அஷ்டாவக்ரகீதா

ப்ராந்திமாத்ரமிதம் விஶ்வம் ந கிம்சிதிதி நிஶ்சயீ। நிர்வாஸநஃ ஸ்பூர்திமாத்ரோ ந கிம்சிதிவ ஶாம்யதி

இந்த உலகம் வெறும் மாயை, வேறு எதுவும் இல்லை என்று உறுதியாக அறிந்து, ஆசைகள் இல்லாமல், விழிப்பாக மட்டும் இருந்து, எதுவும் இல்லாதவனாக அமைதியுடன் இரு.

ஏக ஏவ பவாம்போதாவாஸீதஸ்தி பவிஷ்யதி। ந தே பந்தோऽஸ்தி மோக்ஷோ வா க்ரு'த்யக்ரு'த்யஃ ஸுகம் சர

ஒரே இருப்பின் பெருங்கடலில், கடந்த காலம், நிகழ்காலம், எதிர்காலம் ஒன்றே. உனக்கு பந்தமோ, விடுதலையோ, செய்யவேண்டியதோ, செய்யக்கூடாததோ எதுவும் இல்லை; மகிழ்ச்சியுடன் வாழ்.

மா ஸங்கல்பவிகல்பாப்யாம் சித்தம் க்ஷோபய சிந்மய। உபஶாம்ய ஸுகம் திஷ்ட ஸ்வாத்மந்யாநந்தவிக்ரஹே

சிந்தனைகளாலும், சந்தேகங்களாலும் மனதை கலங்கவிடாதே, அறிவின் உருவானவனே. அமைதியுடன், ஆனந்தமான உன் சுயத்தில் மகிழ்ச்சியாய் நிலைபேறு அடை.

த்யஜைவ த்யாநம் ஸர்வத்ர மா கிம்சித் ஹ்ரு'தி தாரய। ஆத்மா த்வம் முக்த ஏவாஸி கிம் விம்ரு'ஶ்ய கரிஷ்யஸி

தியானத்தை முற்றிலும் விட்டு விடு; எந்த ஒன்றையும் உள்ளத்தில் பிடித்து வைத்துக்கொள்ளாதே. நீயே ஆத்மா, ஏற்கனவே விடுதலை பெற்றவன் — யோசித்து என்ன சாதிப்பாய்?

அஷ்டாவக்ர உவாச॥ ஆசக்ஷ்வ ஶ்ரு'ணு வா தாத நாநாஶாஸ்த்ராண்யநேகஶஃ। ததாபி ந தவ ஸ்வாஸ்த்யம் ஸர்வவிஸ்மரணாத் ரு'தே

அஷ்டாவக்ரர் சொன்னார்: என் மகனே, எத்தனை வேதங்களையும் பலமுறை சொன்னாலும் கேட்டாலும், அனைத்தையும் மறப்பதையே தவிர உனக்கு அமைதி கிடையாது.

போகம் கர்ம ஸமாதிம் வா குரு விஜ்ஞ ததாபி தே। சித்தம் நிரஸ்தஸர்வாஶமத்யர்தம் ரோசயிஷ்யதி

உனக்கு விருப்பமானபடி அனுபவம், செயல், தியானம் எதையும் செய், அறிவாளியே; ஆனாலும் ஆசைகள் எல்லாம் நீங்கிய உன் மனம் மிகுந்த மகிழ்ச்சியில் திளைக்கும்.

ஆயாஸாத்ஸகலோ துஃகீ நைநம் ஜாநாதி கஶ்சந। அநேநைவோபதேஶேந தந்யஃ ப்ராப்நோதி நிர்வ்ரு'திம்

முயற்சியால் எல்லோரும் துன்பப்படுகிறார்கள்; இதை யாரும் அறியவில்லை. இந்த உபதேசத்தால் அதிர்ஷ்டசாலிகள் அமைதியை அடைகிறார்கள்.

வ்யாபாரே கித்யதே யஸ்து நிமேஷோந்மேஷயோரபி। தஸ்யாலஸ்ய துரீணஸ்ய ஸுகம் நந்யஸ்ய கஸ்யசித்

கண்மூடி திறக்கும் நேரத்திலும் செயலில் சோர்வடையும் அவன் சோம்பேறிகளில் முதன்மை; அந்தவனுக்கே ஆனந்தம், வேறு யாருக்கும் இல்லை.

இதம் க்ரு'தமிதம் நேதி த்வம்த்வைர்முக்தம் யதா மநஃ। தர்மார்தகாமமோக்ஷேஷு நிரபேக்ஷம் ததா பவேத்

'இது செய்தேன், இது செய்யவில்லை' என்ற இரட்டைப் பாவனையிலிருந்து மனம் விடுபடும் போது, தர்மம், பொருள், காமம், மோக்ஷம் ஆகியவற்றில் அது விருப்பமின்றி இருக்கும்.

விரக்தோ விஷயத்வேஷ்டா ராகீ விஷயலோலுபஃ। க்ரஹமோக்ஷவிஹீநஸ்து ந விரக்தோ ந ராகவாந்

விடுபட்டவன் பொருள்களை வெறுக்கிறான்; ஆசையுள்ளவன் அவற்றை விரும்புகிறான். பிடிப்பும் விடுதலும் இல்லாதவன், விடுபட்டவனும் அல்ல, ஆசையுள்ளவனும் அல்ல.

ஹேயோபாதேயதா தாவத்ஸம்ஸாரவிடபாம்குரஃ। ஸ்ப்ரு'ஹா ஜீவதி யாவத் வை நிர்விசாரதஶாஸ்பதம்

எடுத்தல், விட்டல் என்ற எண்ணம் ஆசை வாழும் வரையில் — இந்த உலக வாழ்வின் முளையாக — சிந்தனை இல்லாத நிலை வரும் வரை நீடிக்கும்.

ப்ரவ்ரு'த்தௌ ஜாயதே ராகோ நிர்வ்ரு'த்தௌ த்வேஷ ஏவ ஹி। நிர்த்வந்த்வோ பாலவத் தீமாந் ஏவமேவ வ்யவஸ்திதஃ

செயலில் ஆசை பிறக்கிறது, செயலை விட்டால் வெறுப்பு தோன்றுகிறது; ஆனால் இரட்டைப் பாவனையிலிருந்து விடுபட்ட அறிவாளர், குழந்தைபோல் நிலைபெற்று இருக்கிறார்.

ஹாதுமிச்சதி ஸம்ஸாரம் ராகீ துஃகஜிஹாஸயா। வீதராகோ ஹி நிர்துஃகஸ்தஸ்மிந்நபி ந கித்யதி

ஆசையுள்ளவன் துன்பத்திலிருந்து தப்பிக்க உலகத்தை விட்டு விட விரும்புகிறான்; ஆனால் ஆசை இல்லாதவன் துன்பமின்றி இருப்பதால், அதிலிருந்தும் கலங்குவதில்லை.

யஸ்யாபிமாநோ மோக்ஷேऽபி தேஹேऽபி மமதா ததா। ந ச ஜ்ஞாநீ ந வா யோகீ கேவலம் துஃகபாகஸௌ

மோட்சத்திலும் 'நான்' என்ற அகம்பாவும், உடலில் 'என்' என்ற பற்றும் உள்ளவனுக்கு, அவன் neither அறிவாளி nor யோகி; அவன் வெறும் துன்பத்தையே அனுபவிப்பவன்.

ஹரோ யத்யுபதேஷ்டா தே ஹரிஃ கமலஜோऽபி வா। ததாபி ந தவ ஸ்வாத்யம் ஸர்வவிஸ்மரணாத்ரு'தே

சிவன், விஷ்ணு, பிரம்மா ஆகியோர் உனக்கு உபதேசித்தாலும், அனைத்தையும் மறப்பதை தவிர உனக்கு அமைதி கிடையாது.

அஷ்டாவக்ர உவாச॥ தேந ஜ்ஞாநபலம் ப்ராப்தம் யோகாப்யாஸபலம் ததா। த்ரு'ப்தஃ ஸ்வச்சேந்த்ரியோ நித்யம் ஏகாகீ ரமதே து யஃ

அஷ்டாவக்ரர் சொன்னார்: அறிவின் பலனும், யோகாப்யாசத்தின் பலனும் பெற்றவன், எப்போதும் தூய்ந்தும் திருப்தியும் உள்ள உணர்வுகளுடன், தனியாகவே மகிழ்கிறான்.

ந கதாசிஜ்ஜகத்யஸ்மிந் தத்த்வஜ்ஞா ஹந்த கித்யதி। யத ஏகேந தேநேதம் பூர்ணம் ப்ரஹ்மாண்டமண்டலம்

இந்த உலகத்தில் உண்மை அறிந்தவன் ஒருபோதும் வருந்துவதில்லை; ஏனெனில் அவனாலேயே இந்த பிரபஞ்சம் முழுமை அடைகிறது.

ந ஜாது விஷயாஃ கேऽபி ஸ்வாராமம் ஹர்ஷயந்த்யமீ। ஸல்லகீபல்லவப்ரீதமிவேபம் நிம்பபல்லவாஃ

தன்னுள் மகிழ்ச்சி அடையும் ஒருவரை எந்த பொருளும் மகிழ்விக்க முடியாது; சல்லகி இலை விரும்பும் யானைக்கு நிம்ப இலை பிடிக்காதது போல.

யஸ்து போகேஷு புக்தேஷு ந பவத்யதிவாஸிதா। அபுக்தேஷு நிராகாம்க்ஷீ தத்ரு'ஶோ பவதுர்லபஃ

புகழ்ச்சிகளை அனுபவிக்கும்போது அதனால் பாதிக்கப்படாதவனும், அனுபவிக்காதபோது ஏக்கமில்லாதவனும் மிகவும் அரிது.

புபுக்ஷுரிஹ ஸம்ஸாரே முமுக்ஷுரபி த்ரு'ஶ்யதே। போகமோக்ஷநிராகாம்க்ஷீ விரலோ ஹி மஹாஶயஃ

இந்த உலகில் அனுபவம் விரும்புபவரும், விடுதலை விரும்புபவரும் இருக்கிறார்கள்; ஆனால் இரண்டிலும் ஆசை இல்லாத பெரிய உள்ளம் மிகவும் அரிது.

தர்மார்தகாமமோக்ஷேஷு ஜீவிதே மரணே ததா। கஸ்யாப்யுதாரசித்தஸ்ய ஹேயோபாதேயதா ந ஹி

தர்மம், பொருள், காமம், மோட்சம், வாழ்வு, மரணம் ஆகியவற்றில் எதிலும் எடுத்தல், விட்டல் என்ற எண்ணம் உயர்ந்த மனம் கொண்டவருக்கு இல்லை.

வாம்சா ந விஶ்வவிலயே ந த்வேஷஸ்தஸ்ய ச ஸ்திதௌ। யதா ஜீவிகயா தஸ்மாத் தந்ய ஆஸ்தே யதா ஸுகம்

உலகம் அழிந்தாலும் அவனுக்கு ஆசை இல்லை; அது நிலைத்திருக்கும்போதும் வெறுப்பு இல்லை. வாழும் விதத்தில், அவன் எப்போதும் மகிழ்ச்சியோடு, திருப்தியோடு இருக்கிறான்.

க்ரு'தார்தோऽநேந ஜ்ஞாநேநேத்யேவம் கலிததீஃ க்ரு'தீ। பஶ்யந் ஶ்ரு'ண்வந் ஸ்ப்ரு'ஶந் ஜிக்ரந்ந் அஶ்நந்நஸ்தே யதா ஸுகம்

இந்த அறிவால் திருப்தி அடைந்தவன், எல்லா எண்ணங்களும் குறைந்தவன், பார்க்கவும், கேட்கவும், தொடவும், மணக்கவும், சாப்பிடவும், எதையும் செய்யவும், எப்போதும் சந்தோஷமாக இருக்கிறான்.

ஶூந்யா த்ரு'ஷ்டிர்வ்ரு'தா சேஷ்டா விகலாநீந்த்ரியாணி ச। ந ஸ்ப்ரு'ஹா ந விரக்திர்வா க்ஷீணஸம்ஸாரஸாகரே

அவனது பார்வை வெறுமை, செய்கை பயனற்றது, உணர்வுகள் பலவீனமானவை; உலக வாழ்க்கை கடல் வாடி விட்டவனுக்கு ஆசையும், விருப்பமும் எதுவும் இல்லை.

ந ஜகர்தி ந நித்ராதி நோந்மீலதி ந மீலதி। அஹோ பரதஶா க்வாபி வர்ததே முக்தசேதஸஃ

அவன் விழித்திருப்பதில்லை, தூங்குவதில்லை, கண்களைத் திறப்பதில்லை, மூடுவதில்லை; மனம் விடுதலை பெற்றவனின் நிலை எங்கோ இருக்கிறது, அதிசயம்.

ஸர்வத்ர த்ரு'ஶ்யதே ஸ்வஸ்தஃ ஸர்வத்ர விமலாஶயஃ। ஸமஸ்தவாஸநா முக்தோ முக்தஃ ஸர்வத்ர ராஜதே

எங்கும் அவன் அமைதியோடு காணப்படுகிறான்; எங்கும் தூய மனதுடன் இருக்கிறான்; எல்லா ஆசைகளிலிருந்தும் விடுபட்டு, முழுமையாக விடுதலை பெற்றவன் எங்கும் பிரகாசிக்கிறான்.

பஶ்யந் ஶ்ரு'ண்வந் ஸ்ப்ரு'ஶந் ஜிக்ரந்ந் அஶ்நந் க்ரு'ண்ஹந் வதந் வ்ரஜந்। ஈஹிதாநீஹிதைர்முக்தோ முக்த ஏவ மஹாஶயஃ

பார்க்கவும், கேட்கவும், தொடவும், மணக்கவும், சாப்பிடவும், எடுக்கவும், பேசவும், நடக்கவும், செயலும் செய்யாமலும் கடந்தவன், அந்த பெரிய உள்ளம் உண்மையில் விடுதலை பெற்றவன்.

ந நிந்ததி ந ச ஸ்தௌதி ந ஹ்ரு'ஷ்யதி ந குப்யதி। ந ததாதி ந க்ரு'ண்ஹாதி முக்தஃ ஸர்வத்ர நீரஸஃ

அவன் குறை சொல்லுவதும் இல்லை, புகழ்வதும் இல்லை; மகிழ்வதும் இல்லை, கோபப்படுவதும் இல்லை; கொடுப்பதும் இல்லை, எடுப்பதும் இல்லை; விடுதலை பெற்றவன் எங்கும் விருப்பமின்றி இருக்கிறான்.

ஸாநுராகாம் ஸ்த்ரியம் த்ரு'ஷ்ட்வா ம்ரு'த்யும் வா ஸமுபஸ்திதம்। அவிஹ்வலமநாஃ ஸ்வஸ்தோ முக்த ஏவ மஹாஶயஃ

அன்போடு நிறைந்த பெண்ணை பார்த்தாலும், மரணம் அருகில் வந்தாலும், அவனது மனம் கலங்குவதில்லை; அவன் எப்போதும் அமைதியோடு, விடுதலை பெற்ற பெரிய உள்ளம்.