அஷ்டாவக்ரகீதா

ந ஹிம்ஸா நைவ காருண்யம் நௌத்தத்யம் ந ச தீநதா। நாஶ்சர்யம் நைவ ச க்ஷோபஃ க்ஷீணஸம்ஸரணே நரே

அவன் வன்முறையோ, கருணையோ, பெருமையோ, தாழ்மையோ இல்லை; ஆச்சரியமும் இல்லை, கலக்கமும் இல்லை; உலகச் சுற்றம் முடிந்தவனுக்கு இவை எதுவும் இல்லை.

ந முக்தோ விஷயத்வேஷ்டா ந வா விஷயலோலுபஃ। அஸம்ஸக்தமநா நித்யம் ப்ராப்தாப்ராப்தமுபாஶ்நுதே

விடுதலை பெற்றவன் பொருள்களுக்கு விரோதியும் அல்ல, பற்றும் இல்லாதவன்; எப்போதும் பற்றில்லாத மனதுடன், வந்ததையும், வராததையும் அனுபவிக்கிறான்.

ஸமாதாநஸமாதாநஹிதாஹிதவிகல்பநாஃ। ஶூந்யசித்தோ ந ஜாநாதி கைவல்யமிவ ஸம்ஸ்திதஃ

தியானம், தியானமின்மை, நல்லது, கெட்டது என்ற எண்ணங்கள் இல்லாமல், மனம் வெறுமையாக, எதையும் அறியாமல், தனித்த நிலையில் நிலைத்திருக்கிறான்.

நிர்மமோ நிரஹம்காரோ ந கிம்சிதிதி நிஶ்சிதஃ। அந்தர்கலிதஸர்வாஶஃ குர்வந்நபி கரோதி ந

பற்றும் இல்லை, அகந்தையும் இல்லை, 'எனக்கு எதுவும் இல்லை' என்று உறுதியாக நம்புகிறான்; உள்ளுக்குள் எல்லா ஆசைகளும் கரைந்துவிட்டதால், செய்கிறபோதும், அவன் எதையும் செய்யவில்லை.

மநஃப்ரகாஶஸம்மோஹஸ்வப்நஜாட்யவிவர்ஜிதஃ। தஶாம் காமபி ஸம்ப்ராப்தோ பவேத் கலிதமாநஸஃ

மனத்தின் வெளிச்சமும், குழப்பமும், கனவின் மந்தமும் இல்லாமல், எந்த நிலையை அடைந்தாலும், அவன் மனம் கரைந்தவனாக இருக்கிறான்.

அஷ்டாவக்ர உவாச॥ யஸ்ய போதோதயே தாவத்ஸ்வப்நவத் பவதி ப்ரமஃ। தஸ்மை ஸுகைகரூபாய நமஃ ஶாந்தாய தேஜஸே

அஷ்டாவக்ரர் சொன்னார்: விழிப்புணர்வு வரும்வரை, மயக்கம் கனவு போலவே இருக்கும்; ஆனந்தம் நிறைந்த, அமைதியான, பிரகாசமான அந்த ஒருவருக்கு நான் வணங்குகிறேன்.

அர்ஜயித்வாகிலாந் அர்தாந் போகாநாப்நோதி புஷ்கலாந்। ந ஹி ஸர்வபரித்யாஜமந்தரேண ஸுகீ பவேத்

எல்லா செல்வத்தையும் சேர்த்தாலும், நிறைந்த இன்பங்களை அனுபவித்தாலும், முழுமையாக பற்றை விட்டுவிடாமல் உண்மையில் மகிழ்ச்சி கிடையாது.

கர்தவ்யதுஃகமார்தண்டஜ்வாலாதக்தாந்தராத்மநஃ। குதஃ ப்ரஶமபீயூஷதாராஸாரம்ரு'தே ஸுகம்

கடமையின் துயரத்தால் உள்ளம் எரிகிறவனுக்கு, அமைதியின் அமுதம் இல்லாமல் எங்கே சந்தோஷம் கிடைக்கும்?

பவோऽயம் பாவநாமாத்ரோ ந கிம்சித் பரமர்ததஃ। நாஸ்த்யபாவஃ ஸ்வபாவநாம் பாவாபாவவிபாவிநாம்

இந்த வாழ்வு எல்லாம் நினைவு மாத்திரமே, உண்மையில் எதுவும் இல்லை; இருப்பும் இல்லாமையும் வேறுபாடாக அறிந்தவர்களுக்கு, தங்களது இயல்பு எப்போதும் குறைவில்லாது உள்ளது.

ந தூரம் ந ச ஸம்கோசால்லப்தமேவாத்மநஃ பதம்। நிர்விகல்பம் நிராயாஸம் நிர்விகாரம் நிரம்ஜநம்

ஆத்மாவின் நிலை எதுவும் தொலைவில் இல்லை, சுருங்கியதுமில்லை; அது எளிதாகவே கிடைக்கிறது, வேறுபாடில்லாது, முயற்சியில்லாமல், மாற்றமில்லாமல், தூய்மையாக உள்ளது.

வ்யாமோஹமாத்ரவிரதௌ ஸ்வரூபாதாநமாத்ரதஃ। வீதஶோகா விராஜந்தே நிராவரணத்ரு'ஷ்டயஃ

மயக்கம் முழுவதும் நீங்கிக், தன் இயற்கையை ஏற்றுக்கொண்டவுடன், மறைவு இல்லாத பார்வையுள்ளவர்கள் துக்கமின்றி ஒளிவிடுகின்றனர்.

ஸமஸ்தம் கல்பநாமாத்ரமாத்மா முக்தஃ ஸநாதநஃ। இதி விஜ்ஞாய தீரோ ஹி கிமப்யஸ்யதி பாலவத்

இந்த உலகம் முழுவதும் கற்பனை மட்டுமே; ஆத்மா என்றும் விடுதலையடைந்தது. இதை உணரும் ஞானி, குழந்தைபோல் பயிற்சி செய்வதற்கு என்ன காரணம்?

ஆத்மா ப்ரஹ்மேதி நிஶ்சித்ய பாவாபாவௌ ச கல்பிதௌ। நிஷ்காமஃ கிம் விஜாநாதி கிம் ப்ரூதே ச கரோதி கிம்

ஆத்மா தான் பரம்பொருள் என்று உறுதியாக அறிந்து, இருப்பதும் இல்லாததும் கற்பனை என்று தெரிந்தவனுக்கு, ஆசையில்லாதவன் என்ன அறிகிறான், என்ன பேசுகிறான், என்ன செய்கிறான்?

அயம் ஸோऽஹமயம் நாஹம் இதி க்ஷீணா விகல்பநா। ஸர்வமாத்மேதி நிஶ்சித்ய தூஷ்ணீம்பூதஸ்ய யோகிநஃ

"நான் இது, நான் இது அல்ல" என்ற எண்ணங்கள் குறைந்துவிட்டபோது, எல்லாமே ஆத்மா என்று உணர்ந்த யோகி அமைதியாகி விடுகிறான்.

ந விக்ஷேபோ ந சைகாக்ர்யம் நாதிபோதோ ந மூடதா। ந ஸுகம் ந ச வா துஃகம் உபஶாந்தஸ்ய யோகிநஃ

அமைதியான யோகிக்கு மனச்சிதறலும் இல்லை, ஒருமித்தமும் இல்லை, அதிக அறிவும் இல்லை, அறியாமையும் இல்லை, இன்பமும் இல்லை, துன்பமும் இல்லை.

ஸ்வாராஜ்யே பைக்ஷவ்ரு'த்தௌ ச லாபாலாபே ஜநே வநே। நிர்விகல்பஸ்வபாவஸ்ய ந விஶேஷோऽஸ்தி யோகிநஃ

சுயராஜ்யத்திலும், பிச்சை வாழ்க்கையிலும், லாப நஷ்டத்திலும், மக்களிடையோ காடிலோ, வேறுபாடற்ற இயல்புடைய யோகிக்கு எந்த வித்தியாசமும் இல்லை.

க்வ தர்மஃ க்வ ச வா காமஃ க்வ சார்தஃ க்வ விவேகிதா। இதம் க்ரு'தமிதம் நேதி த்வந்த்வைர்முக்தஸ்ய யோகிநஃ

எங்கே தர்மம், எங்கே ஆசை, எங்கே பொருள், எங்கே பகுத்தறிவு? இரட்டையிலிருந்து விடுபட்ட யோகிக்கு 'இது செய்தேன், இது செய்யவில்லை' என்ற உணர்வே இல்லை.

க்ரு'த்யம் கிமபி நைவாஸ்தி ந காபி ஹ்ரு'தி ரம்ஜநா। யதா ஜீவநமேவேஹ ஜீவந்முக்தஸ்ய யோகிநஃ

செய்ய வேண்டியது எதுவும் இல்லை, உள்ளத்தில் மகிழ்ச்சி எதுவும் இல்லை; வாழ்நாளில் விடுதலை பெற்ற யோகிக்கு வாழ்க்கை எப்படியோ அப்படியே உள்ளது.

க்வ மோஹஃ க்வ ச வா விஶ்வம் க்வ தத் த்யாநம் க்வ முக்ததா। ஸர்வஸம்கல்பஸீமாயாம் விஶ்ராந்தஸ்ய மஹாத்மநஃ

எங்கே மாயை, எங்கே உலகம், எங்கே தியானம், எங்கே விடுதலை? எல்லா எண்ணங்களும் முடிவில் அமைந்துள்ள மகானுக்கு இவை எதுவும் இல்லை.

யேந விஶ்வமிதம் த்ரு'ஷ்டம் ஸ நாஸ்தீதி கரோது வை। நிர்வாஸநஃ கிம் குருதே பஶ்யந்நபி ந பஶ்யதி

இந்த உலகத்தை பார்க்கும் ஒருவர் அது இல்லை என்று சொல்லட்டும்; ஆசை இல்லாதவன் செய்கிறான், ஆனால் பார்த்தாலும் பார்க்கவில்லை போல் இருக்கிறான்.

யேந த்ரு'ஷ்டம் பரம் ப்ரஹ்ம ஸோऽஹம் ப்ரஹ்மேதி சிந்தயேத்। கிம் சிந்தயதி நிஶ்சிந்தோ த்விதீயம் யோ ந பஶ்யதி

உயர்ந்த பரம்பொருளை கண்டவன் 'நானே பரம்பொருள்' என்று எண்ணலாம்; ஆனால் எண்ணமற்றவன், இரண்டாவது எதையும் காணாதவன், அவன் என்ன சிந்திப்பான்?

த்ரு'ஷ்டோ யேநாத்மவிக்ஷேபோ நிரோதம் குருதே த்வஸௌ। உதாரஸ்து ந விக்ஷிப்தஃ ஸாத்யாபாவாத்கரோதி கிம்

ஆத்மாவின் கலக்கம் யார் பார்த்தாரோ, அவர்கள் அதை அடக்க முயல்வார்கள்; ஆனால் உயர்ந்தவன் கலக்கமில்லாமல், எதையும் சாதிக்க வேண்டியதில்லை என்பதால், எதையும் செய்யமாட்டான்.

தீரோ லோகவிபர்யஸ்தோ வர்தமாநோऽபி லோகவத்। நோ ஸமாதிம் ந விக்ஷேபம் ந லோபம் ஸ்வஸ்ய பஶ்யதி

ஞானி உலகுக்கு மாறாக இருந்தாலும், உலகில் வாழ்ந்தாலும், தன்னை ஒருமித்தம், சிதறல், குறைவு என்று எதையும் காண்பதில்லை.

பாவாபாவவிஹீநோ யஸ்த்ரு'ப்தோ நிர்வாஸநோ புதஃ। நைவ கிம்சித்க்ரு'தம் தேந லோகத்ரு'ஷ்ட்யா விகுர்வதா

உள்ளதும் இல்லாததும் கடந்து, திருப்தியுடன், ஆசையில்லாமல் இருக்கும் ஞானி, உலகம் பார்ப்பதுபோல் செய்கிறான் என்றாலும், உண்மையில் எதையும் செய்யவில்லை.

ப்ரவ்ரு'த்தௌ வா நிவ்ரு'த்தௌ வா நைவ தீரஸ்ய துர்க்ரஹஃ। யதா யத்கர்துமாயாதி தத்க்ரு'த்வா திஷ்டதே ஸுகம்

செயலில் ஈடுபட்டாலும், விலகினாலும், ஞானிக்கு குழப்பம் எதுவும் இல்லை; செய்ய வேண்டியது வந்தால் அதை செய்து, அமைதியாக இருக்கிறான்.

நிர்வாஸநோ நிராலம்பஃ ஸ்வச்சந்தோ முக்தபந்தநஃ। க்ஷிப்தஃ ஸம்ஸ்காரவாதேந சேஷ்டதே ஶுஷ்கபர்ணவத்

ஆசையில்லாமல், ஆதரவில்லாமல், சுதந்திரமாக, பந்தமின்றி, அவன் விருப்பப்படி நடக்கிறான்; பழைய பழக்கங்கள் காற்றால் அசைந்த உலர்ந்த இலைபோல் செய்கிறான்.

அஸம்ஸாரஸ்ய து க்வாபி ந ஹர்ஷோ ந விஷாதிதா। ஸ ஶீதலஹமநா நித்யம் விதேஹ இவ ராஜயே

உலக பந்தம் இல்லாதவனுக்கு எங்கும் சந்தோஷமும் இல்லை, துக்கமும் இல்லை; அவன் எப்போதும் குளிர்ந்த மனதுடன், உடலற்றவன் போல வாழ்கிறான்.

குத்ராபி ந ஜிஹாஸாஸ்தி நாஶோ வாபி ந குத்ரசித்। ஆத்மாராமஸ்ய தீரஸ்ய ஶீதலாச்சதராத்மநஃ

தன்னுள் ஆனந்தமாக அமைதியோடு வாழும் ஞானிக்கு எங்கும் எதையும் விட்டு விட வேண்டும் என்ற ஆசை இல்லை; எதையும் இழந்துவிட்டேன் என்ற உணர்வும் இல்லை.

ப்ரக்ரு'த்யா ஶூந்யசித்தஸ்ய குர்வதோऽஸ்ய யத்ரு'ச்சயா। ப்ராக்ரு'தஸ்யேவ தீரஸ்ய ந மாநோ நாவமாநதா

இயற்கையாக மனம் வெறுமையாக இருக்கும் அந்த நிலையான ஞானிக்கு, எது நடந்தாலும் அது தானாகவே நடக்கிறது; சாதாரண மனிதரைப் போல அவனுக்கு பெருமை இல்லை, இழிவும் இல்லை.