ਅष੍ਟਾਵਕ੍ਰਗੀਤਾ

ਕ੍ਵ ਪ੍ਰਮਾਤਾ ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਵਾ ਕ੍ਵ ਪ੍ਰਮੇਯਂ ਕ੍ਵ ਚ ਪ੍ਰਮਾ। ਕ੍ਵ ਕਿਂਚਿਤ੍ ਕ੍ਵ ਨ ਕਿਂਚਿਦ੍ ਵਾ ਸਰ੍ਵਦਾ ਵਿਮਲਸ੍ਯ ਮੇ

ਕਿੱਥੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਕਿੱਥੇ ਜਾਣਨ ਦਾ ਤਰੀਕਾ, ਕਿੱਥੇ ਜਾਣਨ ਜੋਗ ਕੁਝ, ਤੇ ਕਿੱਥੇ ਗਿਆਨ ਆਪ? ਮੇਰੇ ਲਈ, ਜੋ ਸਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹਾਂ, ਨਾਂ ਕੁਝ ਹੈ, ਨਾਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ।

ਕ੍ਵ ਵਿਕ੍ਸ਼ੇਪਃ ਕ੍ਵ ਚੈਕਾਗ੍ਰ੍ਯਂ ਕ੍ਵ ਨਿਰ੍ਬੋਧਃ ਕ੍ਵ ਮੂਢਤਾ। ਕ੍ਵ ਹਰ੍षਃ ਕ੍ਵ ਵਿषਾਦੋ ਵਾ ਸਰ੍ਵਦਾ ਨਿष੍ਕ੍ਰਿਯਸ੍ਯ ਮੇ

ਕਿੱਥੇ ਮਨ ਦੀ ਭਟਕਣਾ, ਕਿੱਥੇ ਇਕਾਗਰਤਾ, ਕਿੱਥੇ ਅਗਿਆਨਤਾ, ਕਿੱਥੇ ਮੂਰਖਤਾ? ਮੇਰੇ ਵਰਗੇ ਜੋ ਸਦਾ ਨਿਸ਼ਕ੍ਰਿਆ ਹਾਂ, ਉਸ ਲਈ ਨਾਂ ਖੁਸ਼ੀ ਹੈ, ਨਾਂ ਗ਼ਮ।

ਕ੍ਵ ਚੈष ਵ੍ਯਵਹਾਰੋ ਵਾ ਕ੍ਵ ਚ ਸਾ ਪਰਮਾਰ੍ਥਤਾ। ਕ੍ਵ ਸੁਖਂ ਕ੍ਵ ਚ ਵਾ ਦੁਖਂ ਨਿਰ੍ਵਿਮਰ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਮੇ ਸਦਾ

ਕਿੱਥੇ ਇਹ ਦੁਨੀਆਵੀ ਚਲਣ, ਕਿੱਥੇ ਉਹ ਪਰਮ ਸੱਚ? ਮੇਰੇ ਲਈ, ਜੋ ਸਦਾ ਨਿਰਵਿਚਾਰ ਹਾਂ, ਨਾਂ ਸੁਖ ਹੈ, ਨਾਂ ਦੁੱਖ।

ਕ੍ਵ ਮਾਯਾ ਕ੍ਵ ਚ ਸਂਸਾਰਃ ਕ੍ਵ ਪ੍ਰੀਤਿਰ੍ਵਿਰਤਿਃ ਕ੍ਵ ਵਾ। ਕ੍ਵ ਜੀਵਃ ਕ੍ਵ ਚ ਤਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸਰ੍ਵਦਾ ਵਿਮਲਸ੍ਯ ਮੇ

ਕਿੱਥੇ ਮਾਇਆ, ਕਿੱਥੇ ਜਨਮ ਮਰਨ ਦਾ ਗੇੜ, ਕਿੱਥੇ ਮੋਹ ਜਾਂ ਵੈਰਾਗ? ਮੇਰੇ ਲਈ, ਜੋ ਸਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹਾਂ, ਨਾਂ ਜੀਵ ਹੈ, ਨਾਂ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ।

ਕ੍ਵ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਿਰ੍ਨਿਰ੍ਵृਤ੍ਤਿਰ੍ਵਾ ਕ੍ਵ ਮੁਕ੍ਤਿਃ ਕ੍ਵ ਚ ਬਨ੍ਧਨਂ। ਕੂਟਸ੍ਥਨਿਰ੍ਵਿਭਾਗਸ੍ਯ ਸ੍ਵਸ੍ਥਸ੍ਯ ਮਮ ਸਰ੍ਵਦਾ

ਕਿੱਥੇ ਕਰਮ, ਕਿੱਥੇ ਕਰਮ ਤੋਂ ਹਟਣਾ, ਕਿੱਥੇ ਮੁਕਤੀ, ਕਿੱਥੇ ਬੰਧਨ? ਜੋ ਸਦਾ ਅਟੱਲ, ਅਟੁੱਟ ਤੇ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਇਹ ਸਭ ਨਹੀਂ।

ਕ੍ਵੋਪਦੇਸ਼ਃ ਕ੍ਵ ਵਾ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਕ੍ਵ ਸ਼ਿष੍ਯਃ ਕ੍ਵ ਚ ਵਾ ਗੁਰੁਃ। ਕ੍ਵ ਚਾਸ੍ਤਿ ਪੁਰੁषਾਰ੍ਥੋ ਵਾ ਨਿਰੁਪਾਧੇਃ ਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਮੇ

ਕਿੱਥੇ ਉਪਦੇਸ਼, ਕਿੱਥੇ ਗ੍ਰੰਥ, ਕਿੱਥੇ ਸਿੱਖਿਆ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਕਿੱਥੇ ਅਧਿਆਪਕ? ਮੇਰੇ ਵਰਗੇ ਨਿਰਲੇਪ, ਨਿਰੁਪਾਧਿ ਸ਼ਿਵ ਲਈ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖੀ ਲਕੜ ਨਹੀਂ।

ਕ੍ਵ ਚਾਸ੍ਤਿ ਕ੍ਵ ਚ ਵਾ ਨਾਸ੍ਤਿ ਕ੍ਵਾਸ੍ਤਿ ਚੈਕਂ ਕ੍ਵ ਚ ਦ੍ਵਯਂ। ਬਹੁਨਾਤ੍ਰ ਕਿਮੁਕ੍ਤੇਨ ਕਿਂਚਿਨ੍ਨੋਤ੍ਤਿष੍ਠਤੇ ਮਮ

ਕਿੱਥੇ ਹੋਣਾ, ਕਿੱਥੇ ਨਾਹ ਹੋਣਾ? ਕਿੱਥੇ ਇਕਤਾ, ਕਿੱਥੇ ਦੂਜਾ? ਇੱਥੇ ਵਧੇਰੇ ਕਹਿਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਉੱਠਦਾ ਨਹੀਂ।