ഒരു കാലത്ത്, ഒരു നിഗമനത്തിലൂടെ, ഒരു പ്രജ്ഞാനീയനായ ആസ്താവക്രൻ തന്റെ ശിഷ്യനോടു ചോദിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: "നിങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ ജ്ഞാനം എങ്ങനെ ലഭിക്കും? മോക്ഷം എങ്ങനെ വരും? വിച്ഛേദനം എങ്ങനെ നേടാം? ദയവായി എനിക്ക് ഇതെല്ലാം പറയുക, കർത്താവേ." ആസ്താവക്രൻ പറഞ്ഞു: "മക്കളെ, മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അനുഭവങ്ങളെയും വസ്തുക്കളെയും വിഷം പോലെ ഉപേക്ഷിക്കണം; ക്ഷമ, ലളിതത്വം, ദയ, സംതൃപ്തി, സത്യത്തെ അമൃതം പോലെ വളർത്തുക." "നിങ്ങൾ ഭൂമിയല്ല, വെള്ളമല്ല, തീയല്ല, വായുവല്ല, ആകാശമല്ല; ഈ എല്ലാം കാണുന്ന സാക്ഷി, അതായത്, സ്വയം ബോധം, മോക്ഷത്തിനായി നിങ്ങളെ അറിയണം. ശരീരത്തിൽ നിന്നും വേർപെടുത്തി, ബോധത്തിൽ വിശ്രമിക്കുകയാണെങ്കിൽ, ഇപ്പോഴും നിങ്ങൾ സന്തോഷവാനായിരിക്കും, സമാധാനമായിരിക്കും, ബന്ധനമില്ലാത്തവനായിരിക്കും." "നിങ്ങൾക്ക് ഏതൊരു ജാതിയിലോ, ജീവിതത്തിന്റെ ഏതൊരു ഘട്ടത്തിലോ ഉള്ളവനല്ല; നിങ്ങൾ അനുഭവങ്ങളുടെ വസ്തുവല്ല; നിങ്ങൾ അനാസക്തനായ, രൂപമില്ലാത്ത, സൃഷ്ടിയുടെ സാക്ഷിയായ, സന്തോഷവാനായിരിക്കുക. സദ്ഗുണവും ദുഷ്കൃത്യവും, സുഖവും ദു:ഖവും, മനസ്സിന്റെ സൃഷ്ടികളാണ്; നിങ്ങൾ ചെയ്യുന്നതും ആസ്വദിക്കുന്നതും അല്ല; നിങ്ങൾ എല്ലായ്പ്പോഴും സ്വതന്ത്രരാണ്." "നിങ്ങൾ എല്ലാം കാണുന്നവനാണ്, എപ്പോഴും Nearly liberated; നിങ്ങൾക്കുള്ള ബന്ധനം, കാണുന്നവനെ മറ്റൊന്നായി കാണുന്നതാണ്. 'ഞാൻ ചെയ്യുന്നതാണ്' എന്ന അഹംകാരത്തിന്റെ കറുത്ത പാമ്പിന്റെ കുത്തലാൽ, 'ഞാൻ ചെയ്യുന്നവനല്ല' എന്ന വിശ്വാസത്തിന്റെ അമൃതം കുടിച്ചാൽ സന്തോഷവാനാകുക." "ഞാൻ ഏകാന്തമായ, ശുദ്ധമായ ബോധമാണെന്ന് ഉറപ്പുള്ള തീയിൽ, അജ്ഞാനത്തിന്റെ കനത്ത കാടിനെ കത്തിക്കുക; ദു:ഖത്തിൽനിന്ന് മോചിതനായി, സന്തോഷവാനാകുക." "ഈ ലോകം ഒരു കെട്ടുവഴി പോലെ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു; അവിടെ ഉന്നത സുഖവും സന്തോഷവും ഉളവാക്കുന്നു; നിങ്ങൾ ആ ബോധമാണ്—സന്തോഷവാനാകുക." "ആത്മാ സ്വതന്ത്രനാണ്, എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്ന, പൂര്ണമായ, ഏകമായ, സ്വതന്ത്രമായ, ബോധം, പ്രവർത്തനരഹിതമായ, അനാസക്തമായ, ആശയങ്ങൾ ഇല്ലാത്ത, സമാധാനമായ—മായയുടെ കാരണം മാത്രമാണ്, ലോകീയമായ അസ്തിത്വത്തിൽ കാണപ്പെടുന്നത്." "നിങ്ങളെ മാറ്റം വരുത്താത്ത, അന്യമായ ബോധമായി ധ്യാനിക്കുക; 'ഞാൻ രൂപം' എന്ന മായയെ ഉപേക്ഷിച്ച്, പുറംഭാഗത്തെയും അകത്തെയും തിരിച്ചറിയലുകൾ വിട്ടുകളയുക." "നിങ്ങൾ ദേഹത്തിന്റെ പിടിയിൽ ഏറെ കാലമായി കുടുങ്ങിയിരിക്കുന്നു; 'ഞാൻ ബോധമാണ്'—അത് അറിവിന്റെ വടക്കാൽ കത്തിക്കുക, സന്തോഷവാനാകുക." "നിങ്ങൾ അനാസക്തനായ, പ്രവർത്തനരഹിതനായ, സ്വയംപ്രകാശമുള്ള, ശുദ്ധനായ; നിങ്ങൾ ഒറ്റക്കല്ല, നിങ്ങൾ പ്രാർത്ഥനകൾ ചെയ്യുന്നത് മാത്രമാണ്—നിങ്ങളുടെ പ്രകൃതിയാണ് ശുദ്ധമായ, ഉണർന്ന ബോധം—ചെറിയ മനസ്സിലേക്ക് വീഴരുത്." "നിങ്ങൾ അപ്രത്യക്ഷമായ, മാറ്റം വരുത്താത്ത, സമ്പൂർണ്ണമായ, ശാന്തമായ മനസ്സോടെ, അജ്ഞാനത്തിന്റെ അഗാധമായ മനസ്സോടെ, ബോധത്തിൽ മാത്രം ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുക." "രൂപമുള്ളതിനെ അസത്യം എന്ന് അറിയുക, രൂപമില്ലാത്തതിനെ മാറ്റമില്ലാത്തതെന്ന് അറിയുക; ഈ സത്യത്തിന്റെ ഉപദേശം കൊണ്ട്, പുനർജന്മത്തിലേക്കുള്ള തിരികെയില്ല." "ഒരു കണ്ണിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന ചിത്രം പോലെ, ഈ ശരീരത്തിനുള്ളിലും പുറത്തും ഉന്നത കർത്താവ് വസിക്കുന്നു; ഒരു പാത്രത്തിനുള്ളിൽ ഉള്ളതുപോലെ, ഈ അനന്തമായ, നിരന്തരമായ ബ്രഹ്മൻ എല്ലാ ജീവികളിലുമാണ്." "ജനകൻ പറഞ്ഞു: 'ആഹാ! ഞാൻ ദോഷരഹിതനായ, സമാധാനമായ, ബോധമാണെന്നു ഞാൻ അറിയുന്നു; എത്രകാലം ഞാൻ അജ്ഞാനത്താൽ ഭ്രമിതനായിരുന്നു.'" "ഞാൻ ഈ ശരീരം മാത്രം പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ, ലോകത്തും ഞാൻ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു; അതിനാൽ, ഈ ലോകം എന്റെതാണ്, അല്ലെങ്കിൽ, ഒന്നും എന്റെതല്ല." "ഇപ്പോൾ ശരീരംയും ലോകവും ഉപേക്ഷിച്ച്, ഒരു പ്രത്യേക കഴിവിലൂടെ, ഞാൻ ഉന്നത ആത്മാവിനെ കാണുന്നു." "തീരങ്ങളുടെയും കൂമ്പാരങ്ങളുടെയും ബല്പരിച്ഛേദം വെള്ളത്തിൽ നിന്നും വേർപെടുത്താൻ കഴിയുന്നില്ല; അതുപോലെ, ആത്മാവിൽ നിന്നുള്ള സൃഷ്ടി ആത്മാവിൽ നിന്നു വേർപെടുത്താൻ കഴിയുന്നില്ല." "ഒരു വസ്ത്രം തൂവലുകൾ മാത്രമാണ്, അതുപോലെ, ഈ ലോകം ആത്മാവിന്റെ സാരമായാണ് കണ്ടെത്തുന്നത്." "ചക്കരയിൽ നിന്നുള്ള പഞ്ചസാരയും അതിൽ നിന്നു നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നതുപോലെ, ഈ ലോകം എന്നിൽ നിന്നാണ് ഉണ്ടാകുന്നത്, എന്നിൽ തന്നെ പരിപൂർണ്ണമായും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നതുപോലെ." "ലോകം ആത്മജ്ഞാനത്തിലൂടെ പ്രകാശിക്കുന്നു; ആത്മജ്ഞാനം ഇല്ലാതെ, അത് പ്രകാശിക്കുകയില്ല. അറിവോടെ, ഒരു പാമ്പ് കാണുമ്പോൾ, Rope തന്നെ കാണപ്പെടുന്നു." "എന്റെ സ്വഭാവം പ്രകാശമാണ്; ഞാൻ അതിൽ നിന്നു വ്യത്യസ്തനല്ല. ലോകം എപ്പോഴും പ്രകാശിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, ഞാൻ മാത്രം പ്രകാശിക്കുന്നു." "ആഹാ! ഈ ഭ്രാന്തമായ ലോകം എനിക്ക് അജ്ഞാനത്താൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു; ഒരു കടലാസിൽ വെള്ളി കാണുന്നതുപോലെ, Rope-ൽ ഒരു പാമ്പ്, അല്ലെങ്കിൽ സൂര്യരശ്മിയിൽ വെള്ളം." "ലോകം എന്നിൽ നിന്നാണ് ഉണരുന്നത്, എന്നിൽ തന്നെ കുളിച്ചുപോകും; ഒരു പാത്രം മണ്ണിലേക്ക്, ഒരു തരംഗം വെള്ളത്തിലേക്ക്, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു കല്ലിൽ സ്വർണ്ണത്തിലേക്ക്." "ആഹാ! ഞാൻ എന്റെ സ്വയം സ്തുതിക്കുന്നു, ഞാൻ നശിക്കാത്തവനാണ്; ബ്രഹ്മ മുതൽ ഒരു പുളിയിലേക്കുള്ള ലോകം നശിക്കുമ്പോൾ, ഞാൻ നിലനിൽക്കുന്നു." "ആഹാ! ഞാൻ എന്റെ സ്വയം സ്തുതിക്കുന്നു, ഞാൻ ശരീരം കൈവശമുണ്ടെങ്കിലും, ഞാൻ ഒറ്റക്കാണ്, വരുന്നതും പോകുന്നതുമല്ല, ലോകത്തെ വ്യാപിപ്പിക്കുന്നതും എല്ലായിടത്തും നിലനിൽക്കുന്നതും." "ആഹാ! ഞാൻ എന്റെ സ്വയം സ്തുതിക്കുന്നു, എനിക്ക് അത്രയും കഴിവുള്ളവനില്ല; ശരീരത്തെ സ്പർശിക്കാതെ, ഞാൻ ലോകത്തെ എങ്ങനെ നിലനിര്ത്തുന്നു." "ആഹാ! ഞാൻ എന്റെ സ്വയം സ്തുതിക്കുന്നു, എനിക്ക് ഒന്നും സ്വന്തമല്ല; അല്ലെങ്കിൽ, സംസാരത്തിന്റെയും മനസ്സിന്റെയൊക്കെ പരിധിയിൽ ഉള്ളത് എനിക്ക് തന്നെ." "അറിവ്, അറിവിന്റെ വസ്തു, അറിവുള്ളവൻ—ഈ ത്രയവും സത്യത്തിൽ ഇല്ല; അജ്ഞാനത്തിന്റെ കാരണം എന്തെങ്കിലും ഇവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നുവെങ്കിൽ, ഞാൻ അത്, ദോഷരഹിതമായാണ്." "ആഹാ! ദ്വൈതമാണ് ദു:ഖത്തിന്റെ മൂലകം; അതിന്റെ മറ്റൊരു ചികിത്സയില്ല. കാണുന്ന എല്ലാം അസത്യം; ഞാൻ മാത്രം ശുദ്ധമായ ബോധത്തിന്റെ സാരമാണ്." "ഞാൻ ശുദ്ധമായ ബോധമാണ്; അജ്ഞാനത്താൽ ഞാൻ ഒരു പരിധി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഇങ്ങനെ സ്ഥിരമായി പ്രതിഫലിക്കുന്നു, എന്റെ അവസ്ഥ എപ്പോഴും വ്യത്യാസങ്ങളില്ലാത്തതാണ്." "എനിക്ക് ബന്ധനവും മോക്ഷവും ഇല്ല; ആശങ്കയും ഇല്ല; സമാധാനം പിന്തുണ ഇല്ല. ആഹാ! ലോകം എനിക്ക് നിലനിൽക്കുന്നു, എന്നാൽ സത്യത്തിൽ, അത് എനിക്ക് നിലനിൽക്കുന്നില്ല." "ഈ ലോകം, ശരീരത്തോടെ, ഒന്നുമല്ല; ആത്മാവ് ശുദ്ധമായ ബോധമാണ്; അതിനാൽ, ഇപ്പോൾ എന്തിനാണ് ഭ്രമം ഉണ്ടാക്കുന്നത്?" "ശരീരം, സ്വർഗ്ഗവും നരകവും, ബന്ധനവും മോക്ഷവും, ഭയം—ഇവ എല്ലാം വെറും ഭ്രമമാണ്. ഞാൻ, ബോധമെന്ന സ്വഭാവം, എന്തിനാണ്?" ഇങ്ങനെ, ആസ്താവക്രൻ തന്റെ ശിഷ്യനോട് ഈ മഹത്തായ സത്യങ്ങൾ പങ്കുവെച്ചു. അവൻ അവന്റെ ഉള്ളിലെ ആത്മാവിനെ അറിയുകയും, സത്യം കണ്ടെത്തുകയും ചെയ്തു.