அஷ்டாவக்ரகீதா

உத்பூதம் ஜ்ஞாநதுர்மித்ரமவதார்யாதிதுர்பலஃ। ஆஶ்சர்யம் காமமாகாங்க்ஷேத் காலமந்தமநுஶ்ரிதஃ

ஞானம் பிறந்துவிட்டது, அறியாமை என்னும் பகை மிகச் சோர்வாக உள்ளது என்று அறிந்தும், காலம் முடிவை நோக்கிச் செல்லும் போது கூட, ஆசை கொண்டிருப்பது ஆச்சரியமாக உள்ளது.

இஹாமுத்ர விரக்தஸ்ய நித்யாநித்யவிவேகிநஃ। ஆஶ்சர்யம் மோக்ஷகாமஸ்ய மோக்ஷாத் ஏவ விபீஷிகா

இங்கேயும் அங்கேயும் பற்றின்மை கொண்டவன், நித்யம்-அநித்யம் வேறுபாடு அறிந்தவன், விடுதலைக்கு ஆசை கொண்டவன், விடுதலையையே பயந்து இருப்பது ஆச்சரியமாக உள்ளது.

தீரஸ்து போஜ்யமாநோऽபி பீட்யமாநோऽபி ஸர்வதா। ஆத்மாநம் கேவலம் பஶ்யந் ந துஷ்யதி ந குப்யதி

புத்திசாலி எப்போதும் உணவளிக்கப்படுகிறவராக இருந்தாலும், துன்புறுத்தப்படுகிறவராக இருந்தாலும், ஆன்மாவையே காண்கிறான்; அவன் சந்தோஷப்படுவதும் இல்லை, கோபப்படுவதும் இல்லை.

சேஷ்டமாநம் ஶரீரம் ஸ்வம் பஶ்யத்யந்யஶரீரவத்। ஸம்ஸ்தவே சாபி நிந்தாயாம் கதம் க்ஷுப்யேத் மஹாஶயஃ

தன் உடலை மற்றவருடையது போல் காணும் மகானுக்கு, புகழும் பழியும் வந்தாலும் அவர் மனம் அசையாது.

மாயாமாத்ரமிதம் விஶ்வம் பஶ்யந் விகதகௌதுகஃ। அபி ஸந்நிஹிதே ம்ரு'த்யௌ கதம் த்ரஸ்யதி தீரதீஃ

இந்த உலகம் வெறும் மாயை என்று தெளிவாக அறிந்து, ஆர்வம் எல்லாம் நீங்கிய அறிவாளி, மரணம் அருகில் வந்தாலும் பயப்படுவாரா?

நிஃஸ்ப்ரு'ஹம் மாநஸம் யஸ்ய நைராஶ்யேऽபி மஹாத்மநஃ। தஸ்யாத்மஜ்ஞாநத்ரு'ப்தஸ்ய துலநா கேந ஜாயதே

எதிலும் ஆசை இல்லாத மனதை உடைய மகானுக்கு, ஏமாற்றம் வந்தாலும், ஆன்ம அறிவில் திருப்தி அடைந்தவரை யாருடன் ஒப்பிட முடியும்?

ஸ்வபாவாத் ஏவ ஜாநாநோ த்ரு'ஶ்யமேதந்ந கிம்சந। இதம் க்ராஹ்யமிதம் த்யாஜ்யம் ஸ கிம் பஶ்யதி தீரதீஃ

இந்த உலகம் ஒன்றும் இல்லை என்று இயல்பாக அறிந்த அறிவாளி, எதை ஏற்க வேண்டும், எதை விட்டு விட வேண்டும் என்று எதையும் பார்க்கமாட்டார்.

அம்தஸ்த்யக்தகஷாயஸ்ய நிர்த்வந்த்வஸ்ய நிராஶிஷஃ। யத்ரு'ச்சயாகதோ போகோ ந துஃகாய ந துஷ்டயே

உள்ளுக்குள் ஆசைகள் எல்லாம் விட்டுவிட்ட, இரட்டைய உணர்வும் எதிர்பார்ப்பும் இல்லாதவருக்கு, தற்செயலாக வரும் அனுபவம் துக்கமாகவும், சந்தோஷமாகவும் இருக்காது.

அஷ்டாவக்ர உவாச॥ ஹந்தாத்மஜ்ஞாநஸ்ய தீரஸ்ய கேலதோ போகலீலயா। ந ஹி ஸம்ஸாரவாஹீகைர்மூடைஃ ஸஹ ஸமாநதா

அஷ்டாவக்ரர் சொன்னார்: ஆன்ம அறிவில் நிலைபெற்ற அறிவாளி, உலக அனுபவத்தை விளையாட்டாக அனுபவிக்கிறார்; அவர், உலக சுழற்சியில் மூழ்கும் அறியாதவர்களுடன் ஒருபோதும் ஒப்பாக முடியாது.

யத் பதம் ப்ரேப்ஸவோ தீநாஃ ஶக்ராத்யாஃ ஸர்வதேவதாஃ। அஹோ தத்ர ஸ்திதோ யோகீ ந ஹர்ஷமுபகச்சதி

இந்திரன் முதலான தேவர்கள் எல்லோரும் அடைய விரும்பும் அந்த நிலையை அடைந்த யோகி, அங்கு இருந்தும் மகிழ்ச்சி அடைவதில்லை என்பது ஆச்சரியம்.

தஜ்ஜ்ஞஸ்ய புண்யபாபாப்யாம் ஸ்பர்ஶோ ஹ்யந்தர்ந ஜாயதே। ந ஹ்யாகாஶஸ்ய தூமேந த்ரு'ஶ்யமாநாபி ஸங்கதிஃ

அந்த பரம்பொருளை உணர்ந்தவருக்கு, புண்ணியமும் பாவமும் உள்ளுக்குள் தொடாது; எப்படியோ, ஆகாயம் புகையுடன் தோன்றினாலும், அது உண்மையில் கலக்கப்படுவதில்லை.

ஆத்மைவேதம் ஜகத்ஸர்வம் ஜ்ஞாதம் யேந மஹாத்மநா। யத்ரு'ச்சயா வர்தமாநம் தம் நிஷேத்தும் க்ஷமேத கஃ

இந்த உலகம் அனைத்தும் தான் தான் என்று அறிந்து, தற்செயலாக வாழும் அந்த மகானை யார் தடுக்க முடியும்?

ஆப்ரஹ்மஸ்தம்பபர்யந்தே பூதக்ராமே சதுர்விதே। விஜ்ஞஸ்யைவ ஹி ஸாமர்த்யமிச்சாநிச்சாவிவர்ஜநே

பிரம்மா முதல் ஒரு புல் வரை, நான்கு வகை உயிர்களிலும், ஆசையும் வெறுப்பும் இல்லாமல் இருப்பது அறிவாளிக்கு மட்டுமே சாத்தியம்.

ஆத்மாநமத்வயம் கஶ்சிஜ்ஜாநாதி ஜகதீஶ்வரம்। யத் வேத்தி தத்ஸ குருதே ந பயம் தஸ்ய குத்ரசித்

தன்னை இரட்டையில்லாதவன், உலகத்துக்குத் தலைவன் என்று அறிந்தவன், என்ன அறிகிறானோ அதைச் செய்கிறான்; அவனுக்கு எங்கும் பயம் இல்லை.

அஷ்டாவக்ர உவாச॥ ந தே ஸம்கோऽஸ்தி கேநாபி கிம் ஶுத்தஸ்த்யக்துமிச்சஸி। ஸம்காதவிலயம் குர்வந்நேவமேவ லயம் வ்ரஜ

அஷ்டாவக்ரர் சொன்னார்: உனக்கு எதிலும் பற்றுதல் இல்லை; தூயவனே, ஏன் நீ விட்டு விட விரும்புகிறாய்? கூட்டமைப்பை கரையச் செய்து, அந்த நிலையிலேயே நீயும் கரைந்துவிடு.

உதேதி பவதோ விஶ்வம் வாரிதேரிவ புத்புதஃ। இதி ஜ்ஞாத்வைகமாத்மாநம் ஏவமேவ லயம் வ்ரஜ

இந்த உலகம், கடலில் எழும் குமிழி போல உன்னுள் தோன்றுகிறது; ஆத்மா ஒன்றே என்று அறிந்து, அதுபோல் நீயும் கரைந்துவிடு.

ப்ரத்யக்ஷமப்யவஸ்துத்வாத் விஶ்வம் நாஸ்த்யமலே த்வயி। ரஜ்ஜுஸர்ப இவ வ்யக்தம் ஏவமேவ லயம் வ்ரஜ

உலகம் நேரில் தெரிந்தாலும், தூயவனே, அது உன்னுள் இல்லை; கயிற்றில் பாம்பு தோன்றுவது போலவே. அதுபோல் நீயும் கரைந்துவிடு.

ஸமதுஃகஸுகஃ பூர்ண ஆஶாநைராஶ்யயோஃ ஸமஃ। ஸமஜீவிதம்ரு'த்யுஃ ஸந்நேவமேவ லயம் வ்ரஜ

இன்பம் துன்பம் சமமாக, நிறைவாக, நம்பிக்கையிலும் நம்பிக்கையின்மையிலும் சமமாக, வாழ்விலும் மரணத்திலும் சமமாக இருந்து, நீயும் கரைந்துவிடு.

அஷ்டாவக்ர உவாச॥ ஆகாஶவதநந்தோऽஹம் கடவத் ப்ராக்ரு'தம் ஜகத்। இதி ஜ்ஞாநம் ததைதஸ்ய ந த்யாகோ ந க்ரஹோ லயஃ

அஷ்டாவக்ரர் சொன்னார்: நான் ஆகாயம் போல எல்லையில்லாதவன்; உலகம் குடம் போல் இயற்கையானது. இதை உணர்ந்தவருக்கு விட்டும் ஏற்றும் இல்லை; கரைதல் மட்டுமே உள்ளது.

மஹோததிரிவாஹம் ஸ ப்ரபம்சோ வீசிஸऽந்நிபஃ। இதி ஜ்ஞாநம் ததைதஸ்ய ந த்யாகோ ந க்ரஹோ லயஃ

நான் பெரிய கடல் போல; உலகம் அலை போல. இதை உணர்ந்தவருக்கு விட்டும் ஏற்றும் இல்லை; கரைதல் மட்டுமே உள்ளது.

அஹம் ஸ ஶுக்திஸங்காஶோ ரூப்யவத் விஶ்வகல்பநா। இதி ஜ்ஞாநம் ததைதஸ்ய ந த்யாகோ ந க்ரஹோ லயஃ

நான் சிப்பிக்கல் போல; உலகம் வெள்ளி போல தோன்றும் மாயை. இதை உணர்ந்தவருக்கு விட்டும் ஏற்றும் இல்லை; கரைதல் மட்டுமே உள்ளது.

அஹம் வா ஸர்வபூதேஷு ஸர்வபூதாந்யதோ மயி। இதி ஜ்ஞாநம் ததைதஸ்ய ந த்யாகோ ந க்ரஹோ லயஃ

நான் எல்லா உயிர்களிலும் இருக்கிறேனா, அல்லது எல்லா உயிர்களும் என்னுள் இருக்கிறதா — இப்படி உணர்ந்தவனுக்குத் துறப்பும், பிடிப்பும், இல்லாமல்போனதுமில்லை.

ஜநக உவாச॥ மய்யநம்தமஹாம்போதௌ விஶ்வபோத இதஸ்ததஃ। ப்ரமதி ஸ்வாம்தவாதேந ந மமாஸ்த்யஸஹிஷ்ணுதா

ஜனகன் சொன்னான்: முடிவில்லாத பெரும் கடலான என்னுள், உலகம் என்ற படகு, அதன் மனம் என்ற காற்றால் இங்கும் அங்கும் அலைகிறது; இதனால் எனக்கு எந்த உளவுத்துயரமும் இல்லை.

மய்யநம்தமஹாம்போதௌ ஜகத்வீசிஃ ஸ்வபாவதஃ। உதேது வாஸ்தமாயாது ந மே வ்ரு'த்திர்ந ச க்ஷதிஃ

முடிவில்லாத பெரும் கடலான என்னுள், உலகம் என்ற அலை, அதன் இயல்பின்படி எழும்பி இறங்குகிறது; அது எப்படியிருந்தாலும், எனக்கு எதுவும் கூடவோ குறையவோ இல்லை.

மய்யநம்தமஹாம்போதௌ விஶ்வம் நாம விகல்பநா। அதிஶாம்தோ நிராகார ஏததேவாஹமாஸ்திதஃ

முடிவில்லாத பெரும் கடலான என்னுள், உலகம் என்பது வெறும் எண்ணமே; நான் முற்றிலும் அமைதியாக, ரூபமில்லாமல் இதிலேயே நிலைத்திருக்கிறேன்.

நாத்மா பாவேஷு நோ பாவஸ்தத்ராநந்தே நிரம்ஜநே। இத்யஸக்தோऽஸ்ப்ரு'ஹஃ ஶாந்த ஏததேவாஹமாஸ்திதஃ

ஆன்மா எந்த நிலைகளிலும் இல்லை, எந்த நிலைகளும் அந்த முடிவில்லாத தூய ஒன்றிலும் இல்லை; எனவே பற்றில்லாமல், ஆசையில்லாமல், அமைதியாக இதிலேயே நான் இருக்கிறேன்.

அஹோ சிந்மாத்ரமேவாஹம் இந்த்ரஜாலோபமம் ஜகத்। இதி மம கதம் குத்ர ஹேயோபாதேயகல்பநா

அஹா! நான் தூய அறிவே மட்டும்; உலகம் மாயை போல உள்ளது. எனவே, எனக்கு எங்கே, எப்படி ஏதாவது தள்ளவேண்டும், ஏற்கவேண்டும் என்ற எண்ணமே இல்லை.

அஷ்டாவக்ர உவாச॥ ததா பந்தோ யதா சித்தம் கிந்சித் வாம்சதி ஶோசதி। கிம்சிந் மும்சதி க்ரு'ண்ஹாதி கிம்சித் த்ரு'ஷ்யதி குப்யதி

அஷ்டாவக்ரர் சொன்னார்: மனம் ஏதாவது விரும்பினால், வருந்தினால், ஏதாவது விடுவித்தால், பிடித்தால், வேறுபாடு பார்த்தால், கோபப்பட்டால் — அதுவே பந்தம்.

ததா முக்திர்யதா சித்தம் ந வாம்சதி ந ஶோசதி। ந மும்சதி ந க்ரு'ண்ஹாதி ந ஹ்ரு'ஷ்யதி ந குப்யதி

மனம் ஏதும் விரும்பாமல், வருந்தாமல், விடாமல், பிடிக்காமல், மகிழ்ச்சி அடையாமல், கோபப்படாமல் இருந்தால் — அதுவே விடுதலை.