அஷ்டாவக்ரகீதா

அஷ்டாவக்ரர் தனது உபதேசத்தை தொடர்ந்து கூறினார்: "மனது எந்த ஒரு அனுபவத்திலும் பற்றுக்கொண்டால் அது பந்தம்; மனது எல்லா அனுபவங்களிலிருந்து பற்றற்றிருந்தால் அது முக்தி. ‘நான்’ என்ற உணர்வு இருந்தால் பந்தம், ‘நான்’ இல்லாதபோது முக்தி. இதை அறிந்தவுடன், எதையும் பிடிக்கவும், எதையும் விட்டு விடவும் கூட, அலைமாறி செய்யாதீர்கள். இரட்டைப் பாகங்கள், செயல் மற்றும் செயல் இல்லாமை – இவை யாருக்காகவும், எந்த நேரமும் அமைதியடையாது என்பதை அறிந்தவுடன், இங்கு பற்றற்றவராக, துறவிற்கு அர்ப்பணித்தவராக, அனைத்து விரதங்களிலிருந்து விடுபட்டவராக இருப்பீர். உலகத்தின் இயல்புகளை கவனிப்பதினால், சிலருக்கு மிக அரிய பாக்கியம் ஏற்படுகிறது; உயிர், உணவு, அறிவு ஆகியவற்றிற்கான ஆசை, மற்றும் அனைத்து கலக்கமும் மறைந்து விடுகிறது. இவை எல்லாம் நிலையற்றவை, மூன்று வகை துயரத்தால் கலங்கியவை, ஆதாரமற்றவை, குற்றமுடையவை, விட்டு விட வேண்டியவை – இதை அறிந்தவுடன் ஒருவர் அமைதியடைகிறார். எந்த காலம், வயது, சூழ்நிலையில் மனிதர்களுக்கு இரட்டைப் பாகங்கள் இல்லாமல் இருக்கிறது? அவற்றை புறக்கணித்து, பொருத்தமான முறையில் செயல்படும்போது, ஒருவருக்கு பூரணத்துவம் கிடைக்கிறது. முனிவர்கள், சான்றோர், யோகிகள் ஆகியோரின் சாஸ்திரங்களால் அல்ல – இதை உணர்ந்தபோது, பற்றற்றவராக அமைதியடையாதவர் யார்? சமைந்த நிலை மற்றும் சமச்சீரான மனப்பான்மையால், ஒருவர் சஞ்சரணத்தின் சுழற்சியைத் தாண்டி மற்றவர்களை வழிநடத்தலாம்; உண்மையான சித்தத்தை உணர்ந்தவுடன், யார் ஆசான் அல்ல? பஞ்சபூதங்களின் மாற்றங்களை, அவை உண்மையில் பூதங்களாகவே பார்க்க வேண்டும்; அந்த நொடியில், பந்தத்திலிருந்து விடுபட்டு, தன் இயல்பில் நிலைத்துவிடுவீர். இவை எல்லாம் ஆசைகளால் உருவாகும் உலகம் – எனவே, அனைத்து ஆசைகளையும் விட்டு விடுங்கள். ஆசைகளை விட்டு, இன்று எந்த நிலையில் இருந்தாலும், திடமாக நிலைத்திருப்பீர். அஷ்டாவக்ரர் கூறினார்: ஆசை, எதிரி; செல்வம், துயரத்தை கொண்டது; இவை இரண்டும் எழுப்பும் தர்மத்தையும் எங்கும் பற்றற்றவையாக பாருங்கள். முன்னும் பின்னும் சில நாட்கள் – மூன்று அல்லது ஐந்து – கனவு அல்லது மாயை போல; நண்பர்கள், நிலங்கள், செல்வம், வீடுகள், மனைவிகள், வாரிசுகள், பொருட்கள் ஆகியவை அனைத்தும். எங்கே ஆசை இருக்கிறதோ, அங்கே உலக வாழ்க்கை இருக்கிறது; பரிபக்வமான பற்றற்ற தன்மையை நம்பி, ஆசையிலிருந்து விடுபட்டு, மகிழ்ச்சியுடன் இருங்கள். பந்தம் என்பது ஆசை மட்டுமே; அதன் அழிவே முக்தி. உலக வாழ்க்கையில் பற்றற்றவையாக இருந்தால், திருப்தி மீண்டும் மீண்டும் கிடைக்கும். நீங்களே சித்தம், தூய்மை; உலகம் ஜடம், மாயை. அறியாமையும் ஒன்றும் இல்லை; அப்படியிருக்க, ஏன் இந்த ஆர்வம்? அரசுகள், மகன்கள், மனைவிகள், உடல்கள், இன்பங்கள் – இவற்றில் பற்றுள்ளவர்க்கும், ஒவ்வொரு பிறப்பிலும் இவை எல்லாம் இழக்கப்படுகின்றன. போதும்! செல்வம், ஆசை, தர்மம் – இவை அனைத்திலும், உலக வாழ்க்கையின் பாலைவனத்தில், மனம் ஒருபோதும் அமைதி பெறவில்லை. எத்தனை பிறப்புகள் உடல், மனம், வாக்கு மூலமாக, துயரமும் சிரமமும் தரும் செயல்களில் கழிந்தது? இன்று அதை நிறுத்துங்கள். அஷ்டாவக்ரர் கூறினார்: தோற்றம், தோன்றாமை, மாற்றம் அனைத்தும் இயல்பானவை என்பதை அறிந்தால், மாற்றமில்லாத, துயரமில்லாதவர் எளிதாக அமைதியடைகிறார். எல்லாவற்றையும் தெய்வம் உருவாக்கும்; வேறு எதுவும் இல்லை என்பதை அறிந்தால், உள்ளே நம்பிக்கைகள் கரைந்துவிட்டால், அந்த அமைதி எங்கும் பற்றில்லாமல் நிலைக்கிறது. அதிர்ஷ்டம், துரதிர்ஷ்டம் காலத்திற்கும் விதியிற்கும் ஏற்ப வருகிறது என்பதை அறிந்தால், மனம் நிலையாக, இச்சை இல்லாமல், துயரமில்லாமல் இருப்பீர். இன்பம், துயரம், பிறப்பு, மரணம் – இவை எல்லாம் விதியால்; செய்ய வேண்டியது எளிதாக தெரிந்தால், செயலில் இருந்தாலும், பிழையாதவராக இருப்பீர். துயரம் எண்ணங்களில் இருந்து வருகிறது என்பதை அறிந்தால், அது இல்லாதவர் மகிழ்ச்சியுடன், அமைதியாக, எங்கும் ஆசையில்லாமல் இருப்பார். ‘நான் உடல் அல்ல, உடல் எனது அல்ல; நான் சித்தம்’ என்பதை அறிந்தால், தனிமையில் முக்தியடைந்தவராக, செய்ததை, செய்யாததை நினைவில் கொள்ளாமல் இருப்பார். ‘நானே மட்டுமே இருக்கிறேன்; பிரம்மா முதல் புல் வரைக்கும்’ – இதை அறிந்தவர், பிரிவில்லாத, தூய்மை, அமைதி, பெற்றோ/பெறாதோ என்ற கவலை இல்லாமல் இருப்பார். ‘இந்த உலகம் அதிசயமானது அல்ல; எதுவும் இல்லை’ – இதை அறிந்தவர், ஆசையில்லாமல், சித்தம் மட்டுமே ஆனவர், எதுவும் இல்லாதது போல அமைதியடைகிறார். இப்போது ஜனகன் கூறினார்: முதலில், உடல் செயல்களை செய்ய முடியவில்லை; பின்னர், வாக்கில் விரிவாக பேச முடியவில்லை; பின்னர், சிந்திக்க முடியவில்லை – இவ்வாறு நான் நிலைத்துவிட்டேன். வாக்கு போன்றவற்றில் இன்பம் இல்லாமை, சுயத்தை காண முடியாததால், மனம் கலங்காமல், ஒருமுகமாக, இவ்வாறு நான் நிலைத்துவிட்டேன். சமாதி போன்ற செயல்கள் கூட சமாதியில் தடையாக இருப்பதை பார்த்து, இவ்வாறு நான் நிலைத்துவிட்டேன். பிரம்மனே, இன்பம், துயரம் ஏதும் ஏற்படுவதில்லை, ஏதும் ஏற்கவும், விட்டு விடவும் ஏதும் இல்லாததால், இவ்வாறு நான் நிலைத்துவிட்டேன். ஆஷ்ரமம், ஆஷ்ரமமல்லாதது, தியானம், மனதில் எண்ணங்களை ஏற்கும் பொருள்கள் – இவை எல்லாம் கருத்துகள் மட்டுமே என்பதை பார்த்து, இவ்வாறு நான் நிலைத்துவிட்டேன். அறியாமையால் செயல்கள் நிற்கும்; இதை சரியாக புரிந்து, இவ்வாறு நான் நிலைத்துவிட்டேன். அசிந்திக்க முடியாததை சிந்திக்க முயன்றாலும், அது எண்ணமாகவே ஆகிறது; எனவே, அந்த சிந்தனைக்கும் விட்டுவிட்டு, இவ்வாறு நான் நிலைத்துவிட்டேன். இவ்வாறு செய்பவர் நிறைவை அடைவார்; இவ்வாறே இயல்புடையவர் நிறைவை அடைவார். ஜனகன் கூறினார்: எதுவும் இல்லாத நிலை, சுயத்தில் நிலைநிற்றல் – இது ஒரு கச்சையில் கூட இருப்பவர்க்கும் அரிய நிலை; ஏற்கும், விட்டு விடும் இரண்டையும் விட்டு, நான் இங்கு சுதந்திரமாக அமர்ந்திருக்கிறேன். உடல் எங்கேயோ சோர்வடைகிறது, நாக்கு எங்கேயோ சோர்வடைகிறது, மனம் வேறொரு இடத்தில் – இவை அனைத்தையும் விட்டு, நான் ஆனந்தமாக சுயத்தில் நிலைத்திருக்கிறேன். எதுவும் செய்யப்படவில்லை என்பதை உண்மையாக சிந்தித்தால், ஏதேனும் செய்ய வேண்டியபோது, அதை செய்து, சுதந்திரமாக அமர்ந்திருக்கிறேன். உடலில் நிலைக்கும் யோகிக்கு, செயல்/செயல் இல்லாமை பற்றிய பிடிப்பு இல்லை; இணைவு/பிரிவு இல்லாமையால், நான் சுதந்திரமாக அமர்ந்திருக்கிறேன். நிறைவு, இழப்பு – நான்கு இல்லை; நிற்கும், செல்லும், படுக்கும் – எந்த நிலையில் இருந்தாலும், நான் சுதந்திரமாக அமர்ந்திருக்கிறேன். துயிலில் எனக்கு இழப்பு இல்லை; முயற்சியில் வெற்றி இல்லை; குறை, பெருமை இரண்டையும் விட்டுவிட்டு, நான் சுதந்திரமாக அமர்ந்திருக்கிறேன். இவ்வாறு, அஷ்டாவக்ரர் மற்றும் ஜனகன் கூறும் இந்த உபதேசங்கள், மனதில் பற்றை விட்டு, உலக வாழ்க்கையின் எல்லா பந்தங்களிலிருந்து விடுபட்டு, சுயத்தில் அமைதி, ஆனந்தம், நிறைவு அடைவதற்கான வழியைக் காட்டுகின்றன.