அஷ்டாவக்ரகீதா

அஷ்டாவக்ர உவாச॥ முக்திம் இச்சஸி சேத்தாத விஷயாந் விஷவத்த்யஜ। க்ஷமார்ஜவதயாதோஷஸத்யம் பீயூஷவத் பஜ

அஷ்டாவக்ரர் கூறினார்: விடுதலை வேண்டுகிறாயானால், புலனின்பங்களை விஷம் போல விட்டு விடு. பொறுமை, நேர்மை, இரக்கம், திருப்தி, சத்தியம் ஆகியவற்றை அமிர்தம் போல வளர்த்து கொள்.

ந ப்ரு'த்வீ ந ஜலம் நாக்நிர்ந வாயுர்த்யௌர்ந வா பவாந்। ஏஷாம் ஸாக்ஷிணமாத்மாநம் சித்ரூபம் வித்தி முக்தயே

நீ பூமி அல்ல, நீர் அல்ல, அக்னி அல்ல, காற்று அல்ல, ஆகாயம் அல்ல; இவை அனைத்திற்கும் சாட்சி ஆன விழிப்புணர்வே நீ என்று அறிந்து விடுதலை அடை.

யதி தேஹம் ப்ரு'தக் க்ரு'த்ய சிதி விஶ்ராம்ய திஷ்டஸி। அதுநைவ ஸுகீ ஶாந்தோ பந்தமுக்தோ பவிஷ்யஸி

உன் உடலைப் பிரித்து, விழிப்புணர்வில் நிலைத்திருப்பாய் என்றால், இப்போதே நீ சந்தோஷமாகவும் அமைதியாகவும் பந்தமின்றி வாழ முடியும்.

ந த்வம் விப்ராதிகோ வர்ணோ நாஶ்ரமீ நாக்ஷகோசரஃ। அஸங்கோऽஸி நிராகாரோ விஶ்வஸாக்ஷீ ஸுகீ பவ

நீ எந்த ஜாதியோ, வாழ்க்கை நிலையோ அல்ல; புலன்களுக்கு அடங்கிய பொருளும் அல்ல. நீ பற்றற்றவன், உருவமற்றவன், உலகத்திற்குச் சாட்சி; மகிழ்ச்சியாக இரு.

தர்மாதர்மௌ ஸுகம் துஃகம் மாநஸாநி ந தே விபோ। ந கர்தாஸி ந போக்தாஸி முக்த ஏவாஸி ஸர்வதா

நல்லது, கெட்டது, இன்பம், துன்பம்—all இவை மனதில் தோன்றும்; உனக்கு இல்லை, வல்லமைவானே. நீ செய்பவன் அல்ல, அனுபவிப்பவன் அல்ல; எப்போதும் விடுதலையுடன் இருக்கிறாய்.

ஏகோ த்ரஷ்டாஸி ஸர்வஸ்ய முக்தப்ராயோऽஸி ஸர்வதா। அயமேவ ஹி தே பந்தோ த்ரஷ்டாரம் பஶ்யஸீதரம்

நீ எல்லாவற்றையும் காண்பவன் ஒருவன்; எப்போதும் விடுதலையோடு இருப்பவன். ஆனால், காண்பவனை வேறென்று பார்க்கிறாய் என்பதே உன் பந்தம்.

அஹம் கர்தேத்யஹம்மாநமஹாக்ரு'ஷ்ணாஹிதம்ஶிதஃ। நாஹம் கர்தேதி விஶ்வாஸாம்ரு'தம் பீத்வா ஸுகீ பவ

'நான் செய்பவன்' என்ற அகங்காரப் பாம்பு கடித்துவிட்டது. 'நான் செய்பவன் அல்ல' என்ற நம்பிக்கையின் அமிர்தத்தை அருந்தி மகிழ்ச்சியாக இரு.

ஏகோ விஶுத்தபோதோऽஹம் இதி நிஶ்சயவஹ்நிநா। ப்ரஜ்வால்யாஜ்ஞாநகஹநம் வீதஶோகஃ ஸுகீ பவ

'நான் ஒரே தூய விழிப்புணர்வு' என்ற உறுதியின் நெருப்பால் அறியாமை என்ற அடர்ந்த காடை எரித்து, துயரம் இல்லாமல் மகிழ்ச்சியாக இரு.

யத்ர விஶ்வமிதம் பாதி கல்பிதம் ரஜ்ஜுஸர்பவத்। ஆநந்தபரமாநந்தஃ ஸ போதஸ்த்வம் ஸுகம் பவ

இந்த உலகம் கயிற்றில் பாம்பு தோன்றுவது போல கற்பனையாகத் தோன்றும் இடத்தில், பேரானந்தம் பிறக்கும்; அந்த விழிப்புணர்வே நீ—மகிழ்ச்சியாக இரு.

முக்தாபிமாநீ முக்தோ ஹி பத்தோ பத்தாபிமாந்யபி। கிம்வதந்தீஹ ஸத்யேயம் யா மதிஃ ஸா கதிர்பவேத்

தன்னை விடுதலையென்று நினைப்பவன் உண்மையில் விடுதலையோன்; பந்தத்திலிருப்பவன் தன்னை பந்தத்திலிருக்கிறேன் என்று நினைப்பவன். மனதில் உள்ள எண்ணமே முடிவாகும்; இது உண்மை.

ஆத்மா ஸாக்ஷீ விபுஃ பூர்ண ஏகோ முக்தஶ்சிதக்ரியஃ। அஸம்கோ நிஃஸ்ப்ரு'ஹஃ ஶாந்தோ ப்ரமாத்ஸம்ஸாரவாநிவ

ஆன்மா சாட்சி, எல்லாவற்றிலும் நிறைந்தது, முழுமையானது, ஒன்றே, விடுதலையோடு, விழிப்புணர்வும் செயல் இல்லாததும், பற்றற்றதும் ஆசையற்றதும் அமைதியானதும்; பிழை காரணமாக உலக வாழ்க்கையில் இருப்பது போல தோன்றுகிறது.

கூடஸ்தம் போதமத்வைதமாத்மாநம் பரிபாவய। ஆபாஸோऽஹம் ப்ரமம் முக்த்வா பாவம் பாஹ்யமதாந்தரம்

உன்னை மாற்றமில்லாத, இரண்டில்லாத விழிப்புணர்வாக நினைத்துக்கொள்; 'நான் தோற்றம்' என்ற மாயையை விட்டு, வெளிப்புறம், உள்ளம் என்ற இரண்டும் பற்றாமல் விடு.

தேஹாபிமாநபாஶேந சிரம் பத்தோऽஸி புத்ரக। போதோऽஹம் ஜ்ஞாநகட்கேந தஃநிக்ரு'த்ய ஸுகீ பவ

உடல் பற்றின் பாசத்தில் நீ நீண்ட நாட்கள் கட்டுப்பட்டாய், பிள்ளையே; 'நான் விழிப்புணர்வு' என்று அறிவின் வாளால் அதை வெட்டி மகிழ்ச்சியாக இரு.

நிஃஸம்கோ நிஷ்க்ரியோऽஸி த்வம் ஸ்வப்ரகாஶோ நிரம்ஜநஃ। அயமேவ ஹி தே பந்தஃ ஸமாதிமநுதிஷ்டதி

நீ பற்றற்றவன், செயல் இல்லாதவன், உன்னால் உனக்கு ஒளி, தூய்மை நிறைந்தவன்; ஆனால், தியானம் செய்வதே உனக்கு பந்தமாக இருக்கிறது.

த்வயா வ்யாப்தமிதம் விஶ்வம் த்வயி ப்ரோதம் யதார்ததஃ। ஶுத்தபுத்தஸ்வரூபஸ்த்வம் மா கமஃ க்ஷுத்ரசித்ததாம்

இந்த உலகம் உன்னால் நிறைந்தது; உண்மையில், எல்லாம் உன்னில் ஊன்றியுள்ளது. உன் இயல்பு தூய விழிப்புணர்வு; சிறிய மனநிலைக்குள் விழாதே.

நிரபேக்ஷோ நிர்விகாரோ நிர்பரஃ ஶீதலாஶயஃ। அகாதபுத்திரக்ஷுப்தோ பவ சிந்மாத்ரவாஸநஃ

பற்றில்லாமல், மாற்றமில்லாமல், நிறைவாக, குளிர்ந்த மனதுடன், ஆழமான அறிவுடன், கலங்காமல், விழிப்புணர்வில் மட்டும் நிலைத்திரு.

ஸாகாரமந்ரு'தம் வித்தி நிராகாரம் து நிஶ்சலம்। ஏதத்தத்த்வோபதேஶேந ந புநர்பவஸம்பவஃ

உருவம் கொண்டது பொய்யென அறி; உருவமில்லாதது நிலைத்தது. இந்த உண்மை அறிவால், பிறவி எதுவும் இனி உனக்கு வராது.

யதைவாதர்ஶமத்யஸ்தே ரூபேऽந்தஃ பரிதஸ்து ஸஃ। ததைவாऽஸ்மிந் ஶரீரேऽந்தஃ பரிதஃ பரமேஶ்வரஃ

கண்ணாடியில் உள்ள உருவம் உள்ளும் புறமும் எங்கும் இருப்பது போல, இந்த உடலிலும் உள்ளும் புறமும் எங்கும் பரமாத்மா நிறைந்திருக்கிறார்.

ஏகம் ஸர்வகதம் வ்யோம பஹிரந்தர்யதா கடே। நித்யம் நிரந்தரம் ப்ரஹ்ம ஸர்வபூதகணே ததா

ஒரே ஆகாயம் பானையில் உள்ளும் புறமும் எங்கும் இருப்பது போல, அந்த நித்தியமான பிரம்மம் எல்லா உயிர்களிலும் இடையறாது நிறைந்திருக்கிறது.

ஜநக உவாச॥ அஹோ நிரம்ஜநஃ ஶாந்தோ போதோऽஹம் ப்ரக்ரு'தேஃ பரஃ। ஏதாவந்தமஹம் காலம் மோஹேநைவ விடம்பிதஃ

ஜனகன் சொன்னான்: ஆஹா! நான் மாசற்றவன், அமைதியானவன், அறிவே ஆனவன், இயற்கையைத் தாண்டியவன்; இவ்வளவு நாட்கள் அறியாமையால் மயக்கத்தில் இருந்தேன்.

யதா ப்ரகாஶயாம்யேகோ தேஹமேநம் ததா ஜகத்। அதோ மம ஜகத்ஸர்வமதவா ந ச கிம்சந

நான் இந்த உடலை ஒளிரச் செய்கிறேன் போல, இந்த உலகத்தையும் ஒளிரச் செய்கிறேன்; எனவே இந்த உலகம் முழுவதும் எனது சொத்து, இல்லையென்றால் எதுவும் எனக்கு இல்லை.

ஸ ஶரீரமஹோ விஶ்வம் பரித்யஜ்ய மயாதுநா। குதஶ்சித் கௌஶலாத் ஏவ பரமாத்மா விலோக்யதே

இப்போது நான் உடலையும் உலகத்தையும் விட்டு விட்டேன்; எப்படியோ ஒரு திறமையால் பரமாத்மாவை நான் காண்கிறேன்.

யதா ந தோயதோ பிந்நாஸ்தரம்காஃ பேநபுத்புதாஃ। ஆத்மநோ ந ததா பிந்நம் விஶ்வமாத்மவிநிர்கதம்

அலைகள், நுரை, குமிழ்கள் நீரிலிருந்து வேறாக இல்லாதது போல, ஆத்மாவிலிருந்து தோன்றிய இந்த உலகமும் ஆத்மாவிலிருந்து வேறாக இல்லை.

தந்துமாத்ரோ பவேத் ஏவ படோ யத்வத் விசாரிதஃ। ஆத்மதந்மாத்ரமேவேதம் தத்வத் விஶ்வம் விசாரிதம்

ஒரு துணி ஆராய்ந்தால் நூல்களால் ஆனது போல, இந்த உலகம் ஆராய்ந்தால் ஆத்மாவின் சாரமே என்று தெரியவரும்.

யதைவேக்ஷுரஸே க்ல்ரு'ப்தா தேந வ்யாப்தைவ ஶர்கரா। ததா விஶ்வம் மயி க்ல்ரு'ப்தம் மயா வ்யாப்தம் நிரந்தரம்

கரும்பு சாறிலிருந்து சர்க்கரை உருவாகி அதில் முழுவதும் பரவியது போல, இந்த உலகம் என்னிலிருந்து உருவாகி என்னால் இடையறாது நிரம்பியுள்ளது.

ஆத்மஜ்ஞாநாஜ்ஜகத் பாதி ஆத்மஜ்ஞாநாந்ந பாஸதே। ரஜ்ஜ்வஜ்ஞாநாதஹிர்பாதி தஜ்ஜ்ஞாநாத் பாஸதே ந ஹி

ஆத்மா அறிவால் உலகம் பிரகாசிக்கிறது; ஆத்மா அறிவில்லையெனில் அது பிரகாசிக்காது. கயிற்றை அறியாமையால் பாம்பு போலத் தோன்றும்; அறிவால் அது கயிறு என்று தெரியும்.

ப்ரகாஶோ மே நிஜம் ரூபம் நாதிரிக்தோऽஸ்ம்யஹம் ததஃ। யதா ப்ரகாஶதே விஶ்வம் ததாஹம் பாஸ ஏவ ஹி

ஒளி என்பது என் இயல்பு; அதிலிருந்து நான் வேறில்லை. உலகம் எப்போது பிரகாசிக்கிறதோ, அப்போது பிரகாசிப்பது நானே.

அஹோ விகல்பிதம் விஶ்வமஜ்ஞாநாந்மயி பாஸதே। ரூப்யம் ஶுக்தௌ பணீ ரஜ்ஜௌ வாரி ஸூர்யகரே யதா

ஆஹா! அறியாமையால் என் உள்ளே இந்த உலகம் கற்பனை செய்து தோன்றுகிறது; அது பாம்பில் வெள்ளி தோன்றுவது, கயிற்றில் பாம்பு தோன்றுவது, சூரியகிரணத்தில் நீர் தோன்றுவது போல.

மத்தோ விநிர்கதம் விஶ்வம் மய்யேவ லயமேஷ்யதி। ம்ரு'தி கும்போ ஜலே வீசிஃ கநகே கடகம் யதா

இந்த உலகம் என்னிலிருந்து தோன்றி, மீண்டும் என்னுள் கலந்துவிடும்; அது மண் பானையாகி மீண்டும் மண்ணில் கலப்பது, அலை நீரில் கலப்பது, வளையல் தங்கத்தில் கலப்பது போல.