அஷ்டாவக்ரகீதா

கர்மாநுஷ்டாநமஜ்ஞாநாத் யதைவோபரமஸ்ததா। புத்வா ஸம்யகிதம் தத்த்வம் ஏவமேவாஹமாஸ்திதஃ

அறிவில்லாமல் செயல் நிற்கும் போலவே, இந்த உண்மையை தெளிவாக அறிந்து, நான் இவ்வாறு அமைதியாக இருக்கிறேன்.

அசிம்த்யம் சிம்த்யமாநோऽபி சிந்தாரூபம் பஜத்யஸௌ। த்யக்த்வா தத்பாவநம் தஸ்மாத் ஏவமேவாஹமாஸ்திதஃ

எண்ண முடியாததை எண்ணினாலும் அது எண்ணமாகவே மாறுகிறது; அதனால், அந்த எண்ணத்தை விட்டுவிட்டு, நான் இவ்வாறு அமைதியாக இருக்கிறேன்.

ஏவமேவ க்ரு'தம் யேந ஸ க்ரு'தார்தோ பவேதஸௌ। ஏவமேவ ஸ்வபாவோ யஃ ஸ க்ரு'தார்தோ பவேதஸௌ

இவ்வாறு செய்வோன் நிறைவை அடைவான்; இத்தகைய இயல்புள்ளவனும் நிறைவை அடைவான்.

ஜநக உவாச॥ அகிம்சநபவம் ஸ்வாஸ்தம் கௌபீநத்வேऽபி துர்லபம்। த்யாகாதாநே விஹாயாஸ்மாதஹமாஸே யதாஸுகம்

ஜனகன் சொன்னான்: எதுவும் இல்லாமல், தன் உள்ளத்தில் நிலைபெறுவது, ஒரு கௌபீனமே இருந்தாலும் அரிது; ஏற்கும், துறக்கும் இரண்டையும் விட்டுவிட்டு, நான் இங்கு சுகமாக அமர்ந்திருக்கிறேன்.

குத்ராபி கேதஃ காயஸ்ய ஜிஹ்வா குத்ராபி கேத்யதே। மநஃ குத்ராபி தத்த்யக்த்வா புருஷார்தே ஸ்திதஃ ஸுகம்

எங்கோ உடல் சோர்வடைகிறது, எங்கோ நாக்கு சோர்கிறது, வேறெங்கோ மனம் சோர்கிறது; இவை அனைத்தையும் விட்டுவிட்டு, நான் ஆனந்தமாக உள்ளத்தில் நிலைத்திருக்கிறேன்.

க்ரு'தம் கிமபி நைவ ஸ்யாத் இதி ஸம்சிந்த்ய தத்த்வதஃ। யதா யத்கர்துமாயாதி தத் க்ரு'த்வாஸே யதாஸுகம்

எதுவும் நான் செய்யவில்லை என்று உண்மையில் எண்ணி, எப்போது என்ன செய்ய வேண்டுமோ அதை செய்து, பிறகு சுகமாக அமர்கிறேன்.

கர்மநைஷ்கர்ம்யநிர்பந்தபாவா தேஹஸ்தயோகிநஃ। ஸம்யோகாயோகவிரஹாதஹமாஸே யதாஸுகம்

உடலில் நிலைபெறும் யோகிக்கு, செயல் அல்லது செயல் இல்லாமை பற்றிய பிடிப்பு இல்லை; சேர்க்கை, பிரிக்கை இரண்டும் இல்லாததால், நான் சுகமாக அமர்ந்திருக்கிறேன்.

அர்தாநர்தௌ ந மே ஸ்தித்யா கத்யா ந ஶயநேந வா। திஷ்டந் கச்சந் ஸ்வபந் தஸ்மாதஹமாஸே யதாஸுகம்

நிற்கும் போது, செல்லும் போது, படுக்கும் போது எனக்கு லாபமும் நஷ்டமும் இல்லை; எனவே, நின்றாலும், சென்றாலும், தூங்கினாலும், நான் சுகமாக அமர்கிறேன்.

ஸ்வபதோ நாஸ்தி மே ஹாநிஃ ஸித்திர்யத்நவதோ ந வா। நாஶோல்லாஸௌ விஹாயாஸ்மதஹமாஸே யதாஸுகம்

தூங்கும்போது எனக்கு இழப்பு இல்லை; முயற்சி செய்தாலும் சாதனை இல்லை; வீழ்ச்சி, மகிழ்ச்சி இரண்டையும் விட்டுவிட்டு, நான் சுகமாக அமர்கிறேன்.

ஸுகாதிரூபா நியமம் பாவேஷ்வாலோக்ய பூரிஶஃ। ஶுபாஶுபே விஹாயாஸ்மாதஹமாஸே யதாஸுகம்

மகிழ்ச்சி போன்ற நிலைகள் மனத்தில் மட்டுமே இருப்பதை மீண்டும் மீண்டும் கவனித்து, நல்லதும் கெட்டதும் இரண்டையும் விட்டுவிட்டு, நான் சுகமாக அமர்கிறேன்.

ஜநக உவாச॥ ப்ரக்ரு'த்யா ஶூந்யசித்தோ யஃ ப்ரமாதாத் பாவபாவநஃ। நித்ரிதோ போதித இவ க்ஷீணஸம்ஸ்மரணோ ஹி ஸஃ

ஜனகன் சொன்னான்: இயல்பாக மனம் காலியாக இருப்பவன், கவனக்குறைவால் பொருள்களை எண்ணுகிறான்; அவன் விழித்திருந்தாலும் தூங்குபவன் போல, ஏனெனில் அவனுக்கு நினைவு குறைந்துவிட்டது.

க்வ தநாநி க்வ மித்ராணி க்வ மே விஷயதஸ்யவஃ। க்வ ஶாஸ்த்ரம் க்வ ச விஜ்ஞாநம் யதா மே கலிதா ஸ்ப்ரு'ஹா

எங்கே பொருட்கள்? எங்கே நண்பர்கள்? எங்கே எனக்கு இன்பவிஷயங்கள்? எங்கே நூல்கள்? எங்கே அறிவு? எனக்கு ஆசை எல்லாம் மறைந்துவிட்டபோது.

விஜ்ஞாதே ஸாக்ஷிபுருஷே பரமாத்மநி சேஶ்வரே। நைராஶ்யே பம்தமோக்ஷே ச ந சிம்தா முக்தயே மம

சாட்சி ஆன்மாவையும், பரமாத்மாவையும், இறைவனையும் உணர்ந்து, ஆசை, பந்தம், விடுதலை ஆகியவை இல்லாதபோது, எனக்கு விடுதலை பற்றிக் கவலை இல்லை.

அம்தர்விகல்பஶூந்யஸ்ய பஹிஃ ஸ்வச்சந்தசாரிணஃ। ப்ராந்தஸ்யேவ தஶாஸ்தாஸ்தாஸ்தாத்ரு'ஶா ஏவ ஜாநதே

உள்ளுக்குள் எண்ணங்கள் இல்லாமல், வெளியே சுதந்திரமாக நடக்கிறவனுக்கு தோன்றும் நிலைகள், மயங்கியவனுக்குப் போல் இருக்கும்; அவற்றை அவனே மட்டுமே அறிகிறான்.

அஷ்டாவக்ர உவாச॥ யதாததோபதேஶேந க்ரு'தார்தஃ ஸத்த்வபுத்திமாந்। ஆஜீவமபி ஜிஜ்ஞாஸுஃ பரஸ்தத்ர விமுஹ்யதி

அஷ்டாவக்ரன் சொன்னான்: எப்படி அறிவுரை கூறப்பட்டாலும், நிறைவை அடைந்த அறிவுள்ளவன் திருப்தியடைவான்; ஆனால், ஆராயும் மனம் கொண்டவன், வாழ்நாள் முழுவதும் அதில் குழப்பமடைவேன்.

மோக்ஷோ விஷயவைரஸ்யம் பந்தோ வைஷயிகோ ரஸஃ। ஏதாவதேவ விஜ்ஞாநம் யதேச்சஸி ததா குரு

பொருள்களிடம் விருப்பம் இல்லாததே விடுதலை; பொருள்களின் சுவையில் ஈடுபடுவதே பந்தம். இதை மட்டும் உணர்ந்து, நீ விரும்பும் படி செய்.

வாக்மிப்ராஜ்ஞாநமஹோத்யோகம் ஜநம் மூகஜடாலஸம்। கரோதி தத்த்வபோதோऽயமதஸ்த்யக்தோ புபுக்ஷபிஃ

உண்மை அறிவு, பேச்சில் வல்லவரையும், புத்திசாலியையும், முயற்சியாளரையும், பேச முடியாதவனாகவும், மந்தமாகவும், சோம்பேறியாகவும் மாற்றுகிறது; அதனால், இன்பம் நாடுபவர்கள் இதை விட்டு விடுகிறார்கள்.

ந த்வம் தேஹோ ந தே தேஹோ போக்தா கர்தா ந வா பவாந்। சித்ரூபோऽஸி ஸதா ஸாக்ஷீ நிரபேக்ஷஃ ஸுகம் சர

நீ உடல் அல்ல, உடலும் உன்னுடையது அல்ல; அனுபவிப்பவன் அல்ல, செய்பவனும் அல்ல. நீ எப்போதும் சாட்சி, பற்றில்லாத அறிவே; மகிழ்ச்சியுடன் வாழ்.

ராகத்வேஷௌ மநோதர்மௌ ந மநஸ்தே கதாசந। நிர்விகல்போऽஸி போதாத்மா நிர்விகாரஃ ஸுகம் சர

பற்று, வெறுப்பு ஆகியவை மனத்தின் இயல்புகள்; அந்த மனம் உன்னுடையது ஒருபோதும் அல்ல. நீ வேறுபாடில்லாத, மாறாத அறிவே; மகிழ்ச்சியுடன் வாழ்.

ஸர்வபூதேஷு சாத்மாநம் ஸர்வபூதாநி சாத்மநி। விஜ்ஞாய நிரஹம்காரோ நிர்மமஸ்த்வம் ஸுகீ பவ

எல்லா உயிர்களிலும் தன்னை காண்பதும், எல்லா உயிர்களையும் தன்னுள் காண்பதும் அறிந்து, அகந்தை மற்றும் எனது என்பது இல்லாமல், மகிழ்ச்சியுடன் இரு.

விஶ்வம் ஸ்புரதி யத்ரேதம் தரம்கா இவ ஸாகரே। தத்த்வமேவ ந ஸந்தேஹஶ்சிந்மூர்தே விஜ்வரோ பவ

இந்த உலகம் கடலில் அலைகள் போல் எதில் பிரகாசிக்கிறதோ, அதுவே உண்மை, சந்தேகம் இல்லை. அறிவின் உருவானவனே, கவலையின்றி இரு.

ஶ்ரத்தஸ்வ தாத ஶ்ரத்தஸ்வ நாத்ர மோऽஹம் குருஷ்வ போஃ। ஜ்ஞாநஸ்வரூபோ பகவாநாத்மா த்வம் ப்ரக்ரு'தேஃ பரஃ

கண்ணே, நம்பிக்கை கொள், நம்பிக்கை கொள்; இங்கு மயக்கம் அடையாதே. உன் இயல்பு அறிவே, அது தெய்வீகமும், இயற்கைக்கு அப்பாற்பட்டதும்.

குணைஃ ஸம்வேஷ்டிதோ தேஹஸ்திஷ்டத்யாயாதி யாதி ச। ஆத்மா ந கம்தா நாகம்தா கிமேநமநுஶோசஸி

உடல் குணங்களால் சூழப்பட்டு நிற்கிறது, வருகிறது, போகிறது. ஆன்மா வருவதும் போவதும் இல்லை; அதற்கு ஏன் நீ வருந்துகிறாய்?

தேஹஸ்திஷ்டது கல்பாந்தம் கச்சத்வத்யைவ வா புநஃ। க்வ வ்ரு'த்திஃ க்வ ச வா ஹாநிஸ்தவ சிந்மாத்ரரூபிணஃ

உடல் யுகம் முடியும் வரை நிலைத்திருக்கட்டும், அல்லது இப்போது போகட்டும்—நீ அறிவாக மட்டும் இருக்கையில் உனக்கு ஏதும் கூடுதல் குறைவு எங்கே?

த்வய்யநம்தமஹாம்போதௌ விஶ்வவீசிஃ ஸ்வபாவதஃ। உதேது வாஸ்தமாயாது ந தே வ்ரு'த்திர்ந வா க்ஷதிஃ

அனந்தமான பெரும் கடலான உன்னுள், உலகத்தின் அலைகள் தானாக எழுகின்றன; அவை எழினும் மறைந்தாலும், உனக்கு கூடுதல் குறைவு எதுவும் இல்லை.

தாத சிந்மாத்ரரூபோऽஸி ந தே பிந்நமிதம் ஜகத்। அதஃ கஸ்ய கதம் குத்ர ஹேயோபாதேயகல்பநா

கண்ணே, நீ அறிவாக மட்டும் இருக்கிறாய்; இந்த உலகம் உன்னிடம் இருந்து வேறில்லை. ஆகவே, யாருக்கு, எங்கு, எப்படிப் பெறுதல், விலக்குதல் என்ற எண்ணம் இருக்க முடியும்?

ஏகஸ்மிந்நவ்யயே ஶாந்தே சிதாகாஶேऽமலே த்வயி। குதோ ஜந்ம குதோ கர்ம குதோऽஹம்கார ஏவ ச

ஒன்றே, அழியாத, அமைதியான, தூய அறிவின் வெளியில் நீ இருக்கையில், பிறப்பு, செயல், அகந்தை எங்கிருந்து வரும்?

யத்த்வம் பஶ்யஸி தத்ரைகஸ்த்வமேவ ப்ரதிபாஸஸே। கிம் ப்ரு'தக் பாஸதே ஸ்வர்ணாத் கடகாம்கதநூபுரம்

நீ பார்க்கும் எதிலும், நீயே ஒருவனாகத் தோன்றுகிறாய்; பொன்னிலிருந்து வளையல், கைமணி, காலணி தனித்தாக ஒளியுமா?

அயம் ஸோऽஹமயம் நாஹம் விபாகமிதி ஸம்த்யஜ। ஸர்வமாத்மேதி நிஶ்சித்ய நிஃஸங்கல்பஃ ஸுகீ பவ

‘இது நான், இது நான் அல்ல’ என்ற பிரிவை விட்டுவிடு. எல்லாம் ஆன்மா என்று உறுதியாக அறிந்து, எண்ணமின்றி மகிழ்ச்சியுடன் இரு.