அஷ்டாவக்ரகீதா

அதித்ய ஹ்ருதயம் போல், ஜனக மகாராஜா தன் ஆன்ம ச்வரூபத்தில் நிலைத்து, எல்லாவற்றையும் தாண்டிய அந்த பரமாத்ம சாக்ஷாத்காரத்தில் திளைத்து உரைக்கிறார்: "எனது சொந்த மகிமையில் நான் உறைகின்றபோது, கனவு எங்கே, ஆழ்நிலை நித்திரை எங்கே, விழிப்பு நிலை எங்கே, நான்காவது துரியாவஸ்தை எங்கே, அச்சம் எங்கே? எனது சொந்த பிரபையில் நான் உறைகின்றபோது, தொலைவு எங்கே, அருகாமை எங்கே, வெளியே எங்கே, உள்ளே எங்கே? ஸ்தூலமும், சூட்சுமமும் எங்கே? இறப்பு எங்கே, பிறப்பு எங்கே, உலகங்கள் எங்கே, உலக வாழ்க்கை எங்கே? லயமும், லீனமும் எங்கே எனது சொந்த மகிமையில் உறையும் எனக்கு? அர்த்தம், காமம், தர்மம் ஆகிய மூன்று புருஷார்த்தங்களைப் பற்றிய பேச்சும் போதும்; யோகத்தைப் பற்றிய பேச்சும் போதும்; ஞானத்தைப் பற்றிய பேச்சும் போதும்; ஏனெனில் நான் என் ஆன்மாவில் அமைதியாய் இருக்கின்றேன். பொறிகள், பஞ்சபூதங்கள், உடல், மனம், வெறுமை, மனவெதும்பல்—இவை எங்கே எனது நித்ய பரிசுத்தமான சுயச்வரூபத்தில்? வேதம், ஞானம், விருப்பமற்ற மனம், திருப்தி, ஆசையிலின்மை—இவை எங்கே எனக்கு, எப்போதும் இருமை இல்லாதவனாக இருப்பவனுக்காக? ஞானம் எங்கே, அஞ்ஞானம் எங்கே, 'நான்' எங்கே, 'எனது' எங்கே? பந்தம் எங்கே, மோக்ஷம் எங்கே, எல்லா ரூபங்களுக்கும் அப்பாற்பட்ட என் சுயச்வரூபத்தில்? ஆரம்பிக்கப்பட்ட செயல்கள் எங்கே, ஜீவன்முக்தி எங்கே? பரமமுக்தி, உடல் இல்லாத விடுதலை எங்கே, எப்போதும் வேறுபாடின்றி இருப்பவனுக்காக? செய்வோன் எங்கே, அனுபவிப்பவன் எங்கே? நிஷ்க்ரிய பிரபை எங்கே, வேறு எதுவும் எங்கே? அனுபவம் அல்லது அதன் பலன் எங்கே எனக்கு, எப்போதும் சுயலட்சணம் இல்லாதவனுக்காக? இவ்வுலகம் எங்கே, மோட்சத்தை நாடுபவன் எங்கே, யோகி எங்கே, ஞானி எங்கே? பந்தப்பட்டவன் எங்கே, விடுதலை பெற்றவன் எங்கே, என் அயன்பு இல்லாத சுயச்வரூபத்தில்? ஸிருஷ்டி எங்கே, லயமும் எங்கே, பெறத்தக்கது எங்கே, சாதனமும் எங்கே? சாதகனும், சாதனையும் எங்கே என் அயன்பு இல்லாத சுயச்வரூபத்தில்? ஞாதா எங்கே, ஞானம் பெறும் வழி எங்கே, அறியத்தக்கது எங்கே, ஞானமே எங்கே? ஏதாவது ஒன்று எங்கே, ஒன்றுமில்லாதது எங்கே எனக்கு, எப்போதும் பரிசுத்தமானவனுக்காக? அவசாதம் எங்கே, ஏகாக்ரம் எங்கே, அஞ்ஞானம் எங்கே, மந்தம் எங்கே? சந்தோஷம் எங்கே, துக்கம் எங்கே எனக்கு, எப்போதும் அசங்கனாக இருப்பவனுக்காக? உலக நடத்தை எங்கே, பரமார்த்தம் எங்கே? ஆனந்தம் எங்கே, துயரம் எங்கே எனக்கு, எப்போதும் சிந்தனை இல்லாதவனுக்காக? மாயை எங்கே, சம்சாரம் எங்கே, பந்தமும், மோக்ஷமும் எங்கே? ஜீவாத்மா எங்கே, பரமாத்மா எங்கே எனக்கு, எப்போதும் பரிசுத்தமானவனுக்காக? செயலோ, நிவிருத்தியோ எங்கே, மோக்ஷம் எங்கே, பந்தம் எங்கே எனக்கு, எப்போதும் நிலையான, அகண்டமான, சுயத்தில் நிலைபெற்றவனுக்காக? உபதேசம் எங்கே, வேதம் எங்கே, சீடன் எங்கே, குரு எங்கே? மனுஷ்ய வாழ்க்கையின் குறிக்கோள் எங்கே எனக்கு, நிர்க்குண சிவனாக இருப்பவனுக்காக? உள்ளதே எங்கே, இல்லாததே எங்கே? எது ஒன்று, எது இரண்டாய்? இங்கு அதிகம் பேச என்ன? எனக்கு எதுவும் தோன்றுவதில்லை." இவ்வாறு ஜனகன், தன்னைப் பற்றிய பரம்பொருளின் அனுபவத்தில், எல்லாவற்றையும் தாண்டி அமைதியில் திளைத்தார்.