அஷ்டாவக்ரகீதா

ஸ்வப்நேந்த்ரஜாலவத் பஶ்ய திநாநி த்ரீணி பம்ச வா। மித்ரக்ஷேத்ரதநாகாரதாரதாயாதிஸம்பதஃ

மூன்று அல்லது ஐந்து நாட்கள் கூட கனவு போல, மாயை போலவே என்று பார்; நண்பர்கள், நிலம், செல்வம், வீடு, மனைவி, வாரிசுகள், சொத்துகள் எல்லாம் அப்படியே.

யத்ர யத்ர பவேத்த்ரு'ஷ்ணா ஸம்ஸாரம் வித்தி தத்ர வை। ப்ரௌடவைராக்யமாஶ்ரித்ய வீதத்ரு'ஷ்ணஃ ஸுகீ பவ

எங்கு எங்கு ஆசை இருக்கிறதோ, அங்கேதான் பிறவி சுழற்சி இருக்கிறது என்று அறிந்து, உறுதியான விருப்பமின்மை கொண்டு, ஆசை இல்லாமல் ஆனந்தமாக இரு.

த்ரு'ஷ்ணாமாத்ராத்மகோ பந்தஸ்தந்நாஶோ மோக்ஷ உச்யதே। பவாஸம்ஸக்திமாத்ரேண ப்ராப்திதுஷ்டிர்முஹுர்முஹுஃ

ஆசைதான் பந்தம்; அதைக் களைவது விடுதலை என்று கூறப்படுகிறது. பிறவியில் பற்றில்லாமல் இருந்தால், திருப்தி மீண்டும் மீண்டும் கிடைக்கும்.

த்வமேகஶ்சேதநஃ ஶுத்தோ ஜடம் விஶ்வமஸத்ததா। அவித்யாபி ந கிம்சித்ஸா கா புபுத்ஸா ததாபி தே

நீ ஒருவனே அறிவுள்ளவன், தூயவன்; இந்த உலகம் ஜடமானது, உண்மையற்றது. அறியாமையும் எதுவும் இல்லை; அப்படியிருக்க, உனக்கு இந்த ஆர்வம் ஏன்?

ராஜ்யம் ஸுதாஃ கலத்ராணி ஶரீராணி ஸுகாநி ச। ஸம்ஸக்தஸ்யாபி நஷ்டாநி தவ ஜந்மநி ஜந்மநி

அரசு, மகன்கள், மனைவிகள், உடல்கள், இன்பங்கள் — இவற்றில் பற்றுள்ளவருக்கும், ஒவ்வொரு பிறவியிலும் இவை எல்லாம் போய்விடுகின்றன.

அலமர்தேந காமேந ஸுக்ரு'தேநாபி கர்மணா। ஏப்யஃ ஸம்ஸாரகாந்தாரே ந விஶ்ராந்தமபூந் மநஃ

செல்வம், ஆசை, நல்ல செயல்கள் — இவை போதும்; இவற்றில், இந்த பிறவி வனாந்தரத்தில் மனம் ஒருபோதும் அமைதி பெறவில்லை.

க்ரு'தம் ந கதி ஜந்மாநி காயேந மநஸா கிரா। துஃகமாயாஸதம் கர்ம ததத்யாப்யுபரம்யதாம்

எத்தனை பிறவிகளில் உடல், மனம், வாக்கால் துன்பமும் சிரமமும் தரும் செயல்களை செய்தோம்! இன்று அந்தச் செயல்கள் நிற்கட்டும்.

அஷ்டாவக்ர உவாச॥ பாவாபாவவிகாரஶ்ச ஸ்வபாவாதிதி நிஶ்சயீ। நிர்விகாரோ கதக்லேஶஃ ஸுகேநைவோபஶாம்யதி

அஷ்டாவக்ரர் சொன்னார்: தோன்றுதல், தோன்றாமை, மாற்றம் — இவை எல்லாம் இயற்கைதான் என்று அறிந்தவன், மாற்றமில்லாமல் துன்பம் இல்லாமல் அமைதியை எளிதாக அடைகிறான்.

ஈஶ்வரஃ ஸர்வநிர்மாதா நேஹாந்ய இதி நிஶ்சயீ। அந்தர்கலிதஸர்வாஶஃ ஶாந்தஃ க்வாபி ந ஸஜ்ஜதே

இறைவன் எல்லாவற்றையும் படைப்பவன், வேறு யாரும் இல்லை என்று உறுதியாக அறிந்தவன், உள்ளுக்குள் எல்லா ஆசைகளும் கரைந்தவனாக அமைதியுடன் எங்கும் பற்றில்லாமல் இருக்கிறான்.

ஆபதஃ ஸம்பதஃ காலே தைவாதேவேதி நிஶ்சயீ। த்ரு'ப்தஃ ஸ்வஸ்தேந்த்ரியோ நித்யம் ந வாந்சதி ந ஶோசதி

துன்பமும் செல்வமும் காலத்தால், விதியால் வரும் என்று அறிந்தவன், திருப்தியுடன், அறிவுப்புலங்கள் அமைதியாக இருப்பவன், ஒருபோதும் ஆசைப்படவோ, வருந்தவோ மாட்டான்.

ஸுகதுஃகே ஜந்மம்ரு'த்யூ தைவாதேவேதி நிஶ்சயீ। ஸாத்யாதர்ஶீ நிராயாஸஃ குர்வந்நபி ந லிப்யதே

இன்பமும் துயரமும், பிறப்பும் மரணமும் விதியால் என்று அறிந்தவன், செய்ய வேண்டியதை பார்த்து, சிரமமில்லாமல் செய்கிறபோதும் ஒட்டாமல் இருக்கிறான்.

சிந்தயா ஜாயதே துஃகம் நாந்யதேஹேதி நிஶ்சயீ। தயா ஹீநஃ ஸுகீ ஶாந்தஃ ஸர்வத்ர கலிதஸ்ப்ரு'ஹஃ

சிந்தனையால் தான் துயரம் வருகிறது, வேறு வழியில்லை என்று அறிந்தவன், அந்தச் சிந்தனை இல்லாமல் ஆனந்தமாக, அமைதியாக, எங்கும் விருப்பமில்லாமல் இருக்கிறான்.

நாஹம் தேஹோ ந மே தேஹோ போதோऽஹமிதி நிஶ்சயீ। கைவல்யம் இவ ஸம்ப்ராப்தோ ந ஸ்மரத்யக்ரு'தம் க்ரு'தம்

நான் இந்த உடல் அல்ல, உடல் எனக்கு இல்லை, நான் அறிவே என்று உறுதியாக அறிந்தவன், தனிமையில் விடுதலை பெற்றவனைப் போல், செய்ததும் செய்யாததும் நினைவில் கொள்ளமாட்டான்.

ஆப்ரஹ்மஸ்தம்பபர்யந்தம் அஹமேவேதி நிஶ்சயீ। நிர்விகல்பஃ ஶுசிஃ ஶாந்தஃ ப்ராப்தாப்ராப்தவிநிர்வ்ரு'தஃ

பிரம்மா முதல் புல்லிவரை எல்லாம் 'நானே' என்று அறிந்தவன், பகுத்தறிவில்லாமல், தூய்மையாக, அமைதியாக, கிடைத்ததும் கிடைக்காததும் பற்றில்லாமல் இருக்கிறான்.

நாஶ்சர்யமிதம் விஶ்வம் ந கிம்சிதிதி நிஶ்சயீ। நிர்வாஸநஃ ஸ்பூர்திமாத்ரோ ந கிம்சிதிவ ஶாம்யதி

இந்த உலகம் ஆச்சரியமில்லை, எதுவும் இல்லை என்று உறுதியாக அறிந்தவன், ஆசைகள் இல்லாமல், அறிவாக மட்டும் இருந்து, எதுவும் இல்லாதவனைப் போல அமைதியாக இருக்கிறான்.

ஜநக உவாச॥ காயக்ரு'த்யாஸஹஃ பூர்வம் ததோ வாக்விஸ்தராஸஹஃ। அத சிந்தாஸஹஸ்தஸ்மாத் ஏவமேவாஹமாஸ்திதஃ

ஜனகன் சொன்னார்: முதலில் உடல் செயல்களைச் செய்ய முடியவில்லை; பிறகு, வாக்கால் விரிவாகப் பேச முடியவில்லை; அதன் பிறகு சிந்திக்க முடியவில்லை — இவ்வாறு நான் நிலைபெற்றேன்.

ப்ரீத்யபாவேந ஶப்தாதேரத்ரு'ஶ்யத்வேந சாத்மநஃ। விக்ஷேபைகாக்ரஹ்ரு'தய ஏவமேவாஹமாஸ்திதஃ

சொற்களில் இன்பம் இல்லாமல், ஆத்மா காணப்படாததால், மனம் அசையாமல் ஒருமுகமாக இருந்து, இவ்விதமாக நான் நிலைபெற்றேன்.

ஸமாத்யாஸாதிவிக்ஷிப்தௌ வ்யவஹாரஃ ஸமாதயே। ஏவம் விலோக்ய நியமம் ஏவமேவாஹமாஸ்திதஃ

தியானம் போன்ற முயற்சிகளும் தியானத்திலிருந்து மனதை விலக்கும் என்பதை உணர்ந்து, அந்த உண்மையை கவனித்து, நான் இவ்வாறு அமைதியாக இருக்கிறேன்.

ஹேயோபாதேயவிரஹாத் ஏவம் ஹர்ஷவிஷாதயோஃ। அபாவாதத்ய ஹே ப்ரஹ்மந்ந் ஏவமேவாஹமாஸ்திதஃ

ஏ பிரம்மன், எதையும் ஏற்கவும், எதையும் விலக்கவும் இல்லாததால், சந்தோஷமும் துக்கமும் எழவில்லை என்பதை அறிந்து, நான் இவ்வாறு அமைதியாக இருக்கிறேன்.

ஆஶ்ரமாநாஶ்ரமம் த்யாநம் சித்தஸ்வீக்ரு'தவர்ஜநம்। விகல்பம் மம வீக்ஷ்யைதைரேவமேவாஹமாஸ்திதஃ

ஆசிரமம், ஆசிரமமில்லாத நிலை, தியானம், மனதில் தோன்றும் எண்ணங்களை ஏற்கும் செயல்கள் — இவை எல்லாம் வெறும் கருத்துகள் என்பதை பார்த்து, நான் இவ்வாறு அமைதியாக இருக்கிறேன்.

கர்மாநுஷ்டாநமஜ்ஞாநாத் யதைவோபரமஸ்ததா। புத்வா ஸம்யகிதம் தத்த்வம் ஏவமேவாஹமாஸ்திதஃ

அறிவில்லாமல் செயல் நிற்கும் போலவே, இந்த உண்மையை தெளிவாக அறிந்து, நான் இவ்வாறு அமைதியாக இருக்கிறேன்.

அசிம்த்யம் சிம்த்யமாநோऽபி சிந்தாரூபம் பஜத்யஸௌ। த்யக்த்வா தத்பாவநம் தஸ்மாத் ஏவமேவாஹமாஸ்திதஃ

எண்ண முடியாததை எண்ணினாலும் அது எண்ணமாகவே மாறுகிறது; அதனால், அந்த எண்ணத்தை விட்டுவிட்டு, நான் இவ்வாறு அமைதியாக இருக்கிறேன்.

ஏவமேவ க்ரு'தம் யேந ஸ க்ரு'தார்தோ பவேதஸௌ। ஏவமேவ ஸ்வபாவோ யஃ ஸ க்ரு'தார்தோ பவேதஸௌ

இவ்வாறு செய்வோன் நிறைவை அடைவான்; இத்தகைய இயல்புள்ளவனும் நிறைவை அடைவான்.

ஜநக உவாச॥ அகிம்சநபவம் ஸ்வாஸ்தம் கௌபீநத்வேऽபி துர்லபம்। த்யாகாதாநே விஹாயாஸ்மாதஹமாஸே யதாஸுகம்

ஜனகன் சொன்னான்: எதுவும் இல்லாமல், தன் உள்ளத்தில் நிலைபெறுவது, ஒரு கௌபீனமே இருந்தாலும் அரிது; ஏற்கும், துறக்கும் இரண்டையும் விட்டுவிட்டு, நான் இங்கு சுகமாக அமர்ந்திருக்கிறேன்.

குத்ராபி கேதஃ காயஸ்ய ஜிஹ்வா குத்ராபி கேத்யதே। மநஃ குத்ராபி தத்த்யக்த்வா புருஷார்தே ஸ்திதஃ ஸுகம்

எங்கோ உடல் சோர்வடைகிறது, எங்கோ நாக்கு சோர்கிறது, வேறெங்கோ மனம் சோர்கிறது; இவை அனைத்தையும் விட்டுவிட்டு, நான் ஆனந்தமாக உள்ளத்தில் நிலைத்திருக்கிறேன்.

க்ரு'தம் கிமபி நைவ ஸ்யாத் இதி ஸம்சிந்த்ய தத்த்வதஃ। யதா யத்கர்துமாயாதி தத் க்ரு'த்வாஸே யதாஸுகம்

எதுவும் நான் செய்யவில்லை என்று உண்மையில் எண்ணி, எப்போது என்ன செய்ய வேண்டுமோ அதை செய்து, பிறகு சுகமாக அமர்கிறேன்.

கர்மநைஷ்கர்ம்யநிர்பந்தபாவா தேஹஸ்தயோகிநஃ। ஸம்யோகாயோகவிரஹாதஹமாஸே யதாஸுகம்

உடலில் நிலைபெறும் யோகிக்கு, செயல் அல்லது செயல் இல்லாமை பற்றிய பிடிப்பு இல்லை; சேர்க்கை, பிரிக்கை இரண்டும் இல்லாததால், நான் சுகமாக அமர்ந்திருக்கிறேன்.

அர்தாநர்தௌ ந மே ஸ்தித்யா கத்யா ந ஶயநேந வா। திஷ்டந் கச்சந் ஸ்வபந் தஸ்மாதஹமாஸே யதாஸுகம்

நிற்கும் போது, செல்லும் போது, படுக்கும் போது எனக்கு லாபமும் நஷ்டமும் இல்லை; எனவே, நின்றாலும், சென்றாலும், தூங்கினாலும், நான் சுகமாக அமர்கிறேன்.

ஸ்வபதோ நாஸ்தி மே ஹாநிஃ ஸித்திர்யத்நவதோ ந வா। நாஶோல்லாஸௌ விஹாயாஸ்மதஹமாஸே யதாஸுகம்

தூங்கும்போது எனக்கு இழப்பு இல்லை; முயற்சி செய்தாலும் சாதனை இல்லை; வீழ்ச்சி, மகிழ்ச்சி இரண்டையும் விட்டுவிட்டு, நான் சுகமாக அமர்கிறேன்.