அஷ்டாவக்ரகீதா

ஹேயோபாதேயதா தாவத்ஸம்ஸாரவிடபாம்குரஃ। ஸ்ப்ரு'ஹா ஜீவதி யாவத் வை நிர்விசாரதஶாஸ்பதம்

எடுத்தல், விட்டல் என்ற எண்ணம் ஆசை வாழும் வரையில் — இந்த உலக வாழ்வின் முளையாக — சிந்தனை இல்லாத நிலை வரும் வரை நீடிக்கும்.

ப்ரவ்ரு'த்தௌ ஜாயதே ராகோ நிர்வ்ரு'த்தௌ த்வேஷ ஏவ ஹி। நிர்த்வந்த்வோ பாலவத் தீமாந் ஏவமேவ வ்யவஸ்திதஃ

செயலில் ஆசை பிறக்கிறது, செயலை விட்டால் வெறுப்பு தோன்றுகிறது; ஆனால் இரட்டைப் பாவனையிலிருந்து விடுபட்ட அறிவாளர், குழந்தைபோல் நிலைபெற்று இருக்கிறார்.

ஹாதுமிச்சதி ஸம்ஸாரம் ராகீ துஃகஜிஹாஸயா। வீதராகோ ஹி நிர்துஃகஸ்தஸ்மிந்நபி ந கித்யதி

ஆசையுள்ளவன் துன்பத்திலிருந்து தப்பிக்க உலகத்தை விட்டு விட விரும்புகிறான்; ஆனால் ஆசை இல்லாதவன் துன்பமின்றி இருப்பதால், அதிலிருந்தும் கலங்குவதில்லை.

யஸ்யாபிமாநோ மோக்ஷேऽபி தேஹேऽபி மமதா ததா। ந ச ஜ்ஞாநீ ந வா யோகீ கேவலம் துஃகபாகஸௌ

மோட்சத்திலும் 'நான்' என்ற அகம்பாவும், உடலில் 'என்' என்ற பற்றும் உள்ளவனுக்கு, அவன் neither அறிவாளி nor யோகி; அவன் வெறும் துன்பத்தையே அனுபவிப்பவன்.

ஹரோ யத்யுபதேஷ்டா தே ஹரிஃ கமலஜோऽபி வா। ததாபி ந தவ ஸ்வாத்யம் ஸர்வவிஸ்மரணாத்ரு'தே

சிவன், விஷ்ணு, பிரம்மா ஆகியோர் உனக்கு உபதேசித்தாலும், அனைத்தையும் மறப்பதை தவிர உனக்கு அமைதி கிடையாது.

அஷ்டாவக்ர உவாச॥ தேந ஜ்ஞாநபலம் ப்ராப்தம் யோகாப்யாஸபலம் ததா। த்ரு'ப்தஃ ஸ்வச்சேந்த்ரியோ நித்யம் ஏகாகீ ரமதே து யஃ

அஷ்டாவக்ரர் சொன்னார்: அறிவின் பலனும், யோகாப்யாசத்தின் பலனும் பெற்றவன், எப்போதும் தூய்ந்தும் திருப்தியும் உள்ள உணர்வுகளுடன், தனியாகவே மகிழ்கிறான்.

ந கதாசிஜ்ஜகத்யஸ்மிந் தத்த்வஜ்ஞா ஹந்த கித்யதி। யத ஏகேந தேநேதம் பூர்ணம் ப்ரஹ்மாண்டமண்டலம்

இந்த உலகத்தில் உண்மை அறிந்தவன் ஒருபோதும் வருந்துவதில்லை; ஏனெனில் அவனாலேயே இந்த பிரபஞ்சம் முழுமை அடைகிறது.

ந ஜாது விஷயாஃ கேऽபி ஸ்வாராமம் ஹர்ஷயந்த்யமீ। ஸல்லகீபல்லவப்ரீதமிவேபம் நிம்பபல்லவாஃ

தன்னுள் மகிழ்ச்சி அடையும் ஒருவரை எந்த பொருளும் மகிழ்விக்க முடியாது; சல்லகி இலை விரும்பும் யானைக்கு நிம்ப இலை பிடிக்காதது போல.

யஸ்து போகேஷு புக்தேஷு ந பவத்யதிவாஸிதா। அபுக்தேஷு நிராகாம்க்ஷீ தத்ரு'ஶோ பவதுர்லபஃ

புகழ்ச்சிகளை அனுபவிக்கும்போது அதனால் பாதிக்கப்படாதவனும், அனுபவிக்காதபோது ஏக்கமில்லாதவனும் மிகவும் அரிது.

புபுக்ஷுரிஹ ஸம்ஸாரே முமுக்ஷுரபி த்ரு'ஶ்யதே। போகமோக்ஷநிராகாம்க்ஷீ விரலோ ஹி மஹாஶயஃ

இந்த உலகில் அனுபவம் விரும்புபவரும், விடுதலை விரும்புபவரும் இருக்கிறார்கள்; ஆனால் இரண்டிலும் ஆசை இல்லாத பெரிய உள்ளம் மிகவும் அரிது.

தர்மார்தகாமமோக்ஷேஷு ஜீவிதே மரணே ததா। கஸ்யாப்யுதாரசித்தஸ்ய ஹேயோபாதேயதா ந ஹி

தர்மம், பொருள், காமம், மோட்சம், வாழ்வு, மரணம் ஆகியவற்றில் எதிலும் எடுத்தல், விட்டல் என்ற எண்ணம் உயர்ந்த மனம் கொண்டவருக்கு இல்லை.

வாம்சா ந விஶ்வவிலயே ந த்வேஷஸ்தஸ்ய ச ஸ்திதௌ। யதா ஜீவிகயா தஸ்மாத் தந்ய ஆஸ்தே யதா ஸுகம்

உலகம் அழிந்தாலும் அவனுக்கு ஆசை இல்லை; அது நிலைத்திருக்கும்போதும் வெறுப்பு இல்லை. வாழும் விதத்தில், அவன் எப்போதும் மகிழ்ச்சியோடு, திருப்தியோடு இருக்கிறான்.

க்ரு'தார்தோऽநேந ஜ்ஞாநேநேத்யேவம் கலிததீஃ க்ரு'தீ। பஶ்யந் ஶ்ரு'ண்வந் ஸ்ப்ரு'ஶந் ஜிக்ரந்ந் அஶ்நந்நஸ்தே யதா ஸுகம்

இந்த அறிவால் திருப்தி அடைந்தவன், எல்லா எண்ணங்களும் குறைந்தவன், பார்க்கவும், கேட்கவும், தொடவும், மணக்கவும், சாப்பிடவும், எதையும் செய்யவும், எப்போதும் சந்தோஷமாக இருக்கிறான்.

ஶூந்யா த்ரு'ஷ்டிர்வ்ரு'தா சேஷ்டா விகலாநீந்த்ரியாணி ச। ந ஸ்ப்ரு'ஹா ந விரக்திர்வா க்ஷீணஸம்ஸாரஸாகரே

அவனது பார்வை வெறுமை, செய்கை பயனற்றது, உணர்வுகள் பலவீனமானவை; உலக வாழ்க்கை கடல் வாடி விட்டவனுக்கு ஆசையும், விருப்பமும் எதுவும் இல்லை.

ந ஜகர்தி ந நித்ராதி நோந்மீலதி ந மீலதி। அஹோ பரதஶா க்வாபி வர்ததே முக்தசேதஸஃ

அவன் விழித்திருப்பதில்லை, தூங்குவதில்லை, கண்களைத் திறப்பதில்லை, மூடுவதில்லை; மனம் விடுதலை பெற்றவனின் நிலை எங்கோ இருக்கிறது, அதிசயம்.

ஸர்வத்ர த்ரு'ஶ்யதே ஸ்வஸ்தஃ ஸர்வத்ர விமலாஶயஃ। ஸமஸ்தவாஸநா முக்தோ முக்தஃ ஸர்வத்ர ராஜதே

எங்கும் அவன் அமைதியோடு காணப்படுகிறான்; எங்கும் தூய மனதுடன் இருக்கிறான்; எல்லா ஆசைகளிலிருந்தும் விடுபட்டு, முழுமையாக விடுதலை பெற்றவன் எங்கும் பிரகாசிக்கிறான்.

பஶ்யந் ஶ்ரு'ண்வந் ஸ்ப்ரு'ஶந் ஜிக்ரந்ந் அஶ்நந் க்ரு'ண்ஹந் வதந் வ்ரஜந்। ஈஹிதாநீஹிதைர்முக்தோ முக்த ஏவ மஹாஶயஃ

பார்க்கவும், கேட்கவும், தொடவும், மணக்கவும், சாப்பிடவும், எடுக்கவும், பேசவும், நடக்கவும், செயலும் செய்யாமலும் கடந்தவன், அந்த பெரிய உள்ளம் உண்மையில் விடுதலை பெற்றவன்.

ந நிந்ததி ந ச ஸ்தௌதி ந ஹ்ரு'ஷ்யதி ந குப்யதி। ந ததாதி ந க்ரு'ண்ஹாதி முக்தஃ ஸர்வத்ர நீரஸஃ

அவன் குறை சொல்லுவதும் இல்லை, புகழ்வதும் இல்லை; மகிழ்வதும் இல்லை, கோபப்படுவதும் இல்லை; கொடுப்பதும் இல்லை, எடுப்பதும் இல்லை; விடுதலை பெற்றவன் எங்கும் விருப்பமின்றி இருக்கிறான்.

ஸாநுராகாம் ஸ்த்ரியம் த்ரு'ஷ்ட்வா ம்ரு'த்யும் வா ஸமுபஸ்திதம்। அவிஹ்வலமநாஃ ஸ்வஸ்தோ முக்த ஏவ மஹாஶயஃ

அன்போடு நிறைந்த பெண்ணை பார்த்தாலும், மரணம் அருகில் வந்தாலும், அவனது மனம் கலங்குவதில்லை; அவன் எப்போதும் அமைதியோடு, விடுதலை பெற்ற பெரிய உள்ளம்.

ஸுகே துஃகே நரே நார்யாம் ஸம்பத்ஸு விபத்ஸு ச। விஶேஷோ நைவ தீரஸ்ய ஸர்வத்ர ஸமதர்ஶிநஃ

இன்பத்திலும், துன்பத்திலும், ஆணிலும், பெண்ணிலும், செல்வத்திலும், துன்பத்திலும், அறிவுள்ளவன், எங்கும் சமமாகப் பார்க்கிறான்; அவனுக்கு வேறுபாடு இல்லை.

ந ஹிம்ஸா நைவ காருண்யம் நௌத்தத்யம் ந ச தீநதா। நாஶ்சர்யம் நைவ ச க்ஷோபஃ க்ஷீணஸம்ஸரணே நரே

அவன் வன்முறையோ, கருணையோ, பெருமையோ, தாழ்மையோ இல்லை; ஆச்சரியமும் இல்லை, கலக்கமும் இல்லை; உலகச் சுற்றம் முடிந்தவனுக்கு இவை எதுவும் இல்லை.

ந முக்தோ விஷயத்வேஷ்டா ந வா விஷயலோலுபஃ। அஸம்ஸக்தமநா நித்யம் ப்ராப்தாப்ராப்தமுபாஶ்நுதே

விடுதலை பெற்றவன் பொருள்களுக்கு விரோதியும் அல்ல, பற்றும் இல்லாதவன்; எப்போதும் பற்றில்லாத மனதுடன், வந்ததையும், வராததையும் அனுபவிக்கிறான்.

ஸமாதாநஸமாதாநஹிதாஹிதவிகல்பநாஃ। ஶூந்யசித்தோ ந ஜாநாதி கைவல்யமிவ ஸம்ஸ்திதஃ

தியானம், தியானமின்மை, நல்லது, கெட்டது என்ற எண்ணங்கள் இல்லாமல், மனம் வெறுமையாக, எதையும் அறியாமல், தனித்த நிலையில் நிலைத்திருக்கிறான்.

நிர்மமோ நிரஹம்காரோ ந கிம்சிதிதி நிஶ்சிதஃ। அந்தர்கலிதஸர்வாஶஃ குர்வந்நபி கரோதி ந

பற்றும் இல்லை, அகந்தையும் இல்லை, 'எனக்கு எதுவும் இல்லை' என்று உறுதியாக நம்புகிறான்; உள்ளுக்குள் எல்லா ஆசைகளும் கரைந்துவிட்டதால், செய்கிறபோதும், அவன் எதையும் செய்யவில்லை.

மநஃப்ரகாஶஸம்மோஹஸ்வப்நஜாட்யவிவர்ஜிதஃ। தஶாம் காமபி ஸம்ப்ராப்தோ பவேத் கலிதமாநஸஃ

மனத்தின் வெளிச்சமும், குழப்பமும், கனவின் மந்தமும் இல்லாமல், எந்த நிலையை அடைந்தாலும், அவன் மனம் கரைந்தவனாக இருக்கிறான்.

அஷ்டாவக்ர உவாச॥ யஸ்ய போதோதயே தாவத்ஸ்வப்நவத் பவதி ப்ரமஃ। தஸ்மை ஸுகைகரூபாய நமஃ ஶாந்தாய தேஜஸே

அஷ்டாவக்ரர் சொன்னார்: விழிப்புணர்வு வரும்வரை, மயக்கம் கனவு போலவே இருக்கும்; ஆனந்தம் நிறைந்த, அமைதியான, பிரகாசமான அந்த ஒருவருக்கு நான் வணங்குகிறேன்.

அர்ஜயித்வாகிலாந் அர்தாந் போகாநாப்நோதி புஷ்கலாந்। ந ஹி ஸர்வபரித்யாஜமந்தரேண ஸுகீ பவேத்

எல்லா செல்வத்தையும் சேர்த்தாலும், நிறைந்த இன்பங்களை அனுபவித்தாலும், முழுமையாக பற்றை விட்டுவிடாமல் உண்மையில் மகிழ்ச்சி கிடையாது.

கர்தவ்யதுஃகமார்தண்டஜ்வாலாதக்தாந்தராத்மநஃ। குதஃ ப்ரஶமபீயூஷதாராஸாரம்ரு'தே ஸுகம்

கடமையின் துயரத்தால் உள்ளம் எரிகிறவனுக்கு, அமைதியின் அமுதம் இல்லாமல் எங்கே சந்தோஷம் கிடைக்கும்?

பவோऽயம் பாவநாமாத்ரோ ந கிம்சித் பரமர்ததஃ। நாஸ்த்யபாவஃ ஸ்வபாவநாம் பாவாபாவவிபாவிநாம்

இந்த வாழ்வு எல்லாம் நினைவு மாத்திரமே, உண்மையில் எதுவும் இல்லை; இருப்பும் இல்லாமையும் வேறுபாடாக அறிந்தவர்களுக்கு, தங்களது இயல்பு எப்போதும் குறைவில்லாது உள்ளது.