அஷ்டாவக்ரகீதா

மந்தஃ ஶ்ருத்வாபி தத்வஸ்து ந ஜஹாதி விமூடதாம்। நிர்விகல்போ பஹிர்யத்நாதந்தர்விஷயலாலஸஃ

மந்தமானவன், உண்மை சொல்லப்பட்டாலும் தன் அறியாமையை விடமாட்டான்; வெளியிலோ வேறுபாடில்லாதவனாக இருந்தாலும், உள்ளுக்குள் உணர்வுப் பொருள்களை விரும்புகிறான்.

ஜ்ஞாநாத் கலிதகர்மா யோ லோகத்ரு'ஷ்ட்யாபி கர்மக்ரு'த்। நாப்நோத்யவஸரம் கர்மம் வக்துமேவ ந கிம்சந

அறிவால் செய்கைகள் விலகியவனே, உலகம் பார்த்தால் செயலில் இருப்பவனாகத் தோன்றினாலும், உண்மையில் எந்தச் செயலும் செய்யவில்லை; அவன் செயல் பற்றிப் பேசும் அவசியமும் இல்லை.

க்வ தமஃ க்வ ப்ரகாஶோ வா ஹாநம் க்வ ச ந கிம்சந। நிர்விகாரஸ்ய தீரஸ்ய நிராதம்கஸ்ய ஸர்வதா

மாறாத மனம் கொண்ட, எப்போதும் அச்சமில்லாத நிலைமையில் இருப்பவனுக்கு, இருள் எங்கே, ஒளி எங்கே, எதையும் விலக்குவது எங்கே, எதுவும் இல்லை.

க்வ தைர்யம் க்வ விவேகித்வம் க்வ நிராதம்கதாபி வா। அநிர்வாச்யஸ்வபாவஸ்ய நிஃஸ்வபாவஸ்ய யோகிநஃ

சொல்ல முடியாத தன்மை கொண்ட, எந்த இயல்பும் இல்லாத யோகிக்கு, தைரியம் எங்கே, பகுத்தறிவு எங்கே, அச்சமின்மை கூட எங்கே?

ந ஸ்வர்கோ நைவ நரகோ ஜீவந்முக்திர்ந சைவ ஹி। பஹுநாத்ர கிமுக்தேந யோகத்ரு'ஷ்ட்யா ந கிம்சந

சொர்க்கமும் இல்லை, நரகமும் இல்லை, உயிரோடு விடுதலையும் இல்லை; இதைவிட மேலும் என்ன சொல்ல வேண்டும்? யோகியின் பார்வையில் எதுவும் இல்லை.

நைவ ப்ரார்தயதே லாபம் நாலாபேநாநுஶோசதி। தீரஸ்ய ஶீதலம் சித்தமம்ரு'தேநைவ பூரிதம்

அவன் லாபத்தை நாடுவதும் இல்லை, இல்லாததை நினைத்து வருந்துவதும் இல்லை; அந்த உறுதியானவனின் மனம் எப்போதும் குளிர்ந்து, அமுதம் போல நிறைந்திருக்கிறது.

ந ஶாந்தம் ஸ்தௌதி நிஷ்காமோ ந துஷ்டமபி நிந்ததி। ஸமதுஃகஸுகஸ்த்ரு'ப்தஃ கிம்சித் க்ரு'த்யம் ந பஶ்யதி

வாஞ்சையில்லாதவன் அமைதியானவரை புகழ்வதில்லை, தீயவரை பழிப்பதுமில்லை; சுகத்திலும் துயரத்திலும் சமமாக இருந்து திருப்தியோடு, செய்யவேண்டியது எதுவும் இல்லை என்று காண்கிறான்.

தீரோ ந த்வேஷ்டி ஸம்ஸாரமாத்மாநம் ந தித்ரு'க்ஷதி। ஹர்ஷாமர்ஷவிநிர்முக்தோ ந ம்ரு'தோ ந ச ஜீவதி

உறுதியானவன் உலகத்தை வெறுப்பதில்லை, தன்னை காண விரும்புவதுமில்லை; சந்தோஷம், கோபம் ஆகியவை இல்லாமல், அவன் இறந்தவனும் அல்ல, உயிரோடும் இல்லை.

நிஃஸ்நேஹஃ புத்ரதாராதௌ நிஷ்காமோ விஷயேஷு ச। நிஶ்சிந்தஃ ஸ்வஶரீரேऽபி நிராஶஃ ஶோபதே புதஃ

குழந்தை, மனைவி ஆகியோரிடம் பாசமில்லாமல், பொருள்களில் ஆசையில்லாமல், தன் உடலைப் பற்றியும் கவலைப்படாமல், நம்பிக்கையில்லாமல், அந்த அறிவாளி ஒளிவிடுகிறான்.

துஷ்டிஃ ஸர்வத்ர தீரஸ்ய யதாபதிதவர்திநஃ। ஸ்வச்சந்தம் சரதோ தேஶாந் யத்ரஸ்தமிதஶாயிநஃ

எங்கு இருந்தாலும் திருப்தியுடன், நேரம் வந்தபடி நடந்து, நாடுகளை சுதந்திரமாகச் சுற்றி, இரவு எங்கு வந்தாலும் அங்கு தூங்கும் உறுதியானவன்.

பததூதேது வா தேஹோ நாஸ்ய சிந்தா மஹாத்மநஃ। ஸ்வபாவபூமிவிஶ்ராந்திவிஸ்ம்ரு'தாஶேஷஸம்ஸ்ரு'தேஃ

உடல் விழுந்தாலும் எழுந்தாலும், அந்த மகானுக்கு கவலையில்லை; தன் இயல்பில் தங்கியவனாக, பிறப்பும் இறப்பும் எல்லாம் மறந்துவிட்டான்.

அகிம்சநஃ காமசாரோ நிர்த்வந்த்வஶ்சிந்நஸம்ஶயஃ। அஸக்தஃ ஸர்வபாவேஷு கேவலோ ரமதே புதஃ

எதுவும் இல்லாமல், விருப்பப்படி நடந்துவரும், இரட்டை உணர்வும் சந்தேகமும் அறுந்து, எல்லாவற்றிலும் பற்றில்லாமல், தனக்குள் மகிழும் அறிவாளி.

நிர்மமஃ ஶோபதே தீரஃ ஸமலோஷ்டாஶ்மகாம்சநஃ। ஸுபிந்நஹ்ரு'தயக்ரந்திர்விநிர்தூதரஜஸ்தமஃ

உறுதியானவன், எனது எனும் உணர்வில்லாமல், மண், கல், பொன் ஆகியவற்றை சமமாகக் காண்கிறான்; இதயக் கட்டுகள் முற்றிலும் களைந்தவன், காமமும் இருளும் நீங்கியவன், ஒளிவிடுகிறான்.

ஸர்வத்ராநவதாநஸ்ய ந கிம்சித் வாஸநா ஹ்ரு'தி। முக்தாத்மநோ வித்ரு'ப்தஸ்ய துலநா கேந ஜாயதே

எங்கும் கவனமில்லாதவனுக்கு, மனதில் எந்த வாஞ்சையும் இல்லை; விடுதலை பெற்ற திருப்தியான ஆத்மாவுக்கு யார் ஒப்பாக இருக்க முடியும்?

ஜாநந்நபி ந ஜாநாதி பஶ்யந்நபி ந பஶ்யதி। ப்ருவந்ந் அபி ந ச ப்ரூதே கோऽந்யோ நிர்வாஸநாத்ரு'தே

அவன் அறிந்தாலும் அறியவில்லை, பார்த்தாலும் பார்க்கவில்லை, பேசினாலும் பேசவில்லை; எல்லா வாஞ்சைகளும் நீங்கியவன் தவிர வேறு யார் இப்படியிருக்க முடியும்?

பிக்ஷுர்வா பூபதிர்வாபி யோ நிஷ்காமஃ ஸ ஶோபதே। பாவேஷு கலிதா யஸ்ய ஶோபநாஶோபநா மதிஃ

பிச்சைக்காரனாக இருந்தாலும், அரசனாக இருந்தாலும், ஆசையில்லாதவன் ஒளிவிடுகிறான்; நல்லது, கெட்டது என்ற எண்ணம் எல்லாவற்றிலும் விலகியவனுக்கு.

க்வ ஸ்வாச்சந்த்யம் க்வ ஸம்கோசஃ க்வ வா தத்த்வவிநிஶ்சயஃ। நிர்வ்யாஜார்ஜவபூதஸ்ய சரிதார்தஸ்ய யோகிநஃ

மெய்யான, நேர்மையான, வஞ்சனையில்லாத, நிறைவை அடைந்த யோகிக்கு, சுதந்திரம் எங்கே, கட்டுப்பாடு எங்கே, உண்மையின் உறுதி எங்கே?

ஆத்மவிஶ்ராந்தித்ரு'ப்தேந நிராஶேந கதார்திநா। அந்தர்யதநுபூயேத தத் கதம் கஸ்ய கத்யதே

தன்னுள் திருப்தியடைந்த, நம்பிக்கையில்லாத, துயரமில்லாதவனுக்கு, உள்ளுக்குள் அனுபவிப்பது எதுவாயினும், அதை எப்படி, யாரிடம் சொல்ல முடியும்?

ஸுப்தோऽபி ந ஸுஷுப்தௌ ச ஸ்வப்நேऽபி ஶயிதோ ந ச। ஜாகரேऽபி ந ஜாகர்தி தீரஸ்த்ரு'ப்தஃ பதே பதே

தூங்கினாலும், ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் இல்லை; கனவில் இருந்தாலும், அங்கு கிடக்கவில்லை; விழித்திருந்தாலும், விழிப்பதில்லை; உறுதியானவன் ஒவ்வொரு நிலையிலும் திருப்தியுடன் இருக்கிறான்.

ஜ்ஞஃ ஸசிந்தோऽபி நிஶ்சிந்தஃ ஸேந்த்ரியோऽபி நிரிந்த்ரியஃ। ஸுபுத்திரபி நிர்புத்திஃ ஸாஹம்காரோऽநஹங்க்ரு'திஃ

ஞானி, வெளியிலோ சிந்தனையுடன் இருப்பதைப்போல் தோன்றினாலும், உள்ளுக்குள் சிந்தனையில்லாதவனாக இருக்கிறார்; அறிவுப்புலன்கள் இருந்தாலும், அவை இல்லாதவனாக இருப்பது போல்; புத்தி இருந்தாலும், புத்தியில்லாதவனாக; அகம்பாவம் இருந்தாலும், அதில் பற்றில்லாதவனாக இருக்கிறார்.

ந ஸுகீ ந ச வா துஃகீ ந விரக்தோ ந ஸம்கவாந்। ந முமுக்ஷுர்ந வா முக்தா ந கிம்சிந்ந்ந ச கிம்சந

அவர் சந்தோஷமும் அல்ல, துக்கமும் அல்ல; பற்றும் இல்லாதவர், பற்றும் கொண்டவர் அல்ல; விடுதலைக்காக ஆசைப்படுவதும் இல்லை, விடுதலையடைந்தவரும் இல்லை; எதுவும் இல்லை, அதுவும் இல்லை.

விக்ஷேபேऽபி ந விக்ஷிப்தஃ ஸமாதௌ ந ஸமாதிமாந்। ஜாட்யேऽபி ந ஜடோ தந்யஃ பாண்டித்யேऽபி ந பண்டிதஃ

அலைச்சலில் இருந்தாலும், அவர் மனம் அலைக்கப்படாது; தியானத்தில் இருந்தாலும், அவர் அதில் முழுகுவதில்லை; சோர்வில் இருந்தாலும், அவர் சோர்வானவனல்ல; பண்டிதன் என்றாலும், அவர் உண்மையில் பண்டிதன் அல்ல.

முக்தோ யதாஸ்திதிஸ்வஸ்தஃ க்ரு'தகர்தவ்யநிர்வ்ரு'தஃ। ஸமஃ ஸர்வத்ர வைத்ரு'ஷ்ண்யாந்ந ஸ்மரத்யக்ரு'தம் க்ரு'தம்

விடுதலை பெற்றவர், தன் இயல்பில் நிலைத்தவர்; செய்ததும் செய்யாததும் போதுமானது என்று திருப்தியுடன்; எங்கும் சமமானவர், ஆசை இல்லாததால்; செய்ததை, செய்யாததை நினைவுகூர்வது இல்லை.

ந ப்ரீயதே வந்த்யமாநோ நிந்த்யமாநோ ந குப்யதி। நைவோத்விஜதி மரணே ஜீவநே நாபிநந்ததி

புகழப்பட்டாலும் அவர் மகிழ்வதில்லை; பழிக்கப்பட்டாலும் கோபப்படுவதில்லை; மரணத்தை பார்த்தாலும் கலங்குவதில்லை; வாழ்வை அனுபவித்தாலும் ஆனந்தப்படுவதில்லை.

ந தாவதி ஜநாகீர்ணம் நாரண்யம் உபஶாந்ததீஃ। யதாததா யத்ரதத்ர ஸம ஏவாவதிஷ்டதே

அவர் மனம் அமைதியாக உள்ளது; கூட்டத்திற்கோ, காட்டிற்கோ ஓடுவதில்லை; எப்படியிருந்தாலும், எங்கிருந்தாலும், அவர் எப்போதும் ஒரே மாதிரியே இருக்கிறார்.

ஜநக உவாச॥ தத்த்வவிஜ்ஞாநஸந்தம்ஶமாதாய ஹ்ரு'தயோதராத்। நாவிதபராமர்ஶஶல்யோத்தாரஃ க்ரு'தோ மயா

ஜனகன் சொன்னார்: என் இதயத்தின் ஆழத்திலிருந்து உண்மையான அறிவின் கரண்டியை எடுத்துக்கொண்டு, அறியாமையின் முட்டாள்தனத்தின் முள் எனது உள்ளத்திலிருந்து நீக்கியுள்ளேன்.

க்வ தர்மஃ க்வ ச வா காமஃ க்வ சார்தஃ க்வ விவேகிதா। க்வ த்வைதம் க்வ ச வாऽத்வைதம் ஸ்வமஹிம்நி ஸ்திதஸ்ய மே

எங்கே தர்மம்? எங்கே ஆசை? எங்கே பொருள்? எங்கே பகுத்தறிவு? எங்கே இரட்டையமைப்பு? எங்கே ஒன்றிய நிலை? என் தனிமைமிகு பெருமையில் நிலைத்திருக்கும் எனக்கெல்லாம் இவை எங்கே?

க்வ பூதம் க்வ பவிஷ்யத் வா வர்தமாநமபி க்வ வா। க்வ தேஶஃ க்வ ச வா நித்யம் ஸ்வமஹிம்நி ஸ்திதஸ்ய மே

எங்கே கடந்த காலம்? எங்கே வருங்காலம்? இப்போதும் எங்கே? எங்கே இடம்? எங்கே நிரந்தரம்? என் தனிமைமிகு பெருமையில் நிலைத்திருக்கும் எனக்கெல்லாம் இவை எங்கே?

க்வ சாத்மா க்வ ச வாநாத்மா க்வ ஶுபம் க்வாஶுபம் யதா। க்வ சிந்தா க்வ ச வாசிந்தா ஸ்வமஹிம்நி ஸ்திதஸ்ய மே

எங்கே ஆத்மா? எங்கே அதல்லாதது? எங்கே நன்மை? எங்கே தீமை? எங்கே சிந்தனை? எங்கே சிந்தனை இல்லாத நிலை? என் தனிமைமிகு பெருமையில் நிலைத்திருக்கும் எனக்கெல்லாம் இவை எங்கே?