அஷ்டாவக்ரகீதா

அஹம் ஸ ஶுக்திஸங்காஶோ ரூப்யவத் விஶ்வகல்பநா। இதி ஜ்ஞாநம் ததைதஸ்ய ந த்யாகோ ந க்ரஹோ லயஃ

நான் சிப்பிக்கல் போல; உலகம் வெள்ளி போல தோன்றும் மாயை. இதை உணர்ந்தவருக்கு விட்டும் ஏற்றும் இல்லை; கரைதல் மட்டுமே உள்ளது.

அஹம் வா ஸர்வபூதேஷு ஸர்வபூதாந்யதோ மயி। இதி ஜ்ஞாநம் ததைதஸ்ய ந த்யாகோ ந க்ரஹோ லயஃ

நான் எல்லா உயிர்களிலும் இருக்கிறேனா, அல்லது எல்லா உயிர்களும் என்னுள் இருக்கிறதா — இப்படி உணர்ந்தவனுக்குத் துறப்பும், பிடிப்பும், இல்லாமல்போனதுமில்லை.

ஜநக உவாச॥ மய்யநம்தமஹாம்போதௌ விஶ்வபோத இதஸ்ததஃ। ப்ரமதி ஸ்வாம்தவாதேந ந மமாஸ்த்யஸஹிஷ்ணுதா

ஜனகன் சொன்னான்: முடிவில்லாத பெரும் கடலான என்னுள், உலகம் என்ற படகு, அதன் மனம் என்ற காற்றால் இங்கும் அங்கும் அலைகிறது; இதனால் எனக்கு எந்த உளவுத்துயரமும் இல்லை.

மய்யநம்தமஹாம்போதௌ ஜகத்வீசிஃ ஸ்வபாவதஃ। உதேது வாஸ்தமாயாது ந மே வ்ரு'த்திர்ந ச க்ஷதிஃ

முடிவில்லாத பெரும் கடலான என்னுள், உலகம் என்ற அலை, அதன் இயல்பின்படி எழும்பி இறங்குகிறது; அது எப்படியிருந்தாலும், எனக்கு எதுவும் கூடவோ குறையவோ இல்லை.

மய்யநம்தமஹாம்போதௌ விஶ்வம் நாம விகல்பநா। அதிஶாம்தோ நிராகார ஏததேவாஹமாஸ்திதஃ

முடிவில்லாத பெரும் கடலான என்னுள், உலகம் என்பது வெறும் எண்ணமே; நான் முற்றிலும் அமைதியாக, ரூபமில்லாமல் இதிலேயே நிலைத்திருக்கிறேன்.

நாத்மா பாவேஷு நோ பாவஸ்தத்ராநந்தே நிரம்ஜநே। இத்யஸக்தோऽஸ்ப்ரு'ஹஃ ஶாந்த ஏததேவாஹமாஸ்திதஃ

ஆன்மா எந்த நிலைகளிலும் இல்லை, எந்த நிலைகளும் அந்த முடிவில்லாத தூய ஒன்றிலும் இல்லை; எனவே பற்றில்லாமல், ஆசையில்லாமல், அமைதியாக இதிலேயே நான் இருக்கிறேன்.

அஹோ சிந்மாத்ரமேவாஹம் இந்த்ரஜாலோபமம் ஜகத்। இதி மம கதம் குத்ர ஹேயோபாதேயகல்பநா

அஹா! நான் தூய அறிவே மட்டும்; உலகம் மாயை போல உள்ளது. எனவே, எனக்கு எங்கே, எப்படி ஏதாவது தள்ளவேண்டும், ஏற்கவேண்டும் என்ற எண்ணமே இல்லை.

அஷ்டாவக்ர உவாச॥ ததா பந்தோ யதா சித்தம் கிந்சித் வாம்சதி ஶோசதி। கிம்சிந் மும்சதி க்ரு'ண்ஹாதி கிம்சித் த்ரு'ஷ்யதி குப்யதி

அஷ்டாவக்ரர் சொன்னார்: மனம் ஏதாவது விரும்பினால், வருந்தினால், ஏதாவது விடுவித்தால், பிடித்தால், வேறுபாடு பார்த்தால், கோபப்பட்டால் — அதுவே பந்தம்.

ததா முக்திர்யதா சித்தம் ந வாம்சதி ந ஶோசதி। ந மும்சதி ந க்ரு'ண்ஹாதி ந ஹ்ரு'ஷ்யதி ந குப்யதி

மனம் ஏதும் விரும்பாமல், வருந்தாமல், விடாமல், பிடிக்காமல், மகிழ்ச்சி அடையாமல், கோபப்படாமல் இருந்தால் — அதுவே விடுதலை.

ததா பந்தோ யதா சித்தம் ஸக்தம் காஶ்வபி த்ரு'ஷ்டிஷு। ததா மோக்ஷோ யதா சித்தமஸக்தம் ஸர்வத்ரு'ஷ்டிஷு

மனம் ஏதாவது பார்வையில் பற்றிக்கொண்டால் பந்தம்; எல்லா பார்வைகளிலும் பற்றில்லாமல் இருந்தால் அது விடுதலை.

யதா நாஹம் ததா மோக்ஷோ யதாஹம் பந்தநம் ததா। மத்வேதி ஹேலயா கிம்சிந்மா க்ரு'ஹாண விமும்ச மா

'நான்' என்ற உணர்வு இல்லாதபோது தான் விடுதலை; 'நான்' என்ற உணர்வு வந்தால் பந்தம். இதை அறிந்து, எதையும் பிடிக்கவோ, தள்ளவோ கூட அலட்சியமாகச் செய்யாதே.

அஷ்டாவக்ர உவாச॥ க்ரு'தாக்ரு'தே ச த்வந்த்வாநி கதா ஶாந்தாநி கஸ்ய வா। ஏவம் ஜ்ஞாத்வேஹ நிர்வேதாத் பவ த்யாகபரோऽவ்ரதீ

அஷ்டாவக்ரர் சொன்னார்: செயலும் செயலின்மையும் என்ற இரட்டைப் பொருள்கள் எப்போது அமைதியாகும்? யாருக்காக? இதை உணர்ந்து, இங்கே விருப்பம் இல்லாமல், எல்லா விரதங்களையும் விட்டுவிட்டு துறவாக இரு.

கஸ்யாபி தாத தந்யஸ்ய லோகசேஷ்டாவலோகநாத்। ஜீவிதேச்சா புபுக்ஷா ச புபுத்ஸோபஶமஃ கதாஃ

யாரோ ஒருவருக்கு, உலகத்தின் நடத்தை பார்த்தவுடன், வாழும் ஆசையும், உணவு ஆசையும், அறிவு ஆசையும், எல்லா கலக்கமும் மறைந்துவிடுகிறது.

அநித்யம் ஸர்வமேவேதம் தாபத்ரயதூஷிதம்। அஸரம் நிந்திதம் ஹேயமிதி நிஶ்சித்ய ஶாம்யதி

இவை எல்லாம் நிலையற்றவை, மூன்று விதமான துயரால் கலங்கியவை, பொருளில்லாதவை, பழிக்கப்பட வேண்டியவை, விட்டு விடவேண்டியவை — இதை உணர்ந்தவனுக்கு மனம் அமைதி அடைகிறது.

கோऽஸௌ காலோ வயஃ கிம் வா யத்ர த்வந்த்வாநி நோ ந்ரு'ணாம்। தாந்யுபேக்ஷ்ய யதாப்ராப்தவர்தீ ஸித்திமவாப்நுயாத்

எந்த காலம், வயது, சூழ்நிலை இருந்தாலும், மனிதர்களுக்கு இரட்டைப் பொருள்கள் இல்லாத இடமில்லை. அவற்றை பொருட்படுத்தாமல், நேரத்திற்கு ஏற்றபடி நடந்தால், பூரணத்துவம் அடையலாம்.

நா மதம் மஹர்ஷீணாம் ஸாதூநாம் யோகிநாம் ததா। த்ரு'ஷ்ட்வா நிர்வேதமாபந்நஃ கோ ந ஶாம்யதி மாநவஃ

முனிவர்களின், சாந்தர்களின், யோகிகளின் கருத்துகளால் அல்ல; இதை உணர்ந்து விருப்பம் இல்லாமல் ஆனவன், அமைதியடையாமல் இருக்க முடியுமா?

க்ரு'த்வா மூர்திபரிஜ்ஞாநம் சைதந்யஸ்ய ந கிம் குருஃ। நிர்வேதஸமதாயுக்த்யா யஸ்தாரயதி ஸம்ஸ்ரு'தேஃ

அறிவின் உண்மையான இயல்பை உணர்ந்தவன் யார் ஆசிரியர் அல்ல? விருப்பமின்மை, சமநிலை ஆகிய முறையால், பிறரை பிறப்பும் இறப்பும் கடந்த நிலைக்கு அழைத்துச் செல்லலாம்.

பஶ்ய பூதவிகாராம்ஸ்த்வம் பூதமாத்ராந் யதார்ததஃ। தத்க்ஷணாத் பந்தநிர்முக்தஃ ஸ்வரூபஸ்தோ பவிஷ்யஸி

உலகப் பொருள்களின் மாற்றங்களை, அவை உண்மையில் என்னவோ அதுபோலவே பார்ப்பாயானால், அந்த நிமிடத்தில் பந்தம் நீங்கி, உன் இயல்பில் நிலைத்துவிடுவாய்.

வாஸநா ஏவ ஸம்ஸார இதி ஸர்வா விமும்ச தாஃ। தத்த்யாகோ வாஸநாத்யாகாத்ஸ்திதிரத்ய யதா ததா

வாசனைகள் தான் இந்த உலகம் — எனவே அவற்றை எல்லாம் விட்டு விடு. வாசனைகளை விட்டால், இன்று எப்படியிருந்தாலும் நிலைத்திருப்பாய்.

அஷ்டாவக்ர உவாச॥ விஹாய வைரிணம் காமமர்தம் சாநர்தஸம்குலம்। தர்மமப்யேதயோர்ஹேதும் ஸர்வத்ராதரம் குரு

அஷ்டாவக்ரர் சொன்னார்: விரோதியான ஆசையை, துன்பம் நிறைந்த செல்வத்தை, அவற்றிலிருந்து வரும் தர்மத்தையும் விட்டு, எங்கும் பற்றில்லாமல் இரு.

ஸ்வப்நேந்த்ரஜாலவத் பஶ்ய திநாநி த்ரீணி பம்ச வா। மித்ரக்ஷேத்ரதநாகாரதாரதாயாதிஸம்பதஃ

மூன்று அல்லது ஐந்து நாட்கள் கூட கனவு போல, மாயை போலவே என்று பார்; நண்பர்கள், நிலம், செல்வம், வீடு, மனைவி, வாரிசுகள், சொத்துகள் எல்லாம் அப்படியே.

யத்ர யத்ர பவேத்த்ரு'ஷ்ணா ஸம்ஸாரம் வித்தி தத்ர வை। ப்ரௌடவைராக்யமாஶ்ரித்ய வீதத்ரு'ஷ்ணஃ ஸுகீ பவ

எங்கு எங்கு ஆசை இருக்கிறதோ, அங்கேதான் பிறவி சுழற்சி இருக்கிறது என்று அறிந்து, உறுதியான விருப்பமின்மை கொண்டு, ஆசை இல்லாமல் ஆனந்தமாக இரு.

த்ரு'ஷ்ணாமாத்ராத்மகோ பந்தஸ்தந்நாஶோ மோக்ஷ உச்யதே। பவாஸம்ஸக்திமாத்ரேண ப்ராப்திதுஷ்டிர்முஹுர்முஹுஃ

ஆசைதான் பந்தம்; அதைக் களைவது விடுதலை என்று கூறப்படுகிறது. பிறவியில் பற்றில்லாமல் இருந்தால், திருப்தி மீண்டும் மீண்டும் கிடைக்கும்.

த்வமேகஶ்சேதநஃ ஶுத்தோ ஜடம் விஶ்வமஸத்ததா। அவித்யாபி ந கிம்சித்ஸா கா புபுத்ஸா ததாபி தே

நீ ஒருவனே அறிவுள்ளவன், தூயவன்; இந்த உலகம் ஜடமானது, உண்மையற்றது. அறியாமையும் எதுவும் இல்லை; அப்படியிருக்க, உனக்கு இந்த ஆர்வம் ஏன்?

ராஜ்யம் ஸுதாஃ கலத்ராணி ஶரீராணி ஸுகாநி ச। ஸம்ஸக்தஸ்யாபி நஷ்டாநி தவ ஜந்மநி ஜந்மநி

அரசு, மகன்கள், மனைவிகள், உடல்கள், இன்பங்கள் — இவற்றில் பற்றுள்ளவருக்கும், ஒவ்வொரு பிறவியிலும் இவை எல்லாம் போய்விடுகின்றன.

அலமர்தேந காமேந ஸுக்ரு'தேநாபி கர்மணா। ஏப்யஃ ஸம்ஸாரகாந்தாரே ந விஶ்ராந்தமபூந் மநஃ

செல்வம், ஆசை, நல்ல செயல்கள் — இவை போதும்; இவற்றில், இந்த பிறவி வனாந்தரத்தில் மனம் ஒருபோதும் அமைதி பெறவில்லை.

க்ரு'தம் ந கதி ஜந்மாநி காயேந மநஸா கிரா। துஃகமாயாஸதம் கர்ம ததத்யாப்யுபரம்யதாம்

எத்தனை பிறவிகளில் உடல், மனம், வாக்கால் துன்பமும் சிரமமும் தரும் செயல்களை செய்தோம்! இன்று அந்தச் செயல்கள் நிற்கட்டும்.

அஷ்டாவக்ர உவாச॥ பாவாபாவவிகாரஶ்ச ஸ்வபாவாதிதி நிஶ்சயீ। நிர்விகாரோ கதக்லேஶஃ ஸுகேநைவோபஶாம்யதி

அஷ்டாவக்ரர் சொன்னார்: தோன்றுதல், தோன்றாமை, மாற்றம் — இவை எல்லாம் இயற்கைதான் என்று அறிந்தவன், மாற்றமில்லாமல் துன்பம் இல்லாமல் அமைதியை எளிதாக அடைகிறான்.

ஈஶ்வரஃ ஸர்வநிர்மாதா நேஹாந்ய இதி நிஶ்சயீ। அந்தர்கலிதஸர்வாஶஃ ஶாந்தஃ க்வாபி ந ஸஜ்ஜதே

இறைவன் எல்லாவற்றையும் படைப்பவன், வேறு யாரும் இல்லை என்று உறுதியாக அறிந்தவன், உள்ளுக்குள் எல்லா ஆசைகளும் கரைந்தவனாக அமைதியுடன் எங்கும் பற்றில்லாமல் இருக்கிறான்.