അഷ്ടാവക്രൻ ജനകനെ അഭിസംബോധന ചെയ്ത് പറഞ്ഞു: "കാമം എന്ന ശത്രുവിനെയും, ദുഃഖം നിറഞ്ഞ സമ്പത്തെയും ഉപേക്ഷിക്കണം; ഈ രണ്ടിൽ നിന്നു ഉത്ഭവിക്കുന്ന ധർമ്മത്തെയും എല്ലാ സ്ഥലങ്ങളിലും അശക്തിയോടെ കാണണം. നാം ജീവിക്കുന്ന ദിവസങ്ങൾ—മൂന്നോ അഞ്ചോ—കാണുന്നത് സ്വപ്നമോ മായയോ പോലെ ആണെന്ന് മനസ്സിലാക്കണം: സുഹൃത്തുക്കൾ, ഭൂമി, ധനം, വീടുകൾ, ഭാര്യ, വംശജർ, സമ്പത്തുകൾ—ഇവയെല്ലാം അപ്രത്യക്ഷമാകുന്നു. എവിടെയും കാമം കാണുന്നിടത്ത് ലോകബന്ധം ഉണ്ടെന്ന് അറിയണം; പക്വമായ വൈരാഗ്യത്തിൽ ആശ്രയിച്ച്, കാമമില്ലാതെ സന്തോഷം നേടണം. ഈ ലോകത്തിൽ bondage എന്നത് കാമത്തിലാണു മാത്രം; അതിന്റെ നാശം liberation എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്. സങ്കല്പങ്ങൾക്കു അശക്തിയോടെ, തൃപ്തി വീണ്ടും വീണ്ടും ലഭിക്കുന്നു. നീ മാത്രം ചൈതന്യസ്വരൂപിയാണു, ശുദ്ധനും; ലോകം ജഡവും അസത്യമാണു. അജ്ഞാനവും യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ ഒന്നുമല്ല; അതുകൊണ്ട് എന്തിനാണ് ഈ ആസക്തി? രാജ്യങ്ങൾ, മക്കൾ, ഭാര്യകൾ, ശരീരം, സുഖങ്ങൾ—ആസക്തിയുള്ളവർക്കും ഇവ ഓരോ ജന്മത്തിലും നഷ്ടപ്പെടുന്നു. സമ്പത്ത്, കാമം, ധർമ്മം—ഇവയെല്ലാം മതിയാകട്ടെ; ഈ ലോകസമുദ്രത്തിൽ മനസ്സ് ഒരിക്കലും ശാന്തി കണ്ടെത്തിയിട്ടില്ല. നിരവധി ജന്മങ്ങളിൽ ശരീരം, മനസ്സ്, വാക്ക് എന്നിവ കൊണ്ട് ദുഃഖവും പ്രയാസവും നിറഞ്ഞ പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്; അതിന് ഇന്ന് വിരാമം നൽകുക. ഉത്ഭവം, അനുത്ഭവം, മാറ്റം—all are natural—അവയെ മനസ്സിലാക്കുന്നവൻ, മാറ്റമില്ലാത്തവൻ, effortlessly ശാന്തി നേടുന്നു. ഈ ലോകത്തിലെ സ്രഷ്ടാവ് ഒരാളാണ്; മറ്റൊരാളില്ല. അതിനെ മനസ്സിലാക്കുന്നവൻ, അകത്ത് എല്ലാ പ്രതീക്ഷകളും അഴിച്ചുവിട്ടവൻ, ശാന്തനായി എവിടെയും ആസക്തിയില്ലാതെ ഇരിക്കുന്നു. ദുഃഖവും സൗഭാഗ്യവും സമയവും വിധിയുമാണ് കൊണ്ടുവരുന്നത്; അതിനെ മനസ്സിലാക്കുന്നവൻ, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ സ്ഥിരമായി, ആഗ്രഹം ഇല്ലാതെ, ദുഃഖം ഇല്ലാതെ, തൃപ്തനായി ഇരിക്കുന്നു. സന്തോഷവും ദു:ഖവും, ജനനവും മരണമുമാണ് വിധി; അതിനെ മനസ്സിലാക്കുന്നവൻ, ചെയ്യേണ്ടത് effortless ആയി ചെയ്യുന്നു, പ്രവൃത്തിയിലിരിക്കുമ്പോഴും അശുദ്ധിയില്ല. ദു:ഖം only comes from thought; അതിനെ മനസ്സിലാക്കുന്നവൻ, ദു:ഖത്തിൽ നിന്നും മോചിതനായി, സന്തോഷത്തോടെ, longing ഇല്ലാതെ, ശാന്തനായി ഇരിക്കുന്നു. 'ഞാൻ ശരീരമല്ല, ശരീരം എന്റെതല്ല; ഞാൻ ചൈതന്യമാണ്' എന്നതിനെ മനസ്സിലാക്കുന്നവൻ, liberated പോലെ, isolation-ൽ, ചെയ്തതും ചെയ്യാത്തതും ഓർമ്മിക്കുന്നില്ല. 'ഞാനേ മാത്രമാണ്'—ബ്രഹ്മ മുതൽ പുല്ല് വരെ—അനഭിന്നനും, ശുദ്ധനും, ശാന്തനും, attainment-ഉം non-attainment-ഉം നോക്കാതെ, ആശങ്കയില്ലാതെ ജീവിക്കുന്നു. ഈ ലോകം അത്ഭുതമല്ല, ഒന്നുമല്ല എന്ന് മനസ്സിലാക്കുന്നവൻ, ആഗ്രഹം ഇല്ലാതെ, awareness-ൽ മാത്രം, അത്ഭുതമില്ലാത്തപോലെ, ശാന്തനായി ഇരിക്കുന്നു. ജനകൻ പറയുന്നു: ആദ്യം ശരീരപ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യാൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു; പിന്നെ വാക്കിൽ elaboration ചെയ്യാൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു; പിന്നെ ചിന്തിക്കാൻ പോലും കഴിയില്ല—ഇങ്ങനെ ഞാൻ ഈ നിലയിൽ സ്ഥിരമായിരിക്കുന്നു. വാക്കുകളിലും മറ്റും delight ഇല്ലാതായി, ആത്മാവിന്റെ അദൃശ്യം, മനസ് disturbance ഇല്ലാതെ, concentration-ഉം, ഞാൻ ഈ നിലയിൽ സ്ഥിരമായിരിക്കുന്നു. സമാധി പ്രാക്ടീസ് പോലുള്ള പ്രവർത്തികളും distraction-ഉം തന്നെ എന്ന സത്യം കണ്ടു, ഞാൻ ഈ നിലയിൽ സ്ഥിരമായിരിക്കുന്നു. സുഖവും ദു:ഖവും arise ചെയ്യില്ല, എന്തെങ്കിലും സ്വീകരിക്കാനോ നിരസിക്കാനോ ഒന്നുമില്ലാത്തതിനാൽ, ഞാൻ ഈ നിലയിൽ സ്ഥിരമായിരിക്കുന്നു. ആശ്രമം, non-ആശ്രമം, ധ്യാനം, മനസ്സിന്റെ acceptance—ഇവയെല്ലാം concept-ഉം മാത്രം; അതിനാൽ, ഞാൻ ഈ നിലയിൽ സ്ഥിരമായിരിക്കുന്നു. അജ്ഞാനത്തിൽ പ്രവർത്തനം നിശ്ചലമാകുന്നു; ഈ സത്യം ശരിയായി മനസ്സിലാക്കി, ഞാൻ ഈ നിലയിൽ സ്ഥിരമായിരിക്കുന്നു. അചിന്ത്യത്തെ ചിന്തിക്കാൻ ശ്രമിച്ചാലും, അതിനെ ചിന്തയാക്കുന്നു; അതിനാൽ, contemplation ഉപേക്ഷിച്ച്, ഞാൻ ഈ നിലയിൽ സ്ഥിരമായിരിക്കുന്നു. ഈ രീതിയിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നവൻ പൂർത്തിയാവുന്നു; ഈ സ്വഭാവം ഉള്ളവൻ പൂർത്തിയാവുന്നു. ജനകൻ വീണ്ടും പറയുന്നു: ഒന്നുമില്ലാത്ത നിലയും, സ്വയം നിലകൊള്ളുന്നതും, കയ്യിൽ കച്ചയോ ഉള്ളവർക്കും പോലും ദുർലഭമാണ്; സ്വീകരിക്കലും ഉപേക്ഷിക്കലും അഴിച്ചുവിട്ട്, ഞാൻ എളുപ്പത്തിൽ ഇരിക്കുന്നു. ശരീരത്തിന് fatigue എവിടെയോ, നാവിന് fatigue എവിടെയോ, മനസ്സിന് fatigue മറ്റെവിടെയോ; ഇവയെ ഉപേക്ഷിച്ച്, ഞാൻ happily ആത്മാവിൽ നിലകൊള്ളുന്നു. യഥാർത്ഥത്തിൽ ഒന്നും ചെയ്തിട്ടില്ലെന്ന് സത്യം ആലോചിച്ച്, എന്തെങ്കിലും ചെയ്യേണ്ടതുണ്ടെങ്കിൽ ചെയ്യുന്നു, പിന്നെ എളുപ്പത്തിൽ ഇരിക്കുന്നു. ശരീരത്തിൽ abiding ചെയ്യുന്ന യോഗിക്ക്, action-ഉം inaction-ഉം insistence ഇല്ല; യോജനം അല്ലെങ്കിൽ വിഭജനം ഇല്ലാത്തതിനാൽ, ഞാൻ എളുപ്പത്തിൽ ഇരിക്കുന്നു. നിൽക്കുമ്പോഴും, പോകുമ്പോഴും, കിടക്കുമ്പോഴും, gain-ഉം loss-ഉം എന്റെതല്ല; അതിനാൽ, ഞാൻ എളുപ്പത്തിൽ ഇരിക്കുന്നു. ഉറങ്ങുമ്പോൾ നഷ്ടം ഇല്ല, പരിശ്രമിക്കുമ്പോൾ നേട്ടം ഇല്ല; decline-ഉം elation-ഉം ഉപേക്ഷിച്ച്, ഞാൻ എളുപ്പത്തിൽ ഇരുന്നു. repeatedly happiness-ഉം മറ്റുള്ള states-ഉം മനസ്സിൽ മാത്രം എന്ന rule കാണുന്നു; auspicious-ഉം inauspicious-ഉം ഉപേക്ഷിച്ച്, ഞാൻ എളുപ്പത്തിൽ ഇരുന്നു. ജനകൻ വീണ്ടും പറയുന്നു: സ്വഭാവത്തിൽ മനസ്സു ശൂന്യമായവൻ, അനവധിയെക്കൊണ്ട് objects contemplate ചെയ്യുമ്പോൾ, അവൻ ഉണർന്നിരിക്കുമ്പോഴും ഉറങ്ങുന്നവനുപോലെയാണ്, ഓർമ്മ exhausted ആയതിനാൽ. എനിക്ക് possessions, friends, sense objects എവിടെയാണ്? scripture എവിടെയാണ്, knowledge എവിടെയാണ്, എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും എന്നിൽ നിന്ന് അഴിച്ചുവിട്ടപ്പോൾ? Witness-self, supreme self, Lord—ഇവയെ realization ചെയ്തതിൽ, bondage-ഉം liberation-ഉം ഇല്ല; liberation-ഉം എനിക്ക് ആശങ്കയില്ല. അകത്ത് concept-ഉം ഇല്ല, പുറത്തു സ്വതന്ത്രമായി നടക്കുന്നു; arising states deluded person-ന്റെ states പോലെ; അതിനെ മാത്രം knows. അഷ്ടാവക്രൻ പറയുന്നു: ഏതെങ്കിലും മാർഗ്ഗത്തിൽ instruction കിട്ടുമ്പോൾ, fulfilled ആയ ജ്ഞാനി തൃപ്തനാകും; എന്നാൽ seeker, ജീവിതം മുഴുവൻ, അതിൽ confusion-ഉം മാത്രം. liberation sense-objects-ലേക്കുള്ള indifference-ഉം, bondage sense-objects-ലേക്കുള്ള taste-ഉം; ഇതാണ് മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്—നീ ഇഷ്ടം പോലെ പ്രവർത്തിക്കൂ. സത്യം realization ചെയ്താൽ eloquent, wise, energetic ആയവരും mute, dull, inactive ആകുന്നു; അതിനാൽ, worldly enjoyment-ഉം ആഗ്രഹിക്കുന്നവരും അതിനെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നു. നീ ശരീരമല്ല, ശരീരം നിന്റെതല്ല; നീ enjoyer അല്ല, doer അല്ല; നീ consciousness തന്നെയാണ്, witness-ഉം unattached-ഉം; സന്തോഷത്തോടെ നടക്കൂ. attachment-ഉം aversion-ഉം mind-ന്റെ qualities ആണ്; mind നിന്റെതല്ല; നീ consciousness-ഉം, distinctions ഇല്ലാത്തതും, unchanging-ഉം; സന്തോഷത്തോടെ നടക്കൂ.