ಅಷ್ಟಾವಕ್ರಗೀತಾ

ಸ್ವಪ್ನೇನ್ದ್ರಜಾಲವತ್ ಪಶ್ಯ ದಿನಾನಿ ತ್ರೀಣಿ ಪಂಚ ವಾ। ಮಿತ್ರಕ್ಷೇತ್ರಧನಾಗಾರದಾರದಾಯಾದಿಸಂಪದಃ

ಮೂರು ಅಥವಾ ಐದು ದಿನಗಳು ಕನಸು ಅಥವಾ ಮಾಯೆಯಂತಿವೆ ಎಂದು ನೋಡು; ಸ್ನೇಹಿತರು, ಭೂಮಿ, ಹಣ, ಮನೆ, ಹೆಂಡತಿ, ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಸಂಪತ್ತುಗಳು—allವು ಕೂಡ.

ಯತ್ರ ಯತ್ರ ಭವೇತ್ತೃಷ್ಣಾ ಸಂಸಾರಂ ವಿದ್ಧಿ ತತ್ರ ವೈ। ಪ್ರೌಢವೈರಾಗ್ಯಮಾಶ್ರಿತ್ಯ ವೀತತೃಷ್ಣಃ ಸುಖೀ ಭವ

ಯಾವೆಡೆಗೆ ಆಸೆ ಇದೆ ಅಂದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಸಂಸಾರ ಇದೆ ಎಂದು ತಿಳಿ; ಗಂಭೀರವಾದ ವೈರಾಗ್ಯವನ್ನು ಆಧರಿಸಿ, ಆಸೆ ಇಲ್ಲದೆ ಸಂತೋಷದಿಂದಿರು.

ತೃಷ್ಣಾಮಾತ್ರಾತ್ಮಕೋ ಬನ್ಧಸ್ತನ್ನಾಶೋ ಮೋಕ್ಷ ಉಚ್ಯತೇ। ಭವಾಸಂಸಕ್ತಿಮಾತ್ರೇಣ ಪ್ರಾಪ್ತಿತುಷ್ಟಿರ್ಮುಹುರ್ಮುಹುಃ

ಆಸೆಯೇ ಬಂಧನ; ಅದನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವುದು ಮುಕ್ತಿಯೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಭವದಿಂದ ಅಸಕ್ತಿಯಿಂದಲೇ ಪುನಃ ಪುನಃ ತೃಪ್ತಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ತ್ವಮೇಕಶ್ಚೇತನಃ ಶುದ್ಧೋ ಜಡಂ ವಿಶ್ವಮಸತ್ತಥಾ। ಅವಿದ್ಯಾಪಿ ನ ಕಿಂಚಿತ್ಸಾ ಕಾ ಬುಭುತ್ಸಾ ತಥಾಪಿ ತೇ

ನೀನು ಒಬ್ಬನೇ ಚೇತನ, ಶುದ್ಧ; ಈ ಜಗತ್ತು ಜಡ ಮತ್ತು ಅಸತ್ಯ. ಅಜ್ಞಾನವೂ ಇಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ, ನಿನಗೆ ಇನ್ನೂ ಏನು ತಿಳಿಯಬೇಕೆಂಬ ಕುತೂಹಲವೇನು?

ರಾಜ್ಯಂ ಸುತಾಃ ಕಲತ್ರಾಣಿ ಶರೀರಾಣಿ ಸುಖಾನಿ ಚ। ಸಂಸಕ್ತಸ್ಯಾಪಿ ನಷ್ಟಾನಿ ತವ ಜನ್ಮನಿ ಜನ್ಮನಿ

ರಾಜ್ಯಗಳು, ಮಕ್ಕಳು, ಹೆಂಡತಿಗಳು, ದೇಹಗಳು ಮತ್ತು ಸುಖಗಳು—even ಅತಿಯಾದ ಆಸಕ್ತಿಯಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಪ್ರತೀ ಜನ್ಮದಲ್ಲೂ ನಿನ್ನಿಂದ ದೂರವಾಗುತ್ತವೆ.

ಅಲಮರ್ಥೇನ ಕಾಮೇನ ಸುಕೃತೇನಾಪಿ ಕರ್ಮಣಾ। ಏಭ್ಯಃ ಸಂಸಾರಕಾನ್ತಾರೇ ನ ವಿಶ್ರಾನ್ತಮಭೂನ್ ಮನಃ

ಸಂಪತ್ತು, ಕಾಮ, ಧರ್ಮ—all ಇವು ಸಾಕು; ಇವುಗಳ ನಡುವೆ ಸಂಸಾರದ ಬಯಲಿನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಎಂದಿಗೂ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಕಂಡಿಲ್ಲ.

ಕೃತಂ ನ ಕತಿ ಜನ್ಮಾನಿ ಕಾಯೇನ ಮನಸಾ ಗಿರಾ। ದುಃಖಮಾಯಾಸದಂ ಕರ್ಮ ತದದ್ಯಾಪ್ಯುಪರಮ್ಯತಾಮ್

ಎಷ್ಟು ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ದೇಹ, ಮನಸ್ಸು, ಮಾತಿನಿಂದ ದುಃಖ ಮತ್ತು ಶ್ರಮವನ್ನು ತಂದ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದೆಯೋ, ಇಂದಿನಿಂದ ಆ ಕಾರ್ಯಗಳು ನಿಲ್ಲಲಿ.

ಅಷ್ಟಾವಕ್ರ ಉವಾಚ॥ ಭಾವಾಭಾವವಿಕಾರಶ್ಚ ಸ್ವಭಾವಾದಿತಿ ನಿಶ್ಚಯೀ। ನಿರ್ವಿಕಾರೋ ಗತಕ್ಲೇಶಃ ಸುಖೇನೈವೋಪಶಾಮ್ಯತಿ

ಅಷ್ಟಾವಕ್ರನು ಹೇಳಿದನು: ಉದಯ, ನಾಶ, ಬದಲಾವಣೆ—allವು ಸಹಜವೆಂದು ತಿಳಿದವನು, ಬದಲಾವಣೆ ಇಲ್ಲದೆ ದುಃಖವಿಲ್ಲದೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಈಶ್ವರಃ ಸರ್ವನಿರ್ಮಾತಾ ನೇಹಾನ್ಯ ಇತಿ ನಿಶ್ಚಯೀ। ಅನ್ತರ್ಗಲಿತಸರ್ವಾಶಃ ಶಾನ್ತಃ ಕ್ವಾಪಿ ನ ಸಜ್ಜತೇ

ಈಶ್ವರನೇ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದವನು, ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ತಿಳಿದವನು, ಒಳಗೆ ಎಲ್ಲ ಆಶೆಗಳೂ ಕರಗಿ ಹೋದವನು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಶಾಂತನಾಗಿ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳದೆ ಇರುತ್ತಾನೆ.

ಆಪದಃ ಸಂಪದಃ ಕಾಲೇ ದೈವಾದೇವೇತಿ ನಿಶ್ಚಯೀ। ತೃಪ್ತಃ ಸ್ವಸ್ಥೇನ್ದ್ರಿಯೋ ನಿತ್ಯಂ ನ ವಾನ್ಛತಿ ನ ಶೋಚತಿ

ಅಪಾಯ ಮತ್ತು ಐಶ್ವರ್ಯವು ಕಾಲ ಮತ್ತು ವಿಧಿಯಿಂದ ಬರುತ್ತವೆ ಎಂದು ತಿಳಿದವನು, ಯಾವಾಗಲೂ ತೃಪ್ತನಾಗಿ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿಕೊಂಡು, ಏನನ್ನೂ ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ, ದುಃಖಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಸುಖದುಃಖೇ ಜನ್ಮಮೃತ್ಯೂ ದೈವಾದೇವೇತಿ ನಿಶ್ಚಯೀ। ಸಾಧ್ಯಾದರ್ಶೀ ನಿರಾಯಾಸಃ ಕುರ್ವನ್ನಪಿ ನ ಲಿಪ್ಯತೇ

ಸಂತೋಷ, ದುಃಖ, ಹುಟ್ಟು, ಸಾವು—allವು ವಿಧಿಯಿಂದ ಎಂದು ತಿಳಿದವನು, ಮಾಡಬೇಕಾದುದನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ, ಪ್ರಯತ್ನವಿಲ್ಲದೆ, ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದರೂ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.

ಚಿನ್ತಯಾ ಜಾಯತೇ ದುಃಖಂ ನಾನ್ಯಥೇಹೇತಿ ನಿಶ್ಚಯೀ। ತಯಾ ಹೀನಃ ಸುಖೀ ಶಾನ್ತಃ ಸರ್ವತ್ರ ಗಲಿತಸ್ಪೃಹಃ

ಚಿಂತೆಯಿಂದಲೇ ದುಃಖ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ, ಬೇರೆ ಯಾವ ಕಾರಣದಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ ಎಂದು ತಿಳಿದವನು, ಚಿಂತೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ತೃಪ್ತಿಯಿಂದ, ಆಸೆ ಇಲ್ಲದೆ ಸಂತೋಷದಿಂದಿರುತ್ತಾನೆ.

ನಾಹಂ ದೇಹೋ ನ ಮೇ ದೇಹೋ ಬೋಧೋಽಹಮಿತಿ ನಿಶ್ಚಯೀ। ಕೈವಲ್ಯಂ ಇವ ಸಂಪ್ರಾಪ್ತೋ ನ ಸ್ಮರತ್ಯಕೃತಂ ಕೃತಮ್

ನಾನು ದೇಹವಲ್ಲ, ದೇಹ ನನ್ನದು ಅಲ್ಲ; ನಾನು ಬೋಧನೆ ಮಾತ್ರ ಎಂದು ತಿಳಿದವನು, ಮುಕ್ತನಂತೆ ಏಕಾಂತವನ್ನು ಪಡೆದು, ಮಾಡಿದುದನ್ನೂ ಮಾಡದಿದುದನ್ನೂ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.

ಆಬ್ರಹ್ಮಸ್ತಂಬಪರ್ಯನ್ತಂ ಅಹಮೇವೇತಿ ನಿಶ್ಚಯೀ। ನಿರ್ವಿಕಲ್ಪಃ ಶುಚಿಃ ಶಾನ್ತಃ ಪ್ರಾಪ್ತಾಪ್ರಾಪ್ತವಿನಿರ್ವೃತಃ

ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಹಿಡಿದು ಹುಲ್ಲಿನವರೆಗೆ 'ನಾನು ಮಾತ್ರ ಇದ್ದೇನೆ' ಎಂದು ತಿಳಿದವನು, ವಿಭೇದವಿಲ್ಲದೆ, ಶುದ್ಧನಾಗಿ, ಶಾಂತನಾಗಿ, ಸಿಗುವುದನ್ನು ಅಥವಾ ಸಿಗದಿರುವುದನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸದೆ ಇರುತ್ತಾನೆ.

ನಾಶ್ಚರ್ಯಮಿದಂ ವಿಶ್ವಂ ನ ಕಿಂಚಿದಿತಿ ನಿಶ್ಚಯೀ। ನಿರ್ವಾಸನಃ ಸ್ಫೂರ್ತಿಮಾತ್ರೋ ನ ಕಿಂಚಿದಿವ ಶಾಮ್ಯತಿ

ಈ ಜಗತ್ತು ಆಶ್ಚರ್ಯಕರವಲ್ಲ, ಏನೂ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ತಿಳಿದವನು, ಎಲ್ಲ ಆಸೆಗಳನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು, ಬೋಧನೆಯಷ್ಟೇ ಉಳಿದು, ಏನೂ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಶಾಂತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಜನಕ ಉವಾಚ॥ ಕಾಯಕೃತ್ಯಾಸಹಃ ಪೂರ್ವಂ ತತೋ ವಾಗ್ವಿಸ್ತರಾಸಹಃ। ಅಥ ಚಿನ್ತಾಸಹಸ್ತಸ್ಮಾದ್ ಏವಮೇವಾಹಮಾಸ್ಥಿತಃ

ಜನಕನು ಹೇಳಿದನು: ಮೊದಲಿಗೆ ದೇಹದ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡಲು ಆಗಲಿಲ್ಲ; ನಂತರ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲು ಆಗಲಿಲ್ಲ; ನಂತರ ಚಿಂತಿಸಲು ಕೂಡ ಆಗಲಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ನಾನು ಈ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.

ಪ್ರೀತ್ಯಭಾವೇನ ಶಬ್ದಾದೇರದೃಶ್ಯತ್ವೇನ ಚಾತ್ಮನಃ। ವಿಕ್ಷೇಪೈಕಾಗ್ರಹೃದಯ ಏವಮೇವಾಹಮಾಸ್ಥಿತಃ

ಪದಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇತರ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಆನಂದವಿಲ್ಲದೆ, ಆತ್ಮನು ಕಾಣದಿರುವುದರಿಂದ, ಚಿತ್ತವು ಸ್ಥಿರವಾಗಿದ್ದು, ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ, ಹೀಗೆ ನಾನು ಈ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.

ಸಮಾಧ್ಯಾಸಾದಿವಿಕ್ಷಿಪ್ತೌ ವ್ಯವಹಾರಃ ಸಮಾಧಯೇ। ಏವಂ ವಿಲೋಕ್ಯ ನಿಯಮಂ ಏವಮೇವಾಹಮಾಸ್ಥಿತಃ

ಸಮಾಧಿಯ ಅಭ್ಯಾಸವೂ ಸಮಾಧಿಗೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ನಿಯಮವನ್ನು ಗಮನಿಸಿ, ನಾನು ಹೀಗೆ ನೆಲೆಸಿದ್ದೇನೆ.

ಹೇಯೋಪಾದೇಯವಿರಹಾದ್ ಏವಂ ಹರ್ಷವಿಷಾದಯೋಃ। ಅಭಾವಾದದ್ಯ ಹೇ ಬ್ರಹ್ಮನ್ನ್ ಏವಮೇವಾಹಮಾಸ್ಥಿತಃ

ಓ ಬ್ರಹ್ಮನ್, ಸ್ವೀಕಾರ ಅಥವಾ ತ್ಯಾಗ ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ ಸಂತೋಷವೂ ದುಃಖವೂ ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತು, ನಾನು ಹೀಗೆ ನೆಲೆಸಿದ್ದೇನೆ.

ಆಶ್ರಮಾನಾಶ್ರಮಂ ಧ್ಯಾನಂ ಚಿತ್ತಸ್ವೀಕೃತವರ್ಜನಂ। ವಿಕಲ್ಪಂ ಮಮ ವೀಕ್ಷ್ಯೈತೈರೇವಮೇವಾಹಮಾಸ್ಥಿತಃ

ಆಶ್ರಮ, ಆಶ್ರಮವಲ್ಲದದು, ಧ್ಯಾನ, ಮನಸ್ಸಿನ ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದು—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಕಲ್ಪನೆಗಳು ಮಾತ್ರ ಎಂಬುದನ್ನು ನೋಡಿ, ನಾನು ಹೀಗೆ ನೆಲೆಸಿದ್ದೇನೆ.

ಕರ್ಮಾನುಷ್ಠಾನಮಜ್ಞಾನಾದ್ ಯಥೈವೋಪರಮಸ್ತಥಾ। ಬುಧ್ವಾ ಸಮ್ಯಗಿದಂ ತತ್ತ್ವಂ ಏವಮೇವಾಹಮಾಸ್ಥಿತಃ

ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಕ್ರಿಯೆ ನಿಲ್ಲುವಂತೆ, ಈ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ತಿಳಿದು, ನಾನು ಹೀಗೆ ನೆಲೆಸಿದ್ದೇನೆ.

ಅಚಿಂತ್ಯಂ ಚಿಂತ್ಯಮಾನೋಽಪಿ ಚಿನ್ತಾರೂಪಂ ಭಜತ್ಯಸೌ। ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ತದ್ಭಾವನಂ ತಸ್ಮಾದ್ ಏವಮೇವಾಹಮಾಸ್ಥಿತಃ

ಅಲೋಚಿಸಲಾಗದ ವಿಷಯವನ್ನು ಅಲೋಚಿಸಿದರೂ ಅದು ಆಲೋಚನೆಯ ರೂಪವೇ ತಾಳುತ್ತದೆ. ಆ ಕಾರಣದಿಂದ ಆ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ನಾನು ಹೀಗೆ ನೆಲೆಸಿದ್ದೇನೆ.

ಏವಮೇವ ಕೃತಂ ಯೇನ ಸ ಕೃತಾರ್ಥೋ ಭವೇದಸೌ। ಏವಮೇವ ಸ್ವಭಾವೋ ಯಃ ಸ ಕೃತಾರ್ಥೋ ಭವೇದಸೌ

ಯಾರು ಹೀಗೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೋ ಅವರು ಪರಿಪೂರ್ಣರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಯಾರು ಹೀಗೆ ಸ್ವಭಾವ ಹೊಂದಿರುತ್ತಾರೋ ಅವರಿಗೂ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಜನಕ ಉವಾಚ॥ ಅಕಿಂಚನಭವಂ ಸ್ವಾಸ್ಥಂ ಕೌಪೀನತ್ವೇಽಪಿ ದುರ್ಲಭಂ। ತ್ಯಾಗಾದಾನೇ ವಿಹಾಯಾಸ್ಮಾದಹಮಾಸೇ ಯಥಾಸುಖಮ್

ಜನಕನು ಹೇಳಿದನು: ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು ಸ್ವಯಂನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸುವುದು, ಕೇವಲ ಕೌಪೀನ ಧಾರಿಯಿಗೂ ಅಪರೂಪ. ಸ್ವೀಕಾರ ಮತ್ತು ತ್ಯಾಗವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಸುಖವಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದೇನೆ.

ಕುತ್ರಾಪಿ ಖೇದಃ ಕಾಯಸ್ಯ ಜಿಹ್ವಾ ಕುತ್ರಾಪಿ ಖೇದ್ಯತೇ। ಮನಃ ಕುತ್ರಾಪಿ ತತ್ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಪುರುಷಾರ್ಥೇ ಸ್ಥಿತಃ ಸುಖಮ್

ದೇಹದ ಎಲ್ಲೆಂದೋ ದಣಿವು ಬರುತ್ತದೆ, ನಾಲಿಗೆಯೂ ಎಲ್ಲೆಂದೋ ದಣಿಯುತ್ತದೆ, ಮನಸ್ಸೂ ಬೇರೆಡೆ ದಣಿಯುತ್ತದೆ. ಇವುಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ನಾನು ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಸುಖವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದೇನೆ.

ಕೃತಂ ಕಿಮಪಿ ನೈವ ಸ್ಯಾದ್ ಇತಿ ಸಂಚಿನ್ತ್ಯ ತತ್ತ್ವತಃ। ಯದಾ ಯತ್ಕರ್ತುಮಾಯಾತಿ ತತ್ ಕೃತ್ವಾಸೇ ಯಥಾಸುಖಮ್

ನಿಜವಾಗಿ ಯಾವುದು ಆಗಿಲ್ಲವೆಂದು ಮನನ ಮಾಡಿ, ಯಾವಾಗ ಏನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಬರುವುದೋ ಅದನ್ನು ಮಾಡಿ, ನಾನು ಸುಖವಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದೇನೆ.

ಕರ್ಮನೈಷ್ಕರ್ಮ್ಯನಿರ್ಬನ್ಧಭಾವಾ ದೇಹಸ್ಥಯೋಗಿನಃ। ಸಂಯೋಗಾಯೋಗವಿರಹಾದಹಮಾಸೇ ಯಥಾಸುಖಮ್

ದೇಹದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಯೋಗಿಗೆ ಕ್ರಿಯೆ ಅಥವಾ ನಿರಾಕ್ರಿಯೆ ಬಗ್ಗೆ ಹಠವಿಲ್ಲ; ಸೇರ್ಪಡೆ ಅಥವಾ ಬೇರ್ಪಡೆ ಇಲ್ಲದ ಕಾರಣ ನಾನು ಸುಖವಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದೇನೆ.

ಅರ್ಥಾನರ್ಥೌ ನ ಮೇ ಸ್ಥಿತ್ಯಾ ಗತ್ಯಾ ನ ಶಯನೇನ ವಾ। ತಿಷ್ಠನ್ ಗಚ್ಛನ್ ಸ್ವಪನ್ ತಸ್ಮಾದಹಮಾಸೇ ಯಥಾಸುಖಮ್

ನಿಂತರೂ, ನಡೆದರೂ, ಮಲಗಿದರೂ ನನಗೆ ಲಾಭವೂ ನಷ್ಟವೂ ಇಲ್ಲ; ನಿಂತರೂ, ನಡೆದರೂ, ನಿದ್ದೆ ಮಾಡಿದರೂ, ನಾನು ಸುಖವಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದೇನೆ.

ಸ್ವಪತೋ ನಾಸ್ತಿ ಮೇ ಹಾನಿಃ ಸಿದ್ಧಿರ್ಯತ್ನವತೋ ನ ವಾ। ನಾಶೋಲ್ಲಾಸೌ ವಿಹಾಯಾಸ್ಮದಹಮಾಸೇ ಯಥಾಸುಖಮ್

ನಿದ್ದೆಯಲ್ಲಿ ನನಗೆ ನಷ್ಟವಿಲ್ಲ, ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿ ಸಾಧನೆಯೂ ಇಲ್ಲ; ಹೀನತೆ ಮತ್ತು ಹರ್ಷವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ನಾನು ಸುಖವಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದೇನೆ.