அஷ்டாவக்ரகீதா

அதத்வாதீவ குருதே ந பவேதபி பாலிஶஃ। ஜீவந்முக்தஃ ஸுகீ ஶ்ரீமாந் ஸம்ஸரந்நபி ஶோபதே

மற்றவர்களைப் போல பேசினாலும் அல்லது நடந்தாலும், வாழ்ந்தே முக்தி பெற்றவன் ஆனந்தமாகவும் வளமாகவும் இந்த உலகில் இருந்தாலும் ஒளிவிடுகிறான்.

நாவிசாரஸுஶ்ராந்தோ தீரோ விஶ்ராந்திமாகதஃ। ந கல்பதே ந ஜாதி ந ஶ்ரு'ணோதி ந பஶ்யதி

ஆழமான விசாரணையால் முழுமையாக ஓய்வடைந்த ஞானிக்கு, கற்பனையும் இல்லை, பிறப்பும் இல்லை, கேள்வியும் இல்லை, பார்வையும் இல்லை.

அஸமாதேரவிக்ஷேபாந் ந முமுக்ஷுர்ந சேதரஃ। நிஶ்சித்ய கல்பிதம் பஶ்யந் ப்ரஹ்மைவாஸ்தே மஹாஶயஃ

அமைதி, கவலை, விடுதலை பற்றிய ஆசை — எதுவும் இல்லை; எல்லாம் மனக்கற்பனை என்று தெளிவாக அறிந்த பெரிய உள்ளம் பரம்பொருளாகவே நிலைத்திருக்கிறான்.

யஸ்யாந்தஃ ஸ்யாதஹம்காரோ ந கரோதி கரோதி ஸஃ। நிரஹம்காரதீரேண ந கிம்சிதக்ரு'தம் க்ரு'தம்

உள்ளுக்குள் ‘நான்’ என்ற அகங்காரம் இருந்தால் தான் செயல் நடக்கும்; அகங்காரம் இல்லாத ஞானிக்கு எதுவும் செய்யப்படவில்லை, எதுவும் செய்யாமல் இருக்கவில்லை.

நோத்விக்நம் ந ச ஸந்துஷ்டமகர்த்ரு' ஸ்பந்தவர்ஜிதம்। நிராஶம் கதஸந்தேஹம் சித்தம் முக்தஸ்ய ராஜதே

முக்தி பெற்றவனின் மனம் கலக்கம் இல்லாமல், திருப்தியும் இல்லாமல், செயல் உணர்வும் அசைவும் இல்லாமல், ஆசையும் சந்தேகமும் இல்லாமல் ஒளிவிடுகிறது.

நிர்த்யாதும் சேஷ்டிதும் வாபி யச்சித்தம் ந ப்ரவர்ததே। நிர்நிமித்தமிதம் கிம்து நிர்த்யாயேதி விசேஷ்டதே

மனம் தியானத்திலும் செயலில் ஈடுபடவில்லை என்றால், அது காரணமில்லாமல் அமைதியாக இருக்கிறது; ஆனாலும், அது காரணமில்லாமல் தியானிக்கவும் செயலும் செய்கிறது.

தத்த்வம் யதார்தமாகர்ண்ய மந்தஃ ப்ராப்நோதி மூடதாம்। அதவா யாதி ஸம்கோசமமூடஃ கோऽபி மூடவத்

உண்மை எப்படியோ அதைப் கேட்கும் முட்டாள் குழப்பமடைகிறான்; இல்லையெனில், சுருங்கிப் போகிறான்; குழப்பமில்லாதவன் கூட, வெளியிலே குழப்பமுள்ளவனைப் போலத் தோன்றலாம்.

ஏகாக்ரதா நிரோதோ வா மூடைரப்யஸ்யதே ப்ரு'ஶம்। தீராஃ க்ரு'த்யம் ந பஶ்யந்தி ஸுப்தவத்ஸ்வபதே ஸ்திதாஃ

ஒரே நோக்கோடு மனதை கட்டுப்படுத்த முயற்சிப்பது முட்டாள்களின் வழக்கம்; ஞானிகள், தூங்கும் போல் தங்கள் இயல்பிலேயே இருந்து, செய்யவேண்டியது எதுவும் இல்லை என்று காண்கிறார்கள்.

அப்ரயத்நாத் ப்ரயத்நாத் வா மூடோ நாப்நோதி நிர்வ்ரு'திம்। தத்த்வநிஶ்சயமாத்ரேண ப்ராஜ்ஞோ பவதி நிர்வ்ரு'தஃ

முயற்சியாலும் முயற்சி இல்லாமையாலும் முட்டாளுக்கு அமைதி கிடைக்காது; ஞானி உண்மையை தெளிவாக அறிந்தவுடன் அமைதியடைகிறான்.

ஶுத்தம் புத்தம் ப்ரியம் பூர்ணம் நிஷ்ப்ரபம்சம் நிராமயம்। ஆத்மாநம் தம் ந ஜாநந்தி தத்ராப்யாஸபரா ஜநாஃ

தூய்மை, விழிப்பு, இனிமை, நிறைவு, பன்மை இல்லாதது, துயரமில்லாதது — இவை எல்லாம் ஆன்மாவின் இயல்புகள்; ஆனால் பயிற்சியில் மட்டும் ஈடுபடும் மக்கள் இதை அறியவில்லை.

நாப்நோதி கர்மணா மோக்ஷம் விமூடோऽப்யாஸரூபிணா। தந்யோ விஜ்ஞாநமாத்ரேண முக்தஸ்திஷ்டத்யவிக்ரியஃ

பயிற்சியில் மூழ்கிய முட்டாள், செயலால் விடுதலை பெறமாட்டான்; ஆன்மாவை உணர்ந்த பாக்கியசாலி அறிவால் மட்டும் விடுதலை பெற்று அசையாமல் நிற்கிறான்.

மூடோ நாப்நோதி தத் ப்ரஹ்ம யதோ பவிதுமிச்சதி। அநிச்சந்நபி தீரோ ஹி பரப்ரஹ்மஸ்வரூபபாக்

பிரம்மம் ஆக வேண்டும் என்று ஆசைப்படும் முட்டாளுக்கு அது கிடைக்காது; ஆசை இல்லாத ஞானி, இயற்கையாகவே பரம்பொருளின் இயல்பை அடைகிறான்.

நிராதாரா க்ரஹவ்யக்ரா மூடாஃ ஸம்ஸாரபோஷகாஃ। ஏதஸ்யாநர்தமூலஸ்ய மூலச்சேதஃ க்ரு'தோ புதைஃ

அடித்தளமில்லாமல் பிடிப்பில் அலைபவரும், உலக வாழ்க்கையை வளர்க்கும் முட்டாள்களும் துன்பத்தின் மூலத்தைப் பேணுகிறார்கள்; ஞானிகள் அந்த மூலத்தை முற்றிலும் வெட்டிவிட்டார்கள்.

ந ஶாந்திம் லபதே மூடோ யதஃ ஶமிதுமிச்சதி। தீரஸ்தத்த்வம் விநிஶ்சித்ய ஸர்வதா ஶாந்தமாநஸஃ

அமைதியை அடைய வேண்டும் என்று விரும்பும் முட்டாளுக்கு அது கிடைக்காது; ஞானி உண்மையை தெளிவாக அறிந்து எப்போதும் அமைதியான மனத்துடன் இருக்கிறான்.

க்வாத்மநோ தர்ஶநம் தஸ்ய யத் த்ரு'ஷ்டமவலம்பதே। தீராஸ்தம் தம் ந பஶ்யந்தி பஶ்யந்த்யாத்மாநமவ்யயம்

பார்வைக்கு அடிமையாக இருப்பவருக்கு ஆன்மாவின் தரிசனம் எங்கே? ஞானிகள் அதைப் பார்க்கவில்லை; அவர்கள் அழியாத ஆன்மாவையே காண்கிறார்கள்.

க்வ நிரோதோ விமூடஸ்ய யோ நிர்பந்தம் கரோதி வை। ஸ்வாராமஸ்யைவ தீரஸ்ய ஸர்வதாஸாவக்ரு'த்ரிமஃ

அறிவில்லாதவன் கட்டாயமாகச் செயல்படுகிறான்; அவனுக்குத் தடுக்கவேண்டிய இடம் எங்கே? ஆன்மாவில் மகிழும் ஞானிக்கு எப்போதும் இயற்கையான சுதந்திரம் உள்ளது.

பாவஸ்ய பாவகஃ கஶ்சிந் ந கிம்சித் பாவகோபரஃ। உபயாபாவகஃ கஶ்சித் ஏவமேவ நிராகுலஃ

ஒருவன் அனுபவங்களை அனுபவிப்பவன், ஆனால் அவற்றுக்குக் காரணம் அல்ல; இன்னொருவன் எதையும் அனுபவிப்பதில்லை—அப்படி இருப்பவன் கலக்கமின்றி அமைதியாக இருக்கிறான்.

ஶுத்தமத்வயமாத்மாநம் பாவயந்தி குபுத்தயஃ। ந து ஜாநந்தி ஸம்மோஹாத்யாவஜ்ஜீவமநிர்வ்ரு'தாஃ

தவறான எண்ணமுள்ளவர்கள் தூய, இரட்டையில்லா ஆத்மாவைத் தியானிக்கிறார்கள்; ஆனால் மயக்கத்தால் அதை உணர முடியாமல், வாழ்நாள் முழுவதும் திருப்தியின்றி இருக்கிறார்கள்.

முமுக்ஷோர்புத்திராலம்பமந்தரேண ந வித்யதே। நிராலம்பைவ நிஷ்காமா புத்திர்முக்தஸ்ய ஸர்வதா

விடுதலை நாடுபவனின் மனம் எப்போதும் ஏதோ ஒன்றைச் சார்ந்தே இருக்கும்; ஆனால் ஆசை இல்லாத விடுதலையடைந்தவனின் மனம் எப்போதும் சார்பில்லாமல் இருக்கிறது.

விஷயத்வீபிநோ வீக்ஷ்ய சகிதாஃ ஶரணார்திநஃ। விஶந்தி சடிதி க்ரோடம் நிரோதைகாக்ரஸித்தயே

பொருள் எனும் தீவுகளைப் பார்த்து பயந்து, பாதுகாப்பை நாடுபவர்கள், ஒருமுகமான கட்டுப்பாட்டை அடைவதற்காக விரைவாக அதன் அரவணைப்பிற்குள் புகுந்துவிடுகிறார்கள்.

நிர்வாஸநம் ஹரிம் த்ரு'ஷ்ட்வா தூஷ்ணீம் விஷயதந்திநஃ। பலாயந்தே ந ஶக்தாஸ்தே ஸேவந்தே க்ரு'தசாடவஃ

ஆசை இல்லாத இறைவனைப் பார்த்தவுடன், பொருள் எனும் யானைகள் அமைதியாகிவிடுகின்றன; அவை எவ்வளவு வலியுறுத்தினாலும், அங்கிருந்து தப்பிச் சென்று சேவை செய்ய இயலாது.

ந முக்திகாரிகாம் தத்தே நிஃஶங்கோ யுக்தமாநஸஃ। பஶ்யந் ஶ்ரு'ண்வந் ஸ்ப்ரு'ஶந் ஜிக்ரந்நஶ்நந்நாஸ்தே யதாஸுகம்

அஞ்சாதவன், சமநிலையுடன் உள்ளவன், விடுதலைக்காக முயற்சி செய்வதில்லை; பார்த்தும், கேட்டும், தொடுந்தும், மணந்தும், உண்டும், விருப்பப்படி வாழ்கிறான்.

வஸ்துஶ்ரவணமாத்ரேண ஶுத்தபுத்திர்நிராகுலஃ। நைவாசாரமநாசாரமௌதாஸ்யம் வா ப்ரபஶ்யதி

உண்மையை கேட்பதாலேயே தூய மனம் கொண்டவன் கலக்கமின்றி, நல்லது, கெட்டது, அல்லது உதாசீனத்தையும் காண்பதில்லை.

யதா யத்கர்துமாயாதி ததா தத்குருதே ரு'ஜுஃ। ஶுபம் வாப்யஶுபம் வாபி தஸ்ய சேஷ்டா ஹி பாலவத்

எப்போது என்ன செய்ய வேண்டும் என்று தோன்றுகிறதோ, நேர்மையாகச் செய்கிறான்; அது நல்லதாக இருந்தாலும், கெட்டதாக இருந்தாலும், அவனது நடத்தை குழந்தை போல் இயற்கையாகும்.

ஸ்வாதம்த்ர்யாத்ஸுகமாப்நோதி ஸ்வாதம்த்ர்யால்லபதே பரம்। ஸ்வாதம்த்ர்யாந்நிர்வ்ரு'திம் கச்சேத்ஸ்வாதம்த்ர்யாத் பரமம் பதம்

சுதந்திரத்தால் மகிழ்ச்சி கிடைக்கும்; சுதந்திரத்தால் உயர்ந்த நிலை கிடைக்கும்; சுதந்திரத்தால் திருப்தி அடைகிறான்; சுதந்திரத்தால் பரம நிலையை அடைகிறான்.

அகர்த்ரு'த்வமபோக்த்ரு'த்வம் ஸ்வாத்மநோ மந்யதே யதா। ததா க்ஷீணா பவந்த்யேவ ஸமஸ்தாஶ்சித்தவ்ரு'த்தயஃ

தன்னைச் செய்பவன் என்றும் அனுபவிப்பவன் என்றும் எண்ணாதபோது, அவனது மனக்கிளர்ச்சிகள் அனைத்தும் தணைந்து விடுகின்றன.

உச்ச்ரு'ம்கலாப்யக்ரு'திகா ஸ்திதிர்தீரஸ்ய ராஜதே। ந து ஸஸ்ப்ரு'ஹசித்தஸ்ய ஶாந்திர்மூடஸ்ய க்ரு'த்ரிமா

கட்டுப்பாடில்லாமல் இயற்கையாக இருந்தாலும், ஞானியின் நிலை ஒளிவிடுகிறது; ஆனால் ஆசை கொண்ட அறியாதவனின் அமைதி செயற்கையாகும்.

விலஸந்தி மஹாபோகைர்விஶந்தி கிரிகஹ்வராந்। நிரஸ்தகல்பநா தீரா அபத்தா முக்தபுத்தயஃ

அவர்கள் பெரும் இன்பங்களில் மகிழ்கிறார்கள், மலைக் குகைகளுக்குள் செல்கிறார்கள்; கற்பனை இல்லாத ஞானிகள், பந்தமின்றி, விடுதலையுடன் வாழ்கிறார்கள்.

ஶ்ரோத்ரியம் தேவதாம் தீர்தமங்கநாம் பூபதிம் ப்ரியம்। த்ரு'ஷ்ட்வா ஸம்பூஜ்ய தீரஸ்ய ந காபி ஹ்ரு'தி வாஸநா

பண்டிதர், தெய்வம், தீர்த்தம், பெண், அரசன், அல்லது பிரியமானவரை பார்த்து மரியாதை செய்தாலும், ஞானியின் மனத்தில் எந்தக் கோரிக்கையும் தங்குவதில்லை.