அஷ்டாவக்ரகீதா

ஸுகதுஃகே ஜந்மம்ரு'த்யூ தைவாதேவேதி நிஶ்சயீ। ஸாத்யாதர்ஶீ நிராயாஸஃ குர்வந்நபி ந லிப்யதே

இன்பமும் துயரமும், பிறப்பும் மரணமும் விதியால் என்று அறிந்தவன், செய்ய வேண்டியதை பார்த்து, சிரமமில்லாமல் செய்கிறபோதும் ஒட்டாமல் இருக்கிறான்.

சிந்தயா ஜாயதே துஃகம் நாந்யதேஹேதி நிஶ்சயீ। தயா ஹீநஃ ஸுகீ ஶாந்தஃ ஸர்வத்ர கலிதஸ்ப்ரு'ஹஃ

சிந்தனையால் தான் துயரம் வருகிறது, வேறு வழியில்லை என்று அறிந்தவன், அந்தச் சிந்தனை இல்லாமல் ஆனந்தமாக, அமைதியாக, எங்கும் விருப்பமில்லாமல் இருக்கிறான்.

நாஹம் தேஹோ ந மே தேஹோ போதோऽஹமிதி நிஶ்சயீ। கைவல்யம் இவ ஸம்ப்ராப்தோ ந ஸ்மரத்யக்ரு'தம் க்ரு'தம்

நான் இந்த உடல் அல்ல, உடல் எனக்கு இல்லை, நான் அறிவே என்று உறுதியாக அறிந்தவன், தனிமையில் விடுதலை பெற்றவனைப் போல், செய்ததும் செய்யாததும் நினைவில் கொள்ளமாட்டான்.

ஆப்ரஹ்மஸ்தம்பபர்யந்தம் அஹமேவேதி நிஶ்சயீ। நிர்விகல்பஃ ஶுசிஃ ஶாந்தஃ ப்ராப்தாப்ராப்தவிநிர்வ்ரு'தஃ

பிரம்மா முதல் புல்லிவரை எல்லாம் 'நானே' என்று அறிந்தவன், பகுத்தறிவில்லாமல், தூய்மையாக, அமைதியாக, கிடைத்ததும் கிடைக்காததும் பற்றில்லாமல் இருக்கிறான்.

நாஶ்சர்யமிதம் விஶ்வம் ந கிம்சிதிதி நிஶ்சயீ। நிர்வாஸநஃ ஸ்பூர்திமாத்ரோ ந கிம்சிதிவ ஶாம்யதி

இந்த உலகம் ஆச்சரியமில்லை, எதுவும் இல்லை என்று உறுதியாக அறிந்தவன், ஆசைகள் இல்லாமல், அறிவாக மட்டும் இருந்து, எதுவும் இல்லாதவனைப் போல அமைதியாக இருக்கிறான்.

ஜநக உவாச॥ காயக்ரு'த்யாஸஹஃ பூர்வம் ததோ வாக்விஸ்தராஸஹஃ। அத சிந்தாஸஹஸ்தஸ்மாத் ஏவமேவாஹமாஸ்திதஃ

ஜனகன் சொன்னார்: முதலில் உடல் செயல்களைச் செய்ய முடியவில்லை; பிறகு, வாக்கால் விரிவாகப் பேச முடியவில்லை; அதன் பிறகு சிந்திக்க முடியவில்லை — இவ்வாறு நான் நிலைபெற்றேன்.

ப்ரீத்யபாவேந ஶப்தாதேரத்ரு'ஶ்யத்வேந சாத்மநஃ। விக்ஷேபைகாக்ரஹ்ரு'தய ஏவமேவாஹமாஸ்திதஃ

சொற்களில் இன்பம் இல்லாமல், ஆத்மா காணப்படாததால், மனம் அசையாமல் ஒருமுகமாக இருந்து, இவ்விதமாக நான் நிலைபெற்றேன்.

ஸமாத்யாஸாதிவிக்ஷிப்தௌ வ்யவஹாரஃ ஸமாதயே। ஏவம் விலோக்ய நியமம் ஏவமேவாஹமாஸ்திதஃ

தியானம் போன்ற முயற்சிகளும் தியானத்திலிருந்து மனதை விலக்கும் என்பதை உணர்ந்து, அந்த உண்மையை கவனித்து, நான் இவ்வாறு அமைதியாக இருக்கிறேன்.

ஹேயோபாதேயவிரஹாத் ஏவம் ஹர்ஷவிஷாதயோஃ। அபாவாதத்ய ஹே ப்ரஹ்மந்ந் ஏவமேவாஹமாஸ்திதஃ

ஏ பிரம்மன், எதையும் ஏற்கவும், எதையும் விலக்கவும் இல்லாததால், சந்தோஷமும் துக்கமும் எழவில்லை என்பதை அறிந்து, நான் இவ்வாறு அமைதியாக இருக்கிறேன்.

ஆஶ்ரமாநாஶ்ரமம் த்யாநம் சித்தஸ்வீக்ரு'தவர்ஜநம்। விகல்பம் மம வீக்ஷ்யைதைரேவமேவாஹமாஸ்திதஃ

ஆசிரமம், ஆசிரமமில்லாத நிலை, தியானம், மனதில் தோன்றும் எண்ணங்களை ஏற்கும் செயல்கள் — இவை எல்லாம் வெறும் கருத்துகள் என்பதை பார்த்து, நான் இவ்வாறு அமைதியாக இருக்கிறேன்.

கர்மாநுஷ்டாநமஜ்ஞாநாத் யதைவோபரமஸ்ததா। புத்வா ஸம்யகிதம் தத்த்வம் ஏவமேவாஹமாஸ்திதஃ

அறிவில்லாமல் செயல் நிற்கும் போலவே, இந்த உண்மையை தெளிவாக அறிந்து, நான் இவ்வாறு அமைதியாக இருக்கிறேன்.

அசிம்த்யம் சிம்த்யமாநோऽபி சிந்தாரூபம் பஜத்யஸௌ। த்யக்த்வா தத்பாவநம் தஸ்மாத் ஏவமேவாஹமாஸ்திதஃ

எண்ண முடியாததை எண்ணினாலும் அது எண்ணமாகவே மாறுகிறது; அதனால், அந்த எண்ணத்தை விட்டுவிட்டு, நான் இவ்வாறு அமைதியாக இருக்கிறேன்.

ஏவமேவ க்ரு'தம் யேந ஸ க்ரு'தார்தோ பவேதஸௌ। ஏவமேவ ஸ்வபாவோ யஃ ஸ க்ரு'தார்தோ பவேதஸௌ

இவ்வாறு செய்வோன் நிறைவை அடைவான்; இத்தகைய இயல்புள்ளவனும் நிறைவை அடைவான்.

ஜநக உவாச॥ அகிம்சநபவம் ஸ்வாஸ்தம் கௌபீநத்வேऽபி துர்லபம்। த்யாகாதாநே விஹாயாஸ்மாதஹமாஸே யதாஸுகம்

ஜனகன் சொன்னான்: எதுவும் இல்லாமல், தன் உள்ளத்தில் நிலைபெறுவது, ஒரு கௌபீனமே இருந்தாலும் அரிது; ஏற்கும், துறக்கும் இரண்டையும் விட்டுவிட்டு, நான் இங்கு சுகமாக அமர்ந்திருக்கிறேன்.

குத்ராபி கேதஃ காயஸ்ய ஜிஹ்வா குத்ராபி கேத்யதே। மநஃ குத்ராபி தத்த்யக்த்வா புருஷார்தே ஸ்திதஃ ஸுகம்

எங்கோ உடல் சோர்வடைகிறது, எங்கோ நாக்கு சோர்கிறது, வேறெங்கோ மனம் சோர்கிறது; இவை அனைத்தையும் விட்டுவிட்டு, நான் ஆனந்தமாக உள்ளத்தில் நிலைத்திருக்கிறேன்.

க்ரு'தம் கிமபி நைவ ஸ்யாத் இதி ஸம்சிந்த்ய தத்த்வதஃ। யதா யத்கர்துமாயாதி தத் க்ரு'த்வாஸே யதாஸுகம்

எதுவும் நான் செய்யவில்லை என்று உண்மையில் எண்ணி, எப்போது என்ன செய்ய வேண்டுமோ அதை செய்து, பிறகு சுகமாக அமர்கிறேன்.

கர்மநைஷ்கர்ம்யநிர்பந்தபாவா தேஹஸ்தயோகிநஃ। ஸம்யோகாயோகவிரஹாதஹமாஸே யதாஸுகம்

உடலில் நிலைபெறும் யோகிக்கு, செயல் அல்லது செயல் இல்லாமை பற்றிய பிடிப்பு இல்லை; சேர்க்கை, பிரிக்கை இரண்டும் இல்லாததால், நான் சுகமாக அமர்ந்திருக்கிறேன்.

அர்தாநர்தௌ ந மே ஸ்தித்யா கத்யா ந ஶயநேந வா। திஷ்டந் கச்சந் ஸ்வபந் தஸ்மாதஹமாஸே யதாஸுகம்

நிற்கும் போது, செல்லும் போது, படுக்கும் போது எனக்கு லாபமும் நஷ்டமும் இல்லை; எனவே, நின்றாலும், சென்றாலும், தூங்கினாலும், நான் சுகமாக அமர்கிறேன்.

ஸ்வபதோ நாஸ்தி மே ஹாநிஃ ஸித்திர்யத்நவதோ ந வா। நாஶோல்லாஸௌ விஹாயாஸ்மதஹமாஸே யதாஸுகம்

தூங்கும்போது எனக்கு இழப்பு இல்லை; முயற்சி செய்தாலும் சாதனை இல்லை; வீழ்ச்சி, மகிழ்ச்சி இரண்டையும் விட்டுவிட்டு, நான் சுகமாக அமர்கிறேன்.

ஸுகாதிரூபா நியமம் பாவேஷ்வாலோக்ய பூரிஶஃ। ஶுபாஶுபே விஹாயாஸ்மாதஹமாஸே யதாஸுகம்

மகிழ்ச்சி போன்ற நிலைகள் மனத்தில் மட்டுமே இருப்பதை மீண்டும் மீண்டும் கவனித்து, நல்லதும் கெட்டதும் இரண்டையும் விட்டுவிட்டு, நான் சுகமாக அமர்கிறேன்.

ஜநக உவாச॥ ப்ரக்ரு'த்யா ஶூந்யசித்தோ யஃ ப்ரமாதாத் பாவபாவநஃ। நித்ரிதோ போதித இவ க்ஷீணஸம்ஸ்மரணோ ஹி ஸஃ

ஜனகன் சொன்னான்: இயல்பாக மனம் காலியாக இருப்பவன், கவனக்குறைவால் பொருள்களை எண்ணுகிறான்; அவன் விழித்திருந்தாலும் தூங்குபவன் போல, ஏனெனில் அவனுக்கு நினைவு குறைந்துவிட்டது.

க்வ தநாநி க்வ மித்ராணி க்வ மே விஷயதஸ்யவஃ। க்வ ஶாஸ்த்ரம் க்வ ச விஜ்ஞாநம் யதா மே கலிதா ஸ்ப்ரு'ஹா

எங்கே பொருட்கள்? எங்கே நண்பர்கள்? எங்கே எனக்கு இன்பவிஷயங்கள்? எங்கே நூல்கள்? எங்கே அறிவு? எனக்கு ஆசை எல்லாம் மறைந்துவிட்டபோது.

விஜ்ஞாதே ஸாக்ஷிபுருஷே பரமாத்மநி சேஶ்வரே। நைராஶ்யே பம்தமோக்ஷே ச ந சிம்தா முக்தயே மம

சாட்சி ஆன்மாவையும், பரமாத்மாவையும், இறைவனையும் உணர்ந்து, ஆசை, பந்தம், விடுதலை ஆகியவை இல்லாதபோது, எனக்கு விடுதலை பற்றிக் கவலை இல்லை.

அம்தர்விகல்பஶூந்யஸ்ய பஹிஃ ஸ்வச்சந்தசாரிணஃ। ப்ராந்தஸ்யேவ தஶாஸ்தாஸ்தாஸ்தாத்ரு'ஶா ஏவ ஜாநதே

உள்ளுக்குள் எண்ணங்கள் இல்லாமல், வெளியே சுதந்திரமாக நடக்கிறவனுக்கு தோன்றும் நிலைகள், மயங்கியவனுக்குப் போல் இருக்கும்; அவற்றை அவனே மட்டுமே அறிகிறான்.

அஷ்டாவக்ர உவாச॥ யதாததோபதேஶேந க்ரு'தார்தஃ ஸத்த்வபுத்திமாந்। ஆஜீவமபி ஜிஜ்ஞாஸுஃ பரஸ்தத்ர விமுஹ்யதி

அஷ்டாவக்ரன் சொன்னான்: எப்படி அறிவுரை கூறப்பட்டாலும், நிறைவை அடைந்த அறிவுள்ளவன் திருப்தியடைவான்; ஆனால், ஆராயும் மனம் கொண்டவன், வாழ்நாள் முழுவதும் அதில் குழப்பமடைவேன்.

மோக்ஷோ விஷயவைரஸ்யம் பந்தோ வைஷயிகோ ரஸஃ। ஏதாவதேவ விஜ்ஞாநம் யதேச்சஸி ததா குரு

பொருள்களிடம் விருப்பம் இல்லாததே விடுதலை; பொருள்களின் சுவையில் ஈடுபடுவதே பந்தம். இதை மட்டும் உணர்ந்து, நீ விரும்பும் படி செய்.

வாக்மிப்ராஜ்ஞாநமஹோத்யோகம் ஜநம் மூகஜடாலஸம்। கரோதி தத்த்வபோதோऽயமதஸ்த்யக்தோ புபுக்ஷபிஃ

உண்மை அறிவு, பேச்சில் வல்லவரையும், புத்திசாலியையும், முயற்சியாளரையும், பேச முடியாதவனாகவும், மந்தமாகவும், சோம்பேறியாகவும் மாற்றுகிறது; அதனால், இன்பம் நாடுபவர்கள் இதை விட்டு விடுகிறார்கள்.

ந த்வம் தேஹோ ந தே தேஹோ போக்தா கர்தா ந வா பவாந்। சித்ரூபோऽஸி ஸதா ஸாக்ஷீ நிரபேக்ஷஃ ஸுகம் சர

நீ உடல் அல்ல, உடலும் உன்னுடையது அல்ல; அனுபவிப்பவன் அல்ல, செய்பவனும் அல்ல. நீ எப்போதும் சாட்சி, பற்றில்லாத அறிவே; மகிழ்ச்சியுடன் வாழ்.

ராகத்வேஷௌ மநோதர்மௌ ந மநஸ்தே கதாசந। நிர்விகல்போऽஸி போதாத்மா நிர்விகாரஃ ஸுகம் சர

பற்று, வெறுப்பு ஆகியவை மனத்தின் இயல்புகள்; அந்த மனம் உன்னுடையது ஒருபோதும் அல்ல. நீ வேறுபாடில்லாத, மாறாத அறிவே; மகிழ்ச்சியுடன் வாழ்.