அஷ்டாவக்ரகீதா

யேந த்ரு'ஷ்டம் பரம் ப்ரஹ்ம ஸோऽஹம் ப்ரஹ்மேதி சிந்தயேத்। கிம் சிந்தயதி நிஶ்சிந்தோ த்விதீயம் யோ ந பஶ்யதி

உயர்ந்த பரம்பொருளை கண்டவன் 'நானே பரம்பொருள்' என்று எண்ணலாம்; ஆனால் எண்ணமற்றவன், இரண்டாவது எதையும் காணாதவன், அவன் என்ன சிந்திப்பான்?

த்ரு'ஷ்டோ யேநாத்மவிக்ஷேபோ நிரோதம் குருதே த்வஸௌ। உதாரஸ்து ந விக்ஷிப்தஃ ஸாத்யாபாவாத்கரோதி கிம்

ஆத்மாவின் கலக்கம் யார் பார்த்தாரோ, அவர்கள் அதை அடக்க முயல்வார்கள்; ஆனால் உயர்ந்தவன் கலக்கமில்லாமல், எதையும் சாதிக்க வேண்டியதில்லை என்பதால், எதையும் செய்யமாட்டான்.

தீரோ லோகவிபர்யஸ்தோ வர்தமாநோऽபி லோகவத்। நோ ஸமாதிம் ந விக்ஷேபம் ந லோபம் ஸ்வஸ்ய பஶ்யதி

ஞானி உலகுக்கு மாறாக இருந்தாலும், உலகில் வாழ்ந்தாலும், தன்னை ஒருமித்தம், சிதறல், குறைவு என்று எதையும் காண்பதில்லை.

பாவாபாவவிஹீநோ யஸ்த்ரு'ப்தோ நிர்வாஸநோ புதஃ। நைவ கிம்சித்க்ரு'தம் தேந லோகத்ரு'ஷ்ட்யா விகுர்வதா

உள்ளதும் இல்லாததும் கடந்து, திருப்தியுடன், ஆசையில்லாமல் இருக்கும் ஞானி, உலகம் பார்ப்பதுபோல் செய்கிறான் என்றாலும், உண்மையில் எதையும் செய்யவில்லை.

ப்ரவ்ரு'த்தௌ வா நிவ்ரு'த்தௌ வா நைவ தீரஸ்ய துர்க்ரஹஃ। யதா யத்கர்துமாயாதி தத்க்ரு'த்வா திஷ்டதே ஸுகம்

செயலில் ஈடுபட்டாலும், விலகினாலும், ஞானிக்கு குழப்பம் எதுவும் இல்லை; செய்ய வேண்டியது வந்தால் அதை செய்து, அமைதியாக இருக்கிறான்.

நிர்வாஸநோ நிராலம்பஃ ஸ்வச்சந்தோ முக்தபந்தநஃ। க்ஷிப்தஃ ஸம்ஸ்காரவாதேந சேஷ்டதே ஶுஷ்கபர்ணவத்

ஆசையில்லாமல், ஆதரவில்லாமல், சுதந்திரமாக, பந்தமின்றி, அவன் விருப்பப்படி நடக்கிறான்; பழைய பழக்கங்கள் காற்றால் அசைந்த உலர்ந்த இலைபோல் செய்கிறான்.

அஸம்ஸாரஸ்ய து க்வாபி ந ஹர்ஷோ ந விஷாதிதா। ஸ ஶீதலஹமநா நித்யம் விதேஹ இவ ராஜயே

உலக பந்தம் இல்லாதவனுக்கு எங்கும் சந்தோஷமும் இல்லை, துக்கமும் இல்லை; அவன் எப்போதும் குளிர்ந்த மனதுடன், உடலற்றவன் போல வாழ்கிறான்.

குத்ராபி ந ஜிஹாஸாஸ்தி நாஶோ வாபி ந குத்ரசித்। ஆத்மாராமஸ்ய தீரஸ்ய ஶீதலாச்சதராத்மநஃ

தன்னுள் ஆனந்தமாக அமைதியோடு வாழும் ஞானிக்கு எங்கும் எதையும் விட்டு விட வேண்டும் என்ற ஆசை இல்லை; எதையும் இழந்துவிட்டேன் என்ற உணர்வும் இல்லை.

ப்ரக்ரு'த்யா ஶூந்யசித்தஸ்ய குர்வதோऽஸ்ய யத்ரு'ச்சயா। ப்ராக்ரு'தஸ்யேவ தீரஸ்ய ந மாநோ நாவமாநதா

இயற்கையாக மனம் வெறுமையாக இருக்கும் அந்த நிலையான ஞானிக்கு, எது நடந்தாலும் அது தானாகவே நடக்கிறது; சாதாரண மனிதரைப் போல அவனுக்கு பெருமை இல்லை, இழிவும் இல்லை.

க்ரு'தம் தேஹேந கர்மேதம் ந மயா ஶுத்தரூபிணா। இதி சிந்தாநுரோதீ யஃ குர்வந்நபி கரோதி ந

‘இந்த செயலை உடல் செய்தது, நான் செய்யவில்லை; நான் தூயவன்’ என்று மனதில் உறுதியாக எண்ணும் ஒருவர், செயலில் இருந்தாலும், உண்மையில் செய்கிறதேயில்லை.

அதத்வாதீவ குருதே ந பவேதபி பாலிஶஃ। ஜீவந்முக்தஃ ஸுகீ ஶ்ரீமாந் ஸம்ஸரந்நபி ஶோபதே

மற்றவர்களைப் போல பேசினாலும் அல்லது நடந்தாலும், வாழ்ந்தே முக்தி பெற்றவன் ஆனந்தமாகவும் வளமாகவும் இந்த உலகில் இருந்தாலும் ஒளிவிடுகிறான்.

நாவிசாரஸுஶ்ராந்தோ தீரோ விஶ்ராந்திமாகதஃ। ந கல்பதே ந ஜாதி ந ஶ்ரு'ணோதி ந பஶ்யதி

ஆழமான விசாரணையால் முழுமையாக ஓய்வடைந்த ஞானிக்கு, கற்பனையும் இல்லை, பிறப்பும் இல்லை, கேள்வியும் இல்லை, பார்வையும் இல்லை.

அஸமாதேரவிக்ஷேபாந் ந முமுக்ஷுர்ந சேதரஃ। நிஶ்சித்ய கல்பிதம் பஶ்யந் ப்ரஹ்மைவாஸ்தே மஹாஶயஃ

அமைதி, கவலை, விடுதலை பற்றிய ஆசை — எதுவும் இல்லை; எல்லாம் மனக்கற்பனை என்று தெளிவாக அறிந்த பெரிய உள்ளம் பரம்பொருளாகவே நிலைத்திருக்கிறான்.

யஸ்யாந்தஃ ஸ்யாதஹம்காரோ ந கரோதி கரோதி ஸஃ। நிரஹம்காரதீரேண ந கிம்சிதக்ரு'தம் க்ரு'தம்

உள்ளுக்குள் ‘நான்’ என்ற அகங்காரம் இருந்தால் தான் செயல் நடக்கும்; அகங்காரம் இல்லாத ஞானிக்கு எதுவும் செய்யப்படவில்லை, எதுவும் செய்யாமல் இருக்கவில்லை.

நோத்விக்நம் ந ச ஸந்துஷ்டமகர்த்ரு' ஸ்பந்தவர்ஜிதம்। நிராஶம் கதஸந்தேஹம் சித்தம் முக்தஸ்ய ராஜதே

முக்தி பெற்றவனின் மனம் கலக்கம் இல்லாமல், திருப்தியும் இல்லாமல், செயல் உணர்வும் அசைவும் இல்லாமல், ஆசையும் சந்தேகமும் இல்லாமல் ஒளிவிடுகிறது.

நிர்த்யாதும் சேஷ்டிதும் வாபி யச்சித்தம் ந ப்ரவர்ததே। நிர்நிமித்தமிதம் கிம்து நிர்த்யாயேதி விசேஷ்டதே

மனம் தியானத்திலும் செயலில் ஈடுபடவில்லை என்றால், அது காரணமில்லாமல் அமைதியாக இருக்கிறது; ஆனாலும், அது காரணமில்லாமல் தியானிக்கவும் செயலும் செய்கிறது.

தத்த்வம் யதார்தமாகர்ண்ய மந்தஃ ப்ராப்நோதி மூடதாம்। அதவா யாதி ஸம்கோசமமூடஃ கோऽபி மூடவத்

உண்மை எப்படியோ அதைப் கேட்கும் முட்டாள் குழப்பமடைகிறான்; இல்லையெனில், சுருங்கிப் போகிறான்; குழப்பமில்லாதவன் கூட, வெளியிலே குழப்பமுள்ளவனைப் போலத் தோன்றலாம்.

ஏகாக்ரதா நிரோதோ வா மூடைரப்யஸ்யதே ப்ரு'ஶம்। தீராஃ க்ரு'த்யம் ந பஶ்யந்தி ஸுப்தவத்ஸ்வபதே ஸ்திதாஃ

ஒரே நோக்கோடு மனதை கட்டுப்படுத்த முயற்சிப்பது முட்டாள்களின் வழக்கம்; ஞானிகள், தூங்கும் போல் தங்கள் இயல்பிலேயே இருந்து, செய்யவேண்டியது எதுவும் இல்லை என்று காண்கிறார்கள்.

அப்ரயத்நாத் ப்ரயத்நாத் வா மூடோ நாப்நோதி நிர்வ்ரு'திம்। தத்த்வநிஶ்சயமாத்ரேண ப்ராஜ்ஞோ பவதி நிர்வ்ரு'தஃ

முயற்சியாலும் முயற்சி இல்லாமையாலும் முட்டாளுக்கு அமைதி கிடைக்காது; ஞானி உண்மையை தெளிவாக அறிந்தவுடன் அமைதியடைகிறான்.

ஶுத்தம் புத்தம் ப்ரியம் பூர்ணம் நிஷ்ப்ரபம்சம் நிராமயம்। ஆத்மாநம் தம் ந ஜாநந்தி தத்ராப்யாஸபரா ஜநாஃ

தூய்மை, விழிப்பு, இனிமை, நிறைவு, பன்மை இல்லாதது, துயரமில்லாதது — இவை எல்லாம் ஆன்மாவின் இயல்புகள்; ஆனால் பயிற்சியில் மட்டும் ஈடுபடும் மக்கள் இதை அறியவில்லை.

நாப்நோதி கர்மணா மோக்ஷம் விமூடோऽப்யாஸரூபிணா। தந்யோ விஜ்ஞாநமாத்ரேண முக்தஸ்திஷ்டத்யவிக்ரியஃ

பயிற்சியில் மூழ்கிய முட்டாள், செயலால் விடுதலை பெறமாட்டான்; ஆன்மாவை உணர்ந்த பாக்கியசாலி அறிவால் மட்டும் விடுதலை பெற்று அசையாமல் நிற்கிறான்.

மூடோ நாப்நோதி தத் ப்ரஹ்ம யதோ பவிதுமிச்சதி। அநிச்சந்நபி தீரோ ஹி பரப்ரஹ்மஸ்வரூபபாக்

பிரம்மம் ஆக வேண்டும் என்று ஆசைப்படும் முட்டாளுக்கு அது கிடைக்காது; ஆசை இல்லாத ஞானி, இயற்கையாகவே பரம்பொருளின் இயல்பை அடைகிறான்.

நிராதாரா க்ரஹவ்யக்ரா மூடாஃ ஸம்ஸாரபோஷகாஃ। ஏதஸ்யாநர்தமூலஸ்ய மூலச்சேதஃ க்ரு'தோ புதைஃ

அடித்தளமில்லாமல் பிடிப்பில் அலைபவரும், உலக வாழ்க்கையை வளர்க்கும் முட்டாள்களும் துன்பத்தின் மூலத்தைப் பேணுகிறார்கள்; ஞானிகள் அந்த மூலத்தை முற்றிலும் வெட்டிவிட்டார்கள்.

ந ஶாந்திம் லபதே மூடோ யதஃ ஶமிதுமிச்சதி। தீரஸ்தத்த்வம் விநிஶ்சித்ய ஸர்வதா ஶாந்தமாநஸஃ

அமைதியை அடைய வேண்டும் என்று விரும்பும் முட்டாளுக்கு அது கிடைக்காது; ஞானி உண்மையை தெளிவாக அறிந்து எப்போதும் அமைதியான மனத்துடன் இருக்கிறான்.

க்வாத்மநோ தர்ஶநம் தஸ்ய யத் த்ரு'ஷ்டமவலம்பதே। தீராஸ்தம் தம் ந பஶ்யந்தி பஶ்யந்த்யாத்மாநமவ்யயம்

பார்வைக்கு அடிமையாக இருப்பவருக்கு ஆன்மாவின் தரிசனம் எங்கே? ஞானிகள் அதைப் பார்க்கவில்லை; அவர்கள் அழியாத ஆன்மாவையே காண்கிறார்கள்.

க்வ நிரோதோ விமூடஸ்ய யோ நிர்பந்தம் கரோதி வை। ஸ்வாராமஸ்யைவ தீரஸ்ய ஸர்வதாஸாவக்ரு'த்ரிமஃ

அறிவில்லாதவன் கட்டாயமாகச் செயல்படுகிறான்; அவனுக்குத் தடுக்கவேண்டிய இடம் எங்கே? ஆன்மாவில் மகிழும் ஞானிக்கு எப்போதும் இயற்கையான சுதந்திரம் உள்ளது.

பாவஸ்ய பாவகஃ கஶ்சிந் ந கிம்சித் பாவகோபரஃ। உபயாபாவகஃ கஶ்சித் ஏவமேவ நிராகுலஃ

ஒருவன் அனுபவங்களை அனுபவிப்பவன், ஆனால் அவற்றுக்குக் காரணம் அல்ல; இன்னொருவன் எதையும் அனுபவிப்பதில்லை—அப்படி இருப்பவன் கலக்கமின்றி அமைதியாக இருக்கிறான்.

ஶுத்தமத்வயமாத்மாநம் பாவயந்தி குபுத்தயஃ। ந து ஜாநந்தி ஸம்மோஹாத்யாவஜ்ஜீவமநிர்வ்ரு'தாஃ

தவறான எண்ணமுள்ளவர்கள் தூய, இரட்டையில்லா ஆத்மாவைத் தியானிக்கிறார்கள்; ஆனால் மயக்கத்தால் அதை உணர முடியாமல், வாழ்நாள் முழுவதும் திருப்தியின்றி இருக்கிறார்கள்.

முமுக்ஷோர்புத்திராலம்பமந்தரேண ந வித்யதே। நிராலம்பைவ நிஷ்காமா புத்திர்முக்தஸ்ய ஸர்வதா

விடுதலை நாடுபவனின் மனம் எப்போதும் ஏதோ ஒன்றைச் சார்ந்தே இருக்கும்; ஆனால் ஆசை இல்லாத விடுதலையடைந்தவனின் மனம் எப்போதும் சார்பில்லாமல் இருக்கிறது.