அஷ்டாவக்ரகீதா

க்வ ஸம்ஸாரஃ க்வ சாபாஸஃ க்வ ஸாத்யம் க்வ ச ஸாதநம்। ஆகாஶஸ்யேவ தீரஸ்ய நிர்விகல்பஸ்ய ஸர்வதா

வானம் போல் எப்போதும் வேறுபாடில்லாமல் உறுதியுடன் இருப்பவருக்கு, இந்த உலகம் எங்கே, மாயை எங்கே, சாதனை எங்கே, சாதிப்பது எங்கே?

ஸ ஜயத்யர்தஸம்ந்யாஸீ பூர்ணஸ்வரஸவிக்ரஹஃ। அக்ரு'த்ரிமோऽநவச்சிந்நே ஸமாதிர்யஸ்ய வர்ததே

பொருள்களை விட்டு விட்டு, இயற்கையாகவும் பூரணமாகவும் இருப்பவனுக்கு, செயற்கை இல்லாத, இடையறாத தியானம் நிலைத்திருக்கிறது—அவனே வெற்றி பெற்றவன்.

பஹுநாத்ர கிமுக்தேந ஜ்ஞாததத்த்வோ மஹாஶயஃ। போகமோக்ஷநிராகாம்க்ஷீ ஸதா ஸர்வத்ர நீரஸஃ

இதில் அதிகம் சொல்ல என்ன இருக்கிறது? யார் உண்மைத் தத்துவத்தை அறிந்திருக்கிறார், அனுபவத்தையும் விடுதலையையும் விரும்பாமல் எப்போதும் எல்லா இடங்களிலும் விருப்பமில்லாமல் இருக்கிறார், அவர் தான் பெரியவர்.

மஹதாதி ஜகத்த்வைதம் நாமமாத்ரவிஜ்ரு'ம்பிதம்। விஹாய ஶுத்தபோதஸ்ய கிம் க்ரு'த்யமவஶிஷ்யதே

பெரியதிலிருந்து கீழ்வரைக்கும், பெயர்களாக மட்டும் தோன்றும் இரட்டைப் பொருள்களை விட்டு விட்ட பிறகு, தூய அறிவுள்ளவனுக்கு இன்னும் என்ன செய்யவேண்டும் என்று எதுவும் இல்லை.

ப்ரமப்ரு'தமிதம் ஸர்வம் கிம்சிந்நாஸ்தீதி நிஶ்சயீ। அலக்ஷ்யஸ்புரணஃ ஶுத்தஃ ஸ்வபாவேநைவ ஶாம்யதி

இதெல்லாம்—including மனம் அலைபவதும்—மாயைதான், எதுவும் இல்லை என்று உறுதியாக நம்பும் தூயவன், பிடிக்க முடியாத ஒளியாக இயற்கையாகவே அமைதியடைகிறான்.

ஶுத்தஸ்புரணரூபஸ்ய த்ரு'ஶ்யபாவமபஶ்யதஃ। க்வ விதிஃ க்வ வைராக்யம் க்வ த்யாகஃ க்வ ஶமோऽபி வா

தூய ஒளியாக இருப்பவன், பொருள்களை உண்மையாக பார்க்காதவன்—அவனுக்கு விதி எங்கே, பற்றின்மை எங்கே, துறவு எங்கே, அமைதி கூட எங்கே?

ஸ்புரதோऽநந்தரூபேண ப்ரக்ரு'திம் ச ந பஶ்யதஃ। க்வ பந்தஃ க்வ ச வா மோக்ஷஃ க்வ ஹர்ஷஃ க்வ விஷாதிதா

எல்லா வடிவங்களிலும் ஒளிவீசுகிறவன், இயற்கையை உண்மையாகப் பார்க்காதவன்—அவனுக்கு பந்தம் எங்கே, விடுதலை எங்கே, மகிழ்ச்சி எங்கே, துயரம் எங்கே?

புத்திபர்யந்தஸம்ஸாரே மாயாமாத்ரம் விவர்ததே। நிர்மமோ நிரஹம்காரோ நிஷ்காமஃ ஶோபதே புதஃ

அறிவின் எல்லையில் இருக்கும் இந்த உலகம் மாயை மட்டுமே; சொந்தம், அகம்பாவம், ஆசை இல்லாமல் இருப்பவன் தான் அறிவாளி, அவன் ஒளிவீசுகிறான்.

அக்ஷயம் கதஸந்தாபமாத்மாநம் பஶ்யதோ முநேஃ। க்வ வித்யா ச க்வ வா விஶ்வம் க்வ தேஹோऽஹம் மமேதி வா

நிலையானது, துன்பம் இல்லாதது என்று ஆத்மாவை காணும் முனிவருக்கு, அறிவு எங்கே, உலகம் எங்கே, உடல் எங்கே, 'நான்', 'என்' என்ற எண்ணங்கள் எங்கே?

நிரோதாதீநி கர்மாணி ஜஹாதி ஜடதீர்யதி। மநோரதாந் ப்ரலாபாம்ஶ்ச கர்துமாப்நோத்யதத்க்ஷணாத்

மந்தமான மனம் கொண்டவன், கட்டுப்பாடு போன்ற செயல்களை விட்டுவிட்டால், உடனே மனக்கற்பனைகளிலும், வீணான பேச்சுகளிலும் ஈடுபட ஆரம்பிக்கிறான்.

மந்தஃ ஶ்ருத்வாபி தத்வஸ்து ந ஜஹாதி விமூடதாம்। நிர்விகல்போ பஹிர்யத்நாதந்தர்விஷயலாலஸஃ

மந்தமானவன், உண்மை சொல்லப்பட்டாலும் தன் அறியாமையை விடமாட்டான்; வெளியிலோ வேறுபாடில்லாதவனாக இருந்தாலும், உள்ளுக்குள் உணர்வுப் பொருள்களை விரும்புகிறான்.

ஜ்ஞாநாத் கலிதகர்மா யோ லோகத்ரு'ஷ்ட்யாபி கர்மக்ரு'த்। நாப்நோத்யவஸரம் கர்மம் வக்துமேவ ந கிம்சந

அறிவால் செய்கைகள் விலகியவனே, உலகம் பார்த்தால் செயலில் இருப்பவனாகத் தோன்றினாலும், உண்மையில் எந்தச் செயலும் செய்யவில்லை; அவன் செயல் பற்றிப் பேசும் அவசியமும் இல்லை.

க்வ தமஃ க்வ ப்ரகாஶோ வா ஹாநம் க்வ ச ந கிம்சந। நிர்விகாரஸ்ய தீரஸ்ய நிராதம்கஸ்ய ஸர்வதா

மாறாத மனம் கொண்ட, எப்போதும் அச்சமில்லாத நிலைமையில் இருப்பவனுக்கு, இருள் எங்கே, ஒளி எங்கே, எதையும் விலக்குவது எங்கே, எதுவும் இல்லை.

க்வ தைர்யம் க்வ விவேகித்வம் க்வ நிராதம்கதாபி வா। அநிர்வாச்யஸ்வபாவஸ்ய நிஃஸ்வபாவஸ்ய யோகிநஃ

சொல்ல முடியாத தன்மை கொண்ட, எந்த இயல்பும் இல்லாத யோகிக்கு, தைரியம் எங்கே, பகுத்தறிவு எங்கே, அச்சமின்மை கூட எங்கே?

ந ஸ்வர்கோ நைவ நரகோ ஜீவந்முக்திர்ந சைவ ஹி। பஹுநாத்ர கிமுக்தேந யோகத்ரு'ஷ்ட்யா ந கிம்சந

சொர்க்கமும் இல்லை, நரகமும் இல்லை, உயிரோடு விடுதலையும் இல்லை; இதைவிட மேலும் என்ன சொல்ல வேண்டும்? யோகியின் பார்வையில் எதுவும் இல்லை.

நைவ ப்ரார்தயதே லாபம் நாலாபேநாநுஶோசதி। தீரஸ்ய ஶீதலம் சித்தமம்ரு'தேநைவ பூரிதம்

அவன் லாபத்தை நாடுவதும் இல்லை, இல்லாததை நினைத்து வருந்துவதும் இல்லை; அந்த உறுதியானவனின் மனம் எப்போதும் குளிர்ந்து, அமுதம் போல நிறைந்திருக்கிறது.

ந ஶாந்தம் ஸ்தௌதி நிஷ்காமோ ந துஷ்டமபி நிந்ததி। ஸமதுஃகஸுகஸ்த்ரு'ப்தஃ கிம்சித் க்ரு'த்யம் ந பஶ்யதி

வாஞ்சையில்லாதவன் அமைதியானவரை புகழ்வதில்லை, தீயவரை பழிப்பதுமில்லை; சுகத்திலும் துயரத்திலும் சமமாக இருந்து திருப்தியோடு, செய்யவேண்டியது எதுவும் இல்லை என்று காண்கிறான்.

தீரோ ந த்வேஷ்டி ஸம்ஸாரமாத்மாநம் ந தித்ரு'க்ஷதி। ஹர்ஷாமர்ஷவிநிர்முக்தோ ந ம்ரு'தோ ந ச ஜீவதி

உறுதியானவன் உலகத்தை வெறுப்பதில்லை, தன்னை காண விரும்புவதுமில்லை; சந்தோஷம், கோபம் ஆகியவை இல்லாமல், அவன் இறந்தவனும் அல்ல, உயிரோடும் இல்லை.

நிஃஸ்நேஹஃ புத்ரதாராதௌ நிஷ்காமோ விஷயேஷு ச। நிஶ்சிந்தஃ ஸ்வஶரீரேऽபி நிராஶஃ ஶோபதே புதஃ

குழந்தை, மனைவி ஆகியோரிடம் பாசமில்லாமல், பொருள்களில் ஆசையில்லாமல், தன் உடலைப் பற்றியும் கவலைப்படாமல், நம்பிக்கையில்லாமல், அந்த அறிவாளி ஒளிவிடுகிறான்.

துஷ்டிஃ ஸர்வத்ர தீரஸ்ய யதாபதிதவர்திநஃ। ஸ்வச்சந்தம் சரதோ தேஶாந் யத்ரஸ்தமிதஶாயிநஃ

எங்கு இருந்தாலும் திருப்தியுடன், நேரம் வந்தபடி நடந்து, நாடுகளை சுதந்திரமாகச் சுற்றி, இரவு எங்கு வந்தாலும் அங்கு தூங்கும் உறுதியானவன்.

பததூதேது வா தேஹோ நாஸ்ய சிந்தா மஹாத்மநஃ। ஸ்வபாவபூமிவிஶ்ராந்திவிஸ்ம்ரு'தாஶேஷஸம்ஸ்ரு'தேஃ

உடல் விழுந்தாலும் எழுந்தாலும், அந்த மகானுக்கு கவலையில்லை; தன் இயல்பில் தங்கியவனாக, பிறப்பும் இறப்பும் எல்லாம் மறந்துவிட்டான்.

அகிம்சநஃ காமசாரோ நிர்த்வந்த்வஶ்சிந்நஸம்ஶயஃ। அஸக்தஃ ஸர்வபாவேஷு கேவலோ ரமதே புதஃ

எதுவும் இல்லாமல், விருப்பப்படி நடந்துவரும், இரட்டை உணர்வும் சந்தேகமும் அறுந்து, எல்லாவற்றிலும் பற்றில்லாமல், தனக்குள் மகிழும் அறிவாளி.

நிர்மமஃ ஶோபதே தீரஃ ஸமலோஷ்டாஶ்மகாம்சநஃ। ஸுபிந்நஹ்ரு'தயக்ரந்திர்விநிர்தூதரஜஸ்தமஃ

உறுதியானவன், எனது எனும் உணர்வில்லாமல், மண், கல், பொன் ஆகியவற்றை சமமாகக் காண்கிறான்; இதயக் கட்டுகள் முற்றிலும் களைந்தவன், காமமும் இருளும் நீங்கியவன், ஒளிவிடுகிறான்.

ஸர்வத்ராநவதாநஸ்ய ந கிம்சித் வாஸநா ஹ்ரு'தி। முக்தாத்மநோ வித்ரு'ப்தஸ்ய துலநா கேந ஜாயதே

எங்கும் கவனமில்லாதவனுக்கு, மனதில் எந்த வாஞ்சையும் இல்லை; விடுதலை பெற்ற திருப்தியான ஆத்மாவுக்கு யார் ஒப்பாக இருக்க முடியும்?

ஜாநந்நபி ந ஜாநாதி பஶ்யந்நபி ந பஶ்யதி। ப்ருவந்ந் அபி ந ச ப்ரூதே கோऽந்யோ நிர்வாஸநாத்ரு'தே

அவன் அறிந்தாலும் அறியவில்லை, பார்த்தாலும் பார்க்கவில்லை, பேசினாலும் பேசவில்லை; எல்லா வாஞ்சைகளும் நீங்கியவன் தவிர வேறு யார் இப்படியிருக்க முடியும்?

பிக்ஷுர்வா பூபதிர்வாபி யோ நிஷ்காமஃ ஸ ஶோபதே। பாவேஷு கலிதா யஸ்ய ஶோபநாஶோபநா மதிஃ

பிச்சைக்காரனாக இருந்தாலும், அரசனாக இருந்தாலும், ஆசையில்லாதவன் ஒளிவிடுகிறான்; நல்லது, கெட்டது என்ற எண்ணம் எல்லாவற்றிலும் விலகியவனுக்கு.

க்வ ஸ்வாச்சந்த்யம் க்வ ஸம்கோசஃ க்வ வா தத்த்வவிநிஶ்சயஃ। நிர்வ்யாஜார்ஜவபூதஸ்ய சரிதார்தஸ்ய யோகிநஃ

மெய்யான, நேர்மையான, வஞ்சனையில்லாத, நிறைவை அடைந்த யோகிக்கு, சுதந்திரம் எங்கே, கட்டுப்பாடு எங்கே, உண்மையின் உறுதி எங்கே?

ஆத்மவிஶ்ராந்தித்ரு'ப்தேந நிராஶேந கதார்திநா। அந்தர்யதநுபூயேத தத் கதம் கஸ்ய கத்யதே

தன்னுள் திருப்தியடைந்த, நம்பிக்கையில்லாத, துயரமில்லாதவனுக்கு, உள்ளுக்குள் அனுபவிப்பது எதுவாயினும், அதை எப்படி, யாரிடம் சொல்ல முடியும்?

ஸுப்தோऽபி ந ஸுஷுப்தௌ ச ஸ்வப்நேऽபி ஶயிதோ ந ச। ஜாகரேऽபி ந ஜாகர்தி தீரஸ்த்ரு'ப்தஃ பதே பதே

தூங்கினாலும், ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் இல்லை; கனவில் இருந்தாலும், அங்கு கிடக்கவில்லை; விழித்திருந்தாலும், விழிப்பதில்லை; உறுதியானவன் ஒவ்வொரு நிலையிலும் திருப்தியுடன் இருக்கிறான்.