! ఈ విశ్వం నాకు ఉండటానికి కనిపిస్తుందనుకుంటే, నిజంగా అది నాకు ఉండదు." "ఈ విశ్వం మరియు శరీరం, బంధనం మరియు విమోచనం, భయం—ఇవి కేవలం ఊహాగోచన. నేను చైతన్యం మాత్రమే; నాకు ఈ విషయాలలో ఏమి సంబంధం ఉంది?" అష్టావక్రుడు ముగించారు. ఈ విధంగా, అష్టావక్రుడు తన శిష్యుడికి ఆత్మ జ్ఞానం, విమోచనం మరియు సత్యాన్ని తెలియజేయడం ద్వారా, అతనికి నిజమైన ఆనందాన్ని అందించారు.